บทที่ 79 ประโยชน์ของอำนาจ

เย่เฉินเดินดูรอบๆ แล้วรู้สึกดีมาก

"พี่เซวียน ค่าเช่ากับค่าซื้ออุปกรณ์สำนักงาน พี่ทำบัญชีสรุปไว้ด้วยนะครับ ถึงเวลาหมดไปเท่าไหร่เดี๋ยวบริษัทจะโอนคืนให้พี่"

ลู่จื่อเซวียนยิ้มบางๆ "ได้ค่ะ ท่านประธาน"

เย่เฉิน "ท่านประธานอะไรกันครับ พี่เซวียนเรียกผมว่าเสี่ยวเฉินก็พอ อ้อ บริษัทเรายังมีผู้ถือหุ้นอีกสี่คนนะครับ เมื่อวานเพิ่งคุยกันลงตัว พวกเขาลงทุนคนละสิบล้าน ถือหุ้นคนละห้าเปอร์เซ็นต์"

ลู่จื่อเซวียน "เรียกส่วนตัวน่ะได้ แต่ในบริษัทเธอต้องสร้างภาพลักษณ์และความน่าเกรงขามไว้ รอให้จดทะเบียนบริษัทเสร็จ พี่จะจัดการเรื่องสัญญาถือหุ้นให้เรียบร้อย"

"ทำตัวตามสบายเถอะครับ เคารพแต่ปากมันไม่มีประโยชน์อะไรหรอก เคารพจากใจจริงต่างหากถึงจะเรียกว่าเคารพของแท้" เย่เฉินไม่ได้ใส่ใจเรื่องนี้เท่าไหร่นัก

หวังลี่หยุนเอ่ยขึ้น "ท่านประธานเย่ ท่านประธานลู่ พรุ่งนี้วันพุธมีการสอบนะคะ พวกคุณสองคนอย่าลืมไปสอบด้วยล่ะ มีใบอนุญาตประกอบวิชาชีพหลักทรัพย์ไว้มันจะสะดวกกว่า"

เย่เฉินถึงเพิ่งนึกขึ้นได้ว่ายังมีเรื่องนี้อยู่ หลังจากที่เธอเตือน

"อืม ได้ครับ พี่เซวียน ถึงเวลาเราไปสอบด้วยกันนะ ข้อสอบระดับต้นมันง่ายมาก นักลงทุนในตลาดหุ้นส่วนใหญ่ก็สอบผ่านกันได้สบายๆ อยู่แล้ว"

ช่วงสิบโมงกว่า

คนส่งโต๊ะทำงาน เก้าอี้สำนักงาน และตู้เอกสารก็มาถึง พวกเขายุ่งวุ่นวายอยู่กับการจัดของไปมาถึงสองชั่วโมง

จากตอนแรกที่บริษัทดูโล่งเตียน พอจัดวางโต๊ะทำงานและข้าวของต่างๆ เสร็จ ก็เริ่มดูเป็นบริษัทขึ้นมาบ้างแล้ว

ตอนบ่ายก็มีของมาส่งอีกชุด ทั้งอุปกรณ์ออกกำลังกายพักผ่อน เครื่องชงกาแฟ ตู้กดน้ำ โซฟา โต๊ะน้ำชา และอื่นๆ

พอสี่โมงกว่าก็ไม่มีธุระอะไรแล้ว เย่เฉินจึงให้หวังลี่หยุนเลิกงานกลับไปพักผ่อนก่อนเวลา

เขากับลู่จื่อเซวียนก็ออกจากบริษัทพร้อมกัน

"พี่เซวียนอยากกินอะไรครับ มื้อเย็นนี้ผมเลี้ยงเอง"

ใบหน้าขาวเนียนไร้ที่ติของลู่จื่อเซวียนประดับด้วยรอยยิ้ม "ไปกินที่บ้านพี่เถอะ"

เธอขับรถพาเย่เฉินมาที่บ้าน ระหว่างทางก็แวะซื้ออาหารทะเลกับผักมานิดหน่อย

"เสี่ยวเฉิน พี่ไปเปลี่ยนชุดก่อนนะ เธอช่วยล้างผักไปก่อน"

พูดจบเธอก็เดินเข้าไปในห้องนอน แล้วเปลี่ยนเป็นชุดนอนตัวหลวมแต่ดูเซ็กซี่เดินออกมา

ลู่จื่อเซวียนเดินเข้ามาในครัว พร้อมกับกลิ่นหอมจางๆ ที่โชยมาเตะจมูก ทำให้คนที่ได้กลิ่นรู้สึกสดชื่นสบายใจ

"เสี่ยวเฉิน สารภาพรักกับผู้หญิงที่ชอบหรือยังจ๊ะ?"

