ตอนที่ 63 ลูกสาว เร่งมือหน่อยสิ

เยี่ยเจิ้นชวนถอนหายใจยาว "ชิงเฉิง ครั้งนี้พ่อประมาทไปเองจนติดกับพวกมัน เกือบจะทำให้ลูกพลอยเดือดร้อนไปด้วย ถ้าไม่ได้หมอเทวดาหลินล่ะก็ ป่านนี้พ่อลูกเราคงได้ไปเจอกันในยมโลกแล้ว"

"ความผิดพ่อทั้งหมดที่ปกป้องลูกได้ไม่ดี ตอนแม่ของลูกจากไป พ่อเคยสัญญาไว้ว่าจะปกป้องลูกให้ดีแท้ ๆ"

เมื่อเห็นผู้เป็นพ่อรู้สึกผิดจนน้ำตาซึม เยี่ยชิงเฉิงจึงรีบปลอบประโลม "พ่อคะ อย่าพูดแบบนั้นสิคะ ตั้งแต่เล็กจนโต พ่อก็ปกป้องหนูเป็นอย่างดีมาตลอด มีแต่พวกนั้นแหละค่ะที่จิตใจชั่วช้าเกินไปจนยากจะระวังป้องกัน"

อันที่จริง เยี่ยเจิ้นชวนล่วงรู้มานานแล้วว่าสวี่ลี่ถิงกับเจียงหงเต้าหัวหน้าอันดับสองแอบลักลอบได้เสียกัน

หลายปีมานี้ หัวหน้าอันดับสองแอบซุ่มสร้างขั้วอำนาจของตัวเองอย่างลับ ๆ เรื่องนี้ใช่ว่าเยี่ยเจิ้นชวนจะไม่รู้

เยี่ยเจิ้นชวนคิดว่า ลูกสาวอย่างเยี่ยชิงเฉิงเรียนจบจากมหาวิทยาลัยชื่อดังในต่างประเทศ ทั้งสวยทั้งฉลาดหลักแหลม ตลอดหลายปีหลังจากกลับมาก็ใช้ความสามารถของตัวเองก่อตั้งบริษัทจนสร้างเนื้อสร้างตัวได้อย่างงดงาม

อย่างไรเสียพรรคหงปังก็เป็นองค์กรโลกใต้ดิน เยี่ยเจิ้นชวนไม่อยากให้มือของลูกสาวต้องเปื้อนเลือดจริง ๆ

ดังนั้นเขาจึงคิดว่า อีกสักสองปีพอตนเองทำไม่ไหวแล้ว ก็จะสละตำแหน่งส่งต่อให้พวกพี่น้องใต้บังคับบัญชา

ทว่าเขาไหนเลยจะคาดคิดว่า เจียงหงเต้าหัวหน้าอันดับสองจะใจร้อนทนรอไม่ไหวถึงเพียงนี้

ถึงขั้นสมคบคิดกับสวี่ลี่ถิงหญิงข้างหมอนเพื่อวางแผนเอาชีวิตเขา

เยี่ยเจิ้นชวนรู้ระแคะระคายเรื่องนี้และเพิ่งเตรียมจะกวาดล้างคนทรยศ แต่กลับล้มป่วยลงจนลุกไม่ขึ้นเสียก่อน

ได้ฟังเช่นนี้ เยี่ยชิงเฉิงก็ตาสว่างขึ้นมาทันที

"พ่อคะ คงเป็นเพราะพวกเขารู้ตัวว่าความแตก ถึงได้รีบลงมือหมายเอาชีวิตพ่อ แต่ว่า วันนี้ทำไมพ่อถึงไม่ถอนรากถอนโคนพวกมันไปเสียเลยล่ะคะ"

เยี่ยเจิ้นชวนส่ายหน้า เอามือไพล่หลังเดินไปข้างหน้าต่าง ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ "เป็นความคิดของหมอเทวดาหลินน่ะ"

