ตอนที่ 70 คราบเลือดปริศนา

เสียงสัญญาณโทรศัพท์ดังอยู่นานกว่าจะมีคนรับสาย ยังไม่ทันที่อีกฝ่ายจะได้เอ่ยปาก สวี่อาเซียงก็ร้อนใจร้องเรียกขึ้นมาก่อน

"หลินหยาง ฉัน..."

"สวัสดีค่ะ ตอนนี้หมอเทวดาหลินกำลังยุ่งอยู่ เดี๋ยวฉันจะบอกให้เขาโทรกลับนะคะ"

กำลังยุ่งอยู่เหรอ

สวี่อาเซียงก้มดูเวลา นี่มันปาเข้าไปตีสามแล้วไม่ใช่หรือไง แล้วกำลังยุ่งอะไรอยู่กันแน่

แล้วผู้หญิงคนนี้เป็นใครกัน

หรือว่า... จะเป็นสองสาวสวยที่หวังหลังค่อมพูดถึง

"คุณเป็นใครคะ" ในใจอาเซียงคิดอย่างไร ปากก็ถามออกไปอย่างนั้น

"อ๋อ สวัสดีค่ะ ฉันชื่อเยี่ยชิงเฉิง หมอเทวดาหลินเพิ่งรักษาพ่อของฉันหายค่ะ"

หัวใจของอาเซียงกระตุกวูบ!

ใช่จริง ๆ ด้วย!

คงเป็นเถ้าแก่ใหญ่ที่หลินหยางบอกว่าไปรักษาให้ และผู้หญิงคนนี้ก็คือลูกสาวของเถ้าแก่คนนั้น

เยี่ยชิงเฉิงถามอย่างสุภาพ "คุณมีเรื่องอะไรจะฝากบอกไหมคะ"

"ไม่ต้องหรอกค่ะ" พูดจบก็ตัดสายไปทันที

บนชั้นดาดฟ้าของสำนักงานใหญ่พรรคหงปัง เวลานี้มีเพียงเยี่ยเจิ้นชวนกับหลินหยางอยู่กันสองคน

เพราะชั้นบนสุดแห่งนี้ตั้งป้ายวิญญาณของอดีตหัวหน้าพรรคหงปังทุกรุ่นเอาไว้ นอกจากตัวหัวหน้าพรรคแล้ว ไม่อนุญาตให้ใครย่างกรายเข้ามาเด็ดขาด

ส่วนหลินหยางได้รับอนุญาตให้เข้ามาเป็นกรณีพิเศษ ทว่ามีเงื่อนไขคือต้องทิ้งโทรศัพท์มือถือและข่งเอ้อร์โก่วไว้ข้างนอก

ข่งเอ้อร์โก่วโมโหจนแทบคลั่ง: หน็อยแน่ รังแกที่กูเป็นหมาใช่ไหมวะ

หลินหยางเองก็เข้าใจดี ชั้นบนสุดเป็นที่ประดิษฐานป้ายวิญญาณของอดีตหัวหน้าพรรค เยี่ยเจิ้นชวนยอมให้เขาเข้ามาก็ถือว่ายกเว้นให้มากแล้ว ย่อมไม่อาจล่วงเกินหรือทำตัวเสียมารยาทแม้แต่น้อย

ดังนั้น โทรศัพท์มือถือกับข่งเอ้อร์โก่วจึงถูกฝากไว้กับเยี่ยชิงเฉิง

ตอนแรกข่งเอ้อร์โก่วหงุดหงิดจนส่งเสียงฮึดฮัด แต่พอถูกสาวสวยหยาดเยิ้มอย่างเยี่ยชิงเฉิงอุ้มเข้าไปแนบอก มันก็เคลิบเคลิ้มครางหงิง ๆ อย่างมีความสุข: อ่า สาวสวย ตัวหอมจัง นุ่มนิ่มไปหมด สบายตัวชะมัด

เยี่ยเจิ้นชวนถือธูปสามดอก โค้งคำนับป้ายวิญญาณบนโต๊ะสามครั้ง จากนั้นจึงปักธูปลงในกระถาง

"หมอเทวดาหลิน เชิญท่านมาจุดธูปสักดอกเถอะ จุดธูปเสร็จแล้ว..." เยี่ยเจิ้นชวนมองป้ายวิญญาณตรงหน้าแล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงสุขุม "ท่านก็ถือเป็นคนกันเองแล้ว"

หลินหยางไม่ได้มีความคิดจะเข้าร่วมพรรคหงปังเลยสักนิด ทว่าแหวนหยกมรกตยังไม่ได้มา อีกทั้งที่มาของยากักวิญญาณก็ยังไม่แน่ชัด จะล้มเลิกไปตอนนี้ไม่ได้

อีกอย่าง ตอนนี้เขามีมรดกวิชาของเซียนจื่อหยางติดตัว ถึงเวลาหากคิดจะถอนตัวออกจากพรรคหงปัง อย่าว่าแต่เยี่ยเจิ้นชวนเลย ต่อให้พรรคหงปังยกพวกมาทั้งรังก็ไม่มีทางหยุดเขาได้

