ตอนที่ 74 ผู้หญิงสามคนรวมตัวกันเป็นงิ้วโรงใหญ่

หลังจากที่ซูหว่านถิงอธิบาย เจียงหยวนก็เข้าใจถึงความพิเศษของปูเนืองเนยชนิดนี้ในที่สุด

ลำพังปูเนืองเนยเองก็มีชื่อเสียงเลื่องลือไปทั่วแดนใต้ ได้รับการยกย่องให้เป็นราชาแห่งปูอยู่แล้ว

ทว่าแหล่งกำเนิดตามธรรมชาติกลับมีข้อจำกัดอย่างยิ่ง แม้จะเป็นสายพันธุ์ที่ผ่านการเพาะเลี้ยงทางวิทยาศาสตร์ รสชาติความหอมมันก็ยังเทียบไม่ได้กับปูเนืองเนยที่เติบโตตามธรรมชาติเลยแม้แต่น้อย

ปูเนืองเนยตามธรรมชาติล้วน ๆ นั้น ยังมีอีกชื่อเรียกขานว่า ปูน้ำมันทะเล

ส่วนที่เป็น "โถวโส่ว" หรือก็คือเกรดหัวกะทิชั้นยอดนั้น มันปูจะแทรกซึมลึกเข้าไปในทุกข้อต่อทั่วทั้งร่าง รสชาติอร่อยล้ำเลิศเกินบรรยาย

ทว่าปูเนืองเนยระดับโถวโส่วนี้มีจำนวนน้อยนิดและล้ำค่ายิ่งนัก บางครั้งตลอดทั้งฤดูกาลยังแทบหาจับไม่ได้เลยสักกี่ตัว

แต่สิ่งที่วางอยู่ตรงหน้าของพวกเจียงหยวนทั้งสี่คน กลับเป็นสุดยอดท่ามกลางปูเนืองเนยชั้นเลิศระดับโถวโส่ว ไม่เพียงแต่มันปูจะแทรกซึมเข้าสู่เนื้อปูทุกอณูอย่างสมบูรณ์แบบเท่านั้น หากแต่ขนาดตัวยังมหึมาเป็นพิเศษอีกด้วย

ราคาค่างวดของสุดยอดปูเนืองเนยเช่นนี้แพงลิบลิ่วจนเกินจริง มักจะอยู่ในสถานะที่มีราคาประเมินแต่ไม่มีของขายในท้องตลาด

แม้ว่าจะมีเงินล้นฟ้า ก็ยากเย็นแสนเข็ญที่จะหาซื้อได้ตามท้องตลาด มีเพียงซูเทียนหาวที่สั่งสมสายสัมพันธ์ในหนานเฉิงมาเนิ่นนานหลายปีเท่านั้น ถึงพอจะไหว้วานคนหามาได้เพียงไม่กี่ตัว

ทว่าในยามนี้ ปูเนืองเนยจานที่อยู่ตรงหน้าเจียงหยวน กลับกลายเป็นโจทย์ยากข้อใหญ่เสียแล้ว

หญิงสาวทั้งสามคนต่างปรายตามองกันไปมา รู้ความหมายในใจกันโดยมิต้องเอื้อนเอ่ย

ด้านเจียงหยวนแสร้งทำเป็นมองไม่เห็นความผิดปกติของพวกเธอ พลางเอ่ยปากว่า "ในเมื่อวันนี้เป็นวันเกิดของฉิงฉิง ถ้าอย่างนั้นปูเนืองเนยระดับโถวโส่วตัวนี้ก็ยกให้เธอแล้วกัน"

มุมปากของซูฉิงฉิงยกขึ้น หัวใจพองโตด้วยความเบิกบาน ทว่าภายนอกกลับเอ่ยว่า "จะดีเหรอคะ พี่หยวนอุตส่าห์ให้ของขวัญล้ำค่ากับหนูขนาดนี้แล้ว งั้นกระดองปูชิ้นนี้หนูยกให้พี่แล้วกันค่ะ"

เธอพูดไปพลางแกะกระดองปูเนืองเนยตัวที่ใหญ่ที่สุดตัวนั้นไปพลาง

แครก!

