บทที่ 78 พื้นที่สำนักงานของบริษัท

เย่เฉินเดินออกจากร้านอาหาร เขาคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วก็โทรหาถังอี้

ถังอี้เพิ่งกินข้าวเที่ยงเสร็จ กำลังจะไปทบทวนบทเรียนที่ห้องสมุด

เธอเองก็กำลังเตรียมตัวสอบปริญญาโทสาขาการเงินอยู่เหมือนกัน

"เย่เฉิน มีอะไรเหรอ"

เย่เฉิน "ถังอี้ ยุ่งอยู่หรือเปล่า?"

"เพิ่งกินข้าวเสร็จ กำลังเดินอยู่ในมหาลัยน่ะ มีอะไรเหรอ?"

"ฉันกำลังจะเปิดบริษัทลงทุนน่ะ เลยอยากถามว่าเธอสนใจจะมาร่วมหุ้นไหม"

ถังอี้ตอบด้วยรอยยิ้ม "บริษัทของนายน่ะฉันสนใจ ว่าแต่จะแบ่งหุ้นเท่าไหร่ ราคาเท่าไหร่ล่ะ?"

เธอคิดว่าเย่เฉินเก่งมาก การเปิดบริษัทลงทุนของเขาถือเป็นหุ้นที่มีศักยภาพสูงทีเดียว

เย่เฉิน "บริษัทใหม่ฉันกะจะใช้เงินลงทุนสองร้อยล้าน ถ้านายสนใจ ลงทุนสิบล้านจะได้หุ้นบริษัทห้าเปอร์เซ็นต์"

ถังอี้ถามยิ้มๆ "ขอซื้อหุ้นเพิ่มอีกหน่อยได้ไหม?"

"ไม่ได้ กำหนดไว้ชั่วคราวที่ห้าเปอร์เซ็นต์"

"งั้นก็โอเค จะเซ็นสัญญาเมื่อไหร่ก็โทรมาบอกแล้วกัน"

"ตกลง"

เย่เฉินไม่คิดว่าจะราบรื่นขนาดนี้ เบื้องหลังของถังอี้แข็งแกร่งมาก คุ้มค่าที่จะดึงมาร่วมด้วย

เขาโทรหาเจิ้งม่านชิวอีกคน

"ม่านชิว สนใจจะมาลงทุนในบริษัทฉันไหม?"

"ลงทุนเท่าไหร่ ได้หุ้นเท่าไหร่ล่ะ?"

"สิบล้าน ได้หุ้นห้าเปอร์เซ็นต์"

เจิ้งม่านชิวชะงักไปนิดหนึ่งก่อนจะพูดว่า "ขอลงทุนเพิ่มอีกหน่อยได้ไหม?"

คนพวกนี้ให้ความสำคัญกับฉันจริงๆ แฮะ ตอนแรกคิดว่าพวกเขาจะไม่ตกลงเสียอีก

จากนั้นเย่เฉินก็โทรไปถามจ้าวเซี่ยงหมิงกับฟางจื้อเฟิง พวกเขาก็ตกลงที่จะลงทุนด้วยเช่นกัน

ทั้งสี่คนนี้ไม่ใช่พวกทายาทเสเพล แต่เป็นชนชั้นหัวกะทิในหมู่ทายาทเศรษฐีด้วยกัน

พวกเขาคิดว่าการประเมินตลาดของเย่เฉินนั้นร้ายกาจมาก คุ้มค่าที่จะควักเงินสิบล้านมาร่วมลงทุนในบริษัทของเขา

สิบล้านสำหรับพวกเขาทั้งสี่คนแล้วถือว่าไม่มากเลย

การผูกมัดทายาทเศรษฐีทั้งสี่คนไว้กับตัวเอง ถือเป็นเรื่องดีสำหรับเขา

แสดงให้เห็นว่าความสัมพันธ์ของพวกเขายิ่งใกล้ชิดกันมากขึ้น

เจิ้งม่านชิวและถังอี้ต่างก็มีเบื้องหลังเป็นเจ้าหน้าที่รัฐ แถมยังเป็นเบื้องหลังที่ไม่ธรรมดาอีกด้วย

วันหน้าถ้ามีเรื่องอะไรก็สามารถขอให้พวกเธอช่วยเหลือได้

ฐานะทางบ้านของจ้าวเซี่ยงหมิงและฟางจื้อเฟิงก็ไม่ธรรมดา ไม่อย่างนั้นคงเข้าแวดวงของถังอี้และเจิ้งม่านชิวไม่ได้หรอก

...

