บทที่ 71 คำเชิญจากบริษัทการลงทุน

เย่เฉินมองแผนการเล็กๆ น้อยๆ ของหวงซิ่วจวนออกตั้งนานแล้ว

เขาไม่ได้มีความสนใจในตัวหวงซิ่วจวนเลยแม้แต่น้อย

สิงลี่จวน ผู้จัดการบัญชีลูกค้าของบริษัทหลักทรัพย์ตงไฉก็เป็นเหมือนกับเธอ

ตอนแรกคิดว่าปริมาณเงินทุนของเย่เฉินมีน้อย หลายวันก่อนก็เลยเอาแต่ทักมาคุยกับเขา

เมื่อวานยังบอกให้เย่เฉินไปช่วยซ่อมท่อน้ำที่บ้านเธออีก

ในบรรดาผู้จัดการบัญชีลูกค้าบริษัทหลักทรัพย์ทั้งสามคนที่เขาได้สัมผัส มีแค่หวังลี่หยุนเท่านั้นที่พอจะทำให้เขาสนใจอยู่บ้าง

สำหรับบริษัทแล้ว หวงซิ่วจวนและสิงลี่จวนถือเป็นพนักงานที่ดีเยี่ยมอย่างแน่นอน เพราะสามารถสร้างผลกำไรได้

แต่สำหรับเย่เฉินแล้ว พวกเธอไม่มีเสน่ห์ดึงดูดใจเลย

"ผู้จัดการหวงครับ ผมค่อนข้างยุ่ง เรื่องเปิดบัญชีเดี๋ยวผมจะกดยื่นเรื่องไป รบกวนคุณช่วยอนุมัติในระบบหลังบ้านให้ผมด้วยนะครับ อ้อ รวมบัญชีฟิวเจอร์สด้วย"

หวงซิ่วจวนถึงกับงง

เย่เฉินไม่เรียกร้องอะไรเลย แล้วก็ตกลงเปิดบัญชีง่ายๆ แบบนี้เนี่ยนะ?

ฉันออกจะสวย หุ่นก็เซ็กซี่ขนาดนี้ เขาไม่มีความสนใจเลยสักนิดเหรอ? หรือว่าแกล้งทำตัวหยิ่งยโสกันแน่?

หวงซิ่วจวนพูดตรงไปตรงมาขนาดนั้น เย่เฉินต้องฟังออกแน่นอนว่าหมายความว่าอะไร

การที่อีกฝ่ายตอบสนองแบบนี้ ถ้าไม่ใช่เพราะมองไม่เห็นค่าของเธอ ก็คงกำลังแกล้งทำเป็นหยิ่งยโส

เธอคิดว่าตัวเองนับเป็นสาวสวยคนหนึ่ง หุ่นก็ระดับ 36C แน่นอน ไม่มีผู้ชายคนไหนต้านทานเสน่ห์ของเธอได้หรอก

เธอเคยดึงดูดลูกค้ารายใหญ่มาแล้วมากมาย และไม่มีข้อยกเว้นเลยสักราย ทุกคนล้วนสยบอยู่แทบเท้าเธอ

อีกฝ่ายต้องกำลังแกล้งทำเป็นหยิ่งยโสแน่ๆ

"ได้ค่ะคุณเย่ ขอบคุณที่สนับสนุนการทำงานของดิฉันนะคะ"

วางสาย

เย่เฉินดาวน์โหลดแอปพลิเคชันบริษัทหลักทรัพย์หวาซิน ทำตามคำแนะนำเพื่อขอเปิดบัญชีหุ้นและบัญชีฟิวเจอร์ส จากนั้นก็ส่งข้อความไปหาหวงซิ่วจวน เพื่อให้เธอปรับอัตราค่าธรรมเนียมและอื่นๆ

หลังจากจัดการเรื่องพวกนี้เสร็จก็ใกล้จะเที่ยงแล้ว

เขาลุกขึ้นเดินออกจากหอพัก มุ่งหน้าไปยังโรงอาหาร

ระหว่างทาง สมองของเขายังคงครุ่นคิดถึงเรื่องโปรแกรมอัลกอริทึม

"พี่คะ"

เสียงของจ้าวจิ้งดังขึ้นจากด้านหลังเขา

เย่เฉินหันไปมองพร้อมกับรอยยิ้มบนใบหน้า "เสี่ยวจิ้งนี่เอง"

จ้าวจิ้งและสวีฮุ่ยเดินเข้ามาหาเขา "พี่คะ หลายวันมานี้ไม่เห็นหน้าเลย มัวแต่ยุ่งอะไรอยู่เหรอคะ?"

