บทที่ 76 ชื่อเสียงก้องวงการการเงิน

เย่เฉินเห็นคำพูดของถังอี้แล้วดวงตาก็เป็นประกาย

"ใช้วิธีไหนเหรอครับ?"

ถังอี้ตอบกลับ "จัดตั้งบริษัทลงทุนสักแห่ง แล้วออกกองทุนส่วนบุคคลขึ้นมา แต่การระดมทุนก็ไม่ได้ง่ายขนาดนั้น ทั้งหมดขึ้นอยู่กับอิทธิพลส่วนตัวของนายเลย"

"กองทุนส่วนบุคคลเหรอ? เงินที่ระดมทุนได้ไม่ใช่ว่าต้องแบ่งให้ผู้ลงทุนหรอกเหรอ? บริษัทก็คงเก็บได้แค่ค่าธรรมเนียมบริหารจัดการนิดหน่อยเองไม่ใช่เหรอ"

เย่เฉินเคยสัมผัสกับกองทุนรวมมาก่อน กองทุนรวมเน้นกินค่าธรรมเนียมบริหารจัดการ หากยอดเงินระดมทุนมหาศาล ค่าธรรมเนียมต่อปีก็อยู่ที่หลักร้อยล้านหรือพันล้านหยวน

แต่เขายังไม่เคยสัมผัสกับกองทุนส่วนบุคคลในชาติก่อน เลยไม่ค่อยเข้าใจเท่าไหร่

เพราะกองทุนส่วนบุคคลต่างจากกองทุนรวมตรงที่ไม่สามารถระดมทุนต่อสาธารณะได้

จำนวนผู้ลงทุนก็มีจำกัด ไม่เกินไม่กี่ร้อยคน และทรัพย์สินของครอบครัวผู้ลงทุนต้องไม่ต่ำกว่าสองล้านหยวน

ครอบครัวทั่วไปไม่สามารถเข้าร่วมกองทุนส่วนบุคคลได้ เพราะไม่ผ่านเกณฑ์นโยบายที่ภาครัฐกำหนด

ข้อกำหนดเหล่านี้หน่วยงานที่เกี่ยวข้องของรัฐเป็นผู้กำหนดขึ้น เพื่อป้องกันไม่ให้เกิดกรณีการระดมทุนผิดกฎหมาย หรือการระดมเงินฝากจากประชาชนโดยมิชอบ

ถังอี้อธิบาย "ค่าธรรมเนียมบริหารจัดการของกองทุนส่วนบุคคลน่ะไม่ได้เยอะหรอก แต่เขามีระบบสิ่งจูงใจ เช่น ถ้าผลกำไรโดยรวมของกองทุนเกินยี่สิบเปอร์เซ็นต์ บริษัทก็สามารถแบ่งส่วนแบ่งได้เท่าไหร่ ถ้ากำไรเกินห้าสิบเปอร์เซ็นต์ ก็ได้ส่วนแบ่งเพิ่มขึ้นอีก และถ้ากำไรโดยรวมเพิ่มเป็นเท่าตัว ก็จะได้ส่วนแบ่งอีกระดับ"

เย่เฉินได้ยินแล้วดวงตาก็สว่างวาบ นี่แหละคือการเอาเงินคนอื่นมาทำเงิน

เขาเริ่มค้นหาความรู้เกี่ยวกับกองทุนส่วนบุคคลในอินเทอร์เน็ต

กองทุนรวมต้องเป็นบริษัทที่มีใบอนุญาตขายกองทุนเท่านั้นถึงจะออกได้ ทั่วประเทศมีเพียงบริษัทการเงินยักษ์ใหญ่บางแห่งเท่านั้นที่ทำได้

แต่ข้อกำหนดของกองทุนส่วนบุคคลไม่ได้สูงขนาดนั้น บริษัทลงทุนเอกชนส่วนใหญ่ก็สามารถออกกองทุนได้