"ยังเลยครับ พวกเรากำลังเตรียมตัวสอบปริญญาโทกันอยู่ ไม่ค่อยมีเวลาเจอกันเท่าไหร่ ไว้รอมีโอกาสก่อนแล้วกันครับ"

ลู่จื่อเซวียน "ผู้หญิงที่เธอชอบต้องสวยมากแน่ๆ เลยใช่ไหม"

เย่เฉินตอบยิ้มๆ "ก็พอดูได้ครับ สวยพอๆ กับพี่เซวียนนั่นแหละ"

"ปากหวานจริงๆ เลยนะเราเนี่ย"

"พี่เซวียน ผมพูดเรื่องจริงนะ พวกพี่สองคนสวยมากทั้งคู่เลย"

ลู่จื่อเซวียนถอนหายใจ "พี่ไม่ไหวหรอก จะไปสู้สาวๆ รุ่นเด็กได้ยังไง พี่แก่แล้ว"

เย่เฉินหันไปมองเธอ "พี่เซวียนเพิ่งจะอายุยี่สิบเก้าเองนะ เป็นวัยที่กำลังสวยสะพรั่งเลย เด็กสาวอายุยี่สิบต้นๆ ก็เหมือนดอกไม้ที่เพิ่งจะผลิบาน ยังมีความอ่อนหัดไร้เดียงสาซ่อนอยู่ แต่อายุสามสิบต่างหากที่เป็นช่วงที่ดอกไม้เบ่งบานงดงามและเย้ายวนใจที่สุด"

ลู่จื่อเซวียนอมยิ้มที่มุมปาก "คารมแบบนี้ ต่อไปไม่รู้จะไปหลอกเด็กสาวๆ ได้อีกกี่คนนะเนี่ย"

...

ตอนกินข้าว

ลู่จื่อเซวียนยกแก้วไวน์ขึ้น "เสี่ยวเฉิน มาชนแก้วกันหน่อย ขอให้บริษัทของเราเจริญรุ่งเรืองขึ้นไปเรื่อยๆ นะ"

"ชนแก้วครับพี่เซวียน"

ดื่มเสร็จ เย่เฉินก็พูดต่อ "พี่เซวียนครับ ในฐานะที่พี่เป็นประธานบริษัท ผมตั้งใจจะให้หุ้นบริหารพี่ห้าเปอร์เซ็นต์ กับเงินเดือนปีละห้าล้านหยวน พี่คิดว่ายังไงครับ?"

ตราบใดที่หุ้นในมือเย่เฉินเกินห้าสิบเปอร์เซ็นต์ เขาก็จะมีอำนาจตัดสินใจเด็ดขาดในบริษัทแห่งนี้

ลู่จื่อเซวียนมีรอยยิ้มบนใบหน้า "เสี่ยวเฉิน เงินเดือนไม่ต้องหรอกจ้ะ เงินที่พี่มีอยู่ตอนนี้ก็ใช้ไม่หมดแล้ว"

"ไม่เป็นไรหรอกครับพี่เซวียน เอาตามที่ผมกำหนดไว้นี่แหละ ต่อไปบริษัทคงต้องให้พี่ดูแลเป็นส่วนใหญ่ ผมน่าจะไม่ค่อยได้เข้าไปบ่อยนักหรอก"

เย่เฉินมีทั้งเรื่องเรียนและเรื่องสาวๆ ให้ตามจีบ การได้เป็นเถ้าแก่คอยชี้นิ้วสั่งงาน ปล่อยให้คนอื่นทำน่ะดีที่สุดแล้ว

...