ระหว่างทางกลับมหาวิทยาลัย เย่เฉินก็ได้รับโทรศัพท์จากหวังลี่หยุน

เธอยื่นใบลาออกแล้ว และหัวหน้าก็อนุมัติแล้ว

รัฐวิสาหกิจอย่างบริษัทหลักทรัพย์ว่านเฟิง มีแต่คนแย่งกันแทบเป็นแทบตายอยากจะเข้าไปทำ จึงไม่ขาดแคลนพนักงานเลย

เย่เฉินให้เธอไปหาลู่จื่อเซวียน ว่าบริษัทต้องใช้อะไรบ้าง เธอคงรู้ดีกว่าลู่จื่อเซวียน

เขาโทรไปบอกลู่จื่อเซวียนอีกทาง เพื่อให้ทั้งสองคนไปทำความรู้จักกันไว้

พอเขากลับมาถึงมหาวิทยาลัยก็เป็นเวลาบ่ายสามโมงครึ่งแล้ว

เย่เฉินมาที่ห้องสมุด หาหนังสือเกี่ยวกับการเขียนโปรแกรมและปัญญาประดิษฐ์มาหลายเล่ม หาที่นั่งแล้วก็เริ่มอ่าน

เขาเริ่มอ่านจากจุดกำเนิดของการเขียนโปรแกรมก่อน

คนแรกที่คิดค้นคอมพิวเตอร์ รวมถึงการเขียนโปรแกรม มีส่วนผลักดันความก้าวหน้าของโลกทั้งใบอย่างมหาศาล

ในยุคสมัยนั้น พวกเขาคือหนึ่งในกลุ่มคนที่ฉลาดที่สุดอย่างแน่นอน

"อ่านเพลินเลยนะ"

น้ำเสียงเย็นชาของเจิ้งม่านชิวดังขึ้นข้างๆ เขา

เย่เฉินหันไปมอง ก็เห็นเธอมานั่งอยู่ข้างๆ ตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้

"ม่านชิวมาตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย?"

เจิ้งม่านชิวมีสีหน้าเรียบเฉย แฝงความเย็นชาและหยิ่งยโสไว้เล็กน้อย

"มาสักพักแล้ว เห็นนายอ่านหนังสือเพลินก็เลยไม่ได้กวน แล้วเรื่องบริษัทไปถึงไหนแล้วล่ะ?"

เย่เฉิน "ตอนนี้ให้คนไปหาพื้นที่ทำออฟฟิศแล้ว พอได้สถานที่ก็ค่อยไปยื่นเรื่องจดทะเบียนบริษัท แล้วก็ขอใบอนุญาตขายกองทุนส่วนบุคคล"

"บริษัทชื่ออะไรล่ะ?"

"บริษัทลงทุนกาแล็กซี เป็นไง?"

"ฉันจำได้ว่ามีบริษัทชื่อนี้ไปแล้วนะ"

เย่เฉินชะงักไป "ม่านชิวมีคำแนะนำดีๆ ไหมล่ะ?"

เจิ้งม่านชิว "บริษัทนาย นายก็คิดเองสิ"

ตอนนั้นเองเสียงโทรศัพท์ของเขาก็ดังขึ้น เป็นสายจากลู่จื่อเซวียน

"ฮัลโหลครับพี่เซวียน"

"เสี่ยวเฉิน หาสถานที่ได้แล้วนะ พื้นที่ประมาณหกร้อยตารางเมตร วันหลังถ้าจะขยายบริษัทก็เช่าพื้นที่ข้างๆ เพิ่มได้เลย"

ขอแค่มีเงิน จะทำอะไรก็รวดเร็วไปหมด

เย่เฉิน "โอเคครับพี่เซวียน เสี่ยวหยุนเคยทำงานที่บริษัทหลักทรัพย์มาก่อน เธอรู้ดีว่าบริษัทต้องใช้อุปกรณ์อะไรบ้าง พวกพี่รีบไปซื้ออุปกรณ์สำนักงานมาให้ครบเลยนะครับ"

ลู่จื่อเซวียน "อืม วันนี้สั่งซื้อไปแล้วล่ะ สองวันนี้คงทยอยมาส่ง ชื่อบริษัทที่จดทะเบียนมันซ้ำนะ เสี่ยวเฉิน เธอคิดชื่อใหม่หน่อยสิ"

เย่เฉินเสนอไปหลายชื่อ ทั้งบริษัทลงทุนซิงไห่ บริษัทลงทุนซิงเฉิน บริษัทลงทุนหยินซิง แต่ก็มีคนจดทะเบียนไปหมดแล้ว

สุดท้ายเขาก็พูดขึ้นว่า "แล้ว เฉินซิงแคปปิตอล ล่ะครับ?"