เพียงแต่ต้องอยู่ภายใต้การกำกับดูแลของหน่วยงานจัดการการเงิน

เย่เฉิน "แบบนี้ก็น่าสนใจนะ งั้นผมจะยื่นขอจัดตั้งบริษัทลงทุนก่อน"

เจิ้งม่านชิวพูดในกลุ่มว่า "การระดมทุนสำหรับนายน่ะไม่ยากเกินไปหรอก ในตลาดมีขาใหญ่หลายคนที่สุดท้ายก็มาเปิดบริษัทของตัวเองทำกองทุนส่วนบุคคล ถ้าฝีมือดี บริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์หรือสถาบันใหญ่ๆ ก็จะเข้ามาลงทุนในกองทุนของเขาด้วย ขนาดเงินทุนจะมหาศาลมาก บริษัทกองทุนส่วนบุคคลที่มีขนาดเกินหมื่นล้านหยวนมีอยู่หลายแห่งเลยล่ะ"

จ้าวเซี่ยงหมิง "ใช่แล้ว อย่างปรมาจารย์ด้านกองทุนส่วนบุคคลของประเทศเราหลายคน บริหารจัดการเงินทุนอยู่ที่ระดับหมื่นล้านหยวนขึ้นไปทั้งนั้น"

ฟางจื้อเฟิง "เย่เฉิน การเทรดฟิวเจอร์สถ่านหินของนาย ตอนนี้ในเว็บบอร์ดหรือแพลตฟอร์มวิดีโอสั้นมีคนพูดถึงเต็มไปหมด ชื่อ ชีวิตดั่งความฝัน ของนายตอนนี้ดังระเบิดไปทั่ววงการการเงินแล้ว"

เย่เฉินคุยกับพวกเขาอยู่นาน ความคิดในหัวก็ค่อยๆ ชัดเจนขึ้น

เขาต้องรีบจัดตั้งบริษัทลงทุนและทำกองทุนส่วนบุคคลให้ได้

ช่วงแรกการระดมทุนคงไม่มีปัญหาอะไร แค่ทำให้คนรู้ว่าเขาคือ ชีวิตดั่งความฝัน ก็พอแล้ว อาจจะระดมเงินได้ไม่เยอะนัก แต่ทันทีที่เขาสร้างชื่อจากการรบครั้งเดียวได้สำเร็จ การจะระดมเงินสักหลายพันล้านหรือหมื่นล้านก็ไม่ใช่เรื่องยาก

แบบนี้ความเร็วในการสะสมความมั่งคั่งของเขาก็จะเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว

เขายังเป็นนักศึกษาอยู่ ไม่มีทางไปนั่งเฝ้าบริษัทได้ทุกวัน ดังนั้นต้องหาคนมาช่วยดูแลบริษัท

ในหัวของเย่เฉินมีชื่อคนหนึ่งผุดขึ้นมา นั่นก็คือ ลู่จื่อเซวียน

ในบรรดาคนที่รู้จัก มีเพียงลู่จื่อเซวียนเท่านั้นที่มีความสามารถในการบริหารจัดการสูงมาก

เพียงแต่ตอนนี้เธอมีบริษัทของตัวเองอยู่แล้ว เขาไม่แน่ใจว่าลู่จื่อเซวียนจะยอมมาทำงานให้เขาไหม

ถ้าไม่ได้จริงๆ เพื่อการเติบโตของบริษัท ผมก็ยอมพลีกายเอาตัวเข้าแลกก็ได้

...

เขารู้สึกว่าหวังลี่หยุนจากบริษัทหลักทรัพย์ว่านเฟิงก็ดูเข้าที สามารถดึงตัวมาทำงานที่บริษัทได้

