บทที่ 52 ผู้จัดการบัญชีลูกค้ารายใหญ่ของบริษัทหลักทรัพย์ตงไฉ

เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น เย่เฉินหยิบโทรศัพท์ออกมาดู เป็นเบอร์แปลกจากเมืองเจียงไห่

"ฮัลโหล ไม่ทราบว่าใครครับ?"

"สวัสดีค่ะคุณเย่ ดิฉันสิงลี่จวน ผู้จัดการบัญชีลูกค้ารายใหญ่ส่วนบุคคลของบริษัทหลักทรัพย์ตงไฉค่ะ ต่อจากนี้ดิฉันจะเป็นผู้จัดการบัญชีลูกค้าวีไอพีส่วนตัวของคุณ คอยให้บริการตลอด 24 ชั่วโมง หากมีข้อสงสัยหรือปัญหาใดๆ สามารถติดต่อดิฉันได้ตลอดเวลาเลยนะคะ"

เย่เฉินถามกลับ "ลูกค้ารายใหญ่มีสิทธิพิเศษอะไรบ้างครับ? พอดีมีบริษัทหลักทรัพย์อื่นติดต่อมาหาผม พวกเขาเสนอเงื่อนไขที่น่าสนใจมาก ผมเลยกะว่าจะไปเปิดบัญชีซื้อขายกับทางนั้น"

สิงลี่จวนรีบตอบกลับทันที "คุณเย่คะ ทางเราก็มีส่วนลดค่าธรรมเนียมการซื้อขายสำหรับลูกค้ารายใหญ่ในอัตราที่พิเศษมากๆ เช่นกันค่ะ นอกจากนี้ยังมีสิทธิประโยชน์อื่นๆ อีกมากมายเลยนะคะ"

"แล้วค่าธรรมเนียมลดให้ผมได้เหลือเท่าไหร่ครับ?"

"ปัจจุบันค่าธรรมเนียมของคุณอยู่ที่ 2.5 ต่อหมื่น ดิฉันสามารถปรับลดให้เหลือเพียง 0.75 ต่อหมื่นได้ค่ะ พร้อมกันนี้ยังมีสิทธิประโยชน์ต่างๆ สำหรับลูกค้ารายใหญ่ ทั้งการแนะนำแผนการลงทุนชั้นเยี่ยม ของขวัญในวันเกิดและเทศกาลต่างๆ รวมถึงสิทธิพิเศษระดับวีไอพีสูงสุดสำหรับโรงแรมและสายการบินด้วยค่ะ"

เย่เฉินพูดขึ้น "ที่อื่นเสนอให้ผมที่ 0.5 ต่อหมื่น แถมสิทธิพิเศษที่คุณพูดมาทั้งหมด ทางนั้นเขาก็มีให้เหมือนกันครับ"

สิงลี่จวนลังเลไปครู่หนึ่งก่อนจะตอบ "คุณเย่คะ อัตรา 0.5 ต่อหมื่น เป็นเงื่อนไขสำหรับลูกค้าที่มีเงินทุนห้าสิบล้านขึ้นไปค่ะ แต่เนื่องจากยอดเงินของคุณก็ใกล้เคียงแล้ว ดิฉันจะลองยื่นเรื่องขออนุมัติให้เป็นกรณีพิเศษนะคะ และหากในอนาคตยอดเงินทุนของคุณแตะระดับร้อยล้าน ดิฉันยังสามารถขออนุมัติสิทธิพิเศษเพิ่มเติมให้คุณได้อีกค่ะ"

"อ้อ งั้นคุณก็ลองไปยื่นเรื่องดูละกันครับ"

"คุณเย่พักอยู่ที่วิทยาเขตเจียงผู่ของมหาวิทยาลัยเจียวทงแห่งเมืองเจียงไห่ใช่ไหมคะ? ทางบริษัทได้จัดเตรียมของขวัญเนื่องในวันชาติไว้ให้คุณ พรุ่งนี้ดิฉันจะนำไปมอบให้ด้วยตัวเองนะคะ"

"ใช่ครับ ได้เลย"

ในเมื่อให้ฟรีๆ มีหรือที่เขาจะไม่รับ

"ถ้าอย่างนั้นคุณเย่เชิญทำธุระต่อเถอะค่ะ ดิฉันไม่รบกวนแล้ว เดี๋ยวจะขออนุญาตแอดช่องทางการติดต่อของคุณไป หากคุณสะดวก รบกวนกดรับด้วยนะคะ"

