บทที่ 68 อดีตของพี่เซวียน

เย่เฉินสัมผัสได้ถึงความนุ่มนิ่มที่แนบชิดข้างแก้ม หัวใจเต้นแรงไม่เป็นจังหวะ

นี่น่าจะเป็นแค่การกอดแบบปกติทั่วไปแหละมั้ง

ถ้าฉันจะกอดตอบสักหน่อยก็คงไม่ผิดอะไรใช่ไหม?!

เขายื่นมือออกไปโอบแผ่นหลังของลู่จื่อเซวียน "พี่เซวียน พี่ดีกับผมมาก ผมจดจำไว้ในใจเสมอครับ"

ในชาติก่อนตอนที่เขาเป็นแค่พนักงาน ลึกๆ ในใจเขาก็เคยแอบจินตนาการถึงเจ้านายอย่างลู่จื่อเซวียนเหมือนกัน ผู้ชายก็คือผู้ชายวันยังค่ำ นอกเสียจากจะสิ้นลมหายใจไปแล้วนั่นแหละถึงจะเลิกบ้าผู้หญิง หลายคนไม่ได้ไม่ชอบผู้หญิงสวยๆ หรอก แต่เป็นเพราะความกดดันจากทุกด้านของชีวิตต่างหาก ถ้าหากมีเงินทองใช้จ่ายอย่างสุขสบาย ไม่แน่ว่าอาจจะทำตัวเจ้าชู้ยิ่งกว่าใครเสียอีก

ลู่จื่อเซวียนทั้งดูเป็นผู้ใหญ่ เซ็กซี่ สวยสะกดตา แถมยังไม่ได้มีดีแค่เงิน แต่ยังมีความสามารถอีกด้วย ผู้หญิงเก่งแบบนี้ พนักงานชายในบริษัทต่างก็คงเคยแอบเก็บไปฝันถึงกันทั้งนั้น

ลู่จื่อเซวียนลูบศีรษะเขาด้วยมือข้างหนึ่ง "เสี่ยวเฉิน เธอดื่มไปเยอะเลยนะ ไปพักผ่อนหน่อยไหม"

"ได้ครับพี่เซวียน"

เย่เฉินผละออกจากอ้อมกอดอันอบอุ่นและนุ่มนวลของเธออย่างแสนเสียดาย

เธอพาเย่เฉินมาที่ห้องนอนใหญ่ "เสี่ยวเฉิน เธอพักผ่อนสักหน่อยนะ เดี๋ยวพี่ไปจัดการธุระของบริษัทก่อน"

เย่เฉินล้มตัวลงนอนบนเตียง ห่มผ้าห่มที่ลู่จื่อเซวียนเคยห่ม ซึ่งยังมีกลิ่นหอมจางๆ หลงเหลืออยู่ ทำเอาเลือดในกายของเขาสูบฉีดขึ้นมาเล็กน้อย

เขาเผลอหลับไปตอนไหนก็ไม่รู้ตัว

เวลาหกโมงเย็น

"เสี่ยวเฉิน ตื่นได้แล้ว นอนต่อเดี๋ยวก็มืดค่ำพอดี"

เขาได้ยินเสียงของลู่จื่อเซวียนแว่วเข้าหูมาเลือนราง จากนั้นก็รู้สึกเหมือนจมูกถูกบีบ เมื่อลืมตาขึ้นก็เห็นลู่จื่อเซวียนยืนอยู่ข้างเตียง มุมปากระบายรอยยิ้ม เธอกำลังโน้มตัวลงมาใช้มือบีบจมูกเขาอยู่

ลู่จื่อเซวียนสวมชุดนอนสายเดี่ยว พอโน้มตัวลงมา คอเสื้อก็เปิดกว้าง

เดิมทีเย่เฉินกำลังงัวเงีย แต่พอเห็นภาพตรงหน้าก็ตาสว่างขึ้นมาทันที ดวงตาเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อย

ลู่จื่อเซวียนสังเกตเห็นสายตาของเขา ใบหน้าสวยก็แดงระเรื่อ รีบยืดตัวขึ้นยืนตัวตรงทันที

"มองอะไรน่ะ ทะลึ่งจริง รีบลุกไปล้างหน้าแปรงฟันแล้วมากินข้าวได้แล้ว" พูดจบเธอก็เดินออกไป

เย่เฉินเรียกสติกลับมา ก่อนจะลุกขึ้นไปล้างหน้า

เมื่อกี้เขาเห็นเต็มสองตา เห็นชัดเจนแจ่มแจ้งเลยทีเดียว

นี่เป็นครั้งแรกตั้งแต่กลับชาติมาเกิดที่เขาได้เห็นสรีระอันเย้ายวนของผู้หญิง

...

