บทที่ 73 เรื่องน่าอึดอัดใจ

เย่เฉินอยู่ข้างนอกได้ยินเสียงจากข้างใน เลือดในกายก็สูบฉีดพล่าน จิตใจว้าวุ่น นี่มันเร้าใจยิ่งกว่าดูหนังผู้ใหญ่เสียอีก หลินเยว่ในวัยนี้สามารถก้าวมาถึงตำแหน่งนี้ได้ ที่แท้ก็ใช้ "ทางลัด" นี่เอง

"นังตัวดี ฉันจัดการเรื่องของเธอเรียบร้อยแล้ว อีกหนึ่งเดือนเธอจะได้ย้ายไปทำงานที่สำนักงานเขต ได้เลื่อนขั้นเป็นระดับหัวหน้าแผนก"

เย่เฉินได้ยินดังนั้นก็ชะงักไป เลื่อนขั้นมันง่ายขนาดนี้เลยหรือ? แต่พอนึกถึงการย่ำยีที่หลินเยว่ต้องเผชิญ เขาก็รู้สึกว่ามันไม่ได้ง่ายขนาดนั้นหรอก สำหรับคนปกติทั่วไป การเอาเรือนร่างและศักดิ์ศรีเข้าแลกก็เป็นเรื่องที่ทำใจได้ยากเช่นกัน

เขาระมัดระวังเดินไปที่ประตู ค่อยๆ เปิดประตูห้องแล้วเดินออกไป หลินเยว่กับผู้ชายวัยกลางคนกำลังอยู่ในสภาวะลืมตัว ไม่ได้ยินเสียงอะไรทั้งสิ้น เมื่อเดินออกจากประตูตึก เย่เฉินก็ถอนหายใจยาว

เขาไม่คาดคิดว่าจะเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น เดาว่าหลินเยว่เองก็คงคาดไม่ถึงเช่นกัน หลังจากผ่านเรื่องน่าอึดอัดใจแบบนี้ หลินเยว่คงไม่มีหน้ามาติดต่อเขาอีก พอนึกถึงท่าทางของหลินเยว่ตอนใส่กระโปรงตำรวจ ลึกๆ แล้วเขาก็แอบมีความสนใจอยู่นิดหน่อย เย่เฉินมั่นใจเต็มเปี่ยมว่าถ้าหากทั้งสองคนยังคบหากันต่อไป เขาต้องทำให้หลินเยว่ยอมใส่กระโปรงทำงานมายั่วยวนตรงหน้าเขาได้แน่ แต่พอนึกถึงว่าเธอถูกหัวหน้าเล่นสนุกตามใจชอบ ในใจก็หมดความสนใจไปโดยปริยาย ถ้าหากเป็นตำรวจหญิงแสนสวยสุดเซ็กซี่ที่ไม่เคยมีใครแตะต้องมาก่อน เขาก็คงจะสนใจอยู่บ้าง

งานอดิเรกสองอย่างของผู้ชาย คือการเกลี้ยกล่อมหญิงบริการให้กลับตัวเป็นคนดี และการดึงหญิงสาวผู้บริสุทธิ์ให้ตกลงสู่ห้วงโลกีย์ เย่เฉินในชาติก่อนได้ตระหนักและมองทะลุปรุโปร่งแล้วว่าสังคมนี้เป็นอย่างไร ดังนั้นเมื่อเจอเรื่องแบบนี้จึงไม่ได้รู้สึกตกใจหรือประหลาดใจอะไรมากมาย นอกจากจะรู้สึกว่ามันค่อนข้างเร้าใจแล้ว ก็ไม่มีความรู้สึกอื่นใดอีก

อีกด้านหนึ่ง ที่บ้านของหลินเยว่ ผ่านไปประมาณสิบนาที ภายในห้องก็กลับมาเงียบสงบ ผู้ชายวัยกลางคนโอบกอดหลินเยว่ไว้ในอ้อมแขน สัมผัสถึงสัดส่วนโค้งเว้าอันงดงามของเธอ

"เสี่ยวเยว่ สองสามวันมานี้คิดถึงฉันบ้างไหม?"