หลังจากปักธูปเสร็จ หลินหยางกับเยี่ยเจิ้นชวนก็นั่งขัดสมาธิลงบนเบาะรองนั่งประจันหน้ากัน

เยี่ยเจิ้นชวนหมุนลูกประคำในมือพลางเอ่ยด้วยน้ำเสียงดุดัน "ฉันสั่งคนไปจับคนสนิทของเจียงหงเต้ามาสอบสวนทั้งคืน ถึงได้รู้ว่าไอ้รองกับสวี่ลี่ถิงมันแอบเล่นชู้กันมาตั้งนานแล้ว"

หลินหยางไม่ได้แปลกใจอะไร เพราะเขาใช้คาถาย้อนรอยจนรู้เรื่องนี้มาตั้งนานแล้ว

หัวหน้าใหญ่พรรคหงปังผู้เกรียงไกรถูกสวมเขา มีหรือที่เยี่ยเจิ้นชวนจะปล่อยสวี่ลี่ถิงไปง่าย ๆ

"นังแพศยานั่นก่อนตายสารภาพออกมาเรื่องหนึ่ง เมื่อสัปดาห์ก่อน มันกับเจียงหงเต้าเดินทางไปยังป่าลึกห่างจากเมืองเจียงหนิงไปห้าสิบลี้ บอกว่าไปพบกับนักพรตชราคนหนึ่งที่อารามเต๋าชื่ออารามชิงเฟิง"

"ยากักวิญญาณก็เป็นฝีมือนักพรตเฒ่าคนนี้ปรุงขึ้นมา"

"ที่แท้ก็เป็นแบบนี้นี่เอง" หลินหยางพยักหน้า

พอเยี่ยเจิ้นชวนสืบรู้เบาะแสก็ส่งคนไปทันที แต่ปรากฏว่าในอารามชิงเฟิงกลับว่างเปล่าไร้เงาผู้คนไปแล้ว

"ฉันให้คนถ่ายวิดีโอทั้งข้างในข้างนอกอารามเอาไว้ เผื่อว่าคุณอาจจะต้องใช้" เยี่ยเจิ้นชวนพูดพลางยื่นแท็บเล็ตในมือส่งให้หลินหยาง

หลินหยางเปิดดูและตรวจเช็กอย่างละเอียดทีละเฟรม

ในไม่ช้า ม่านตาของเขาก็หดเกร็งขึ้นมาอย่างกะทันหัน

เยี่ยเจิ้นชวนสังเกตเห็นได้อย่างรวดเร็ว "เป็นยังไง พบอะไรเข้าหรือ"

หลินหยางชี้ไปยังจุดที่ไม่สะดุดตาใต้โต๊ะในคลิปวิดีโอแล้วพูดว่า "ตรงนี้มีคราบเลือดอยู่ด้วยหรือครับ"

"คราบเลือดงั้นหรือ ขอดูหน่อยสิ" เยี่ยเจิ้นชวนรีบหยิบแท็บเล็ตกลับไปดู แล้วก็พบว่าบริเวณขาโต๊ะมีรอยคราบเลือดแห้งกรังอยู่จริง ๆ

"คราบเลือดนี่..."

หลินหยางเอ่ยเรียบ ๆ "หัวหน้าเยี่ย ท่านอาจจะยังไม่รู้ พิษของยากักวิญญาณนี้ร้ายกาจและอำมหิตนัก ในวันที่เจ็ดที่พิษกำเริบ จำเป็นต้องให้คนปรุงพิษใช้ลมปราณบริสุทธิ์กระตุ้น พิษจึงจะแผลงฤทธิ์ถึงขีดสุด"

"แล้ว... แล้วคนที่โดนพิษจะเป็นยังไงต่อไป" เยี่ยเจิ้นชวนถาม

"ร่างกายระเบิดแหลกเหลว สภาพศพน่าสยดสยองยิ่งนัก!"

ปัง!

เยี่ยเจิ้นชวนบีบลูกประคำเม็ดหนึ่งจนแหลกคามือ โทสะพลุ่งพล่านทั่วร่าง "ไอ้เศษสวะเนรคุณสองตัวนี้!"

"หัวหน้าเยี่ยไม่ต้องกังวลครับ ดูจากตอนนี้แล้ว ตอนที่นักพรตเฒ่านั่นกระตุ้นพิษ น่าจะถูกสะท้อนกลับจนบาดเจ็บสาหัส ถึงไม่ตายก็คงร่อแร่ปางตาย"

เมื่อได้ยินเช่นนั้น โทสะของเยี่ยเจิ้นชวนก็คลายลงไปมาก "ต้องขอบคุณหมอเทวดาหลินจริง ๆ นอกจากจะช่วยชีวิตคนแก่อย่างฉันไว้แล้ว ยังทำลายแผนชั่วของนักพรตเฒ่านั่นได้อีก เยี่ยม ยอดเยี่ยมจริง ๆ!"