หลังจากล้างหน้าเสร็จ เขาก็ดูเวลา ไม่รู้ตัวเลยว่านี่ปาเข้าไปหกโมงครึ่งแล้ว ท้องฟ้าข้างนอกมืดสนิท

อาจจะเป็นเพราะมื้อเที่ยงดื่มเหล้าไปเยอะ เหล้าขาวสองขวดเขาซัดไปเกือบขวดเต็มๆ

พอเดินมาที่ห้องอาหาร ลู่จื่อเซวียนกำลังยกกับข้าวมาวางบนโต๊ะ มีอาหารตั้งหกอย่าง

แถมเธอยังเปิดไวน์แดงอีกขวด

"เสี่ยวเฉิน นอนหลับสบายไหม"

"หลับสนิทเลยครับ"

ทั้งสองคนเริ่มทานข้าวและดื่มไวน์กัน

"เสี่ยวเฉิน หุ้นเทคโนโลยีหัวกวงขึ้นมาเกือบสามเท่าแล้ว จะขายตอนไหนดีล่ะ" บัญชีของลู่จื่อเซวียนตอนนี้ได้กำไรมาหลายสิบล้านแล้ว

เย่เฉินตอบ "วันที่สี่หรือห้าเดือนหน้าก็ขายทิ้งได้เลยครับ แล้วก็ล้างพอร์ตถือเงินสดรอดูสถานการณ์ไปก่อน ตลาดหลังจากนั้นจะแย่มากครับ"

"ได้เลยเสี่ยวเฉิน เรื่องพวกนี้พี่ไม่ค่อยเข้าใจหรอก เชื่อเธอต้องไม่ผิดหวังแน่ มา พี่ขอชนแก้วด้วยหน่อย"

คืนนี้อารมณ์ของลู่จื่อเซวียนดูไม่ค่อยปกติ เธอดื่มค่อนข้างเร็ว แตกต่างไปจากปกติเล็กน้อย

อาจจะเป็นเพราะการไปคุยธุรกิจรอบนี้ไม่ราบรื่น เลยทำให้รู้สึกไม่สบายใจ หรือไม่ก็อาจจะมีความเครียดสะสมอยู่ในใจ

เวลาผ่านไปครึ่งชั่วโมง ไวน์แดงหนึ่งขวดก็ถูกทั้งสองคนดื่มจนเกือบหมด

ลู่จื่อเซวียนเปิดขวดใหม่อีกขวด

"พี่เซวียน ดื่มให้น้อยลงหน่อยเถอะครับ"

"ไม่เป็นไรหรอกเสี่ยวเฉิน" เธอรินไวน์ใส่แก้วของทั้งสองคนจนเต็มอีกครั้ง

เย่เฉินถาม "พี่เซวียน พี่อารมณ์ไม่ดีหรือเปล่าครับ"

ลู่จื่อเซวียนยิ้มตอบ "มีน้องชายอยู่เป็นเพื่อนทั้งคน พี่จะอารมณ์ไม่ดีได้ยังไงล่ะ"

เมื่อทั้งสองคนดื่มไวน์แดงขวดที่สองจนหมด ใบหน้าของลู่จื่อเซวียนก็แดงก่ำ ฤทธิ์แอลกอฮอล์เริ่มออกฤทธิ์แล้ว

เย่เฉินเองก็รู้สึกมึนๆ นิดหน่อย แต่ยังไม่ถึงกับเมา

"เสี่ยวเฉิน เธอได้คบกับผู้หญิงที่ชอบหรือยัง" แววตาของลู่จื่อเซวียนเริ่มเหม่อลอย

"ยังเลยครับ"