เย่เฉินตอบ "กำลังวิจัยโปรแกรมอัลกอริทึมอัจฉริยะอยู่น่ะ สองสามวันมานี้มีความคืบหน้าขึ้นมาบ้างแล้ว"

การจะทำให้เครื่องจักรมีความสามารถในการคิดเหมือนมนุษย์ สิ่งสำคัญที่สุดคือการพัฒนาระบบอัจฉริยะขึ้นมา เหมือนกับสมองกลในภาพยนตร์ไซไฟ

เรื่องนี้เกี่ยวข้องกับหลายสาขา ทั้งการเรียนรู้อิสระ ระบบการตัดสินใจ การประมวลผลภาษา การประมวลผลภาพ และอื่นๆ

สิ่งที่เย่เฉินกำลังทำอยู่ตอนนี้คือความสามารถในการเรียนรู้ สิ่งที่เขาสร้างขึ้นมาตอนนี้ก็เหมือนกับเอไอในยุคแรกเริ่ม เมื่อคุณถามคำถาม มันจะไปค้นหาในอินเทอร์เน็ต แล้วจับคู่หาคำตอบที่ดีที่สุดมาให้

แต่นี่ก็ยังมีข้อจำกัด ถ้ามีเซิร์ฟเวอร์ประสิทธิภาพสูงก็จะดีที่สุด

เอไอต้องการข้อมูลจำนวนมหาศาลจากอินเทอร์เน็ตเพื่อใช้ในการฝึกฝน ซึ่งประสิทธิภาพในด้านต่างๆ อย่างความจุในการจัดเก็บข้อมูล หรือความสามารถในการประมวลผลของเซิร์ฟเวอร์นั้น คอมพิวเตอร์ทั่วไปเทียบไม่ติดเลย

"พี่คะ พี่วิจัยเรื่องพวกนี้ไปทำไมเหรอ?" จ้าวจิ้งถามด้วยความสงสัย

เย่เฉิน "อนาคตพี่กะจะก้าวเข้าสู่วงการปัญญาประดิษฐ์น่ะ นี่คือเทรนด์ของอนาคต พวกเธอเพิ่งอยู่ปีหนึ่ง ก็ลองตั้งใจเรียนวิชาที่เกี่ยวกับปัญญาประดิษฐ์ดูสิ"

ทั้งสามคนพูดคุยกันไปพลางเดินไปโรงอาหาร

ระหว่างที่กินข้าว จ้าวจิ้งก็เอ่ยขึ้นมา "พี่คะ เดี๋ยวกินข้าวเสร็จเราไปเดินเล่นกันไหม?"

"อืม เอาสิ เสี่ยวจิ้ง ทำไมเสียงเธอเหมือนคนเป็นหวัดเลยล่ะ"

"สงสัยจะเป็นหวัดนิดหน่อยค่ะ"

"ช่วงเปลี่ยนฤดูต้องรักษาร่างกายให้อบอุ่น อย่าใส่เสื้อผ้าน้อยชิ้นนักล่ะ"

"รับทราบค่ะ พี่เย่เฉิน"

เสียงโทรศัพท์ของเย่เฉินดังขึ้นกะทันหัน เป็นเบอร์แปลกจากเมืองเจียงไห่อีกแล้ว

"ฮัลโหล ใครครับ?"

"สวัสดีครับคุณเย่ ผมจ้าวหงซิ่น รองประธานบริษัทการลงทุนเจียไฉครับ อยากจะเชิญคุณมาทำงานที่บริษัทของเรา โดยมีเงินเดือนขั้นต่ำการันตีให้ห้าสิบล้านหยวน บวกกับค่าคอมมิชชันจากผลงานของคุณครับ"

