บทที่ 77 วางแผนเปิดบริษัท

การเติบโตในแวดวงธุรกิจจำเป็นต้องได้รับการสนับสนุนจากหุ้นส่วนและพันธมิตร การพึ่งพาตัวเองเพียงคนเดียวนั้นยากเกินไป นอกเสียจากว่าจะมีเบื้องหลังเป็นเจ้าหน้าที่รัฐระดับสูงจนไม่เกรงกลัวต่อภัยคุกคามใดๆ

สิ่งสำคัญที่สุดคือควรให้ทั้งสี่คนลงทุนเท่าไหร่ และจะแบ่งหุ้นให้พวกเขาเท่าไหร่ เรื่องนี้จำเป็นต้องถามพวกเขาทั้งสี่คนเพื่อดูว่าพวกเขาเห็นด้วยหรือไม่ ท้ายที่สุดแล้วการควักเงินก้อนโตย่อมมีความเสี่ยงในการลงทุน

ทั้งสองฝ่ายเพิ่งรู้จักกันได้ไม่นาน ยังไม่ได้มีความเข้าใจกันลึกซึ้งขนาดนั้น ลึกๆ แล้วพวกเขาอาจจะรู้สึกว่าเย่เฉินกำลังหลอกพวกเขาอยู่หรือเปล่า ระหว่างทางเย่เฉินเอาแต่ครุ่นคิดถึงปัญหาเรื่องการแบ่งหุ้น

ช่วงเก้าโมงกว่า เขามาถึงบริษัท ย่าซิง เทคโนโลยี เซอร์วิส จำกัด พนักงานต้อนรับเห็นเขาแล้วก็ชะงักไปเล็กน้อย "เสี่ยวเฉิน ทำไมมาที่นี่ล่ะ”

“ผมมาหาพี่เซวียนครับ พี่เซวียนมาหรือยังครับ?"

"เพิ่งมาถึงได้สักพัก อยู่ในห้องทำงานน่ะ" เย่เฉินเดินตรงไปยังห้องทำงานของผู้จัดการทั่วไป เมื่อเข้าไปด้านในก็เห็นลู่จื่อเซวียนกำลังนั่งกินมื้อเช้าอยู่ที่โต๊ะทำงาน "พี่เซวียนยังไม่ได้กินข้าวเหรอครับเนี่ย"

ลู่จื่อเซวียนมองเขาพลางเผยรอยยิ้มบนใบหน้า "แวะซื้อระหว่างทางมานิดหน่อยน่ะ เสี่ยวเฉินมาหาพี่มีธุระอะไรเหรอ?" เย่เฉินมองเธอ "พี่เซวียนครับ ผมตั้งใจจะเปิดบริษัทลงทุน เลยอยากเชิญพี่ไปรับตำแหน่งซีอีโอที่บริษัทผมครับ"

ลู่จื่อเซวียนชะงักไปชั่วครู่ "เธอจะเปิดบริษัทลงทุนเหรอ? หลักๆ ทำเกี่ยวกับอะไรล่ะ?" เย่เฉิน "ช่วงแรกหลักๆ จะตั้งกองทุนเพื่อทำการลงทุนทางการเงินครับ อย่างเช่นพวกหุ้นหรือฟิวเจอร์สทั้งในและต่างประเทศ ช่วงหลังพอเงินทุนของบริษัทแข็งแกร่งขึ้น ค่อยขยายไปลงทุนธุรกิจด้านอื่นๆ พี่เซวียนครับ ผมจะให้เงินเดือนพี่ในเรตที่สูงปรี๊ด แล้วก็บวกหุ้นให้อีกนิดหน่อยด้วย"

ถ้าลู่จื่อเซวียนไม่ช่วยเขา เขาก็คงหาคนที่เหมาะสมได้ยาก วิธีที่แย่ที่สุดคือการประกาศรับสมัครทางอินเทอร์เน็ต แต่ตำแหน่งสำคัญขนาดนี้ หาคนที่คุ้นเคยกันจะดีที่สุด ลู่จื่อเซวียนมีบริษัทที่ต้องดูแลอยู่แล้ว ปกติก็ยุ่งมากและมีเวลาจำกัด หากเธอปฏิเสธก็เป็นเรื่องที่สมเหตุสมผล

ลู่จื่อเซวียนมองเขา "เสี่ยวเฉิน เธอพูดจริงหรือเปล่า?”

