ตอนที่ 90 แผนการสัมฤทธิ์ผล

เพล้ง!

ผลไม้และถ้วยชาบนโต๊ะถูกกวาดกระจัดกระจายเกลื่อนพื้น

เจียงหมิงจูโกรธจนแทบระเบิด ผุดลุกขึ้นพรวด ชี้หน้าด่าเจียงเทียนฮ่าวอย่างสาดเสียเทเสีย "ไอ้ลูกทรพี แกจะทำอะไร แกคิดจะก่อกบฏหรือไง!"

"ผมจะจัดงานแต่ง!" เจียงเทียนฮ่าวพูดเสียงกระแทกกระทั้น

จางเสวี่ยหนิงทำทีเป็นตัวสั่นงันงกอยู่ข้าง ๆ แต่แท้จริงแล้วในใจกลับสะใจจนบอกไม่ถูก

เจียงเทียนฮ่าวเอ๋ยเจียงเทียนฮ่าว ชาตินี้แกอย่าหวังเลยว่าจะหนีพ้นเงื้อมมือฉันไปได้

ฉันแค่ลองหยั่งเชิงนิดหน่อย แกก็เปิดศึกกับแม่บังเกิดเกล้าของตัวเองแล้ว

ใช่แล้ว แบบนี้แหละ งานแต่งนี้ไม่เพียงแต่ต้องจัด แต่ต้องจัดให้ยิ่งใหญ่อลังการไปเลย

"พี่เทียนฮ่าวคะ อย่าเลย...พี่อย่าทำแบบนี้เลยค่ะ!"

"เสวี่ยหนิง ผมสัญญาไว้แล้วว่าจะจัดงานแต่งที่ยิ่งใหญ่ให้คุณ ถ้าผมยังเป็นลูกผู้ชายอยู่ ก็ต้องพูดคำไหนคำนั้น ไม่มีวันทำให้คุณผิดหวังเด็ดขาด!" เจียงเทียนฮ่าวกล่าวอย่างหนักแน่นเด็ดขาด

"พี่เทียนฮ่าว พี่...พี่ดีกับฉันจริง ๆ เลยค่ะ!" น้ำตาของจางเสวี่ยหนิงไหลพรากออกมาราวกับน้ำประปาที่เปิดทิ้งไว้โดยไม่ต้องเสียเงิน

"ไม่เป็นไรนะ ไม่เป็นไร มีพี่อยู่ทั้งคน" เจียงเทียนฮ่าวตบหลังจางเสวี่ยหนิงเบา ๆ "คุณขึ้นไปข้างบนก่อน เรื่องที่เหลือปล่อยให้เป็นหน้าที่ผมเอง"

"ค่ะ ถ้าอย่างนั้นพี่ต้องสัญญากับฉันนะว่าจะคุยกันดี ๆ อย่าโมโหใส่กันนะคะ" จางเสวี่ยหนิงเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนหวานและมีเหตุผล

"อืม วางใจเถอะ"

จางเสวี่ยหนิงที่เมื่อวินาทีก่อนยังร้องไห้สะอึกสะอื้น ทันทีที่หันหลังกลับ มุมปากก็อดไม่ได้ที่จะยกยิ้มขึ้นมา

ไม่นานนัก ภายในห้องรับแขกก็เหลือเพียงสองแม่ลูก เจียงหมิงจูกับเจียงเทียนฮ่าว

"แม่ แม่ก็รู้อยู่แก่ใจ ตั้งแต่เล็กจนโต คนอื่นต่างพากันหัวเราะเยาะที่ผมมีพ่อแต่งเข้าบ้าน พอพ่อผมตายไปเมื่อปีก่อน เสียงนินทาพวกนี้ถึงค่อย ๆ ซาลง"

"ลูก เรื่องนี้แม่ต้องขอโทษด้วยจริง ๆ แต่ลูกต้องเข้าใจนะว่า กลุ่มบริษัทตระกูลเจียงเป็นทรัพย์สินที่คุณตาทิ้งไว้ให้ ไม่ใช่ของพ่อแก แต่มันต้องเป็นของแกอย่างแน่นอน!" เจียงหมิงจูถอนหายใจอย่างจนปัญญา