"ขอโทษด้วยครับ ผมไม่มีความคิดเรื่องนั้นเลย" เย่เฉินปฏิเสธอย่างไม่ลังเล

ผมมีความสามารถหาเงินได้เอง ทำไมจะต้องไปเป็นลูกจ้างบริษัทคุณด้วย

จ้าวหงซิ่นพูดยิ้มๆ "คุณเย่อย่าเพิ่งรีบปฏิเสธสิครับ ลองเก็บไปคิดดูก่อน หรือถ้ามีโอกาสก็มาเยี่ยมชมบริษัทเราได้นะครับ บริษัทเรามีศักยภาพที่แข็งแกร่ง และไม่ได้จำกัดการเล่นหุ้นส่วนตัวของคุณด้วย การเล่นหุ้นคนเดียวก็เป็นแค่นักลงทุนรายย่อย บางครั้งอาจจะตกเป็นเป้าให้พวกสถาบันใหญ่ๆ หรือขาใหญ่ในตลาดจัดการเอาได้ง่ายๆ นะครับ"

"ผมจะลองคิดดูครับ"

หลังจากวางสาย เย่เฉินก็แอบดูแคลนอยู่ในใจ

อีกฝ่ายต้องหวังใช้ประโยชน์จากชื่อเสียงของเขาแน่นอน

ชื่อ ชีวิตดั่งความฝัน ตอนนี้แทบจะกลายเป็นที่รู้จักของคนทั้งวงการการเงินไปแล้ว

ใช้เวลาแค่สองเดือนปั้นพอร์ตในตลาดหุ้นให้โตขึ้นเกือบร้อยห้าสิบเท่า

ใช้เวลาแค่ครึ่งเดือนกวาดเงินจากฟิวเจอร์สถ่านหินให้ความร้อนไปห้าร้อยล้าน

ฝีมือในการเล่นฟิวเจอร์สถ่านหินให้ความร้อนของเขาคงปิดไว้ไม่อยู่ และจะต้องถูกลือออกไปอย่างแน่นอน

ชื่อเสียงของ ชีวิตดั่งความฝัน ในวงการการเงินจะต้องโด่งดังยิ่งขึ้นไปอีก

ถ้าหากเขาเข้าไปทำงานในบริษัทไหน ก็จะต้องดึงดูดลูกค้าจำนวนมหาศาลมาให้บริษัทนั้นได้อย่างแน่นอน

บริษัทเจียไฉไม่ได้เป็นมูลนิธิการกุศล การที่ยอมเสนอเงินเดือนห้าสิบล้านบวกค่าคอมมิชชันให้ ก็เพราะพวกเขามั่นใจว่าจะสามารถใช้ชื่อเสียงของเย่เฉินหาเงินได้มากกว่านั้น

พอเขาหมดประโยชน์เมื่อไหร่ ก็จะถูกเตะทิ้งทันที

...

ทานข้าวเย็นเสร็จ

เย่เฉินและเพื่อนสาวทั้งสองเดินออกจากโรงอาหาร ท้องฟ้าข้างนอกมืดสนิทแล้ว

สวีฮุ่ยเอ่ยขึ้น "พวกเธอสองคนไปเดินเล่นกันเถอะ ฉันจะกลับไปดูซีรีส์ที่หอแล้ว"

ทั้งสองคนเดินเล่นในมหาวิทยาลัยกันอย่างไร้จุดหมาย

"พี่คะ วันเสาร์นี้พี่ว่างไหม?"

"ทำไมเหรอ?"

"พวกเราไปเที่ยวแถววัดเฉิงหวงกับสวนอวี้หยวนกันเถอะค่ะ ได้ยินมาว่าที่นั่นเป็นสวนสไตล์คลาสสิกสมัยราชวงศ์หมิง สวยงามประณีตมากเลยนะคะ"

"อืม ได้สิ"

จ้าวจิ้งเห็นเขาตอบตกลงก็ตื่นเต้นดีใจ สองมือสวมกอดแขนเขาไว้

"พี่รับปากแล้ว ห้ามเบี้ยวนัดนะคะ"

"ถึงตอนนั้นใครมาตาม พี่ก็จะบอกว่าไม่ว่างให้หมดเลย"

"พี่ดีที่สุดเลย"

"ในเมื่อบอกว่าพี่ดีขนาดนี้ พวกเราพี่น้องก็มากอดกันสักหน่อยดีกว่า"

จ้าวจิ้งมองเขาด้วยสายตาระแวง "พี่คะ พี่คิดมิดีมิร้ายอะไรอยู่หรือเปล่าเนี่ย?"