"หมอเทวดาหลินเหรอคะ" เยี่ยชิงเฉิงขมวดคิ้วแน่น "ไม่น่าใช่นะคะ เรื่องพวกนี้แม้แต่หนูยังไม่รู้เลย แถมวันนี้หนูก็เพิ่งเชิญเขามารักษาพ่อเป็นวันแรก เขาจะรู้ได้ยังไงคะ"

"ลูกเอ๋ย อย่าว่าแต่ลูกเลย แม้แต่พ่อเองก็ยังแปลกใจ" เยี่ยเจิ้นชวนพยักหน้าอย่างหนักแน่น "หมอเทวดาหลินคนนี้ไม่ใช่คนธรรมดาจริง ๆ เขาไม่เพียงมีวิชาแพทย์ที่ชุบชีวิตคนตายสร้างเนื้อหุ้มกระดูกขาวได้ แต่ยังมีพลังความสามารถเหนือมนุษย์ทั่วไปอีกด้วย"

ซึ่งก็เป็นเช่นนั้นจริง ในชั่วพริบตาที่รักษาเยี่ยเจิ้นชวน หลินหยางได้ใช้วิชาย้อนรอยผ่านร่างกายของเขา จนล่วงรู้ความเป็นไปตลอดเจ็ดวันก่อนที่เขาจะล้มป่วย

อันดับแรกคือยืนยันเรื่องชู้สาวระหว่างสวี่ลี่ถิงกับเจียงหงเต้าหัวหน้าอันดับสอง รวมถึงแผนการชั่วร้ายที่พวกมันวางยาพิษ

"หมอเทวดาหลินกำชับพ่อไว้ว่า ยากักวิญญาณเป็นของอัปมงคลที่เป็นภัยร้ายแรง หากไม่ขุดรากถอนโคนออกมา เกรงว่าวันหน้าจะไปทำร้ายคนอื่นอีก! พ่อถึงได้ยอมละเว้นสองคนนั้นไว้ชั่วคราว"

เยี่ยชิงเฉิงฟังจบก็พยักหน้า "หมอเทวดาหลินพูดถูกค่ะ ของชั่วร้ายแบบนี้ต้องกำจัดให้สิ้นซาก ปล่อยให้ไปทำร้ายใครไม่ได้อีกแล้ว!"

ได้ยินดังนั้น เยี่ยเจิ้นชวนก็หันกลับมาถาม "ลูกว่า หมอเทวดาหลินเป็นยังไงบ้าง"

ใบหน้าของเยี่ยชิงเฉิงพลันแดงซ่าน "พ่อคะ พูดเรื่องอะไรเนี่ย"

เยี่ยเจิ้นชวนถอนหายใจยาวอย่างโล่งอก ก้าวเข้าไปแตะไหล่ลูกสาวแล้วพูดว่า "ชิงเฉิง พ่อโลดแล่นอยู่ในยุทธจักรมาหลายสิบปี ฝ่าดงกระสุนคมห่าฝนมาสารพัด พบเจอยอดคนผู้ยิ่งใหญ่มานับไม่ถ้วน แต่ยอดคนพิสดารอย่างหมอเทวดาหลิน พ่อเพิ่งเคยเจอเป็นครั้งแรกนี่แหละ"

เยี่ยชิงเฉิงเม้มริมฝีปากสีแดงระเรื่อก่อนกล่าว "หมอเทวดาหลินสามารถถอนพิษยากักวิญญาณและแก้ชีพจรยามสามได้ เขายอดเยี่ยมมากจริง ๆ ค่ะ!"