หลินเยว่ครางตอบเบาๆ ในลำคอ ซบอิงแนบชิดกับแผงอกของอีกฝ่าย "คุณไม่รู้จักถนอมฉันบ้างเลยนะ"

ผู้ชายวัยกลางคนพูดยิ้มๆ "เสี่ยวเยว่ อยู่กับฉันรับรองว่าเธอไม่เสียเปรียบหรอก ฉันได้ข่าวมาว่าเบอร์หนึ่งของเขตกำลังถูกตรวจสอบ ถ้าเรื่องที่ถูกตรวจสอบเป็นความจริง เขาต้องโดนจับเข้าคุกแน่ เจ้านายของฉันก็จะมีโอกาสลงสมัครเป็นเบอร์หนึ่งของเขต" "ถ้าเจ้านายฉันได้เป็นเบอร์หนึ่งของเขต ฉันก็จะได้เลื่อนตำแหน่งตามไปด้วย ฉันเป็นคนของเขา การจะได้ขึ้นเป็นผู้รับผิดชอบหลักของสำนักงานตำรวจเขตก็ไม่ใช่ปัญหาใหญ่"

สีหน้าของหลินเยว่ฉายแววยินดี ถ้าหากผู้ชายวัยกลางคนสามารถไต่เต้าขึ้นไปได้อีก เส้นทางหน้าที่การงานในอนาคตของเธอก็จะยิ่งราบรื่นขึ้น แต่พอนึกถึงเย่เฉินที่อยู่ในห้องนอนเล็กข้างๆ ในใจของเธอก็รู้สึกลังเลสับสน เย่เฉินรู้จักกับระดับผู้นำของสำนักงานตำรวจภูธรเมือง เดิมทีเธอตั้งใจจะใช้เส้นสายของเย่เฉินไปทำความรู้จักกับผู้บริหารระดับสูงของเมือง ใครจะไปรู้ว่าวันนี้จะเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น

ทั้งสองคนคลอเคลียกันอยู่ครู่หนึ่ง ผู้ชายวัยกลางคนก็รีบจากไป เพราะช่วงบ่ายยังมีประชุมต่อ เมื่อส่งผู้ชายวัยกลางคนกลับไปแล้ว หลินเยว่ก็รีบเดินมาที่ห้องนอนเล็ก เมื่อไม่เห็นเย่เฉินอยู่ในห้อง เธอก็เปิดตู้เสื้อผ้าดูแต่ก็ไม่พบวี่แวว คาดว่าเขาคงจะออกไปตอนที่ทั้งสองคนกำลังทำธุระกันอยู่ ในใจเธอรู้สึกซับซ้อน กำลังคิดว่าจะทักไปบอกเย่เฉินสักหน่อยดีหรือไม่ แต่ก็กังวลว่าเย่เฉินจะมองเธอในแง่ไหน

เส้นสายระดับผู้นำของเมืองนี้ เธอไม่อยากจะปล่อยให้หลุดมือไป แต่เหตุการณ์ไม่คาดฝันในวันนี้ทำให้เธอตั้งตัวไม่ติด เกรงว่าเย่เฉินคงจะรู้แล้วว่าเธอเป็นเมียน้อยของระดับหัวหน้า เรื่องนี้ทำให้เธอต้องคิดหนักว่าหลังจากนี้จะใช้วิธีไหนในการพูดคุยกับเย่เฉินดี

...

หลังจากเย่เฉินกลับมาถึงหอพัก โทรศัพท์ก็มีเสียงแจ้งเตือนดังขึ้น เขาก้มลงดู เป็นข้อความที่หลินเยว่ส่งมา เธอยังมีหน้ามาคุยกับฉันอีกหรือ? ไม่รู้สึกอึดอัดใจบ้างเลยหรือไง? แต่พอนึกขึ้นได้ว่าแม้แต่เรือนร่างและศักดิ์ศรีเธอยังกล้าเอาไปขาย หน้าของเธอคงจะหนากว่าเขาเสียอีก

หลินเยว่ "เสี่ยวเฉิน เธอกลับไปแล้วเหรอ?"

