ตอนที่ 98 แม่ของเจียงหยวนผู้ตกตะลึง

ภายในตำบลชิงเหอ

สองพี่น้องตระกูลหลัวขับรถแล่นตามหลังรถของเจียงหยวนมาติด ๆ

สองพี่น้องคู่นี้พอได้ยินว่าเจียงหยวนจะเดินทางกลับบ้านเกิด ก็รีบเสนอหน้ามาคอยปรนนิบัติพัดวี ขับรถตามหลังมาตลอดทาง

ช่วยไม่ได้ ในสายตาของพวกเขานั้น เจียงหยวนคือเสาหลักต้นมหึมาที่ต้องเกาะไว้ให้แน่น

เจียงหยวนไม่เพียงแต่เป็นคนบ้านเดียวกันกับพวกเขา

แต่ยังเป็นเพื่อนร่วมชั้นที่เคยเล่าเรียนมาด้วยกันตั้งแต่สมัยเด็กอีกด้วย

บัดนี้เจียงหยวนได้กลายเป็นบิ๊กบอสผู้ยิ่งใหญ่ระดับฟ้าประทานไปแล้ว

จังหวะนี้ถ้าไม่รีบคว้าโอกาสทองกอดขารองมือรองตีนไว้ ก็กลายเป็นคนโง่เง่าเต่าตุ่นเต็มทีแล้ว

อีกอย่างสองพี่น้องคู่นี้ นับตั้งแต่ได้เกาะแข้งเกาะขาอาหลัวจนได้ตำแหน่งงานที่มีผลประโยชน์มหาศาลมาครอง

ตอนนี้จึงรู้รสชาติความหอมหวานของมันเป็นอย่างดี

การดิ้นรนสร้างตัวด้วยตัวเอง จะไปสู้การเกาะคนมีอำนาจได้อย่างไร

ขืนตะเกียกตะกายด้วยตัวเอง อย่างดีที่สุดก็เหมือนกับการปั่นซาเล้งคันเล็ก ๆ ทั้งเหนื่อยสายตัวแทบขาดแถมยังไร้ผลลัพธ์

แต่การมีที่พึ่งอันยิ่งใหญ่ให้ยึดเหนี่ยว มันเปรียบเสมือนการได้นั่งติดรถด่วนที่แล่นฉิว หรือกระทั่งเหมือนนั่งยานอวกาศทะยานไปด้วยความเร็วแสง

ประหยัดเวลา ประหยัดแรง แถมยังสบายอกสบายใจ

ด้วยเหตุนี้ ภาพที่ปรากฏจึงกลายเป็นเจียงหยวนขับรถนำอยู่ข้างหน้า โดยมีรถของสองพี่น้องตระกูลหลัวขับตามหลังมาต้อย ๆ

เป็นภาพที่แล่นตามกันมาหน้าหลังเช่นนี้

และไม่นานนัก รถยนต์ก็แล่นมาถึงจุดหมายปลายทาง

เจียงหยวนไม่ได้ลงจากรถในทันที แต่กลับเอ่ยปากสั่งการให้สองพี่น้องตระกูลหลัวไปจัดการธุระบางอย่าง

ไม่ได้กินอะไรมาหลายชั่วโมง ท้องไส้ของเขากับหลิวซือซือจึงเริ่มส่งเสียงประท้วงด้วยความหิว

หลังจากสอบถามความเห็นของหลิวซือซือแล้ว

ทั้งสองคนต่างก็อยากจะลิ้มลองรสชาติของปูชิงเหออันเป็นของดีประจำบ้านเกิดขึ้นมาตรงกันพอดี

ปูชิงเหอ เป็นของขึ้นชื่อประจำตำบลชิงเหอ และเป็นปูที่มีรูปร่างหน้าตาค่อนข้างแปลกประหลาดชนิดหนึ่ง

ลำตัวของมันจะเล็กกว่า แต่ก้ามปูกลับใหญ่โตล่ำสันกว่า อีกทั้งตามกระดองของมันยังมีหนามแหลมคมมากกว่าปูทั่ว ๆ ไป

เนื้อของปูชนิดนี้มีความละเอียดนุ่มละมุนลิ้น ทั้งยังมีกลิ่นหอมเฉพาะตัวตามธรรมชาติที่แปลกประหลาดเป็นเอกลักษณ์

ขอเพียงได้ลิ้มลองสักครั้ง ก็จะติดตรึงใจจนยากจะลืมเลือน

แม้ว่ามันปูและไข่ปูจะไม่ได้เอร็ดอร่อยเท่ากับปูชื่อดังบางชนิดอย่างปูไข่เนย

ทว่าเนื้อสัมผัสและความหอมละมุนของเนื้อปูนั้น ก็นับว่ามีเอกลักษณ์รสชาติเฉพาะตัวที่ไม่เหมือนใคร