"นี่เธอกำลังสงสัยในนิสัยใจคอและตั้งข้อกังขาในตัวตนของพี่นะเนี่ย ไม่น่าเชื่อเลยว่าเธอจะมองพี่เป็นคนแบบนั้น ไม่เต็มใจก็ช่างเถอะ ถือซะว่าพี่ไม่ได้พูดก็แล้วกัน" เย่เฉินหันหลังเตรียมจะเดินต่อไป

"ฉันไม่ได้บอกว่าไม่เต็มใจสักหน่อย"

พูดจบจ้าวจิ้งก็หัวเราะคิกคัก เป็นฝ่ายเข้าไปสวมกอดเขาอย่างอบอุ่น ซบใบหน้าลงกับแผงอกของเขา

เธอสัมผัสได้ว่าเย่เฉินก็พอจะมีใจให้เธออยู่บ้าง

แค่ความชอบนั้นอาจจะยังมีสัดส่วนไม่มากนัก

การสัมผัสใกล้ชิดแบบนี้ บางทีอาจจะช่วยเพิ่มสัดส่วนความชอบในใจเขาได้

รอจนกว่าจะแซงหน้ารักแรกสมัยมัธยมปลายของเขาได้ ถึงตอนนั้นเขาก็คงจะเลือกคบกับฉัน

เอาตัวเข้าแลก เพื่อแย่งชิงแฟน

...

เย่เฉินใช้สองแขนสวมกอดเธอ สามารถสัมผัสได้ถึงรูปร่างที่เป็นสาวเต็มตัวของเธอได้อย่างชัดเจน

หุ่นของเสี่ยวจิ้งดีกว่าอวี่ซินจริงๆ ตอนกอดสามารถรับรู้ถึงความแตกต่างของทั้งสองคนได้เลย

สองนาทีผ่านไป

จ้าวจิ้งถามเสียงเบา "พี่คะ พอหรือยังคะ?"

เย่เฉินตอบด้วยสีหน้าเรียบเฉย "ถ้าเธอไม่พูด พี่ก็นึกว่าเธอจะกอดพี่ไปจนสว่างซะอีก"

...

จ้าวจิ้งหยิกเข้าที่เนื้อตรงเอวเขาหนึ่งที แต่ไม่ได้ออกแรงมากนัก

"พี่คะ พี่เริ่มหน้าไม่อายแล้วนะ"

"อ้อมกอดอันอบอุ่นของพี่ มีสาวสวยตั้งมากมายแย่งกันอยากจะสัมผัสเลยนะ คืนนี้ถือว่าเธอกำไรแล้ว"

จ้าวจิ้งสองมือสวมกอดแขนเขาไว้ "พี่คะ ปิดเทอมหน้าหนาวไปเที่ยวเมืองปิงเฉิงบ้านฉันไหมคะ? ที่นั่นมีโลกแห่งน้ำแข็งและหิมะ สร้างจากก้อนน้ำแข็งล้วนๆ อลังการมากเลยนะ พี่ต้องไม่เคยเห็นแน่ๆ"

เย่เฉิน "ปิดเทอมหน้าหนาวมันสั้นไปน่ะสิ พี่ไม่ได้กลับบ้านมาเป็นปีแล้ว ต้องกลับบ้านเกิดหน่อย ไว้มีโอกาสค่อยไปนะ"

ทั้งสองคนเดินเล่นกันจนถึงสองทุ่มครึ่งกว่า ถึงได้แยกย้ายกันกลับหอพัก

เย่เฉินเปิดโทรศัพท์ดู ก็เห็นว่าในกลุ่มของพวกทายาทเศรษฐีมีข้อความส่งมาไม่น้อย

จ้าวเซี่ยงหมิงแท็กหาเขา "ยินดีด้วยนะพี่เย่ ฟันกำไรจากฟิวเจอร์สถ่านหินให้ความร้อนไปตั้งห้าร้อยล้าน"

ฟางจื้อเฟิง "พี่เย่โคตรเทพเลย"

เจิ้งม่านชิวและถังอี้ก็ส่งข้อความมาร่วมยินดีด้วย

เย่เฉินส่งอั่งเปาเข้าไปในกลุ่ม "แค่ดวงดีน่ะครับ ตอนนี้พวกคุณซื้อตัวไหนกันอยู่ล่ะ?"

จ้าวเซี่ยงหมิง "พวกเราซื้อเจียงอันลิเย่กันหมดเลย ช่วงนี้ขึ้นแรงมาก พี่เย่ตั้งใจจะเล่นตัวไหนต่อล่ะ?"