หลังวางสาย เย่เฉินก็พอจะคาดเดาสถานการณ์ในใจได้

บริษัทหลักทรัพย์ว่านเฟิงจะต้องมีหนอนบ่อนไส้อยู่ในบริษัทหลักทรัพย์ตงไฉอย่างแน่นอน ไม่อย่างนั้นคงไม่มีทางรู้ทั้งยอดเงินทุนและเบอร์โทรศัพท์ติดต่อของเขาได้

หากมีพนักงานของตงไฉนำข้อมูลลูกค้าไปขาย ก็เป็นไปไม่ได้ที่จะขายให้บริษัทว่านเฟิงเพียงแห่งเดียว

แต่จนถึงตอนนี้มีเพียงบริษัทว่านเฟิงแห่งเดียวที่ติดต่อมา นั่นแสดงว่ามีแค่พวกนั้นที่ได้ข้อมูลนี้ไป

จ้าวจิ้งถามด้วยความอยากรู้ "พี่คะ ใครโทรมาเหรอคะ?"

"ผู้จัดการบัญชีลูกค้าของบริษัทหลักทรัพย์น่ะ"

หวังอวี่ซินทานข้าวเสร็จก็เอ่ยเสียงเบา "พี่ชายคะ หนูทานอิ่มแล้ว ขอกลับก่อนนะคะ"

"อืม กลับเถอะ"

หวังอวี่ซินลุกขึ้นและเดินออกจากโรงอาหารไปอย่างรวดเร็ว

จ้าวจิ้งหันมามองเย่เฉิน "พี่คะ รุ่นพี่คนนี้นิสัยดีมากเลยนะคะ"

เย่เฉินตอบ "เธอแค่เป็นคนเก็บตัวและไม่ค่อยมีความมั่นใจ เลยมักจะถูกเอาเปรียบได้ง่ายน่ะ พี่กับเธอเพิ่งมาสนิทกันช่วงปิดเทอมหน้าร้อน ตอนนั้นนั่งรถเมล์ไปทำงานพาร์ตไทม์ แล้วมีไอ้โรคจิตมาลวนลามเธอ แต่เธอไม่กล้าโวยวาย พี่เลยเข้าไปช่วย หลังจากนั้นก็เลยสนิทกันมาตลอด"

จ้าวจิ้งทำเสียงฮึดฮัด "ถ้าเป็นฉันเจอคนแบบนี้นะ ต้องซัดให้หมอบไปเลย"

เย่เฉินรู้ฝีมือของเธอดี ผู้ชายทั่วไปคงไม่ใช่คู่มือของเธอจริงๆ

หลังทานมื้อเย็นเสร็จ เย่เฉิน จ้าวจิ้ง และสวีฮุ่ยก็ไปเดินเล่นที่สนามกีฬาอยู่สองสามรอบแล้วจึงแยกย้ายกันกลับหอพัก

เว่ยเซียงอวี่ทักขึ้น "เหล่าเย่ เมื่อคืนนายไปทำอะไรมา ทำไมไม่กลับมานอนหอ? อย่าบอกนะว่าพาหญิงไปเปิดห้องมาน่ะ?"

เย่เฉินหัวเราะร่า "ใช่แล้วล่ะ แต่แค่ปลายนิ้วฉันยังไม่ได้แตะเลย พวกนายจะเชื่อไหม?"

"เปิดห้องด้วยกันแต่ไม่ได้แตะตัว ใครจะไปเชื่อวะ แล้วตกลงไปเปิดห้องกับใครมา? รุ่นน้องปีหนึ่งที่หุ่นแซ่บๆ คนนั้นใช่ไหม?" เว่ยเซียงอวี่และเฝิงปิงถามด้วยสีหน้าอยากรู้อยากเห็นเต็มที่

เย่เฉินส่ายหน้ายิ้มๆ "พอพูดเรื่องผู้หญิงนี่ตาเป็นประกายเชียวนะ ถ้าอยากขนาดนั้นก็รีบไปหาแฟนกันสักคนเถอะไป"

จู่ๆ โทรศัพท์ของเขาก็สั่นเตือน เย่เฉินหยิบขึ้นมาดูก็พบว่าเป็นข้อความจากหวังลี่หยุน ผู้จัดการบัญชีลูกค้าของบริษัทหลักทรัพย์ว่านเฟิง

"คุณเย่คะ ลองพิจารณาดูหรือยังคะ?"