"เป็นผู้ชายต้องรู้จักเป็นฝ่ายรุกบ้างนะ กล้าๆ ไปสารภาพรักสิ บางทีเธออาจจะรอให้เธอไปบอกรักอยู่ก็ได้นะ"

เย่เฉินรู้เรื่องนี้ดี ก่อนหน้านี้หลี่ชิงหย่าก็เคยใบ้ให้เขารู้แล้ว

เขากำลังนึกถึงหวังอวี่ซิน จ้าวจิ้ง และคนอื่นๆ ถ้าไม่ได้จริงๆ ก็คงต้องเป็นแค่พี่ชายน้องสาวที่ดีต่อกัน

นี่คือทางที่เขาปูเตรียมไว้ให้ตัวเองก่อนหน้านี้

"รอให้ผมทำใจให้พร้อมก่อน แล้วผมจะไปสารภาพรักอย่างกล้าหาญเลยครับ พี่เซวียนสวยขนาดนี้ทำไมถึงไม่มีแฟนล่ะครับ มองไม่เห็นใครอยู่ในสายตาเลยเหรอ"

เขาพยายามตะล่อมถามเรื่องราวของลู่จื่อเซวียน เพื่อพิสูจน์ให้แน่ใจว่าตกลงแล้วทางบ้านเธอมีฐานะ หรือว่าเธอเป็นเมียน้อยที่ถูกใครเลี้ยงดูกันแน่

ลู่จื่อเซวียนชะงักไปเล็กน้อย แววตาที่ขุ่นมัวจากความเมามายแฝงไปด้วยความรู้สึกที่ซับซ้อนบางอย่าง

"พี่เรียนมหาวิทยาลัยที่มหาวิทยาลัยการเงินและการเศรษฐกิจเมืองเจียงไห่ ตอนเทอมสองของปีสาม พี่ชายของพี่ทำงานอยู่ที่เมืองเจียงไห่ ตอนไปกินข้าวเขาไปมีเรื่องชกต่อยกับโต๊ะข้างๆ แล้วพลั้งมือทำอีกฝ่ายเสียชีวิต ก็เลยถูกตำรวจจับตัวไป"

"ตอนนั้นเพื่อให้ได้หนังสือยินยอมความ เราต้องจ่ายเงินค่าชดเชยจำนวนมาก พี่เลยไปหารองอธิการบดีของมหาลัย พี่รู้ว่าเขาสนใจพี่อยู่ พี่เลยยอมเป็นเมียน้อยของเขา แลกกับเงินหนึ่งล้านห้าแสนหยวนไปจ่ายเป็นค่าชดเชยให้อีกฝ่าย และเขาก็ยังใช้เส้นสายช่วยให้พี่ชายพี่โดนตัดสินโทษเบาลงด้วย"

...

เย่เฉินฟังคำพูดของเธอจบ ก็ไม่รู้จะพูดอะไรดี

ลู่จื่อเซวียนเผยรอยยิ้มขื่น "เสี่ยวเฉิน พี่เป็นคนที่น่ารังเกียจมากใช่ไหม"

"พี่เซวียน เพื่อครอบครัวแล้ว ผมก็สามารถทำได้ทุกอย่างเหมือนกันครับ"

ประโยคเดียวของเขาทำให้หัวใจของลู่จื่อเซวียนอบอุ่นขึ้นมาทันที การมีคนเข้าใจถือเป็นความโชคดีอย่างหนึ่ง

เธอเล่าต่อ "หลังจากนั้นพี่ก็เป็นเมียน้อยของเขามาตลอด เขาดีกับพี่มาก ให้เงินพี่มากมาย ซื้อบ้านให้พี่ด้วย แต่เมื่อสองปีก่อนเขาถูกตรวจสอบ แล้วก็โดนจับเข้าคุกไปแล้ว ชาตินี้ก็คงไม่มีวันได้ออกมาอีกแล้วล่ะ"

เย่เฉินบอก "พี่เซวียน เรื่องมันผ่านไปหมดแล้ว ตอนนี้พี่สามารถเลือกใช้ชีวิตดีๆ แล้วหาคนที่ชอบได้แล้วนะครับ"