"ยอดคนเก่งกาจขนาดนี้ ข้างกายต้องมีคนหมายปองอยู่ไม่น้อยแน่" เยี่ยเจิ้นชวนหรี่ตาลง "วันนี้บนโต๊ะอาหาร พ่อปราดตามองแวบเดียวก็รู้แล้วว่าคุณหนูถังคนนั้นกับหมอเทวดาหลินมีความสัมพันธ์ที่ไม่ธรรมดา ลูกต้องรีบเข้าหน่อยแล้วนะ"

"พ่อคะ วันนี้หนูกับหมอเทวดาหลินเพิ่งเจอกันครั้งแรกเอง ทำไมพ่อถึง... หนูเชิญเขามาเพื่อช่วยชีวิตพ่อนะคะ ไม่ได้จะแต่งงานกับเขาสักหน่อย" เยี่ยชิงเฉิงหันหน้าหนีไปอีกทาง พวงแก้มยิ่งแดงก่ำขึ้นกว่าเดิม

"ลูกเอ๋ย พ่ออาบน้ำร้อนมาก่อน ตอนนี้ลูกก็อายุไม่ใช่น้อย ๆ แล้ว พ่อเองก็แก่ตัวลงทุกวัน ถึงเวลาที่ลูกต้องหาใครสักคนมาคอยดูแลปกป้องไปตลอดชีวิตแล้วล่ะ หมอเทวดาหลินนี่แหละเหมาะสมที่สุด หน้าตาก็หล่อเหลา วิชาแพทย์ก็ล้ำเลิศ แถมยังมีวิชาฝีมือติดตัวอีกด้วย"

"ยอดอัจฉริยะชั้นหนึ่งแบบนี้ บางคนทั้งชีวิตยังไม่มีโอกาสได้เจอด้วยซ้ำ การที่ลูกได้พบหมอเทวดาหลิน นับเป็นบุญวาสนาที่สะสมมาหลายภพหลายชาติแล้ว เพราะงั้น ฟังคำเตือนของพ่อนะ ต้องรีบคว้าไว้ให้ได้ อย่าปล่อยให้คนอื่นชิงตัดหน้าไปก่อน ไม่อย่างนั้นลูกจะต้องเสียใจไปตลอดชีวิตแน่!"

เยี่ยชิงเฉิงเงยหน้าขึ้นสบสายตาอันเฉียบคมของเยี่ยเจิ้นชวนอีกครั้ง เมื่อเห็นผู้เป็นพ่อยกศีรษะพยักหน้ารับ หญิงสาวจึงเข้าใจในที่สุดว่าคำเตือนจากใจจริงนี้สำคัญมากเพียงใด

"พ่อคะ ถึงหนูจะยอม..." เยี่ยชิงเฉิงก้มหน้าลง ยู่ปากทำเสียงออดอ้อน "แต่เขาก็ใช่ว่าจะมองหนูสักหน่อยนี่คะ"

"ลูกสาวพ่อเพียบพร้อมขนาดนี้ ใครจะไม่มองล่ะ อีกอย่าง พ่อดูออกว่าหมอเทวดาหลินเองก็ค่อนข้างชอบลูกอยู่เหมือนกันนะ" เยี่ยเจิ้นชวนรีบให้ท้ายลูกสาวทันที

พอได้ยินประโยคหลัง แววตาของเยี่ยชิงเฉิงก็เป็นประกายขึ้นมา "จริงเหรอคะ"

"จริงสิ!" เยี่ยเจิ้นชวนจับไหล่ทั้งสองข้างของลูกสาวพลางให้กำลังใจ "สายตาพ่อคมขนาดไหน แต่ก็นั่นแหละ ช่วงนี้ต้องรีบทำคะแนนเข้าไว้ อย่าให้คนอื่นชิงตัดหน้าไปได้ล่ะ"

"รู้แล้วค่ะ" เยี่ยชิงเฉิงก้มหน้าเม้มปากแอบยิ้ม "งั้นพรุ่งนี้หนูจะเชิญหมอเทวดาหลินมาตรวจดูอาการของพ่อซ้ำอีกรอบนะคะ"

"พ่อว่าดีเลย" เยี่ยเจิ้นชวนนั่งลงบนโซฟาตามเดิม มือหนึ่งกุมหน้าอกพลางเอ่ย "ไม่รู้ว่าเป็นเพราะวันนี้ดื่มเหล้าหรือพิษยังตกค้างอยู่ หน้าอกพ่อถึงเจ็บแปลบ ๆ ขึ้นมาเป็นพัก ๆ แบบนี้"

