บทที่ 83 ตลาดหมีมาเยือน

หวังอวี่ซินกับจ้าวจิ้งไม่เหมือนกัน

นิสัยของทั้งสองคนแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง

หวังอวี่ซินออกจะใสซื่อบริสุทธิ์ ตอนที่เพิ่งรู้จักกันเธอจะระแวดระวังตัวสูงมาก แต่เมื่อคุณก้าวเข้าไปในใจของเธอได้ เธอก็จะเชื่อใจคุณอย่างหมดเปลือก

เย่เฉินจับมือเธอเดินไปตามถนนในวิทยาเขตที่คุ้นเคย

"อวี่ซิน มั่นใจเรื่องสอบปริญญาโทไหม?"

หวังอวี่ซินพยักหน้าเบาๆ "น่าจะไม่มีปัญหาค่ะ"

เย่เฉิน "แล้วในอนาคตเธอตั้งใจจะเน้นไปทางด้านไหนล่ะ? พี่กะจะเน้นไปทางปัญญาประดิษฐ์และอัลกอริทึมโปรแกรมมิ่ง หลายวันก่อนพี่ไปถามพี่หนิงมาว่าอาจารย์ที่ปรึกษาคนไหนดี เธอบอกว่าศาสตราจารย์เฉินหมิงไห่เป็นผู้เชี่ยวชาญระดับแนวหน้าในแวดวงปัญญาประดิษฐ์เลยนะ"

หวังอวี่ซิน "ฉันยังไม่ได้คิดเลยค่ะ"

เย่เฉิน "พี่ว่าปัญญาประดิษฐ์คือทิศทางการพัฒนาในอนาคตนะ เอาแบบนี้ไหม เธอเองก็เลือกศาสตราจารย์เฉินเหมือนกัน? แบบนี้พวกเราก็จะได้อยู่ด้วยกันไง แต่ถ้าเธอไม่ชอบก็เปลี่ยนเป็นอาจารย์ท่านอื่นก็ได้"

น้ำเสียงของหวังอวี่ซินแผ่วเบาและอ่อนโยน "อืม ได้ค่ะ งั้นถึงเวลาฉันก็จะเลือกศาสตราจารย์เฉินเหมือนกัน"

เย่เฉิน "ข้อเรียกร้องของศาสตราจารย์เฉินค่อนข้างสูงนะ แต่ด้วยผลการเรียนของเธอแล้วก็น่าจะไม่มีปัญหาอะไรหรอก"

ทั้งสองคนเดินทอดน่องไปเรื่อยๆ ระหว่างทางเห็นคู่รักหลายคู่

บางคู่ก็เดินเล่นพูดคุยกัน บางคู่ก็กอดจูบกันอย่างดูดดื่ม

เมื่อเดินมาถึงบริเวณที่มืดสลัวไร้ผู้คน จู่ๆ เย่เฉินก็หยุดเดินแล้วมองไปที่หวังอวี่ซิน

หวังอวี่ซินราวกับรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ใบหน้าของเธอร้อนผ่าว และก้มศีรษะลงเล็กน้อย

การที่เธอไม่เอื้อนเอ่ยสิ่งใดออกมา นั่นก็บ่งบอกได้ทุกอย่างแล้ว

เย่เฉินยื่นมือออกไปสวมกอดเธอจากด้านหน้า สองมือวางไว้ที่บั้นเอวของเธอ จมูกสูดดมกลิ่นหอมจากเส้นผมของเธอ

"อวี่ซิน สองสามวันมานี้คิดถึงพี่บ้างไหม?"

