บทที่ 70 กำไรมหาศาล 380 ล้าน

หวังอวี่ซินได้ยินดังนั้น ใบหน้าก็แดงก่ำด้วยความเขินอาย ก้มหน้าลงไม่กล้าสบตาเขา

เย่เฉินมองเธอ "รอบๆ ไม่มีใครเลย มืดขนาดนี้ก็มองไม่เห็นหรอก นี่เป็นอ้อมกอดที่บริสุทธิ์ใจนะ"

พูดจบเขาก็กางแขนออกแล้วดึงหวังอวี่ซินเข้ามากอดไว้ในอ้อมอก

หวังอวี่ซินไม่ได้ดิ้นรนหรือขัดขืน

เธอปล่อยให้เขากอดเธอไว้ มีเพียงใบหน้าที่ร้อนผ่าวอย่างรุนแรง

ศีรษะของเธอซบลงบนอกของเย่เฉิน สามารถสัมผัสได้ถึงเสียงหัวใจที่เต้นโครมครามของเขาอย่างชัดเจน

เย่เฉินสูดดมกลิ่นหอมจากเส้นผมของเธอ เพลิดเพลินไปกับช่วงเวลาแห่งความสงบสุขที่หาได้ยากของทั้งสองคน

ปกติพวกเขาไม่ค่อยได้ออกมาข้างนอก สัปดาห์หนึ่งเย่เฉินจะชวนเธอออกมาแค่ครั้งเดียว

ท้ายที่สุดในช่วงเวลาสำคัญของการทบทวนบทเรียน จะปล่อยให้เรื่องนี้มาทำให้การเรียนของหวังอวี่ซินเสียการไม่ได้

ประมาณไม่กี่นาทีต่อมา เย่เฉินก็ปล่อยเธอ แล้วจับมือเธอเดินต่อไปบนถนนที่เงียบสงบและมืดมิดอีกครั้ง

"อวี่ซิน ปกติเธอวิดีโอคอลคุยกับปู่ย่าบ้างไหม?"

หวังอวี่ซิน "ปู่กับย่าฉันใช้สมาร์ตโฟนไม่เป็นหรอกค่ะ ตอนน้องชายปิดเทอมกลับบ้านถึงจะได้วิดีโอคอลคุยกันบ้าง ที่บ้านมีโทรศัพท์อยู่เครื่องนึง พ่อกับแม่ซื้อให้น้องชายใช้น่ะค่ะ"

"น้องชายเธอเรียนมัธยมปลายแล้วเหรอ?"

"เพิ่งขึ้นมอห้าค่ะ"

"เรียนเป็นยังไงบ้าง?"

"เขาเรียนไม่ค่อยเก่งหรอกค่ะ วันๆ เอาแต่เล่น"

"คุณลุงคุณป้าคงตามใจเขามากไปสินะ?"

"อืม พ่อแม่ค่อนข้างตามใจเขาน่ะค่ะ แถมพวกท่านก็ไม่ค่อยอยู่บ้านตลอดทั้งปี ปู่กับย่าก็เอาเขาไม่อยู่ด้วย"

...

ทั้งสองเดินไปคุยไป ดูเหมือนคู่รักที่กำลังเดินเล่นกัน

อากาศตอนกลางคืนค่อนข้างเย็น อุณหภูมิแค่สิบกว่าองศาเท่านั้น

เวลาประมาณสามทุ่ม เย่เฉินก็มาส่งหวังอวี่ซินที่ใต้หอพัก

"น้องอวี่ซินกลับไปพักผ่อนเร็วๆ นะ อากาศเย็นแล้ว ดูแลตัวเองให้อบอุ่นด้วย"

หวังอวี่ซินพยักหน้าเบาๆ "พี่ก็รักษาสุขภาพด้วยนะคะ"

เย่เฉินมองส่งเธอกลับเข้าหอพักไป ก่อนจะหันหลังเดินจากมา

เมื่อไหร่จะได้กอดน้องจ้าวจิ้งบ้างนะ หุ่นเธอดีจริงๆ

ไม่ได้ ยัยเด็กนั่นเคยฝึกศิลปะการต่อสู้มา แถมยังเป็นสาวตงเป่ยที่อารมณ์ร้อนอีก ถ้าเกิดโดนซัดขึ้นมาจะทำยังไงล่ะ?

