ตอนที่ 58
ตอนที่ 058 หยางมั่วถูกปรักปรำใส่ร้าย
minibunny · 7,470 ตัวอักษร
เดี๋ยวก็บอกว่าจะแต่งวิลล่าเป็นสไตล์นิวไชนิสโมเดิร์นบ้างล่ะ!
เดี๋ยวก็บ่นว่าวิลล่าหลังใหญ่ขนาดนั้น อยู่กันแค่สองคนแล้วมันโล่งเกินไป จะทำยังไงดีบ้างล่ะ!
แถมยังบอกอีกว่าที่จอดรถในวิลล่ามีตั้งสามคัน เธอควรจะให้แฟนหนุ่มซื้อรถให้ตัวเองสักคันดีไหมนะ!
หลี่จิ่นซิ่วนั่งดูรูปรถในมือถือมาเกือบครึ่งเทอม แต่สุดท้ายก็ไม่ได้ซื้อ... แฟนหนุ่มบอกว่าต้องเก็บเงินไว้ตกแต่งบ้าน ไม่ได้มีเงินเหลือเฟือขนาดนั้น!
เธอมองดูหวังเยียนหราน พอนึกถึงเรื่องที่หวังเยียนหรานได้ขับปอร์เช่ คาเยนน์ ในใจก็อิจฉาริษยาจนแทบคลั่ง...
แถมรุ่นน้องของเธอก็ยังหล่อเหลาถึงขนาดนั้นอีก!
ทางบ้านยังเป็นถึงผู้ถือหุ้นของเครือหวาเฟิง! ทรัพย์สินมหาศาลจนประเมินมูลค่าไม่ได้!
รุ่นน้องหนุ่มที่ทั้งหล่อทั้งรวยล้นฟ้าระดับหมื่นล้าน ทำไมถึงได้ตกเป็นของหวังเยียนหรานไปได้นะ!
ผ่านไปครู่ใหญ่!
หลี่จิ่นซิ่วก็เอ่ยขึ้นมาว่า "เยียนหราน! คราวก่อนที่หนิวเทียนชื่อจะซื้อปอร์เช่ให้เธอ เธอบอกว่าไม่ชอบปอร์เช่ คาเยนน์ไม่ใช่เหรอจ๊ะ?"
"ฉันแค่ไม่ชอบคนที่ซื้อปอร์เช่ให้ฉันต่างหากล่ะ!"
..........
กู้เหวินชิงขับรถมาถึงโรงแรมเรดิสัน!
แล้วก็พบว่าทางเข้าที่จอดรถถูกขวางจนตันสนิท!
เขาขับวนไปดูรอบๆ หน้าประตูใหญ่ของโรงแรม ที่จอดรถกลางแจ้งด้านบนก็ถูกบรรดารถหรูจอดเสียบจนเต็มเอี้ยดไปหมดแล้ว…
จึงตัดสินใจวนกลับมาที่ลานจอดรถชั้นใต้ดินอีกรอบ คิดว่าตอนนี้น่าจะไม่ติดแล้ว!
แต่ตรงนั้นก็ยังคงติดแหง็กอยู่เหมือนเดิม ทางเข้าลานจอดรถใต้ดินมีรถต่อคิวสะสมกันอยู่เป็นสิบคัน!
กู้เหวินชิงตั้งใจจะเปลี่ยนไปเข้าอีกทางหนึ่ง แต่ท้ายรถของเขาก็ดันมีรถตามมาติดๆ อีกหลายคัน ปิดทางจนเฟอร์รารี่ขยับไปไหนไม่ได้ในทันที!
กู้เหวินชิงจึงเปิดประตูลงจากรถ เดินไปดูที่ทางเข้าเพื่อหาดูว่าทำไมรถถึงติดขนาดนี้!
สามนาทีก่อนหน้านี้!
หยางมั่วขับรถบีเอ็มดับเบิลยู ซีรีส์ 1 ของตัวเองมาที่โรงแรมเรดิสัน วันนี้เพื่อนร่วมรุ่นของเธอจัดงานแต่งเลี้ยงโต๊ะจีนที่โรงแรมแห่งนี้!
ทางเข้าลานจอดรถมักจะเป็นทางลาดชันลงไป เธอจึงหยุดรถรออยู่ตรงเนินด้านบน เพื่อรอให้รถคันหน้าเคลื่อนตัวลงสู่ชั้นใต้ดินไปก่อน!
แต่เบนซ์ S400 คันหน้าอาจจะเข้าเกียร์ผิด เหยียบคันเร่งทีเดียวก็พุ่งถอยหลังมาชนเข้ากับรถบีเอ็มดับเบิลยูของหยางมั่วอย่างจัง!
โจวสงหังคนขับเบนซ์ พอลงจากรถมาก็ใส่ร้ายป้ายสีทันทีว่าหยางมั่วขับมาชนท้ายเขา เธอต้องเป็นคนรับผิดชอบทั้งหมดแต่เพียงผู้เดียว!
เมื่อต้องมาเผชิญกับการถูกปรักปรำใส่ร้าย หยางมั่วก็น้อยใจจนแทบจะร้องไห้ พยานรู้เห็นก็ไม่มี กล้องหน้ารถก็ไม่ได้ติดเอาไว้... เรื่องนี้ทำเอาเธอเคว้งจนมืดแปดด้านไปหมด!