หลังจากติดต่อมาสองครั้ง เขาก็เห็นแล้วว่าหวังลี่หยุนมีศักยภาพในการทำงานสูงมาก

บริษัทลงทุนไม่จำเป็นต้องมีพนักงานเยอะ ช่วงแรกแค่ไม่กี่คนก็พอแล้ว

กองทุนส่วนบุคคลหนึ่งกองใช้คนแค่หนึ่งหรือสองคนก็บริหารได้ ไม่จำเป็นต้องมีคนเยอะ

เย่เฉินคิดทบทวนเสร็จ ก็นึกเปิดเว็บบอร์ดการเงินชื่อดังขึ้นมาดู

ปรากฏว่ามีกระทู้หนึ่งติดอันดับความนิยมสูงสุดอยู่

"ปรมาจารย์หุ้น ชีวิตดั่งความฝัน หันมาลุยฟิวเจอร์สถ่านหิน กวาดกำไรห้าร้อยล้านในครึ่งเดือน ตัดสินใจสลับสถานะจากซื้อเป็นขายอย่างเทพ ทำเอาทั้งวงการตกตะลึง"

เนื้อหาในกระทู้ระบุอย่างละเอียดว่า เมื่อวันที่ 10 ตุลาคม เขาเทหมดหน้าตักเข้าซื้อสถานะซื้อในฟิวเจอร์สถ่านหิน

เมื่อฟิวเจอร์สถ่านหินพุ่งขึ้นไปเกือบสองพันหยวนต่อตัน ในวันนั้นราคาก็ชนเพดาน เขาจึงขายทิ้งและเทซื้อสถานะขายจนหมดพอร์ต

ตอนสี่ทุ่มหน่วยงานที่เกี่ยวข้องออกนโยบายแทรกแซงราคา ฟิวเจอร์สถ่านหินก็ร่วงจนติดฟลอร์ทันที

เมื่อราคาถ่านหินร่วงลงมาเหลือประมาณเก้าร้อยหยวนต่อตัน ชีวิตดั่งความฝันก็ปิดสถานะทำกำไร ใช้เวลาเพียงครึ่งเดือนก็กวาดกำไรจากฟิวเจอร์สถ่านหินไปถึงห้าร้อยล้านหยวน

"เขาต้องมีข้อมูลวงในแน่ๆ ไม่อย่างนั้นจะตัดสินใจได้แม่นยำขนาดนี้ได้ยังไง"

ผู้ตั้งกระทู้ตอบกลับว่า "ไม่มีข้อมูลวงในอะไรทั้งนั้น มีแต่สัญชาตญาณตลาดที่เฉียบคม การยอมรับว่าคนอื่นเก่งมันไม่ได้ยากขนาดนั้นหรอก"

"ฉันเคยดูการเทรดหุ้นของเทพคนนี้แล้ว สายตาเฉียบขาด การดำเนินการแม่นยำ พี่แกสุดยอดจริงๆ ครึ่งเดือนกำไรห้าร้อยล้าน"

"เทพจัด เป็นต้นแบบในการเรียนรู้เลย"

"เงินทุน 350,000 เข้าตลาด ไม่ถึงสี่เดือน เงินทุนพุ่งไปกว่าห้าร้อยล้านแล้ว นี่มันกำไรกี่เท่ากันเนี่ย?"

มีคนมาตอบเขาว่า "น่าจะประมาณหนึ่งพันห้าร้อยเท่าล่ะมั้ง"

"พ่อครับ ได้โปรดช่วยพาผมไปหาเงินที ผมเป็นลูกชายที่พลัดพรากของคุณมาหลายปีเองครับ"

...

"เทพจริงๆ ทั้งหุ้นทั้งฟิวเจอร์ส พี่แกเล่นได้เก่งหมดเลย"

"เดือนนี้ฉันกำไรมาแค่ยี่สิบเปอร์เซ็นต์เอง เมื่อไหร่จะหาเงินได้สักเศษเสี้ยวของเทพคนนี้บ้างนะ"

"สุดยอดมาก เทพมีบัญชีโซเชียลไหมครับ อยากกดติดตาม"

"มี เขาเคยคอมเมนต์ในกระทู้ของฉันอันนึง นายไปตามหากันเอาเองนะ"

เย่เฉินตรวจสอบจำนวนผู้ติดตามในบัญชีของตัวเอง เมื่อก่อนคือศูนย์ แต่ตอนนี้มีอยู่ห้าหมื่นกว่าคนแล้ว แถมยังเพิ่มขึ้นทีละหลายสิบคนทุกครั้งที่กดรีเฟรช