"ครับ ผมกลับมหาลัยแล้ว"

"เสี่ยวเฉิน เธอช่วยอย่าเอาเรื่องวันนี้ไปบอกใครได้ไหม พี่สาวคนนี้ยอมตกลงทุกอย่างเลย" หลินเยว่เลือกใช้กลยุทธ์แบบหนึ่ง ต่อให้เอาไปพูดแต่ไม่มีหลักฐานแน่ชัด ก็ไม่มีประโยชน์อะไรอยู่ดี เรื่องที่ไม่มีมูลความจริง เบื้องบนก็คงไม่เข้ามาจัดการ

เย่เฉินเห็นข้อความของเธอ มุมปากก็ยกขึ้นเล็กน้อย "พี่หลิน วันนี้ผมกินข้าวที่บ้านพี่เสร็จก็กลับเลย จำไม่ได้หรอกครับว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้นบ้าง"

หลินเยว่คิดว่าเขายอมรับข้อเสนอของเธอ คิดว่าเย่เฉินมีความสนใจในตัวเธอ "เสี่ยวเฉิน เขาค่อนข้างจะไม่ค่อยได้เรื่องเท่าไหร่ คืนนี้เธอมาที่บ้านพี่อีกรอบสิ เดี๋ยวพี่จะใส่ชุดทำงานช่วยคลายความกังวลให้เธอเอง"

...

เย่เฉินเห็นข้อความของเธอ ในใจก็รู้สึกหวั่นไหวเล็กน้อย "พี่หลิน คืนนี้ผมมีนัดกับแฟนแล้วครับ ไว้วันหลังแล้วกันนะครับ" เขาปฏิเสธอีกฝ่ายอย่างอ้อมค้อม เพื่อรักษาน้ำใจซึ่งกันและกัน ถ้าหากหลินเยว่เป็นหญิงสาวที่ดีพร้อม เขาอาจจะลองเก็บไปพิจารณาดู

หลินเยว่จึงต้องยอมถอย "โอเคเสี่ยวเฉิน งั้นไว้วันหลังค่อยว่ากันนะ" ตามติดมาด้วยรูปถ่ายสองสามรูป ล้วนเป็นรูปที่เธอใส่กระโปรงตำรวจ เย่เฉินพิจารณาดูอย่างละเอียด มันดูดีมากจริงๆ ดึงดูดสายตาได้ดีเยี่ยม หลินเยว่หน้าตาสวย รูปร่างก็ดี สูงโปร่งมีส่วนเว้าส่วนโค้ง มิน่าล่ะถึงได้ถูกตาต้องใจระดับหัวหน้า เธอต้องมีดีกว่าคนอื่นแน่ๆ ถ้าจับเธอไปไว้ในคณะอิเล็กทรอนิกส์ที่เย่เฉินอยู่ ก็ถือว่าเป็นสาวงามระดับแนวหน้าได้อย่างแน่นอน

ยิ่งบวกกับอาชีพและชุดทำงานของเธอ ก็ถือเป็นคะแนนบวก หากมีสาวสวยสองคนที่หน้าตาพอกันให้เลือก คนหนึ่งทำงานธรรมดา อีกคนทำงานแบบหลินเยว่ ผู้ชายจะอยากพิชิตคนไหนมากกว่ากัน เรื่องนี้คงไม่ต้องพูดให้มากความ

...