เช้าวันต่อมา เวลาเก้าโมงครึ่ง

คอมพิวเตอร์ที่เย่เฉินซื้อมาส่งถึงแล้ว เป็นคอมพิวเตอร์ตั้งโต๊ะหนึ่งเครื่องและแล็ปท็อปอีกหนึ่งเครื่อง

เขาขนกลับไปที่หอพัก ใช้เวลาติดตั้งและเปิดใช้งานประมาณครึ่งชั่วโมง

คอมพิวเตอร์สเปกสูง ใช้งานได้ลื่นไหลไม่มีสะดุด

หลังจากจัดการเรื่องคอมพิวเตอร์เสร็จ เขาก็เปิดตลาดฟิวเจอร์สเพื่อดูความเคลื่อนไหวของฟิวเจอร์สถ่านหินให้ความร้อนในวันนี้

และก็เป็นไปตามคาด วันนี้ฟิวเจอร์สถ่านหินเปิดตลาดมาก็ยังคงร่วงลงอย่างหนัก และดิ่งลงอย่างต่อเนื่อง

เย่เฉินใช้เวลาแต่ละวันถ้าไม่อยู่ในห้องสมุดก็อยู่แต่ในหอพัก

เขาจมอยู่กับการวิจัยเทคโนโลยีปัญญาประดิษฐ์

บางครั้งพอเจอปัญหาก็จะนั่งเหม่อไปครึ่งค่อนวัน สภาพของเขาในตอนนี้ดูเหมือนกับพวกผู้เชี่ยวชาญที่เอาแต่วิจัยทุกวี่ทุกวัน

วันที่ 28 ตุลาคม วันพฤหัสบดี

ช่วงเช้าฟิวเจอร์สถ่านหินเปิดตลาดมาก็ติดฟลอร์ ราคาร่วงลงมาอยู่ที่ 912 หยวนต่อตัน

จากราคา 1,982 หยวนต่อตัน ร่วงลงมาถึงตอนนี้ สถาบันและนักลงทุนรายย่อยจำนวนมากต้องสูญเสียอย่างหนัก

เย่เฉินทำการปิดสถานะทั้งหมดทันที บัญชีของเขามีกำไรลอยตัวอยู่ประมาณ 380 ล้านหยวน

ยอดเงินรวมในบัญชีฟิวเจอร์สของเขาอยู่ที่ 420 ล้านหยวน

ส่วนยอดเงินรวมในบัญชีหุ้นอยู่ที่ 120 ล้านหยวน ถือครองหุ้นเจียงอันลิเย่ไว้ ซึ่งช่วงนี้ก็ปรับตัวขึ้นไปไม่น้อย

เย่เฉินส่งข้อความหาโจวจี้ไฉ "คุณลุงโจวครับ วันนี้ขายหุ้นหัวกวงเทคโนโลยีทิ้งได้เลยครับ"

"ได้เลยเสี่ยวเฉิน เดี๋ยวลุงจัดการขายตอนนี้เลย" โจวจี้ไฉที่นั่งอยู่ในห้องทำงานเปิดคอมพิวเตอร์ขึ้นมา

โจวจี้ไฉทำกำไรจากหุ้นหัวกวงเทคโนโลยีได้ถึงสามเท่า จากเงินทุนยี่สิบล้านกลายเป็นหกสิบล้านกว่าหยวน

หลังจากขายเสร็จ เขาก็แคปภาพหน้าจอส่งไปอวดรวยในกลุ่มเพื่อนเก่า

"หัวกวงเทคโนโลยีกำไรมาสามเท่ากว่า วันนี้เลยขายทิ้งถอนตัวแล้วนะ ใครที่ยังถือไว้อยู่ก็รีบขายซะเถอะ หลังจากนี้คงไม่มีโอกาสแล้วล่ะ"

"บ้าเอ๊ย เหล่าโจว ช่วงนี้นายทำไมเก่งจังวะ?"

"เหล่าโจว แบบนี้นายต้องแจกอั่งเปาซองโตให้ทุกคนแล้วนะ?"

"เหล่าโจว นายพัฒนาขึ้นขนาดนี้ได้ยังไงเนี่ย เมื่อก่อนในกลุ่มนายอ่อนสุดเลยไม่ใช่เรอะ"

"เห็นนายได้กำไรแล้ว ฉันรู้สึกแย่ยิ่งกว่าตอนตัวเองขาดทุนซะอีก"

"เหล่าโจว ช่วยชี้แนะพวกเราหน่อยสิ เดือนนี้ฉันขาดทุนไปตั้งสิบกว่าเปอร์เซ็นต์เลย"

มุมปากของโจวจี้ไฉยกขึ้นเล็กน้อย ความอยากโอ้อวดในใจได้รับการเติมเต็มอย่างถึงขีดสุด

...