ทันทีที่กระดองปูแยกออกจากตัวปู มันปูสีเหลืองส้มเข้มข้นก็ล้นทะลักออกมาจนเปี่ยม กลิ่นหอมอบอวลตลบไปทั่วบริเวณ

ซูฉิงฉิงแย้มยิ้มอย่างทะเล้น พลางส่งกระดองปูที่อัดแน่นไปด้วยมันปูเยิ้ม ๆ ชิ้นนี้ไปวางไว้ในมือของเจียงหยวน

ทว่าเมื่อเจียงหยวนสูดกลิ่นหอมกรุ่นเข้าไป ในใจกลับผุดลางสังหรณ์ไม่ค่อยดีขึ้นมา

เขาใช้หางตาเหลือบมอง ปรากฏว่าเย่อีหรานกับซูหว่านถิงเริ่มเปิดศึกฟาดฟันกันเข้าให้จริง ๆ

สายตาของหญิงสาวทั้งสองคนต่างทอดมองไปยังกระดองปูชิ้นนั้นโดยมิได้นัดหมาย เห็นได้ชัดว่าทั้งคู่ต่างก็อยากได้กระดองปูชิ้นนี้กันทั้งนั้น

พวกเธอทั้งสองคน คนหนึ่งเป็นถึงคุณหนูใหญ่ตระกูลเย่ อีกคนหนึ่งก็เป็นทายาทสาวของซูเทียนหาว ย่อมไม่มีทางยอมเสียหน้าตาเพียงเพราะปูตัวเดียวเป็นแน่

ทว่าสิทธิ์ในการตัดสินใจว่าจะยกกระดองปูชิ้นนี้ให้ใคร กลับตกไปอยู่ในมือของเจียงหยวน

เช่นนั้นแล้ว ความหมายของเรื่องนี้จึงเปลี่ยนไปในทันที

หากเจียงหยวนยกให้ใคร ย่อมหมายความว่าในใจของเขานั้นให้ความสำคัญกับคนคนนั้นมากกว่า

และสิ่งนี้นี่เองคือสิ่งที่ผู้หญิงให้ความสำคัญมากที่สุด

ดั่งเช่นคำถามยอดฮิตตลอดกาลที่ว่า ถ้าฉันกับแม่ของคุณจมน้ำพร้อมกัน คุณจะช่วยใคร

แท้จริงแล้วหัวใจสำคัญของคำถามนี้ อยู่ที่การดูว่าในใจของผู้ชาย ให้ความสำคัญกับผู้หญิงคนไหนมากกว่ากันแน่

ดังนั้นแล้ว การที่เจียงหยวนจะส่งกระดองปูในมือชิ้นนี้ให้เย่อีหรานหรือซูหว่านถิง จึงกลายเป็นโจทย์หินที่สุดไปโดยปริยาย

ทว่ายังไม่ทันที่เจียงหยวนจะได้อ้าปาก หญิงสาวทั้งสองคนกลับชิงเปิดฉากประลองคารมกันก่อน

เย่อีหรานยิ้มอย่างไม่ถึงดวงตา พลางเอ่ยขึ้นว่า "ฉันคิดว่ายกให้คุณซูดีกว่าค่ะ ได้ยินมาว่ามันปูเนืองเนยไม่เพียงแต่มีคุณค่าทางโภชนาการสูง แต่ยังช่วยบำรุงผิวพรรณความงามได้ด้วย คิดว่าน่าจะเหมาะกับคุณซูมากเลยนะคะ"

ซูหว่านถิงย่อมฟังออกว่าอีกฝ่ายกำลังเหน็บแนมตนเอง จึงไม่ยอมอ่อนข้อให้เช่นกัน "มิกล้าหรอกค่ะ มันปูเนืองเนยเขาว่ากันว่าช่วยบำรุงสมองได้ดี คุณเย่น่าจะทานให้เยอะ ๆ หน่อยนะคะ"

สองสาวปะทะคารมกันอย่างเผ็ดร้อน ราวกับคมหอกปะทะปลายดาบ ไม่มีใครยอมใคร

นี่เพิ่งจะเป็นแค่จุดเริ่มต้นเท่านั้น ทั้งสองคนยิ่งพูดยิ่งออกรส สายตาของแต่ละฝ่ายต่างจับจ้องไปที่อีกฝ่ายเพียงผู้เดียว

"สมแล้วที่เป็นคุณหนูตระกูลใหญ่ วิธีการต้อนรับแขกของคุณซูนี่ช่างยอดเยี่ยมไร้ที่ติจริง ๆ ค่ะ"