เย่เฉินมองดูเงินในบัญชีอีกครั้ง ในหัวกำลังวางแผนบางอย่าง เงินแค่ไม่กี่ร้อยล้านสำหรับเขามันยังห่างไกลจากคำว่าพอ อย่างน้อยต้องมีสักหลายหมื่นล้าน ในอนาคตตลาดหุ้นและตลาดฟิวเจอร์สยังมีโอกาสอีกมาก เขาคิดว่าการหาเงินสักหลายหมื่นล้านไม่ใช่ปัญหาใหญ่ หากมองระยะเวลาให้ยาวขึ้น การหาเงินแสนล้านในเวลาไม่กี่ปีก็ไม่ใช่ปัญหาเช่นกัน เพราะเขาจำได้อย่างชัดเจนว่าในช่วงไม่กี่ปีข้างหน้า หุ้นเทคโนโลยีในตลาดหุ้นอเมริกาจะพุ่งทะยานอย่างบ้าคลั่งแค่ไหน

หุ้นเหล่านั้นล้วนเป็นบริษัทที่มีมูลค่าตามราคาตลาดหลายล้านล้านดอลลาร์ การแบ่งซื้อสักหลายพันล้านหรือหมื่นล้านก็จะไม่ทำให้เกิดปฏิกิริยาลูกโซ่ เนื่องจากมูลค่าตามราคาตลาดสูง เค้กชิ้นใหญ่พอ กลุ่มทุนใหญ่และสถาบันใหญ่ก็สามารถทำกำไรได้มากเช่นกัน

แค่มีเงินอย่างเดียวยังไม่พอ ในต่างประเทศทุนนิยมเป็นผู้คุมอำนาจ แต่ในประเทศแห่งนี้ อำนาจคือสิ่งสูงสุด หากคิดจะเล่นงานคุณ แค่หาข้ออ้างหรือเหตุผลส่งเดช ก็สามารถทำให้คุณกลายเป็นเป้าโจมตีของทุกคนได้ เขาต้องสร้างเครือข่ายเส้นสายของตัวเอง สร้างกลุ่มผลประโยชน์ร่วมกัน ดึงคนจำนวนมากมาร่วมลงเรือลำเดียวกัน เพื่อก่อร่างสร้างเป็นอำนาจที่ยิ่งใหญ่ เย่เฉินจะไม่ทำเรื่องติดสินบน เพราะนั่นคือการผลักตัวเองลงกองไฟ

หากต้องการจะเดินไปให้ไกลและมีชีวิตยืนยาว เรื่องผิดกฎหมายและศีลธรรมต้องไม่ทำอย่างเด็ดขาด พวกขาใหญ่ระดับทุนนิยมตัวจริงจะไม่ทำเรื่องแบบนี้ มีแต่พวกสายตาสั้นเท่านั้นที่ทำ หากติดสินบนเจ้าหน้าที่ เมื่ออีกฝ่ายถูกตรวจสอบ คนให้สินบนก็หนีไม่รอด ช้างตายทั้งตัวเอาใบบัวมาปิดไม่มิดหรอก อย่าเอาชะตาชีวิตของตัวเองไปฝากไว้ในมือคนอื่น

เย่เฉินคิดทบทวนเส้นทางในอนาคตคร่าวๆ ก่อนจะส่งข้อความหาโจวหว่านหนิง เมื่อวานเขาอยู่เป็นเพื่อนหวังอวี่ซินแล้ว พรุ่งนี้เป็นจ้าวจิ้ง มะรืนนี้เป็นหลี่ชิงหย่า จะลำเอียงไม่ได้ เกิดเป็นชายต้องโปรยปรายความรักให้ทั่วถึง

"พี่หนิง อยู่ที่มหาลัยหรือเปล่าครับ?"

โจวหว่านหนิงตอบกลับอย่างรวดเร็ว "อยู่จ้ะ มีอะไรหรือเปล่าเสี่ยวเฉิน?"

"พี่หนิง คืนนี้ผมขอเลี้ยงข้าวนะครับ มีเรื่องน่ายินดีจะมาบอก แล้วก็มีเรื่องจะถามนิดหน่อยด้วยครับ" เย่เฉินหาข้ออ้าง

"ไปกินที่ไหนดีล่ะ?"

"พี่หนิง เดี๋ยวห้าโมงกว่าผมไปหานะครับ กินที่ร้านอาหารไม่ไกลจากมหาลัยนี่แหละครับ"