เจียงหยวนกับหลิวซือซือใจลอยกลับบ้านมานาน สิ่งแรกที่อยากทำเมื่อเหยียบย่างถึงบ้านเกิด ก็คือการได้ลิ้มรสชาติของปูชิงเหอให้หายอยาก

ทว่าสองพี่น้องตระกูลหลัวพอได้ยินเข้า กลับรู้สึกว่าเป็นเรื่องที่จัดการได้ยากยิ่ง

ฤดูกาลนี้ไม่ใช่ช่วงที่ปูชิงเหอจะออกสู่ท้องตลาดชุกชุมเสียด้วย

ตัวปูชิงเหอเองก็จับได้ยากเย็นเข็ญใจ ปริมาณที่มีจึงร่อยหรอและหายากเป็นอย่างยิ่ง

สองพี่น้องตระกูลหลัวจึงถึงคราวมืดแปดด้านไปชั่วขณะ

……

ทางด้านแม่ของตระกูลหลัว แม้ว่าจะอยู่ห่างออกไปพอสมควร

แต่เธอก็ยังจำรถของลูกชายตนเองได้ในปราดเดียว

นั่นมันรถเบนซ์เชียวนะ รถหรูยี่ห้อดังระดับนั้น

เธอกลอกตาไปมา แววตาเป็นประกาย รีบดึงแขนแม่ของเจียงหยวนให้เดินไปหาลูกชายของตนเองทันที

เธออยากจะไปยกยอปอปั้นลูกชายต่อหน้าต่อตา เพื่อที่จะได้วางกล้ามโอ้อวดใส่แม่ของเจียงหยวนให้หนำใจ

ส่วนแม่ของเจียงหยวนขัดไม่ได้ จึงจำต้องตามไปอย่างเลี่ยงไม่ได้

แม่ของตระกูลหลัวใจร้อนอยากจะอวดจนตัวสั่น แทบจะไม่เปิดโอกาสให้อีกฝ่ายได้ปฏิเสธ ก็ลากตัวแม่ของเจียงหยวนเดินตามไปด้วยกันทันที

เรียกได้ว่าเป็นการกึ่งลากกึ่งจูงพาเดินไปอย่างไม่ฟังอีร้าค่าอีรม

ทว่าในขณะที่แม่ของตระกูลหลัวกำลังพาแม่ของเจียงหยวนเดินเข้าไปด้วยท่าทางกระดี๊กระด๊านั้น

จากระยะไกล สายตาของพวกเธอกลับไปปะทะเข้ากับภาพเหตุการณ์ที่ทำให้ต้องอ้าปากค้างจนตาแทบถลน

เห็นเพียงสองพี่น้องตระกูลหลัวยืนประกบหน้าหลัง กำลังค้อมหัวโค้งตัวประจบประแจง สอบถามความต้องการของคนที่นั่งอยู่ในรถอย่างนอบน้อมสุดชีวิต

ภายในรถยนต์ตรงหน้าพวกเขานั้น มีชายหนุ่มหน้าตาหล่อเหลาไม่ธรรมดานั่งอยู่คนหนึ่ง

แต่เนื่องจากระยะทางที่ห่างไกลเกินไป แม่ของเจียงหยวนกับแม่ของตระกูลหลัวจึงมองเห็นใบหน้าของคนผู้นั้นได้ไม่ถนัดตานัก

เพียงแค่มองจากท่าทีของสองพี่น้องตระกูลหลัว ก็พอจะเดาออกได้ว่าสถานะของคนหนุ่มในรถคันนั้นจะต้องไม่ธรรมดาอย่างยิ่งยวด

ในทันใดนั้น แม่ของตระกูลหลัวก็รู้สึกเสียหน้าขึ้นมาอย่างรุนแรง

เดิมทีเธอตั้งใจแกล้งทำเป็นหวังดีลากแม่ของเจียงหยวนมาด้วย เพื่อที่จะได้คุยโวโอ้อวดความสำเร็จของลูกตัวเองให้เต็มคราบ

ทว่านึกไม่ถึงเลยว่าจะต้องมาเจอกับภาพบาดตาบาดใจเช่นนี้

ลูกชายทั้งสองคนของเธอกำลังค้อมหัวประจบสอพลอใครบางคนอยู่เนี่ยนะ

ทว่าความคิดเช่นนั้นของแม่ตระกูลหลัวก็คงอยู่ได้เพียงชั่วครู่เดียวเท่านั้น

วินาทีต่อมา เธอก็ฉุกคิดขึ้นมาในอีกแง่มุมหนึ่ง

ลูกชายบ้านตนตอนนี้ขับเบนซ์ อยู่คฤหาสน์หรูหรากันแล้ว

ขนาดคนที่พวกเขายังต้องยอมก้มหัวประจบประแจงขนาดนี้ ก็ต้องเป็นบอสใหญ่ผู้มีอิทธิพลอย่างแน่นอนสิ!