"อะไรนะคะ" เยี่ยชิงเฉิงได้ยินดังนั้นก็หน้าถอดสี "เดี๋ยวหนูจะรีบไปเชิญหมอเทวดาหลินกลับมาเดี๋ยวนี้เลยค่ะ"

"โธ่ ลูกเอ๋ย ไม่ต้องหรอก พ่อแกล้งทำน่ะ" เยี่ยเจิ้นชวนรีบสารภาพตามตรงพร้อมกับแลบลิ้นอย่างทะเล้น

"พ่อ..." เยี่ยชิงเฉิงกระทืบเท้าด้วยความทั้งโกรธทั้งตกใจ "เลิกแกล้งให้หนูตกใจเล่นได้ไหมคะเนี่ย"

"วางใจเถอะน่า พ่อไม่เป็นไรหรอก" เยี่ยเจิ้นชวนหยิบกาน้ำชาจื่อซาบนโต๊ะรินชาออกมาถ้วยหนึ่งแล้วเอ่ย "แต่ว่านะ หมอเทวดาหลินน่ะยังไงก็ต้องเชิญมา พ่อจะเป็นกองหนุนให้ลูกเอง พวกเราต้องรีบคว้าตัวลูกเขยขวัญคนนี้มาให้ได้เร็วที่สุด ดีไหมล่ะ"

"โธ่ พ่อคะ พูดเพ้อเจ้ออีกแล้ว ยังไม่ทันได้เริ่มอะไรเลยนะคะ" คราวนี้ใบหน้าของเยี่ยชิงเฉิงแดงก่ำไปหมดแล้วจริง ๆ

เยี่ยเจิ้นชวนมองท่าทางขวยเขินของลูกสาว ก็รู้ได้ทันทีว่าด้ายแดงที่ตนผูกเส้นนี้นั้นถูกคนแล้ว

เยี่ยชิงเฉิงเป็นลูกสาวคนเดียว ทั้งยังยอดเยี่ยมถึงเพียงนี้ ดังนั้นนับตั้งแต่ลูกสาวเรียนจบกลับประเทศมา เยี่ยเจิ้นชวนจึงไม่เคยเร่งรัดเรื่องแต่งงานเลย

เพราะในฐานะหัวหน้าใหญ่พรรคหงปัง และยิ่งในฐานะผู้เป็นพ่อ เยี่ยเจิ้นชวนรู้สึกว่าจนถึงตอนนี้ยังไม่มีชายใดเข้าตาเขาได้เลย ย่อมไม่มีใครคู่ควรกับลูกสาวสุดที่รักของตนเช่นกัน

กระทั่งหลินหยางปรากฏตัวขึ้น

พูดได้ว่า ทันทีที่เขาลืมตาขึ้นมาเห็นหลินหยางเป็นแวบแรก เขาก็ปักใจเชื่อทันทีว่าคนคนนี้คือลูกเขยขวัญที่ตนเฝ้ารอมาตลอด

พอได้ยินว่าหลินหยางเป็นคนช่วยชีวิตตนไว้ ความคิดนี้ก็ยิ่งหนักแน่นมั่นคงขึ้นไปอีก

ยอดอัจฉริยะที่ฟ้าประทานมาเช่นนี้ จะต้องเป็นลูกเขยของเขา เยี่ยเจิ้นชวน เท่านั้น

ทว่า ถังไป่เฉียงเองก็คิดแบบนี้เช่นกัน

คฤหาสน์ตระกูลถัง

หลินหยางประคองถังจื่อโหรวขึ้นไปส่งที่ห้องนอนบนชั้นสอง ห่มผ้าให้เรียบร้อย พอเตรียมจะเดินออกไป ก็พลันถูกดึงรั้งไว้แน่น

"หมอเทวดาหลิน ฉัน... ฉันรู้สึกเหมือนหน้าอกจะเจ็บขึ้นมาอีกแล้วค่ะ"