“พี่เซวียน ผมจริงจังมากครับ" ลู่จื่อเซวียนพยักหน้าเบาๆ "ตกลง พี่รับปาก”

“ขอบคุณครับพี่เซวียน" เย่เฉินดีใจอยู่ลึกๆ การได้ลู่จื่อเซวียนมาร่วมงาน จะช่วยประหยัดเวลาและลดภาระเขาไปได้เยอะมาก

"เสี่ยวเฉิน เธอตั้งใจจะจดทะเบียนบริษัทเมื่อไหร่?" เย่เฉิน "ยิ่งเร็วยิ่งดีครับ พี่เซวียนไปเช่าพื้นที่สำนักงานเลย ดีที่สุดคืออยู่ในย่านศูนย์กลางธุรกิจของเขตเจียงผู่ เวลาผมเดินทางจากมหาวิทยาลัยไปบริษัทจะได้สะดวกด้วย พอจัดการเรื่องสถานที่เสร็จ ก็ค่อยๆ ตกแต่งบริษัทไปพร้อมๆ กับยื่นขอจดทะเบียนเลยครับ"

ลู่จื่อเซวียนพยักหน้าเบาๆ "อืม ได้สิ เดี๋ยวพี่จะให้ลูกน้องไปหาสถานที่แล้วก็จัดการเรื่องตกแต่งบริษัทให้ เรื่องพวกนี้ง่ายมาก" เย่เฉิน "พี่เซวียน แล้วบริษัททางนี้ล่ะ พี่กะจะทำยังไง?"

ลู่จื่อเซวียนตอบกลับ "บริษัทนี้เดี๋ยวพี่หาลูกน้องมาดูแลแทน พี่เริ่มเบื่อๆ บริษัทนี้แล้วล่ะ เวลาไปคุยสัญญาความร่วมมือ ก็ต้องคอยอ้อนวอนพวกนั้นตลอด เจอพวกหน้าด้านหน่อยก็ยังจะให้พี่ไปนอนด้วยอีก"

เย่เฉิน "พี่เซวียน ผมมั่นใจว่าจะพัฒนาบริษัทให้กลายเป็นกลุ่มทุนขนาดใหญ่ระดับหมื่นล้านหรือแสนล้านได้ น้องชายคนนี้ไม่ทำให้พี่ผิดหวังหรอกครับ”

“พี่เชื่อใจเธอนะ" ทั้งสองคนปรึกษากันเรื่องสถานที่ตั้งสำนักงาน รวมถึงอุปกรณ์ต่างๆ ที่บริษัทต้องใช้อีกเล็กน้อย

"ผมยังรู้จักผู้จัดการบัญชีลูกค้าของบริษัทหลักทรัพย์คนหนึ่งด้วย ความสามารถดีทีเดียว ผมตั้งใจจะดึงตัวเธอมาครับ”

“เอาสิ มีคนที่มีความเชี่ยวชาญเฉพาะด้านมาช่วยก็ดี ของหลายๆ อย่างพวกเราก็ไม่ค่อยเข้าใจหรอก"

"พี่เซวียน ยังมีอีกเรื่องครับ ผมรู้จักพวกทายาทเศรษฐีอยู่สี่คน พี่ว่าผมควรดึงพวกเขาเข้ามาร่วมบริษัทด้วยดีไหมครับ?" ลู่จื่อเซวียน "สองคนที่มีเบื้องหลังเป็นข้าราชการดึงมาได้จะดีที่สุด ถ้าดึงมาได้ล่ะก็ จะช่วยยกระดับสถานะของบริษัทได้มากเลยล่ะ แถมแวดวงของพวกเขาก็มีแต่คนรวยไม่ก็คนมีอำนาจทั้งนั้น เป็นประโยชน์ต่อการเติบโตของบริษัทอย่างมหาศาลเลย"