ใบหูของหวังอวี่ซินแดงเถือกไปหมด เธอตอบรับเสียงอืมด้วยน้ำเสียงที่เบาราวกับเสียงยุง

เย่เฉินสัมผัสได้ถึงเอวคอดกิ่วอันอ่อนนุ่มของเธอ ภายในใจก็ว้าวุ่น เลือดลมสูบฉีดพลุ่งพล่าน

เขากำลังอยู่ในวัยหนุ่มแน่นกลัดมัน บางสิ่งบางอย่างมันก็ควบคุมเอาไว้ไม่ได้จริงๆ

หวังอวี่ซินคล้ายจะรับรู้ได้ หัวใจของเธอเต้นโครมคราม รู้สึกตื่นเต้นเล็กน้อย สองมือที่กอดเย่เฉินไว้จึงเผลอออกแรงเพิ่มขึ้น

ผ่านไปเนิ่นนาน เย่เฉินถึงได้สงบสติอารมณ์ลงได้

เขาผละออกจากหวังอวี่ซิน จับมือเธอแล้วเดินต่อไป

"อวี่ซิน คุณลุงคุณป้าทำงานที่ไหนเหรอ?"

"พวกท่านทำงานที่เมืองหนานตู ซึ่งเป็นเมืองเอกของมณฑลสู่หนานของเราน่ะค่ะ"

"ทำงานอะไรเหรอ?"

"พ่อฉันทำอยู่ที่ไซต์งานก่อสร้าง ส่วนแม่เป็นพนักงานเสิร์ฟในร้านอาหาร ปกติพวกท่านจะกลับบ้านก็ตอนสิ้นปีน่ะค่ะ"

เย่เฉิน "พ่อพี่กับพ่อเธอก็คล้ายๆ กันนั่นแหละ ทำงานในแวดวงก่อสร้างเหมือนกัน พ่อพี่รับจ้างปูกระเบื้อง ส่วนแม่ก็เป็นลูกมือ"

...

ทั้งสองคนเดินเล่นกันจนถึงสามทุ่มกว่าถึงได้กลับหอพัก

เย่เฉินเพิ่งจะกลับมาถึงหอพัก ก็ได้รับข้อความจากหลี่ชิงหย่า

"เสี่ยวเฉินจื่อ ทำอะไรอยู่น่ะ?"

"เพิ่งอ่านหนังสือเสร็จ กะว่าจะไปล้างหน้าแปรงฟันแล้วขึ้นเตียงนอนเลย"

"คิดถึงฉันบ้างหรือเปล่า?"

"คิดถึงสิ"

หลี่ชิงหย่ายกมุมปากขึ้นเล็กน้อย เผยให้เห็นท่าทีที่ค่อนข้างพึงพอใจ แต่พอนึกขึ้นได้ว่าเขาไม่ยอมสารภาพรักกับเธอเสียที มุมปากที่ยกขึ้นก็หุบลงทันควัน

"มาคิดถึงฉันทำไม ฉันเป็นอะไรกับนายล่ะ?"

เย่เฉินยิ้มบางๆ "เธอเป็นเทพธิดาของฉันสมัยมัธยมปลายไง"

แม้คำตอบนี้จะไม่ใช่สิ่งที่หลี่ชิงหย่าอยากฟัง แต่เธอก็ยังรู้สึกดีใจอยู่ดี

"เสี่ยวเฉินจื่อ สุดสัปดาห์นี้อยากออกไปเที่ยวกับนายจัง แต่ก็ต้องทบทวนบทเรียนอีก"

"รอสอบรอบแรกเสร็จก่อน แล้วพวกเราค่อยไปเที่ยวกัน ภารกิจที่สำคัญที่สุดตอนนี้คือสอบปริญญาโทนะ"

"ก็ได้ นายก็ต้องพยายามด้วยนะ พวกเราต้องสอบติดปริญญาโทให้ได้"

...

วันต่อมา วันศุกร์

ช่วงกลางวันเย่เฉินดูแนวโน้มตลาดหุ้นทั้งในและต่างประเทศ จากนั้นก็อ่านหนังสือ

ตอนหนึ่งทุ่มตรงเขาก็ส่งข้อความหาโจวหว่านหนิง

"พี่หนิง กลับบ้านหรือยังครับ?"