เย่เฉินส่งข้อความหาลู่จื่อเซวียนเช่นกัน "พี่เซวียน วันนี้อย่าลืมล้างพอร์ตนะครับ"

"อืม ได้จ้ะ เดี๋ยวพี่จะล้างพอร์ตเดี๋ยวนี้แหละ"

ลู่จื่อเซวียนเองก็ได้กำไรมาหลายสิบล้าน การเทขายของทั้งสองคนทำให้หุ้นหัวกวงเทคโนโลยีเกิดความผันผวนขึ้นเล็กน้อย

แต่ผลกระทบก็ไม่มากนัก เพราะตอนนี้ปริมาณการซื้อขายต่อวันของหุ้นหัวกวงเทคโนโลยีอยู่ที่ระดับหลายพันล้านหยวน

เงินทุนแค่ไม่กี่สิบล้านยังไม่ถึงขั้นทำให้ร่วงจนติดฟลอร์ อย่างมากก็แค่ดิ่งลงไปสองสามเปอร์เซ็นต์เท่านั้น

เย่เฉินมองดูเงินทุน 420 ล้านในบัญชีฟิวเจอร์สด้วยความรู้สึกที่ไม่ค่อยตื่นเต้นเท่าไหร่นัก

สำหรับคนธรรมดานี่อาจจะเป็นตัวเลขมหาศาล แต่สำหรับเขามันยังห่างไกลจากคำว่าพอ

ถ้าอยากจะเปิดบริษัทลงทุน เงินแค่นี้ก็ทำได้แค่งูๆ ปลาๆ เข้าไปร่วมลงทุนในรอบเอหรือรอบบีของบริษัทสตาร์ทอัพบางแห่งเท่านั้น

สำหรับการระดมทุนรอบซี เงินระดับนี้ยังไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะเข้าไปมีส่วนร่วมด้วยซ้ำ

บริษัทสตาร์ทอัพบางแห่งเพื่อการพัฒนา จึงมักจะจัดการระดมทุนเชิงกลยุทธ์

การระดมทุนก็คือการนำหุ้นของบริษัทไปแลกกับเงินจากบริษัทลงทุนเพื่อนำมาพัฒนาบริษัทนั่นเอง

อย่างเช่นบริษัทเทนเซ็นต์ หรืออาลีบาบาในยุคเริ่มต้น พวกเขาก็เคยตระเวนหาบริษัทลงทุนเพื่อขอระดมทุนมาแล้วทั่วสารทิศ และก็เคยกินแห้วมาไม่น้อยเช่นกัน

หลังจากการระดมทุนผ่านไปรอบแล้วรอบเล่า หุ้นที่อยู่ในมือของพวกเขาก็เหลือน้อยลงเรื่อยๆ

แต่การพัฒนาของบริษัทก็เติบโตขึ้นอย่างแข็งแกร่ง ถึงแม้สัดส่วนหุ้นจะน้อยลง แต่มูลค่าของมันกลับเพิ่มขึ้นเป็นพันเท่าเมื่อเทียบกับเมื่อก่อน ซึ่งถือว่าเป็นสถานการณ์ที่ได้ประโยชน์กันทั้งสองฝ่าย

แวดวงการลงทุนแบ่งการลงทุนในสตาร์ทอัพออกเป็นการลงทุนแบบแองเจิลนักลงทุน, รอบเอ, รอบบี, รอบซี และอื่นๆ อีกมากมาย

แองเจิลนักลงทุน หมายถึงการเข้าไปลงทุนในบริษัทสตาร์ทอัพที่มีศักยภาพ โดยมีเม็ดเงินลงทุนอยู่ที่ประมาณหลักล้านหยวน

เมื่อการพัฒนาผลิตภัณฑ์และการขยายตลาดของบริษัทเริ่มเห็นผลลัพธ์ในเบื้องต้น ก็จะสามารถมองหาบริษัทลงทุนเพื่อทำการระดมทุนในรอบเอได้ โดยมีเม็ดเงินลงทุนอยู่ที่ระหว่างสิบล้านถึงร้อยล้านหยวน