"จะเทียบกับคุณเย่ที่เฉลียวฉลาดอ่อนหวานได้ยังไงกันล่ะคะ ขนาดมาในฐานะแขกแท้ ๆ ยังรู้จักกาลเทศะถึงเพียงนี้"

เจียงหยวนรู้สึกปวดหัวตึ้บขึ้นมาทันใด การที่เย่อีหรานกับซูหว่านถิงเหน็บแนมกันไปมาเช่นนี้ ทำให้มื้ออาหารนี้คละคลุ้งไปด้วยกลิ่นควันปืนและเปลวไฟแห่งสงครามไปเสียแล้ว

ซูฉิงฉิงจึงฉวยโอกาสนี้ขยับเข้ามาใกล้เจียงหยวน เธออาศัยจังหวะที่พี่สาวของตนกับเย่อีหรานกำลังฟาดฟันกันอยู่ตรงนั้น มาเป็นตาอยู่ชุบมือเปิบอย่างสบายใจ

"พี่หยวนคะ หนูสนใจกี่เพ้าผ้าไหมอวิ๋นจิ่นที่พี่มอบให้หนูมากเลย พี่ช่วยเล่าประวัติความเป็นมาของกี่เพ้าชุดนี้ให้หนูฟังเพิ่มอีกหน่อยได้ไหมคะ"

แท้จริงแล้วซูฉิงฉิงก็เป็นสาวน้อยเจ้าเล่ห์คนหนึ่ง เธอสืบทอดเล่ห์เหลี่ยมชั้นเชิงมาจากซูเทียนหาวผู้เป็นพ่อได้อย่างสมบูรณ์แบบ

เมื่อครู่นี้ที่เธอจงใจถอดกระดองปูชิ้นนั้นส่งให้เจียงหยวน จุดประสงค์ก็เพื่อให้ซูหว่านถิงพี่สาวของเธอและเย่อีหรานแย่งชิงกันเอง ส่วนตัวเธอจะได้คอยเก็บเกี่ยวผลประโยชน์และหาโอกาสใกล้ชิดกับเจียงหยวน

เจียงหยวนเองก็เป็นคนสายตาเฉียบแหลม ย่อมจับจุดสังเกตตรงนี้ได้เช่นกัน

ซูฉิงฉิงที่กำลังฉีกยิ้มหน้าระรื่นอยู่ตรงหน้านี้ก็เป็นเด็กแสบใช่ย่อย ความยุ่งยากที่จะนำพามาให้เขาคงไม่ยิ่งหย่อนไปกว่าผู้หญิงอีกสองคนนั้นเลยสักนิด

"คนพวกนี้นี่จริง ๆ เลย..." เจียงหยวนจนปัญญาจะพูด

ทว่าภาพเหตุการณ์ที่หญิงสาวทั้งสามคนบนโต๊ะอาหารต่างงัดมารยา ประชันบทบาท ฟาดฟันคารม และประลองเล่ห์เหลี่ยมกันนั้น ก็ตกอยู่ในสายตาของผู้คนที่มีเจตนาแอบแฝงบางคนเช่นกัน

หวังเฟิงอิจฉาตาร้อนจนแทบจะขบฟันกรามแตกหัก

ซูหว่านถิง เทพธิดาในดวงใจที่เขาเฝ้าถวิลหา บัดนี้กลับยอมลดตัวลงมาเปิดศึกปะทะกับผู้หญิงอีกคนเพื่อเจียงหยวน

ซ่งเหยียนเองก็เปี่ยมไปด้วยความริษยา เธอหลงใหลในใบหน้าระดับเทพบุตรของเจียงหยวนยิ่งนัก

ยิ่งไปกว่านั้น เจียงหยวนไม่ได้มีดีแค่ใบหน้าระดับเทพบุตรเท่านั้น แต่เขายังเป็นมหาเศรษฐีตัวจริงเสียงจริงอีกด้วย

ผู้ชายเช่นนี้ ทำให้ซ่งเหยียนแทบจะถอนตัวไม่ขึ้นเลยทีเดียว

ทางด้านเย่เข่อเอ๋อร์กลับก้มหน้าลงด้วยความรู้สึกเคว้งคว้างเดียวดาย

เดิมทีวันนี้ครอบครัวไหว้วานคนให้จัดการดูตัวให้เธอแท้ ๆ แต่เพราะความไม่รู้และโง่เขลาของตนเอง จึงทำให้เรื่องราวบานปลายกลายเป็นเช่นนี้