"ทางบริษัทตงไฉก็เพิ่งเสนอเงื่อนไขที่ใกล้เคียงกับทางคุณมาให้ครับ" เย่เฉินไม่ได้ปฏิเสธเธอไปตรงๆ

กระต่ายเจ้าเล่ห์ยังมีโพรงหลบภัยตั้งสามแห่ง

ในอนาคตยอดเงินทุนของเขาจะเพิ่มขึ้นมหาศาล เขาไม่มีทางผูกขาดใช้แอปพลิเคชันเทรดหุ้นเพียงแอปเดียวแน่นอน บริษัทว่านเฟิงเองก็ถือเป็นตัวเลือกที่ดี เขาเคยหาข้อมูลในอินเทอร์เน็ตมาบ้างแล้วว่าบริษัทนี้มีขนาดใหญ่ ฐานะการเงินแข็งแกร่ง และยังมีรัฐบาลเป็นผู้ถือหุ้นอยู่เบื้องหลังอีกด้วย

หวังลี่หยุนพิมพ์กลับมา "คุณเย่คะ พรุ่งนี้คุณพอจะมีเวลาว่างไหมคะ เรานัดเจอกันเพื่อคุยรายละเอียดดีกว่าค่ะ เรื่องบางเรื่องคุยผ่านโทรศัพท์อาจจะไม่สะดวกนัก"

เย่เฉินตอบกลับ "ได้ครับ คุณหวังลองหาสถานที่นัดมาเลยครับ พอดีผมคุยที่มหาวิทยาลัยไม่ค่อยสะดวกเท่าไหร่"

"ตกลงค่ะคุณเย่ แล้วพรุ่งนี้ดิฉันจะติดต่อไปนะคะ"

หลังจากคุยธุระเสร็จ เย่เฉินก็ไปล้างหน้าแปรงฟันแล้วล้มตัวลงนอนบนเตียง วันนี้ไปเที่ยวกับหวังอวี่ซินมาทั้งวันเล่นเอาเหนื่อยล้าไปทั้งตัว คืนนี้หลี่ชิงหย่าก็ไม่ได้ส่งข้อความมาหาเขาเลย

เช้าวันต่อมา เวลาเก้าโมงตรง

เย่เฉินก็ได้รับสายจากสิงลี่จวน ผู้จัดการบัญชีลูกค้ารายใหญ่ส่วนบุคคลของบริษัทหลักทรัพย์ตงไฉ

"สวัสดีค่ะคุณเย่ ตอนนี้ดิฉันมาถึงประตูฝั่งทิศใต้ของมหาวิทยาลัยแล้วนะคะ ดิฉันขับรถบีเอ็มดับเบิลยูสีขาว ทะเบียนลงท้ายด้วยเลข 267 ค่ะ"

"รับทราบครับ เดี๋ยวผมเดินออกไปหา"

ทางมหาวิทยาลัยไม่อนุญาตให้ยานพาหนะของบุคคลภายนอกขับเข้ามาด้านใน อนุญาตเฉพาะรถของอาจารย์และนักศึกษาเท่านั้น หากจะขับรถเข้ามาต้องเข้าทางประตูอื่นและจอดในลานจอดรถที่กำหนดไว้

เย่เฉินใช้เวลาเดินออกไปประมาณหกเจ็ดนาทีก็ถึงหน้าประตูมหาวิทยาลัย เขากวาดสายตามองไปรอบๆ และสังเกตเห็นรถบีเอ็มดับเบิลยูสีขาวจอดอยู่ไม่ไกล

หญิงสาวรูปร่างสูงโปร่งในชุดเดรสยาวกำลังยืนรออยู่ข้างรถ เธอมองมาทางประตูมหาวิทยาลัยตลอดเวลา เมื่อเห็นเย่เฉินเดินออกมา เธอก็รีบปรับสีหน้าให้เป็นรอยยิ้มการค้าแล้วเดินเข้าไปหาทันที

ทางบริษัทมีรูปถ่ายของเย่เฉินอยู่ในระบบฐานข้อมูลอยู่แล้ว ในฐานะผู้จัดการบัญชีลูกค้าส่วนบุคคล หากจำหน้าลูกค้ารายใหญ่ระดับนี้ไม่ได้ ก็สมควรลาออกกลับบ้านไปซะ

"สวัสดีค่ะคุณเย่ ดิฉันสิงลี่จวนนะคะ"

เธอยิ้มแย้มอย่างเป็นมิตร พร้อมกับยื่นมือออกมาทักทายด้วยท่าทีนอบน้อม

เย่เฉินมีสีหน้าเรียบเฉยขณะยื่นมือไปจับทักทาย "สวัสดีครับคุณสิง"

สิงลี่จวนเป็นผู้หญิงที่หน้าตาสะสวยมาก ไม่อย่างนั้นคงไม่สามารถมารับตำแหน่งผู้จัดการบัญชีลูกค้ารายใหญ่ส่วนบุคคลได้หรอก

"คุณเย่ยังเป็นนักศึกษาอยู่เหรอคะเนี่ย?"