ปกติถ้าสุดสัปดาห์ไม่มีธุระอะไร โจวหว่านหนิงก็จะกลับบ้าน

โจวหว่านหนิงตอบกลับอย่างรวดเร็ว "กลับมาแล้วจ้ะ มีอะไรเหรอเสี่ยวเฉิน?"

"พรุ่งนี้คุณลุงคุณป้าหยุดหรือเปล่าครับ? ผมกะว่าจะแวะไปเยี่ยมคุณลุงคุณป้าหน่อยน่ะครับ"

"พ่อแม่พี่หยุดจ้ะ เสี่ยวเฉิน พี่ฟังจากพ่อมาว่าเธอเปิดบริษัทเหรอ?"

เย่เฉิน "ใช่ครับพี่หนิง ตอนนี้กำลังอยู่ในช่วงเตรียมการ ยังไม่ได้เปิดทำการหรอกครับ"

"เปิดบริษัทอะไรล่ะ?"

"บริษัทลงทุนเฉินซิงแคปปิตอลครับ ช่วงแรกหลักๆ จะทำกองทุนส่วนบุคคลก่อน หลังจากนั้นค่อยขยายไปทำธุรกิจด้านอื่นๆ ครับ"

โจวหว่านหนิง "เปิดบริษัททำธุรกิจแล้วยังจะสอบปริญญาโทอีกไหมล่ะ?"

"สอบครับ การเรียนยังเป็นเรื่องที่สำคัญมาก เรื่องบริษัทมีคนคอยดูแลอยู่แล้ว ผมแค่คอยควบคุมทิศทางการพัฒนาของบริษัท ไม่ต้องลงมือทำเองทุกเรื่องหรอกครับ"

เย่เฉินยังต้องวิจัยเรื่องปัญญาประดิษฐ์ การเรียนต่อปริญญาโทจึงเป็นสิ่งที่ต้องทำ

ปัญญาประดิษฐ์ต่างหากที่เป็นความหวังและรากฐานของอนาคต

หากต้องการจะทลายการผูกขาดทางเทคโนโลยีขั้นสูงของกลุ่มทุนตะวันตก ก็ต้องพึ่งพาสิ่งนี้เท่านั้น

บริษัทลงทุนเฉินซิงแคปปิตอลเป็นบริษัทด้านการเงิน ไม่ได้มีเรื่องเทคโนโลยีอะไรซับซ้อน แต่ในช่วงแรกสามารถพึ่งพามันเพื่อสะสมทุนได้

การวิจัยและพัฒนาเทคโนโลยีปัญญาประดิษฐ์ จำเป็นต้องอัดฉีดเม็ดเงินลงทุนจำนวนมหาศาล

โจวหว่านหนิงตอบกลับ "เสี่ยวเฉิน แล้วบริษัทเธอตั้งอยู่ที่ไหนล่ะ? ตัดสินใจได้หรือยัง?"

เย่เฉิน "อยู่ที่ตึกเจียงผู่ไฟแนนเชียลทาวเวอร์ครับ รอให้บริษัทจัดเตรียมอะไรเรียบร้อยแล้ว ผมจะพาพี่หนิงไปเดินดูนะครับ"

"ได้สิ มีโอกาสพี่ต้องไปดูแน่ๆ"

นักศึกษารุ่นแรกที่โจวหว่านหนิงเป็นที่ปรึกษาให้หลังจากเรียนจบ ก็คือพวกรุ่นของเย่เฉิน

เมื่อลูกศิษย์ประสบความสำเร็จ คนเป็นครูอาจารย์ย่อมรู้สึกภาคภูมิใจ

เย่เฉินคุยกับโจวหว่านหนิงอยู่พักหนึ่ง ก่อนจะสลับไปคุยกับหลี่ชิงหย่าต่ออย่างไร้รอยต่อ

โจวหว่านหนิงเป็นคนประเภทที่ต้องใช้เวลาในการสานสัมพันธ์ การคบหากับเธอต้องค่อยเป็นค่อยไป จะใจร้อนไม่ได้