"ชื่อนี้ได้ ยังไม่มีคนจดทะเบียน"

ตอนแรกเย่เฉินกะจะตั้งชื่อให้ดูยิ่งใหญ่อลังการอย่าง หุนตุ้นแคปปิตอล หรือ ช่วงซื่อแคปปิตอล แต่ก็โดนคนอื่นจดไปหมดแล้ว

เฉินซิงแคปปิตอลก็ไม่เลว ฟังดูเป็นทางการดี แถมยังมีชื่อของเขาอยู่ด้วย

"พี่เซวียน พรุ่งนี้ผมจะแวะไปดูสถานที่ใหม่นะครับ"

"อืม ได้สิ พรุ่งนี้เราไปดูด้วยกัน"

วางสาย

เย่เฉินหันไปมองเจิ้งม่านชิว "ตกลงแล้วนะ ใช้ชื่อว่า เฉินซิงแคปปิตอล ชื่อนี้เป็นไงบ้าง?"

เจิ้งม่านชิว "ก็งั้นๆ แหละ"

พูดจบเธอก็ก้มหน้าอ่านหนังสือต่อ

ช่วงห้าโมงเย็นกว่าๆ

เย่เฉินมองเจิ้งม่านชิวแล้วถามว่า "ม่านชิว ไปกินข้าวด้วยกันไหม?"

"ไปสิ"

ทั้งสองคนถือหนังสือเดินออกจากห้องสมุดไปด้วยกัน

ระหว่างทางดึงดูดสายตาผู้คนได้ไม่น้อย

เจิ้งม่านชิวเป็นดาวมหาลัยและเทพธิดาผู้เย็นชาที่มีชื่อเสียงมากในโรงเรียน มีคนรู้จักเธอเยอะมาก

ตอนนี้ทั้งสองคนเดินมาด้วยกัน จะไม่ให้เป็นจุดสนใจก็คงยาก

เจิ้งม่านชิวชินกับสายตาของคนอื่นมานานแล้ว เธอจึงมีสีหน้าเรียบเฉย ไม่ได้มีปฏิกิริยาใดๆ

เพื่อป้องกันไม่ให้จ้าวจิ้งกับหวังอวี่ซินมาเห็น เขาเลยพาเจิ้งม่านชิวไปกินที่โรงอาหารอีกแห่ง

ตอนกินข้าว เจิ้งม่านชิวแทบจะไม่ค่อยพูดอะไร เอาแต่กินข้าวไปอย่างช้าๆ

นิสัยที่หยิ่งยโสและเย็นชาทำให้เธอดูเข้าถึงยาก

แต่หลังจากได้สัมผัสกันมาหลายครั้ง เย่เฉินก็รู้สึกว่าเจิ้งม่านชิวไม่ได้เย็นชาหรือเข้าถึงยากเหมือนอย่างที่เห็นภายนอก

เธอแค่เป็นแบบนั้นกับคนแปลกหน้าทั่วไปก็เท่านั้น

...

กินข้าวเย็นเสร็จ ทั้งสองคนก็แยกย้ายกันกลับหอพัก

เย่เฉินกลับมาถึงหอพัก ก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู

คลิปผลตอบแทนที่เขาโพสต์ไปเมื่อคืนก่อนมียอดวิวห้าล้านกว่า ยอดไลก์หนึ่งแสนกว่า และมีคอมเมนต์ถึงห้าหมื่นกว่าคอมเมนต์

"เชี่ย นี่ลูกพี่ชีวิตดั่งความฝันใช่ไหม?"

"กำไรห้าร้อยกว่าล้านเนี่ยนะ?"