"แม่ ผมเข้าใจ ผมเข้าใจทั้งหมดนั่นแหละ" เจียงเทียนฮ่าวก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว "แต่คนอื่นไม่ได้เข้าใจด้วยนี่ พวกมันมีแต่จะหัวเราะเยาะว่าผมมีพ่อแต่งเข้าบ้าน เพราะงั้นผมถึงอยากใช้งานแต่งครั้งนี้พิสูจน์ให้เห็น ว่าลูกชายของพ่อที่แต่งเข้าบ้านคนนี้ใช้ชีวิตได้หน้าใหญ่ใจโตและมีหน้ามีตาขนาดไหน"

"ลูก แต่เรื่องที่ห้างสรรพสินค้านั่นน่ะ... ผลกระทบมันร้ายแรงเกินไป" เจียงหมิงจูยังคงไม่ยอมอ่อนข้อ

ทว่าเจียงเทียนฮ่าวกลับมีตรรกะวิบัติของตัวเอง

"แม่ ไอ้หลินหยางนั่นมันก็แค่คนโง่บัดซบคนหนึ่ง ไม่มีน้ำยาอะไรเลย แม่คงไม่ได้คิดจริง ๆ หรอกนะว่าเรื่องที่ห้างนั่นเป็นฝีมือมัน?"

เจียงหมิงจูได้ยินดังนั้นก็หรี่ตาลงเล็กน้อย "หมายความว่ายังไง?"

"ตอนนั้นที่ห้างนอกจากมันแล้ว ยังมีนังตัวดีสองคนอย่างถังจื่อโหรวกับเยี่ยชิงเฉิงอยู่ด้วย แม่ลองคิดดูสิ ถังจื่อโหรวเป็นศัตรูคู่อาฆาตของเรา ส่วนเยี่ยชิงเฉิงก็เป็นคุณหนูใหญ่ของพรรคหงปัง แล้วเรื่องที่เราแอบหนุนหลังพรรคพลั่วอยู่ลับ ๆ มันก็ไม่ใช่ความลับมาตั้งนานแล้ว"

เจียงหมิงจูก็รู้สึกแปลกใจอยู่เหมือนกัน ครั้งก่อนที่ลูกชายไปพรรคหงปังพร้อมกับหมอเทวดาเซวียเพื่อรักษาอาการป่วยให้เยี่ยเจิ้นชวน ทำไมจู่ ๆ ถึงตกเป็นเป้าโจมตีได้?

ลำพังไอ้เด็กเมื่อวานซืนอย่างหลินหยางไม่มีทางสร้างคลื่นลมอะไรได้อยู่แล้ว

เหมือนอย่างที่ลูกชายพูด ไอ้บ้านนอกคนหนึ่ง แถมยังเป็นไอ้บ้านนอกที่โง่งมมาสองปี จะไปมีความสามารถอะไรได้

ที่สำคัญที่สุดคือ ความสัมพันธ์ระหว่างหลินหยางกับถังจื่อโหรวและเยี่ยชิงเฉิงนั้นสนิทสนมกันมาก

มองดูแบบนี้แล้ว ไอ้หลินหยางนี่ก็เป็นแค่หุ่นเชิดบังหน้า ส่วนยอดฝีมือผู้อยู่เบื้องหลังก็คือตระกูลถังกับตระกูลเยี่ย

"แต่ว่านะ" เจียงหมิงจูกล่าวอย่างรอบคอบรัดกุม "หมอเทวดาเซวียไม่ได้บอกหรอกเหรอว่า เป็นหลินหยางจริง ๆ ที่รักษาเยี่ยเจิ้นชวนจนหายดี?"

"ผายลมเถอะ!" เจียงเทียนฮ่าวของขึ้นหน้าดำหน้าแดงทันควัน "ไอ้คนโง่บัดซบอย่างมันจะเป็นไปได้ยังไงที่จะรักษาเยี่ยเจิ้นชวนหาย แม่ ตอนนี้ผมสงสัยอย่างหนักเลยว่าเยี่ยเจิ้นชวนไม่ได้ป่วยเลยด้วยซ้ำ"

"เยี่ยเจิ้นชวนเป็นถึงหัวหน้าใหญ่ของพรรคหงปัง แม่คิดว่าเขาจะดูไม่ออกจริง ๆ เหรอว่าพวกลูกน้องข้างล่างคิดจะชิงตำแหน่งน่ะ?"