ใจร้อนกินเต้าหู้ร้อนๆ ไม่ได้หรอก

เช้าวันเสาร์ เวลาเก้าโมงกว่า

เย่เฉินซื้อผลไม้ติดมือมาเยี่ยมที่บ้านของโจวหว่านหนิง

มีเพียงโจวจี้ไฉอยู่บ้านแค่คนเดียว

โจวจี้ไฉเห็นเขา ใบหน้าก็เปื้อนไปด้วยรอยยิ้ม "เสี่ยวเฉิน มาแล้วเหรอ มานั่งสิ ข้อสันนิษฐานของเธอก่อนหน้านี้กลายเป็นความจริงแล้วนะ วิกฤตของเหิงต้าเอสเตทสะเทือนไปทั่วประเทศ เบื้องบนกำลังลงมือเจาะฟองสบู่อสังหาริมทรัพย์ด้วยตัวเองแล้ว"

เย่เฉิน "บุคลากรระดับหัวกะทิของประเทศเราส่วนใหญ่ก็อยู่ในระบบราชการทั้งนั้นแหละครับ สิ่งที่พวกเราคิดได้ พวกเขาก็คิดได้เหมือนกัน หลังจากนี้สหรัฐอเมริกาจะต้องพยายามยั่วยุให้เกิดความขัดแย้งในภูมิภาคยุโรปต่อไปแน่นอน เพื่อทำให้สถานการณ์ที่นั่นปั่นป่วน จนประเทศในยุโรปไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องกระชับความสัมพันธ์กับพวกเขาให้แน่นแฟ้นยิ่งขึ้น"

"แล้วหลังจากนั้นสหรัฐอเมริกาก็จะเริ่มปรับขึ้นอัตราดอกเบี้ย ตอนนี้ตัวเลขเงินเฟ้อของพวกเขาพุ่งสูงมากแล้ว ถ้าไม่ควบคุมก็จะเกิดภาวะเงินเฟ้อขั้นรุนแรงได้ครับ"

โจวจี้ไฉพยักหน้าเบาๆ "ช่วงนี้ลุงก็คอยติดตามข้อมูลต่างๆ ของสหรัฐอเมริกาอยู่เหมือนกัน ตัวเลขเงินเฟ้อพุ่งไปอยู่ในระดับที่สูงมากแล้ว พอกลับมาดูแนวโน้มตลาดช่วงนี้ ทั้งฝั่งเราและฝั่งเขาก็ร่วงลงทั้งคู่ ต้องเป็นเพราะกลุ่มทุนใหญ่บางกลุ่มรับรู้ถึงอันตราย และกำลังเริ่มหนีออกจากตลาดแน่ๆ"

ภายใต้การซึมซับจากเย่เฉิน ตอนนี้วิสัยทัศน์ของโจวจี้ไฉจึงมองการณ์ไกลไปมาก

เขาเริ่มคิดถึงผลกระทบจากตัวเลขและนโยบายของสหรัฐอเมริกาที่มีต่อประเทศ

เย่เฉิน "คุณลุงโจว ตอนนี้สายตาของคุณลุงเฉียบขาดมากเลยครับ ตลาดกระทิงจบลงแล้ว ตลาดหมีกำลังจะมาเยือน ทันทีที่สหรัฐอเมริกาปรับขึ้นอัตราดอกเบี้ย สภาพคล่องจากทั่วโลกก็จะถูกดึงออกไปและไหลกลับคืนสู่สหรัฐอเมริกาครับ"

"ตลาดของเราจะตกอยู่ในสถานการณ์ที่ยากลำบาก และจะร่วงลงอย่างต่อเนื่องไปอีกหลายปี หุ้นบางตัวอาจจะร่วงลงครึ่งหนึ่ง ร่วงจนเหลือแค่หัวเข่า หรือแม้กระทั่งร่วงจนติดตาตุ่ม ความมั่งคั่งของใครหลายคนจะมลายหายไปในตลาดหุ้น และจะมีบางคนที่ถูกบังคับขายจนหมดตัว ล้มละลายสิ้นเนื้อประดาตัวครับ"