หลังจากได้รับเงินทุนรอบเอแล้ว บริษัทก็จะเข้าสู่ช่วงการพัฒนาอย่างรวดเร็ว ขนาดบริษัท ผลิตภัณฑ์ และตลาดจะขยายตัวขึ้น และเมื่อเงินทุนเริ่มไม่เพียงพอต่อการรองรับแผนธุรกิจที่วางไว้ ก็จะต้องเปิดการระดมทุนรอบบี

เม็ดเงินของการระดมทุนรอบบีจะอยู่ที่ประมาณสี่ถึงห้าร้อยล้านหยวน ซึ่งโดยปกติแล้วจะเป็นการร่วมลงทุนจากบริษัทลงทุนหลายแห่งเพื่อกระจายความเสี่ยง

เมื่อมาถึงการระดมทุนรอบซี องค์กรก็พัฒนาไปจนเติบโตเต็มที่แล้ว หากต้องการก้าวไปอีกขั้นด้วยการจดทะเบียนเข้าตลาดหลักทรัพย์ ก็จะต้องเปิดการระดมทุนรอบซี ซึ่งจะมีขนาดเงินทุนสูงถึงระดับพันล้านหยวนขึ้นไป

นี่แค่พูดถึงบริษัทลงทุนนะ ถ้าหากต้องการจะเข้าซื้อกิจการของบริษัทอื่น เม็ดเงินที่ต้องใช้ก็ยิ่งมหาศาลขึ้นไปอีก

เงินแค่ไม่กี่ร้อยล้านในแวดวงการลงทุนแทบจะไม่มีความหมายอะไรเลย พวกกลุ่มทุนระดับชาติที่มีชื่อเสียงโด่งดัง การลงทุนแต่ละครั้งขั้นต่ำก็เป็นพันล้านหยวน หรือบางทีก็เป็นหมื่นล้านหยวน เราสามารถพบเห็นร่องรอยของพวกเขาได้แทบจะทั่วทุกมุมโลก

ถ้าหากต่อไปเขาต้องการจะก่อตั้งบริษัทปัญญาประดิษฐ์ เงินทุนที่ต้องใช้ก็มหาศาลไม่แพ้กัน

เพราะในช่วงแรกถึงช่วงกลางแทบจะเป็นไปไม่ได้เลยที่จะทำกำไร ทั้งในด้านการวิจัยและพัฒนา รวมถึงบุคลากร ล้วนต้องอาศัยการอัดฉีดเม็ดเงินจำนวนมหาศาล

...

จู่ๆ เสียงโทรศัพท์ของเย่เฉินก็ดังขึ้น

เป็นหวงซิ่วจวน ผู้จัดการบัญชีลูกค้าของบริษัทหลักทรัพย์หวาซิน

"สวัสดีค่ะคุณเย่ ดิฉันหวงซิ่วจวนนะคะ ตอนเที่ยงพอมีเวลาไหมคะ? ดิฉันขอเลี้ยงข้าวคุณสักมื้อได้ไหมคะ ดิฉันรอคุณอยู่ที่ห้อง 1808 โรงแรมฮิลตันนะคะ"

หัวหน้าของเธอได้ออกคำสั่งเด็ดขาดมาแล้ว ว่าให้เธอดึงตัวเย่เฉินมาให้ได้ ไม่ว่าจะต้องแลกด้วยอะไรก็ตาม

เดิมทีหวงซิ่วจวนยังอยากจะสงวนท่าทีไว้สักหน่อย ท้ายที่สุดการเสนอตัวให้ถึงที่อาจจะทำให้เธอดูไร้ค่า

เมื่อหลายวันก่อนเธอเอาแต่โพสต์รูปเซลฟี่และตั้งสเตตัสเศร้าๆ ในโมเมนต์ ก็เพื่อจะตกปลาตัวใหญ่อย่างเย่เฉิน ให้เขาเป็นฝ่ายทักมาเอง

การที่ลูกค้าเป็นฝ่ายมาติดเบ็ดเอง กับการที่เธอเป็นฝ่ายเสนอตัวไปหา มันแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง

แต่ใครจะไปรู้ล่ะว่าเย่เฉินแค่มากดไลก์ แล้วก็ไม่ได้สนใจเธอเลยสักนิด

เธอคิดว่าในเมื่อเย่เฉินกดไลก์ให้ นั่นก็แสดงว่าเขามีใจให้เธอ วันนี้เธอจึงตัดสินใจรุกอย่างตรงไปตรงมา

...

เลี้ยงข้าวฉันเหรอ?

นี่เธออยากจะเลี้ยงหอยเป๋าฮื้อฉันมากกว่าล่ะมั้ง!!