เขาคิดว่าการมีผู้ติดตามเยอะเป็นเรื่องดี เวลาจะระดมทุนจะได้สะดวกขึ้น แถมยังคัดกรองลูกค้าที่มีคุณภาพได้อีกด้วย

เย่เฉินรีบหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเปิดบัญชีโต่วอิน

บัญชีโต่วอินของเขาใช้ชื่อว่า ชีวิตดั่งความฝัน เหมือนกัน พอมีบริษัทแล้วค่อยไปยืนยันตัวตนเป็นบัญชีบริษัท คนอื่นจะได้แยกออกว่าบัญชีไหนคือตัวจริง

เย่เฉินเปิดบัญชีหุ้นของบริษัทหลักทรัพย์ตงไฉ แคปภาพหน้าจอผลตอบแทนและยอดกำไรของทั้งหุ้นและฟิวเจอร์สออกมา แล้วนำไปทำวิดีโอโพสต์ลง

นี่คือภาพหน้าจอจากหลังบ้านของเขา คนอื่นไม่มีทางทำได้แน่นอน การทำแบบนี้จะทำให้คนรู้ว่าเขาคือ ชีวิตดั่งความฝัน ที่เป็นกระแสอยู่บนโลกอินเทอร์เน็ต

เขาลองค้นหาคลิปวิดีโอเกี่ยวกับ ชีวิตดั่งความฝัน บนโลกออนไลน์ ปรากฏว่าบล็อกเกอร์และคนดังในวงการการเงินหลายคนต่างทำคลิปพูดถึงเรื่องนี้กันเพียบ

ถึงแม้จะยังไม่ติดอันดับยอดนิยมสูงสุด แต่ก็มีคนพูดถึงไม่น้อยเลยทีเดียว

นี่ถือเป็นการโปรโมตเพิ่มความดังให้กับเขาโดยธรรมชาติ

ซึ่งจะเป็นผลดีต่อการระดมทุนหลังจากที่เขาเปิดบริษัทลงทุน

...

วันที่ 1 พฤศจิกายน วันจันทร์

เย่เฉินกินข้าวเช้าที่โรงอาหารเสร็จ ก็โทรหาลู่จื่อเซวียน

"เสี่ยวเฉิน มีอะไรเหรอ" เสียงของลู่จื่อเซวียนฟังดูงัวเงียเหมือนคนยังตื่นไม่เต็มตา

เย่เฉิน "พี่เซวียนยังไม่ตื่นเหรอครับ กะว่าจะไปบริษัทกี่โมง พอดีผมมีธุระอยากจะปรึกษาเรื่องหนึ่ง"

เรื่องการจัดตั้งบริษัทลงทุนต้องบรรจุเข้าวาระการประชุมด่วนแล้ว

"เรื่องอะไรเหรอ?"

"พี่เซวียน ไว้เจอหน้ากันแล้วคุยดีกว่าครับ เดี๋ยวผมจะเข้าไปหาที่บริษัทนะ"

"ได้จ้ะ งั้นพี่รีบไปบริษัทนะ แล้วมาเจอกันที่นั่น"

เย่เฉินเดินออกจากมหาวิทยาลัย ระหว่างทางก็ครุ่นคิดเรื่องที่จะชวนเจิ้งม่านชิว ถังอี้ จ้าวเซี่ยงหมิง และฟางจื้อเฟิง ทั้งสี่คนเข้ามาหุ้นส่วนด้วย

พวกเขาต่างเป็นทายาทเศรษฐีในเมืองเจียงไห่ บางคนมีเบื้องหลังเป็นเจ้าหน้าที่รัฐ บางคนมีเบื้องหลังเป็นนักธุรกิจรายใหญ่

ถ้าได้พวกเขามาร่วมด้วย ต่อไปถ้ามีปัญหาอะไรกวนใจ การแก้ไขก็จะสะดวกขึ้นอีกมาก