บทที่ 163 เรินเป่าแอบเข้าไปในแดนมาร

"เจ้ามาหาท่านจอมมารของเราทำไม" ทหารมารเอ่ยถาม

เมื่อเห็นทหารมารไม่ยอมรับน่องไก่ เรินเป่าก็ดึงมือกลับมากัดกินเสียเอง นางหลับตาพริ้มอย่างมีความสุข แต่ก็ไม่ลืมตอบคำถาม "เขาก็คือศิษย์พี่ใหญ่ของข้าไงเล่า ข้ามีเรื่องจะปรึกษากับเขาน่ะ"

จอมมารเป็นศิษย์พี่ใหญ่ของยัยหนูแก้มยุ้ยนี่น่ะเหรอ

ทหารมารทำหน้างุนงง ไม่เข้าใจเลยสักนิด "เจ้าอายุเท่าไหร่"

"สามขวบ!" เรินเป่าตอบเสียงดังฟังชัด