ลู่จื่อเซวียนถอนหายใจ "คนที่ใช่จะไปหาเจอได้ง่ายๆ ที่ไหนล่ะ คนที่มาจีบพี่มีตั้งเยอะแยะ แต่ทุกคนก็ล้วนเข้าหาพี่ด้วยจุดประสงค์แอบแฝงกันทั้งนั้น"

เย่เฉินพูดยิ้มๆ "ถ้าอย่างนั้นพี่เซวียนก็ต้องเบิกตาดูให้ดีๆ นะครับ ระวังจะถูกหลอกเอาได้"

พูดจบเขาก็ก้มดูโทรศัพท์ แล้วก็พบว่าตอนนี้ปาเข้าไปสามทุ่มครึ่งกว่าแล้ว ขืนนั่งแท็กซี่กลับมหาลัยตอนนี้ก็คงไม่ทันแล้ว

"แย่แล้วพี่เซวียน สามทุ่มครึ่งกว่าแล้ว มหาลัยผมใกล้จะปิดประตูแล้วครับ"

ลู่จื่อเซวียนหัวเราะ "ปิดก็ปิดไปสิ บ้านพี่มีห้องตั้งหลายห้อง เธอก็นอนที่นี่แหละ"

"พี่เซวียนนั่งพักก่อนนะครับ เดี๋ยวผมขอเก็บกวาดหน่อย"

พอเขาล้างจานชามเสร็จ ลู่จื่อเซวียนก็เอนตัวหลับไปบนโซฟาแล้ว

คืนนี้เธอดื่มไวน์แดงไปเยอะมาก พอฤทธิ์แอลกอฮอล์ตีกลับก็แทบจะฝืนไว้ไม่อยู่เลยทีเดียว

เย่เฉินเห็นสภาพของเธอแล้วก็ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะอุ้มเธอเข้าไปในห้องนอนใหญ่ ห่มผ้าให้เธอเสร็จสรรพ แล้วจึงเดินออกจากห้องมา

เขาเดินมาที่ห้องนอนแขก ล้มตัวลงนอนบนเตียงแล้วหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู

เจิ้งม่านชิวลากเขาเข้าไปในกลุ่มแชตกลุ่มหนึ่ง ในนั้นมีถังอี้ จ้าวเซี่ยงหมิง และฟางจื้อเฟิงรวมเป็นสี่คน

ตอนนี้เขาได้รับการยอมรับให้เข้าไปอยู่ในแวดวงเล็กๆ นี้แล้ว

ถังอี้ จ้าวเซี่ยงหมิง และฟางจื้อเฟิง ทั้งสามคนต่างก็ส่งคำขอเพิ่มเพื่อนมาหาเขา

เย่เฉินกดยอมรับทีละคน ทันทีที่เขากดรับแอดถังอี้ เธอก็ส่งข้อความมาหาเขาทันที

"เย่เฉิน ยังไม่นอนอีกเหรอ"

"ยังเลยครับ เพิ่งกินข้าวข้างนอกเสร็จ คุณก็ยังไม่นอนเหมือนกันเหรอครับ"

ถังอี้ตอบ "ฉันกำลังศึกษาแนวโน้มเศรษฐกิจระหว่างประเทศอยู่น่ะสิ พอคุณเตือนสติ พอกลับมาฉันก็เลยไปหาข้อมูลอ่านดูอย่างละเอียด ฉันรู้สึกว่าการวิเคราะห์และการคาดเดาของคุณมันถูกต้องมากเลย สุดยอดจริงๆ ไม่น่าเชื่อเลยว่าการเล่นหุ้นจะต้องมองการณ์ไกลขนาดนี้"

เย่เฉินบอก "เล่นหุ้นก็ต้องดูเรื่องพวกนี้อยู่แล้วครับ ถ้าสถานการณ์โลกไม่ดี ตลาดหุ้นในประเทศก็ย่อมไม่ดีตามไปด้วย โดยเฉพาะความเคลื่อนไหวทางฝั่งประเทศมหาอำนาจอย่างสหรัฐอเมริกา พวกเขาเป็นพี่เบิ้มของโลก ทุกการกระทำล้วนส่งผลกระทบไปทั่วโลก เราต้องคอยติดตาม วิเคราะห์ คาดเดา และสรุปผลของทุกๆ นโยบายเลยล่ะครับ"