เย่เฉินรู้ดีว่าอีกฝ่ายเพียงแค่กล่าวประจบประแจง ซึ่งคำหวานหูแบบนี้ใครๆ ก็ชอบฟังทั้งนั้น ตราบใดที่มันไม่ได้ดูเสแสร้งจนเกินไป

"ใช่ครับ ผมกำลังเรียนอยู่ชั้นปีที่สี่"

สิงลี่จวนเบิกตากว้างด้วยความประหลาดใจ "ปีนี้คุณเย่อายุเท่าไหร่แล้วคะ?"

"ยี่สิบสองปีครับ"

สิงลี่จวนแสดงสีหน้าชื่นชมออกมาอย่างปิดไม่มิด "คุณเย่เก่งกาจเกินไปแล้วค่ะ ดิฉันทำงานในวงการนี้มาหลายปี นี่เป็นครั้งแรกเลยที่ได้เห็นคนที่เทรดหุ้นได้เก่งกาจขนาดนี้ ต่อให้มองไปทั่วทั้งประเทศ คนที่มีความสามารถระดับคุณเย่คงมีนับคนได้เลยนะคะ"

เธอไม่ได้แกล้งเยินยออย่างเลื่อนลอย แต่พูดอย่างมีหลักการและเหตุผล

เงินต้นเพียงสามแสนห้าหมื่นหยวน แต่ใช้เวลาไม่ถึงสองเดือน กลับปั้นพอร์ตให้เติบโตขึ้นได้ถึงหนึ่งร้อยห้าสิบกว่าเท่า

หากเรื่องนี้แพร่งพรายออกไป จะต้องสั่นสะเทือนวงการการเงินในประเทศอย่างแน่นอน และถูกยกย่องให้เป็นตำนานบทใหม่ของวงการนี้ได้เลย

หลังจากกล่าวชื่นชมเสร็จ เธอก็เปิดกระโปรงท้ายรถแล้วหยิบของขวัญวันชาติที่เตรียมไว้ออกมา

ในนั้นมีชาเกรดพรีเมียม กระบอกน้ำเก็บอุณหภูมิสุดหรู และยังมีของขวัญที่เธอซื้อให้ลูกค้าเป็นการส่วนตัวเพิ่มอีก เช่น โคมไฟตั้งโต๊ะดีไซน์หรู เซตครีมอาบน้ำและยาสระผม เป็นต้น

ลูกค้ารายใหญ่มีความสำคัญต่อยอดผลงานประจำเดือนของเธอเป็นอย่างมาก หากดูแลไม่ดีแล้วลูกค้าหนีไปเปิดบัญชีที่อื่น เธอคงสูญเสียรายได้อย่างมหาศาล

เพราะในตำแหน่งผู้จัดการบัญชีลูกค้ารายใหญ่ส่วนบุคคลเช่นเธอ ผลงานแทบทั้งหมดล้วนมาจากลูกค้ารายใหญ่ที่ดูแลอยู่

แม้ของขวัญเหล่านี้จะไม่ได้มีราคาแพงหูฉี่ แต่รวมๆ กันแล้วก็มีมูลค่าหลายพันหยวนอยู่เหมือนกัน

เย่เฉินรับของมาพร้อมกับถามว่า "เรื่องขอปรับลดค่าธรรมเนียมอนุมัติผ่านหรือยังครับ?"

สิงลี่จวนตอบกลับด้วยรอยยิ้ม "อนุมัติเรียบร้อยแล้วค่ะ หลังหมดช่วงวันหยุดยาว ค่าธรรมเนียมในระบบจะถูกปรับลดเหลือ 0.5 ต่อหมื่นทันทีค่ะ นอกจากนี้ทางเรายังมีผลิตภัณฑ์กองทุนที่ให้ผลตอบแทนค่อนข้างสูงอีกหลายตัว หากคุณเย่สนใจ สามารถติดต่อดิฉันได้ตลอดเลยนะคะ"

"รับทราบครับ"

"ถ้าอย่างนั้นดิฉันไม่รบกวนเวลาของคุณเย่แล้วนะคะ หากมีธุระอะไรสามารถติดต่อดิฉันได้ตลอดเวลาเลย ดิฉันพร้อมให้บริการตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมงค่ะ"