"ตอนนี้ผมสงสัยอย่างยิ่งว่า สองพ่อลูกเยี่ยเจิ้นชวนกับเยี่ยชิงเฉิงสมรู้ร่วมคิดกับพวกเซวียหวายหยวนเล่นละครตบตาฉากใหญ่ ไม่เพียงแต่ต้องการกำจัดพวกนอกคอก แต่ยังต้องการทำลายพรรคพลั่วที่พวกเราอุตส่าห์ทุ่มเทแรงกายแรงใจหนุนหลังขึ้นมาให้พังพินาศไปด้วย"

คำพูดประโยคนี้แทงใจดำและตรงกับความคิดของเจียงหมิงจูเข้าพอดี

ขอบเขตธุรกิจที่พรรคหงปังครอบคลุมนั้นไม่ใช่น้อย ๆ อีกทั้งภายในเมืองเจียงหนิงก็ไม่มีใครกล้าต่อกรกับพวกเขา

กลุ่มบริษัทตระกูลเจียงในฐานะบริษัทยักษ์ใหญ่ด้านยาสมุนไพรอันดับหนึ่งของเมืองเจียงหนิง หลายปีมานี้ถูกพรรคหงปังขูดรีดมาโดยตลอด เพื่อที่จะต่อต้านและเสริมสร้างอำนาจในเมืองเจียงหนิงให้มั่นคงยิ่งขึ้น เจียงหมิงจูจึงได้แอบหนุนหลังพรรคใหม่อย่างพรรคพลั่วขึ้นมาอย่างลับ ๆ

ไม่มีใครรู้ใจแม่เท่าลูก เจียงเทียนฮ่าวรู้ดีว่าแม่ของเขาอาจจะไม่สนใจหน้าตาของคู่รักอย่างพวกเขาสองคน แต่ย่อมต้องแคร์หน้าตาของตระกูลเจียงอย่างแน่นอน

หากตระกูลเจียงยอมยกเลิกงานแต่งเพียงเพราะลูกไม้ตื้น ๆ ที่ศัตรูคู่อาฆาตทั้งสองสร้างขึ้นมา

ถ้าเช่นนั้นในสายตาของเยี่ยเจิ้นชวนและถังไป่เฉียง ก็เท่ากับว่าเจียงหมิงจูกลัวจนหัวหด

และเรื่องนี้สำหรับเจียงหมิงจูแล้ว ถือเป็นความอัปยศอดสูอย่างที่สุด

"ลูกพูดถูก งานแต่งนี้ไม่เพียงแต่พวกเราต้องจัด แต่ยังต้องจัดให้ยิ่งใหญ่อลังการด้วย!" เจียงหมิงจูเปลี่ยนใจกะทันหัน

พอเจียงเทียนฮ่าวได้ยินเช่นนั้น ย่อมดีใจจนเนื้อเต้น

"ขอบคุณครับแม่ แม่วางใจได้เลย ผมจะไม่ทำให้แม่ต้องขายหน้าเด็ดขาด!" เจียงเทียนฮ่าวรับประกันเป็นมั่นเป็นเหมาะ

เมื่อได้ยินเสียงความเคลื่อนไหวที่หน้าประตู จางเสวี่ยหนิงก็รีบปาดน้ำตาขึ้นมาทันที

ทันทีที่เห็นเจียงเทียนฮ่าวเดินเข้ามา หล่อนก็แสร้งทำเป็นเช็ดน้ำตาเหมือนไม่อยากให้เขาจับได้ "พี่เทียนฮ่าว ช่างมันเถอะค่ะ ฉันแค่อยากอยู่กับพี่ จะจัดงานแต่งหรือไม่จัดก็ไม่เห็นเป็นไรเลย"

"เสวี่ยหนิง เธอเป็นเมียของฉัน เจียงเทียนฮ่าวคนนี้จะปล่อยให้เธอต้องน้อยเนื้อต่ำใจได้ยังไงกัน" เจียงเทียนฮ่าวโอบกอดหล่อนไว้อย่างวางก้าม "เธอสบายใจได้เลย ฉันเกลี้ยกล่อมแม่เราได้แล้ว งานแต่งจะจัดตามปกติ แถมยังจะยิ่งใหญ่และหรูหรากว่าเดิมด้วย!"

