บทที่ 152 คนทำคุณไสยอยู่ในวังหลวง ดอกท้อเน่าๆ ของท่านพ่อ

ซูเสวียนเช่อและซ่งโม่จ้องมองนางด้วยสายตาร้อนแรง

เพราะเขาคือดาวขุนพลจุติลงมาไงล่ะ!

เรินเป่าอ้าปากทำท่าจะพูด แต่ดวงตากลมโตก็กลอกไปมา นางโบกมือป้อมๆ ปฏิเสธ "ความลับสวรรค์เปิดเผยไม่ได้หรอกเจ้าค่ะ เอาเป็นว่าพี่ซ่งเกิดมาเพื่อเป็นแม่ทัพนายกอง มีอนาคตยิ่งใหญ่ไพศาลแน่นอนเจ้าค่ะ"

พูดจบ เรินเป่าก็ยกมือขึ้นปิดปาก ดวงตากลมโตเบิกกว้างด้วยความทึ่ง นางเก่งขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย พูดจาสำนวนสละสลวยซะด้วย!

นางหลุดหัวเราะคิกคักออกมา