บทที่ 153 เด็กในท้องเป็นของท่านลุงใหญ่นะเจ้าคะ

"เรินเป่าบ้านข้าไม่ได้แตะต้องตัวเจ้าเลยแม้แต่น้อย!"

ซูซูอิ่งรีบอุ้มเรินเป่าขึ้นมาทันที ตวัดสายตาคมกริบจ้องมองชุ่ยหง พร้อมกับตวาดเสียงแข็ง

ชุ่ยหงก้มหน้าหลบสายตา แต่ยังคงเอามือกุมท้องไว้ "บ่าวรู้ตัวดีว่าต่ำต้อย คงไม่คู่ควรกับคุณหนูทั้งสองหรอกเจ้าค่ะ แต่บ่าวกับนายท่านมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งต่อกันแล้ว เด็กในท้องของบ่าวก็คือน้องชายของพวกท่าน

ได้โปรดคุณหนูทั้งสองเมตตาไว้ชีวิตบ่าว ยอมให้บ่าวเข้าไปอยู่ในจวนด้วยเถิดเจ้าค่ะ"

นางทำท่าทางน่าสงสารน่าเวทนา พร้อมกับร้องโอดครวญด้วยความเจ็บปวดอยู่เป็นระยะ