ในยามนี้ ภายในใจของเย่เข่อเอ๋อร์มีแต่ความเสียใจ นึกเสียดายอย่างถึงที่สุด

และในจังหวะนั้นเอง ก็มีสายโทรศัพท์สายหนึ่งโทรเข้ามา

"เข่อเอ๋อร์ นัดดูตัวเป็นยังไงบ้างล่ะ เจียงหยวนคนที่น้าแนะนำให้ เหมาะสมดีไหม"

ที่แท้ก็เป็นคุณน้ารองของเย่เข่อเอ๋อร์นั่นเอง

การนัดดูตัวระหว่างเย่เข่อเอ๋อร์กับเจียงหยวนในวันนี้ ก็เป็นเธอผู้นี้นี่แหละที่เป็นคนจัดการให้

เมื่อได้ยินคำพูดของคุณน้ารอง เย่เข่อเอ๋อร์ก็เหลือบมองไปทางฝั่งของเจียงหยวนอีกครั้ง พลันบนใบหน้าของเธอก็หลงเหลือเพียงรอยยิ้มเจื่อน ๆ เท่านั้น

ตัวเธอนั้นพึงพอใจในตัวเจียงหยวนอย่างยิ่งยวด เหนือคำบรรยายใด ๆ

แต่ปัญหาคือ ตัวเธอจะยังมีโอกาสอยู่อีกหรือ

ในใจของเย่เข่อเอ๋อร์รู้สึกปวดแปลบระคนขมขื่น มีทั้งความอิจฉา ความนึกเสียใจ และความจนใจปะปนกันไปหมด

สุดท้ายจึงทำได้เพียงเอ่ยด้วยน้ำเสียงจนปัญญาไปสามส่วนว่า "เขาก็เป็นคนดีมากค่ะ แต่น่าจะไม่เหมาะกับหนูเท่าไหร่"

ไม่เหมาะสม

คำสามคำนี้คือภาพสะท้อนความรู้สึกที่แท้จริงจากก้นบึ้งของหัวใจเย่เข่อเอ๋อร์

คนที่สมบูรณ์แบบระดับเทพบุตรชั้นยอดแถมยังเป็นมหาเศรษฐีตัวท็อปอย่างเจียงหยวน ตัวเธอจะไปคู่ควรกับเขาได้อย่างไรกัน

เย่เข่อเอ๋อร์รู้สึกว่าตัวเองช่างต่ำต้อยด้อยค่าเหลือเกิน

ทว่าคำพูดที่เอ่ยออกไปโดยไม่ทันคิดของเธอ เมื่อลอยเข้าหูของคุณน้ารอง กลับแปรเปลี่ยนไปเป็นความหมายอีกแบบหนึ่งเสียได้

เมื่อคุณน้ารองของเธอได้ยิน ก็คิดไปในทันทีว่าเย่เข่อเอ๋อร์คงจะมองว่าหน้าตาของเจียงหยวนสอบผ่าน แต่ทว่ากลับไม่มีเงิน ถึงได้บอกว่าไม่เหมาะสม

เพราะอย่างไรเสีย การนัดดูตัวในยุคสมัยนี้ หากฝ่ายหญิงบอกว่าไม่เหมาะสม โดยทั่วไปแล้วก็มักจะมีอยู่แค่สองความหมาย ไม่รังเกียจว่าฝ่ายชายหน้าตาขี้เหร่ ก็รังเกียจว่าฝ่ายชายยากจน

คุณน้ารองของเธอจึงไม่สะดวกที่จะซักไซ้ไล่เลียงอะไรต่อ ทำได้เพียงเอ่ยตามมารยาทไปสองสามประโยคแล้ววางสายไป

ขณะที่เย่เข่อเอ๋อร์มองดูทางฝั่งของเจียงหยวน ในใจกลับรู้สึกทรมานและอึดอัดจนบอกไม่ถูก

พ่อหนุ่มรูปหล่อแสนดีถึงเพียงนี้ ตัวเราพลาดโอกาสไปได้อย่างไรกันนะ...