แม่ของตระกูลหลัวจึงรีบฉวยโอกาสนี้ เริ่มคุยโวใส่แม่ของเจียงหยวนเป็นชุดทันที

"ลูกชายฉันคราวนี้ต้องพาผู้ยิ่งใหญ่ระดับบิ๊กบอสมาร่วมพิธีไหว้บรรพบุรุษด้วยแน่ ๆ เลยจ้ะ"

"พิธีไหว้บรรพบุรุษน่ะแต่ไหนแต่ไรมาก็มีธรรมเนียมเชิญผู้มีหน้ามีตาจากข้างนอกมาร่วมงานอยู่แล้วนี่นะ"

"ลูกชายฉันทำงานอยู่ในสถานบันเทิงขนาดใหญ่ของหนานเฉิงเชียวนะ คงจะไปดึงตัวผู้บริหารระดับสูงคนใดคนหนึ่งมาร่วมงานด้วยแน่นอน"

"ในวันพิธีไหว้บรรพบุรุษ ร้อยทั้งร้อยท่านผู้ยิ่งใหญ่คนนี้จะต้องเป็นดาวเด่นคว้าตำแหน่งเกียรติยศสูงสุดไปครองชัวร์"

"แม่เจียงหยวน เธอต้องรีบคว้าโอกาสนี้ไว้ให้ดีนะ ลูกชายฉันอุตส่าห์พาผู้ยิ่งใหญ่ระดับนี้มาได้ ขอแค่เธอทำตัวดี ๆ เอาใจเก่ง ๆ สักหน่อย ฉันอาจจะให้ลูกชายฉันช่วยพูดขอร้อง ฝากฝังงานดี ๆ ให้เจียงหยวนสักงาน จะได้พลอยได้ดิบได้ดีก้าวหน้าไปกับเขาบ้างยังไงล่ะ"

แม่ของตระกูลหลัวพูดจารัวเป็นปืนกล ไม่ยอมหยุดปากเลยแม้แต่น้อย

ขณะเดียวกันบนใบหน้าของเธอยังเต็มไปด้วยความภาคภูมิใจและวางมาดสูงส่ง ราวกับตนเองเป็นชนชั้นสูงที่อยู่เหนือกว่าคนอื่น

แม่ของเจียงหยวนรู้สึกระอาสายตากับท่าทางเช่นนี้เหลือทน ทว่ากลับทำอะไรไม่ได้

ก็ช่วยไม่ได้นี่นา

ลูกชายบ้านเขามีอนาคตจริง ๆ มีข้ออ้างให้เชิดหน้าชูตาได้แบบนี้

และเมื่อดูจากท่าทางแล้ว

ดูเหมือนว่าสองพี่น้องตระกูลหลัวจะพาผู้ยิ่งใหญ่ที่ไม่ธรรมดากลับมาด้วยจริง ๆ

มองจากระยะไกลลิบ ๆ พวกเธอก็ยังเห็นสีหน้าประจบสอพลอของสองพี่น้องตระกูลหลัวได้อย่างชัดเจน รวมถึงอากัปกิริยาที่นอบน้อมถ่อมตนอย่างถึงที่สุด

นี่มันสองพี่น้องตระกูลหลัวที่มีชื่อเสียงฉาวโฉ่เชียวนะ

วันปกติธรรมดา มีใครบ้างที่ไม่เคยโดนความป่าเถื่อนไร้เหตุผลของสองคนนี้เล่นงาน เอะอะก็สบถด่าทอใส่ผู้คนไปทั่ว

ในอดีต ก็เป็นถึงอันธพาลประจำหมู่บ้านที่มีชื่อเสียงกระฉ่อน

มาในยามนี้ ยิ่งกำเริบเสิบสานหนักข้อขึ้นไปอีก

หลังจากไปหาเงินได้จากเมืองหนานเฉิง พวกเขาก็ยิ่งยโสโอหังระรานไปทั่ว

วางก้ามไม่เห็นหัวใครในสายตา

การที่จะทำให้สองพี่น้องที่มีนิสัยเลวร้ายพรรค์นี้ ยอมแสดงท่าทีประจบเอาใจได้อย่างราบคาบขนาดนี้