"งั้นเดี๋ยวผมจะลองไปคุยกับพวกเขาดู ถ้าพวกเขาเต็มใจก็ให้ร่วมลงทุนถือหุ้นไปเลย แต่ถ้าไม่ก็ช่างเถอะครับ”

“ร่วมลงทุนถือหุ้นเหรอ? พี่ก็นึกว่าเธอจะแบ่งหุ้นให้พวกเขากินเปล่าซะอีก"

"จะให้ฟรีๆ ได้ยังไงล่ะครับ ขายให้พวกเขาห้าเปอร์เซ็นต์ แลกกับเงินลงทุนสิบล้าน พี่เซวียนคิดว่าราคานี้เป็นไงบ้างครับ?”

“ถ้าบริษัทนี้เธอตั้งใจจะใช้เงินทุนสองร้อยล้านในการก่อตั้ง ราคานี้ก็ถือว่าสมเหตุสมผลดีนะ"

"พี่เซวียน งั้นเดี๋ยวผมไปติดต่อผู้จัดการบัญชีของบริษัทหลักทรัพย์คนนั้นก่อนนะครับ ดูว่าจะดึงตัวมาได้ไหม" ลู่จื่อเซวียนพยักหน้าเบาๆ "ไปเถอะ พี่ก็จะได้สั่งงานเรื่องบริษัทกับลูกน้องพอดี"

เดินออกมาจากบริษัทย่าซิงก็เป็นเวลาสิบโมงครึ่งกว่าแล้ว เขาโทรหาหวังลี่หยุน หวังลี่หยุนเห็นเย่เฉินเป็นฝ่ายโทรมาก่อนก็รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย "คุณเย่ มีธุระกับฉันเหรอคะ"

"ผมมีเรื่องจะคุยด้วย คุณออกมาหาหน่อยสิ เดี๋ยวผมส่งโลเคชันให้ทางวีแชตนะ" เมื่อวางสาย เขาก็ส่งที่ตั้งของร้านอาหารแห่งหนึ่งไปให้หวังลี่หยุน จากนั้นก็ไปรอที่ห้องส่วนตัวในร้านอาหาร หวังลี่หยุนเป็นผู้จัดการบัญชีลูกค้า การออกมาข้างนอกบ่อยๆ เป็นเรื่องปกติ ลักษณะงานของเธอเป็นแบบนี้อยู่แล้ว คือต้องคอยดูแลลูกค้ารายใหญ่ของบริษัท

หวังลี่หยุนรู้สึกกระวนกระวายใจเล็กน้อย คิดว่าเย่เฉินจะทวงสัญญาจากเธอหรือเปล่า แต่พอเห็นว่าที่อยู่เป็นร้านอาหารไม่ใช่โรงแรม เธอก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก ...

ประมาณครึ่งชั่วโมง หวังลี่หยุนก็มาถึงห้องส่วนตัว "คุณเย่คะ" เย่เฉินมีสีหน้าเรียบเฉย "นั่งลงสิ" ทั้งสองคนสั่งอาหารจนเสร็จ

เขามองหวังลี่หยุนแล้วถามขึ้น "เดือนก่อนผมโอนเงินเข้าไปร้อยล้าน แต่ไม่ได้ทำการซื้อขายเท่าไหร่ เงินเดือนเดือนที่แล้วของคุณน่าจะได้สักเท่าไหร่ครับ?”

“ประมาณสี่ห้าหมื่นหยวนค่ะ"

เย่เฉิน "ผมตั้งใจจะเปิดบริษัทลงทุน ทำเกี่ยวกับกองทุนส่วนบุคคล คุณสนใจจะมาทำงานที่บริษัทผมไหม ผมจะให้เงินเดือนประจำคุณเดือนละห้าหมื่นขึ้นไป แล้วช่วงหลังถ้าคุณรับผิดชอบกองทุนแบบฉายเดี่ยว ก็สามารถหักเปอร์เซ็นต์ค่าธรรมเนียมการบริหารจัดการไปเป็นโบนัสได้ด้วย"

หวังลี่หยุนได้ยินดังนั้นก็ชะงักไป เมื่อตั้งสติได้ก็รู้สึกตื่นเต้นขึ้นมา "จริงหรือเปล่าคะเนี่ย?”