โจวจี้ไฉเคยผ่านตลาดหมีมาก่อน เขารู้ดีว่ามันเป็นความรู้สึกแบบไหน

มันคือความทุกข์ทรมาน คือการถูกทรมานอย่างแสนสาหัส

เมื่อระดับความอดทนทางจิตใจก้าวข้ามขีดจำกัด ก็มีความเป็นไปได้สูงมากที่จะทำเรื่องสุดโต่งบางอย่างลงไป

หลายปีมานี้ มีตัวอย่างคนเล่นหุ้นและฟิวเจอร์ส แล้วสุดท้ายถูกบังคับขายจนหมดตัวจนต้องฆ่าตัวตายอยู่ไม่น้อยเลยทีเดียว

โจวจี้ไฉ "ถ้าเป็นอย่างนั้น ตลาดในประเทศของเราก็คงไม่มีโอกาสอะไรแล้วใช่ไหม?"

เย่เฉิน "โอกาสในประเทศมีน้อยมากครับ แต่ผมคิดว่าทางฝั่งสหรัฐอเมริกาหลังจากนี้น่าจะมีโอกาสอยู่บ้าง แต่เงื่อนไขเบื้องต้นก็คือ ธนาคารกลางสหรัฐต้องขึ้นอัตราดอกเบี้ยอย่างต่อเนื่อง และต้องขึ้นในระดับที่ไม่ใช่น้อยๆ ด้วย ถ้าเป็นแบบนั้น ตลาดหุ้นสหรัฐก็จะมีช่องว่างให้เล่นได้อีกเยอะเลยครับ"

ตามความทรงจำในอดีต ปีหน้าธนาคารกลางสหรัฐจะขึ้นอัตราดอกเบี้ยในเดือนมีนาคม พฤษภาคม มิถุนายน กรกฎาคม และกันยายน

เดือนมีนาคมขึ้นดอกเบี้ย 25 เบสิสพอยต์ เดือนพฤษภาคมขึ้นดอกเบี้ย 50 เบสิสพอยต์ ส่วนเดือนมิถุนายนและกรกฎาคมขึ้นดอกเบี้ยเดือนละ 75 เบสิสพอยต์ตามลำดับ

การขึ้นดอกเบี้ยในช่วงหลังนั้นรุนแรงมาก เป็นตัวกระตุ้นให้เงินดอลลาร์จำนวนมหาศาลไหลกลับประเทศ

หลังจากที่ตลาดหุ้นสหรัฐร่วงติดต่อกันถึงเก้าเดือน ในเดือนตุลาคมของปีหน้าก็จะเริ่มดีดตัวกลับอย่างรุนแรง จากนั้นก็จะเป็นช่วงขาขึ้นอย่างบ้าคลั่งที่ทำสถิติสูงสุดเป็นประวัติการณ์ครั้งแล้วครั้งเล่า

บริษัทเทคโนโลยีอย่างเฟซบุ๊ก กูเกิล ทีเอสเอ็มซี ไมโครซอฟต์ เอ็นวิเดีย และอื่นๆ ล้วนมีราคาหุ้นพุ่งขึ้นเป็นเท่าตัว บางบริษัทถึงกับพุ่งขึ้นกว่าสิบเท่าภายในเวลาแค่สองปี

พวกนี้เป็นบริษัทที่มีมูลค่าตามราคาตลาดระดับล้านล้านหรือสิบล้านล้านหยวน ต่อให้ทุ่มเงินลงทุนเข้าไปหลายหมื่นล้านก็ไม่มีปัญหาอะไรหรอก

นี่คือโอกาสครั้งยิ่งใหญ่เลยทีเดียว