"หัวหน้าเยี่ยชมเกินไปแล้วครับ" หลินหยางถ่อมตัว

นอกจากนี้ยังมีอีกเรื่องหนึ่ง

หลังจากสวี่ลี่ถิงตาย เจียงหงเต้าก็หนีไปกบดานอยู่กับพรรคพลั่วซึ่งเป็นศัตรูคู่อาฆาตของพรรคหงปังเพื่อเอาชีวิตรอด

"พรรคพลั่วเหรอครับ" หลินหยางอดถามไม่ได้ "ชื่อพรรคนี้มีเอกลักษณ์ดีแท้"

เยี่ยเจิ้นชวนอธิบาย "หมอเทวดาหลินอาจยังไม่รู้ คนของพรรคพลั่วพวกนี้ เดิมทีเป็นพวกคนเก็บสมุนไพรที่หากินกับภูเขา ต่อมาสมุนไพรบนเขาน้อยลงเรื่อย ๆ จึงพากันลงเขาเข้าเมืองมารับจ้างทำงานตามไซต์ก่อสร้าง"

"เนื่องจากพวกผู้รับเหมาหน้าเลือดชอบเบี้ยวค่าแรง นานวันเข้าพวกเขาก็เลยรวมกลุ่มกัน ใช้กำลังเข้าแลกจนทวงเงินหยาดเหงื่อแรงงานกลับมาได้สำเร็จ จากนั้นก็ไปดึงพวกคนเก็บสมุนไพรคนอื่น ๆ ที่เข้ามาทำงานในเมืองเจียงหนิงมาร่วมด้วย จนขยายกำลังเติบโตขึ้นอย่างรวดเร็ว"

"หลายปีมานี้ ไม่รู้ว่าพรรคพลั่วได้รับคำชี้แนะจากยอดคนคนไหน ถึงได้เติบโตขึ้นมาอย่างก้าวกระโดด ตอนนี้ถึงขั้นกล้าขึ้นมาทัดเทียมกับพรรคหงปังที่มีประวัติศาสตร์นับร้อยปีของฉันแล้ว"

เมื่อช่วงก่อนหน้านี้ พรรคหงปังกับพรรคพลั่วเพิ่งจะปะทะกันเพราะที่ดินผืนหนึ่ง เรื่องบานปลายจนทางการต้องส่งกำลังมาระงับเหตุ

มาตอนนี้ เจียงหงเต้าซึ่งเป็นถึงหัวหน้าอันดับสองของพรรคหงปังกลับแปรพักตร์ไปเข้ากับพรรคพลั่ว การกระทำนี้ไม่เพียงแต่ตบหน้าเยี่ยเจิ้นชวนและพรรคหงปังอย่างจัง แต่ยังอาจแพร่งพรายความลับภายในของพรรคหงปังให้ฝ่ายนั้นรู้อีกด้วย

หากพรรคพลั่วใช้เรื่องนี้มาบีบคั้น ถึงตอนนั้นก็คงถึงคราวอวสานของพรรคหงปัง

เยี่ยเจิ้นชวนวิเคราะห์ "ตอนนี้ทางพรรคพลั่วยังไม่มีความเคลื่อนไหว แสดงว่าเจียงหงเต้ายังไม่ได้คายความลับพวกนั้นออกมา ทว่าไอ้สารเลวนั่นก็รู้ดีว่า ถ้ามันพูดความลับพวกนั้นออกไปเมื่อไหร่ ไม่ว่าพรรคหงปังหรือพรรคพลั่วก็ไม่มีทางปล่อยมันไว้แน่"

"ตอนนี้ความลับพวกนี้ก็คือยันต์คุ้มภัยของมัน พรรคพลั่วถ้าอยากรู้ความลับ ก็ต้องรักษาชีวิตหมา ๆ ของมันเอาไว้"

หลินหยางพยักหน้า "หัวหน้าเยี่ยวิเคราะห์ได้มีเหตุผลมากครับ ในเมื่อเป็นแบบนี้ ก็ควรหาทางกำจัดตัวต้นเหตุอย่างเจียงหงเต้าให้เร็วที่สุด หนึ่งคือเพื่อรักษาความลับของพรรคหงปังไว้ สองคือจะได้ดับความโอหังของพรรคพลั่วเสียบ้าง"

"ฉันเองก็อยากทำแบบนั้นใจจะขาด" เยี่ยเจิ้นชวนถอนหายใจยาว "พรรคพลั่วซ่อนตัวเจียงหงเต้าไว้อย่างมิดชิด ตอนนี้พรรคหงปังตกเป็นฝ่ายเสียเปรียบอย่างมาก ตัวฉันเองก็จนปัญญาจริง ๆ ถึงได้อยากขอร้องให้หมอเทวดาหลินช่วยสักแรง"

"ถ้าหากจับตัวเจียงหงเต้าได้ ไม่แน่ว่าอาจจะขุดหาเบาะแสที่อยู่ของนักพรตเฒ่านั่นได้อีก จริงไหมล่ะ"