"มองแวบเดียวก็รู้ว่าปลอม ตัดต่อชัดๆ"

มีคนมาตอบกลับคอมเมนต์นั้นว่า "อย่าเอาความเขลาของตัวเองมาตัดสินความสามารถของคนอื่น นี่คือเทพชีวิตดั่งความฝัน ใช้เวลาแค่สี่เดือนก็ฟันกำไรจากตลาดหุ้นและฟิวเจอร์สไปห้าร้อยกว่าล้านแล้ว"

"ตัวจริงแน่เหรอ? ไม่ใช่มิจฉาชีพมาแอบอ้างใช่ไหม?"

"น่าจะตัวจริงนะ นี่มันรูปแคปหน้าจอหลังบ้าน นอกจากเจ้าตัวแล้ว คนอื่นไม่มีทางมีรูปนี้หรอก"

"พ่อครับ ดูสิครับว่าผมเหมือนลูกชายที่พลัดพรากจากกันมาหลายปีของพ่อไหม"

"ลูกพี่พาผมบวกหน่อยสิครับ ผมขาดทุนไปเป็นแสนแล้ว เมียจะขอหย่าอยู่แล้วเนี่ย"

"โคตรเถื่อน ฉันได้กำไรมาแค่สองร้อยกว่าเปอร์เซ็นต์เอง"

เย่เฉินเลือกตอบกลับไปสองสามคอมเมนต์ เพื่อยืนยันว่าเขาคือชีวิตดั่งความฝันที่กำลังโด่งดังในวงการการเงินช่วงนี้

ยอดผู้ติดตามของเขาพุ่งขึ้นมาหนึ่งแสนกว่าคน และยังคงเพิ่มขึ้นในระดับหลักร้อยต่อวินาที

ทราฟฟิกของแพลตฟอร์มวิดีโอสั้นนี่มันมหาศาลจริงๆ

ตอนกลางคืนเขาคุยกับหลี่ชิงหย่าและโจวหว่านหนิงอยู่พักหนึ่ง จากนั้นก็เข้านอนพักผ่อน

...

เช้าวันต่อมา

หลังจากกินข้าวเช้า เย่เฉินก็นั่งแท็กซี่มาที่อาคารการเงินเจียงไห่ในเขตเจียงผู่

นี่คืออาคารสำนักงานสูงแปดสิบกว่าชั้นที่ตั้งตระหง่านเสียดฟ้า ดูยิ่งใหญ่อลังการมาก

เขาขึ้นลิฟต์มาที่ชั้นหกสิบแปด

พื้นที่ชั้นหกสิบแปดกว้างขวางมาก มีบริษัทอยู่สิบกว่าแห่ง ส่วนใหญ่เป็นบริษัทลงทุนทางการเงิน การจัดการความมั่งคั่ง ทรัสต์ หรือไม่ก็บริษัทกองทุนรวม

เขาเดินหาอยู่พักหนึ่งถึงจะเจอพื้นที่สำนักงานของบริษัทตัวเอง

ลู่จื่อเซวียนและหวังลี่หยุนมารออยู่ที่นี่แล้ว

"ท่านประธานเย่"

สรรพนามที่หวังลี่หยุนใช้เรียกทำเอาเขายังไม่ค่อยชินเท่าไหร่

เย่เฉินยิ้มพยักหน้า "พี่เซวียน สถานที่ตรงนี้ดีเลยครับ กว้างขวางดี"

ลู่จื่อเซวียน "เดี๋ยวพี่พาเดินดูนะ ตรงนี้คือห้องทำงานของประธานกรรมการ ถ้ายืนอยู่ตรงหน้าต่างบานใหญ่ก็จะมองเห็นวิวของเขตเจียงผู่ได้ทั้งเขตเลย ข้างในมีห้องพักผ่อนด้วยนะ ส่วนทางนี้คือห้องทำงานของผู้จัดการทั่วไป ห้องประชุม ห้องนั่งเล่น"

พื้นที่สำนักงานนี้ไม่ต้องตกแต่งอะไรเพิ่มแล้ว แค่ซื้ออุปกรณ์สำนักงานมาใส่ก็พอ

"พี่เซวียน พวกอุปกรณ์จะมาส่งเมื่อไหร่ครับ?"

"วันนี้จะมาส่งลอตนึง พรุ่งนี้อีกลอตนึง เรื่องจดทะเบียนบริษัทพี่ให้คนไปจัดการแล้ว น่าจะใช้เวลาสองสามวัน ส่วนใบอนุญาตขายกองทุนส่วนบุคคลก็ต้องรอเวลาอนุมัติเหมือนกัน"