“ผมมีความจำเป็นต้องหลอกคุณด้วยเหรอ อีกอย่างคุณมีอะไรให้ผมหลอกล่ะ คุณยังติดค้างผมอยู่อีกหนึ่งเรื่องนะ" หวังลี่หยุนหน้าแดงก่ำ ก่อนจะตอบด้วยน้ำเสียงหนักแน่น "ฉันจะไปทำบริษัทคุณค่ะ"

เธอตัดสินใจเดี๋ยวนั้นเลย เธอไม่ชอบงานที่บริษัทหลักทรัพย์ว่านเฟิงมากๆ ผู้จัดการบัญชีลูกค้าวันๆ เอาแต่คอยเอาใจลูกค้ารายใหญ่ แถมโอกาสก้าวหน้าก็มีจำกัด การจะอยู่ในนั้นถ้าไม่มีเส้นสายมันยากเกินไป เธอไม่สงสัยในศักยภาพของเย่เฉินเลยแม้แต่น้อย คนที่สามารถโอนเงินระดับร้อยล้านได้อย่างสบายๆ จะไปขาดเงินแค่ห้าหมื่นหยวนสำหรับจ่ายเงินเดือนให้เธอได้ยังไง

อีกอย่างเธอก็รู้ว่าเย่เฉินก็คือ 'ชีวิตดั่งความฝัน' ที่กำลังโด่งดังในวงการการเงินช่วงนี้ ถ้าเขาเปิดบริษัทลงทุนและทำกองทุนส่วนบุคคลล่ะก็ จะต้องมีคนอยากร่วมลงทุนด้วยไม่น้อยแน่ โอกาสเติบโตในอนาคตถือว่าสูงมาก

หลักๆ ก็ต้องดูที่ผลตอบแทนของกองทุนส่วนบุคคลกองแรก หากผลตอบแทนออกมาดี ก็ถือว่าเป็นการเปิดตลาดในขั้นต้นได้สำเร็จ การจะออกกองทุนส่วนบุคคลกองต่อไปและระดมทุนก็ไม่ใช่ปัญหา แต่ถ้าผลิตภัณฑ์ตัวแรกทำออกมาได้ไม่ดี หลังจากนั้นก็คงจะยากลำบาก

เธอเชื่อมั่นในความสามารถของเย่เฉิน เข้าตลาดมาไม่ถึงสี่เดือน เงินทุนเพิ่มขึ้นหนึ่งพันห้าร้อยเท่า สูงถึงห้าร้อยกว่าล้าน คนแบบนี้ไม่ใช่คนธรรมดาแน่นอน เย่เฉินเห็นเธอตอบตกลงอย่างง่ายดายก็ยิ้มบางๆ

"ช่วงบ่ายคุณกลับไปเตรียมตัวลาออกได้เลย พรุ่งนี้ค่อยมาหาผม เงินเดือนของคุณจะเริ่มนับตั้งแต่วันนี้”

“ได้ค่ะคุณเย่ ไม่สิ ต้องเป็นท่านประธานเย่ต่างหาก!"

"นี่เบอร์โทรของประธานลู่แห่งบริษัทเรา คุณจดไว้นะ เดี๋ยวผมจะบอกประธานลู่ให้ พวกคุณสองคนไปจัดการเรื่องจัดตั้งบริษัทให้เรียบร้อยก่อน ต้องการอุปกรณ์อะไรก็บอกประธานลู่ได้เลย”

“รับทราบค่ะท่านประธานเย่"

กินข้าวเที่ยงเสร็จ หวังลี่หยุนก็รีบกลับไปยื่นใบลาออกที่บริษัทเป็นอย่างแรก งานเฮงซวยแบบนี้ แม่ทนมามากพอแล้วเว้ย