จางเสวี่ยหนิง: ฝีมือฝึกหมาของฉันไม่เลวเลยจริง ๆ ไม่ทำให้ผิดหวังเลย

"จริงเหรอคะ?" จางเสวี่ยหนิงหอมแก้มเขาทั้งสองข้างอย่างดีอกดีใจ "ดีจังเลย พี่เทียนฮ่าว ฉันรู้อยู่แล้วว่าพี่จะไม่ยอมให้ฉันต้องน้อยเนื้อต่ำใจแน่ ๆ"

"คราวนี้ดีใจแล้วใช่ไหม?" เจียงเทียนฮ่าวบีบคางหล่อนพลางเอ่ยถาม

"ดีใจค่ะ ดีใจมากที่สุดเลย ฉันรู้อยู่แล้วว่าการได้แต่งงานกับพี่เทียนฮ่าวคือการตัดสินใจที่ถูกต้องที่สุดในชีวิตของฉันแล้ว"

"งั้นฉันจะทำให้เธอดีใจยิ่งกว่านี้อีก" พูดพลางเจียงเทียนฮ่าวก็หยิบกุญแจรถบีเอ็มดับเบิลยูออกมาโชว์ตรงหน้าหล่อน "รถบีเอ็มเหรอคะ? พี่ซื้อให้ฉันจริง ๆ ด้วย"

"มันแน่อยู่แล้ว เธอเป็นผู้หญิงของฉัน ฉันบอกว่าจะซื้อก็ต้องซื้อสิ"

ทว่าเมื่อจางเสวี่ยหนิงก้มลงมองดูชัด ๆ กลับเป็นบีเอ็มดับเบิลยู X5 เสียอย่างนั้น!

ยุคนี้สมัยนี้ใครเขายังขับรุ่นตกรุ่นคร่ำครึพรรค์นี้กันอยู่อีก

ต้องเป็นฝีมือยัยแม่มดเฒ่าเจียงหมิงจูแน่ ๆ กับลูกชายแท้ ๆ ของตัวเองยอมซื้อซูเปอร์คาร์ลิมิเต็ดรุ่นใหม่ล่าสุดให้ แต่กับว่าที่ลูกสะใภ้อย่างหล่อนกลับซื้อบีเอ็มตกรุ่นแบบนี้ให้เนี่ยนะ

แค่นี้ยังเห็นแก่หน้าที่มีสายเลือดตระกูลเจียงอยู่ในท้องของหล่อนด้วยซ้ำ ถ้าหากคนพวกนี้รู้ความจริงเข้าล่ะก็...

"ชอบไหม?" จู่ ๆ เจียงเทียนฮ่าวก็เข้ามากอดเอวคอดกิ่วของหล่อนจากด้านหลัง

"ชอบค่ะ ชอบมากเลย!" จางเสวี่ยหนิงเก็บงำความคิด รีบยิ้มประจบเอาใจ "ขอแค่เป็นของที่พี่มอบให้ ฉันชอบทั้งหมดนั่นแหละค่ะ!"

"ที่รัก ในเมื่อพวกเราจะจัดงานแต่งแล้ว งั้นก็ไปชวนพวกเพื่อนเก่าสมัยเรียนกันหน่อยดีไหม?" เจียงเทียนฮ่าวคว้ากุญแจรถกลับมาทันใด ก่อนจะจูงมือหล่อนเดินออกไปข้างนอก

"อ้าว พี่เทียนฮ่าว ตอนนี้พวกเราจะไปไหนกันเหรอคะ?"

"ไปเถอะ ถึงแล้วเดี๋ยวเธอก็รู้เอง"