ชายหนุ่มคนนั้น ก็คงจะเป็นผู้ยิ่งใหญ่ที่มีสถานะสูงส่งอย่างไม่ต้องสงสัยเลย

แม่ของเจียงหยวนพลันตกอยู่ในสถานการณ์กลืนไม่เข้าคายไม่ออก

ด้านหนึ่ง เธอรู้ดีว่าแม่ของตระกูลหลัวไม่ได้มีเจตนาหวังดีจะช่วยเธอจริง ๆ หรอก ส่วนใหญ่ก็แค่หวังจะมาคุยโวโอ้อวดต่อหน้าเธอเท่านั้นเอง

แต่อีกด้านหนึ่ง หากลองคิดเปลี่ยนมุมมองดูใหม่

ถ้าหากสามารถช่วยลูกชายของเธอหางานการดี ๆ ทำได้จริง ๆ ละก็ ในฐานะคนเป็นแม่ ชาตินี้ของเธอก็นับว่าคุ้มค่าแล้ว

และในจังหวะที่แม่ของเจียงหยวนกำลังมีสีหน้าลังเลใจอยู่นั่นเอง

สองพี่น้องตระกูลหลัวที่มองเห็นแม่ของตนเองจากระยะไกล ก็รีบสาวเท้าก้าวยาว ๆ วิ่งตรงรี่เข้ามาหาทันที

"แม่ มีทางหาปูชิงเหอมาได้บ้างไหมครับ?"

"ราคาเท่าไหร่พวกผมก็ยอมจ่ายทั้งนั้นแหละครับ"

แม่ของตระกูลหลัวพอได้ยินเข้า ก็หันขวับไปมองทางแม่ของเจียงหยวนในทันที

ช่างประจวบเหมาะเหลือเกิน เพราะรู้ว่าเจียงหยวนกำลังจะเดินทางกลับบ้านเกิด แม่ของเจียงหยวนจึงได้ตระเตรียมปูชิงเหอตัวอ้วนพีเอาไว้ล่วงหน้าตั้งหลายวันแล้ว หมายใจว่าจะเก็บไว้ให้ลูกชายของตนได้ลิ้มลองของอร่อย

"ไม่ได้หรอกจ้ะ นั่นเป็นของที่ฉันเตรียมไว้ให้ลูกชายฉัน ต่อให้เอาเงินมาแลกมากแค่ไหนฉันก็ไม่ขายหรอกนะ" แม่ของเจียงหยวนส่ายหน้าปฏิเสธทันควัน

ส่วนสองพี่น้องตระกูลหลัวเองก็ไม่รู้จักแม่ของเจียงหยวน

พอได้ยินว่าเธอมีปูชิงเหออยู่ในมือ แต่กลับไม่ยอมยกให้

พวกเขาก็พลันชักสีหน้าไม่พอใจออกมาทันที ก่อนจะเอ่ยว่า "เท่าไหร่ก็ไม่ขายงั้นเหรอ?"

"พูดจาน่ะระวังปากไว้บ้างนะคุณป้า ฉันขอเตือนไว้ก่อน จะได้ไม่ทำตัวไม่รู้ที่ต่ำที่สูง"

ขณะที่สองพี่น้องตระกูลหลัวเตรียมจะใช้ไม้แข็งอยู่นั้น

เจียงหยวนก็ขับรถแล่นเข้ามาพอดี

"ใครกันที่ไม่รู้ที่ต่ำที่สูง?" สุ้มเสียงเย็นเยียบของเจียงหยวนดังแว่วออกมาจากในตัวรถ

แม่ของเจียงหยวนได้ยินเสียงที่คุ้นหูเป็นอย่างยิ่งนี้เข้า สีหน้าก็พลันเผยแววเคลือบแคลงสงสัยขึ้นมาทันที

สองพี่น้องตระกูลหลัวรีบเปลี่ยนน้ำเสียงเป็นประจบสอพลอในพริบตา "ก็แค่อีป้าบ้านนอกคนหนึ่งน่ะครับ"

เจียงหยวนเอ่ยเสียงเย็น "นั่นแม่ผม"

[ติ๊ง! แต้มตกตะลึง +500]

[ติ๊ง! แต้มตกตะลึง +500]

สองพี่น้องตระกูลหลัวถึงกับอ้าปากค้างจนโง่งม

แม้แต่แม่ของเจียงหยวนกับแม่ของตระกูลหลัวเองก็พากันยืนอึ้งตาค้างไปเช่นกัน

จากนั้น สีหน้าของทุกคนต่างก็พากันเปลี่ยนสีอย่างรุนแรงทันที