ไวน์แดงหมดไปหนึ่งขวด ทั้งสองคนก็กินอิ่มพอดี

ลู่จื่อเซวียนพูดกับเขาว่า "เสี่ยวเฉิน คืนนี้นอนที่นี่เถอะ พรุ่งนี้สนามสอบก็อยู่มหาลัยแถวๆ นี้นี่เอง พี่เตรียมชุดนอนไว้ให้เธอแล้วด้วย"

พูดจบเธอก็เดินเข้าไปในห้องนอน แล้วหยิบชุดนอนผู้ชายชุดใหม่เอี่ยมออกมา

"พี่เซวียน จะสะดวกเหรอครับ?"

"มีอะไรไม่สะดวกกันล่ะ เธอเป็นน้องชายพี่นะ บ้านหลังเบ้อเริ่มพี่อยู่คนเดียวก็รู้สึกอ้างว้างเหมือนกัน ว่างๆ เธอก็มาอยู่เป็นเพื่อนพี่บ่อยๆ สิ รีบไปเปลี่ยนชุดนอนไป"

พูดจบเธอก็เก็บกวาดจานชามเดินเข้าครัวไป

เย่เฉินถือชุดนอนเดินเข้าไปในห้องนอนเล็ก เปลี่ยนชุดเสร็จก็เดินมาที่ครัว

ลู่จื่อเซวียนมองเขาแล้วพูดว่า "ดูดีเชียว ใส่พอดีเป๊ะเลย พี่เก็บกวาดเอง เธอไปพักเถอะ"

เย่เฉินเดินไปนั่งบนโซฟาในห้องนั่งเล่น เปิดแอปโต่วอินดูจำนวนผู้ติดตามของตัวเอง พบว่าพุ่งไปหลักแสนกว่าแล้ว

แฟนคลับพวกนี้ล้วนเป็นนักลงทุนในตลาดหุ้นและฟิวเจอร์ส ในนั้นมีนักลงทุนระดับเงินทุนหลักล้านหรือสิบล้านอยู่ไม่น้อย ทุกคนล้วนเป็นว่าที่ลูกค้ารายใหญ่ที่มีศักยภาพทั้งสิ้น

แฟนคลับของเขาถือว่าเป็นกลุ่มเป้าหมายที่ตรงจุดสุดๆ

แน่นอนว่าก็มีพวกผู้หญิงหน้าเงินบางคนมากดติดตามเขา แล้วส่งข้อความส่วนตัวมาหาด้วย

"พี่ชายสุดหล่อ ทำอะไรอยู่คะ"

"พี่คะ ดูชุดนี้สิคะ สวยไหมเอ่ย?"

"พี่คะ กลางคืนอยู่คนเดียวเหงาจังเลยค่ะ"

...

เย่เฉินไม่แม้แต่จะสนใจ พวกผู้หญิงบ้านๆ พวกนี้กระตุ้นความต้องการของเขาไม่ได้หรอก

เขาปัดวิดีโอเพื่อดูข่าวสารและสถานการณ์ปัจจุบันในช่วงนี้

ลู่จื่อเซวียนเก็บกวาดในครัวเสร็จ ก็เดินมานั่งข้างๆ เขาที่ห้องนั่งเล่น "เสี่ยวเฉิน ดูอะไรอยู่เหรอ?"

เย่เฉินปัดหน้าจอพอดี วิดีโอถัดไปดันเป็นคลิปสาวสวยแต่งตัวแฟชั่น กำลังส่ายสะโพกเต้นโยกย้ายส่ายเอว

"ชอบดูอะไรแบบนี้เหรอ?" ลู่จื่อเซวียนมองเขาด้วยดวงตาหยีที่เปื้อนยิ้ม

เย่เฉินหัวเราะแห้งๆ "บังเอิญน่ะครับ ผมจะไปผิวเผินแบบนั้นได้ยังไง อีกอย่างมีคนสวยหยาดเยิ้มอย่างพี่เซวียนอยู่ข้างๆ ไปดูผู้หญิงดาดๆ พวกนั้นจะไปมีรสชาติอะไร ผมกำลังดูข่าวสถานการณ์ปัจจุบันอยู่ครับ"

ลู่จื่อเซวียน "เสี่ยวเฉิน บริษัทเราจดทะเบียนได้ง่ายก็จริง แต่การขอใบอนุญาตประกอบธุรกิจกองทุนส่วนบุคคลน่ะค่อนข้างยุ่งยาก ทางที่ดีเธอควรจะใช้เส้นสายนะ แบบนี้การอนุมัติจะไวขึ้น ไม่งั้นอาจจะต้องรอเป็นเดือนๆ กว่าจะได้ใบอนุญาต"

"ตามขั้นตอนปกติต้องใช้เวลานานขนาดนั้นเลยเหรอครับ?" เย่เฉินรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย

ลู่จื่อเซวียน "พี่ลองหาข้อมูลในเน็ตดูแล้ว ใช้เวลาขอเป็นเดือนๆ เลยนะ แถมยังไม่แน่ว่าจะขอผ่านด้วยซ้ำ"

เย่เฉิน "เดี๋ยวผมลองถามผู้ถือหุ้นหลายๆ คนนั้นดูครับ พวกเขาอาจจะมีวิธี"

เวลานี้แหละคือตอนที่จะได้เห็นประโยชน์ของพวกถังอี้ เจิ้งม่านชิว ทั้งสี่คน

ถ้าต้องรอหลายเดือน คงพลาดโอกาสทำเงินไปหลายรอบแน่

ลู่จื่อเซวียน "พวกเขาต้องมีวิธีอยู่แล้ว โดยเฉพาะจ้าวเซี่ยงหมิง เขาเป็นลูกชายคนเล็กของผู้ก่อตั้งบริษัทหลักทรัพย์ตงไฉ มีเส้นสายกว้างขวางในวงการการเงิน การที่เราจะขอใบนี้ได้ก็ต้องให้คนจากหน่วยงานกำกับดูแลด้านการเงินเป็นคนอนุมัติ"

"อืม ได้ครับ ถึงเวลาเดี๋ยวผมไปคุยกับเขา"

ลู่จื่อเซวียน "แล้วก็การตั้งกองทุนส่วนบุคคลก็ต้องยื่นเรื่องขออนุมัติเหมือนกัน ถึงเวลาก็คงต้องพึ่งพาเส้นสายของพวกเขาอยู่ดี"

เย่เฉินสูดดมกลิ่นหอมจากตัวเธอ ภายในใจก็เริ่มรู้สึกร้อนรุ่มกระสับกระส่าย

"ได้ครับพี่เซวียน ถึงเวลาเดี๋ยวผมไปหาพวกเขาเอง"

"พี่ไปอาบน้ำก่อนนะ เสี่ยวเฉินจะอาบด้วยไหม? ในห้องน้ำของห้องนอนเธอมีผ้าเช็ดตัวกับของใช้เตรียมไว้ให้หมดแล้วล่ะ"

เย่เฉินพยักหน้าเบาๆ "วุ่นมาทั้งวัน ผมขออาบน้ำแล้วนอนเลยดีกว่า พี่เซวียนก็รีบพักผ่อนนะครับ"

กลับเข้าไปในห้องนอน

เย่เฉินอาบน้ำเสร็จ ก็ล้มตัวลงนอนบนเตียง แล้วแชตคุยกับหลี่ชิงหย่า

"เสี่ยวเฉินจื่อ ทำอะไรอยู่?"

"เพิ่งอาบน้ำเสร็จ ชิงหย่า วันนี้เธออาบน้ำหรือยัง?"

"ยังเลย เมื่อวานเพิ่งอาบไปเอง"

เย่เฉินนึกถึงความรู้สึกตอนที่ได้โอบเอวคอดกิ่วของเธอคราวก่อน ในใจก็เกิดความว้าวุ่น เลือดลมสูบฉีดด้วยความหนุ่มแน่น

"ชิงหย่า เธอโตแค่ไหนแล้ว?"

"อายุ 22 ไง รุ่นเดียวกับนาย นายไม่รู้เหรอ?"

"ฉันรู้ ฉันไม่ได้ถามเรื่องอายุสักหน่อย"

"ไสหัวไปเลย"