เธอตื่นตระหนกตกใจอย่างยิ่ง!
เธอรีบกดโทรศัพท์ โทรตามเพื่อนๆ ให้รีบลงมาช่วยจัดการเรื่องนี้ให้หน่อย!!
แต่พอพวกเพื่อนๆ เดินลงมา เห็นโจวสงหังสวมสร้อยคอทองคำเส้นเบ้อเริ่ม ขับรถเบนซ์ S-Class! ทุกคนต่างก็พากันเงียบกริบไปตามๆ กัน....
ในบรรดาเพื่อนนักศึกษาชายที่ตามจีบหยางมั่วอยู่ มีผู้ชายคนหนึ่งเอ่ยเสนอขึ้นมาเสียงแผ่วว่าให้ขอดูกล้องวงจรปิด!
สิ้นเสียงนั้น โจวสงหังก็เดือดดาลเป็นฟืนเป็นไฟ ฟาดฝ่ามือใส่หน้าเพื่อนนักศึกษาชายคนนั้นฉาดใหญ่จนหน้าหันแทบไม่รู้ทิศรู้ทาง....
โจวสงหังเบ่งกล้ามแขนข่ม วินาทีนี้ยิ่งทำให้ไม่มีใครกล้าปริปากพูดอะไรออกมาอีกเลย....
.......
"ฉันก็ไม่ได้อยากจะทำให้เธอลำบากใจหรอกนะ เคลมประกันเอาก็จบแล้ว!" โจวสงหังเอ่ยขึ้นด้วยสายตาดุดัน!
หยางมั่วปฏิเสธกลับไปทันควัน "ฉันไม่ได้ชนคุณสักหน่อย ทำไมฉันต้องชดใช้ด้วยคะ? ฉันไม่มีทางแจ้งเคลมประกันเพื่อมาชดใช้ให้กับเศษสวะน่ารังเกียจอย่างคุณแน่ค่ะ!"
โจวสงหังหัวเราะก๊ากอย่างเย้ยหยัน ก่อนจะพูดเหยียดๆ ว่า "ตลกสิ้นดี ชนท้ายเขาเองแท้ๆ ต้องรับผิดชอบเต็มประตู ชดใช้เงินให้ฉันมันก็ถูกต้องตามหลักการอยู่แล้ว!"
คนขับรถคันอื่นๆ ด้านข้างที่ลงมาดูสาเหตุรถติด ต่างก็พากันช่วยเออออห่อหมกขึ้นมาด้วย:
"คนสวย เธอผิดเต็มประตูก็ต้องชดใช้เขาสิ!"
"นั่นน่ะสิ ควรชดใช้ก็ชดใช้ไปเถอะ อย่ามาจอดขวางทางเข้าลานจอดรถเลย มันเสียเวลาพวกเราทุกคนนะ"
"หน้าตาก็ออกจะสะสวย ทำไมถึงได้ทำตัวไร้ยางอายแบบนี้นะ!"
"ไม่รู้ไปสอบใบขับขี่มาได้ยังไง ชนท้ายต้องรับผิดชอบเต็มประตูนี่ยังไม่รู้อีกเหรอ?"
"อีนี่แม่งน่ารำคาญชิบหาย"
ทุกคนต่างคนต่างรุมพูดคนละประโยคสองประโยค คำพูดล้วนแล้วแต่ชี้หน้าก่นด่าหยางมั่ว!
หยางมั่วได้ยินเข้าขอบตาก็เริ่มแดงก่ำ หยาดน้ำตาแห่งความอัดอั้นตันใจรื้นขึ้นมาคลอเบ้า!
ทั้งการถูกเจ้าของรถเบนซ์ปรักปรำใส่ร้าย ทั้งความนิ่งเฉยของเพื่อนๆ และถ้อยคำด่าทออย่างไร้เหตุผลของคนแปลกหน้าที่ไม่รู้ต้นสายปลายเหตุ!
ทำให้หยางมั่วเริ่มรู้สึกสิ้นหวังขึ้นมาแล้วจริงๆ!
คิดในใจว่า หรือเราควรจะยอมรับชะตากรรมไปซะดีนะ....
ตอนนั้นเอง โจวสงหังก็เอ่ยขึ้นมาว่า "จะไม่ชดใช้เงินมันก็ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้นะ คนสวย จริงๆ แล้วเธอใช้วิธีอื่นแทนก็ได้นี่นา…"
โจวสงหังกวาดตามองหยางมั่วด้วยสายตาหื่นกระหาย ผู้หญิงคนนี้จัดว่าเป็นตัวท็อปเกรดพรีเมียมจริงๆ…
ได้ยินแบบนั้น หยางมั่วก็ยิ่งรู้สึกอัดอั้นตันใจและเคว้งคว้างไร้ที่พึ่ง น้ำตาไหลพรากลงมาไม่ขาดสาย…
กู้เหวินชิงสาวเท้ายาวๆ เดินเข้ามา พอดีกับที่ได้ยินคำพูดแทะโลมลามกของโจวสงหัง และเห็นหยางมั่วกำลังยืนร้องไห้น้ำตานองหน้าอย่างน่าสงสาร!
กู้เหวินชิงจึงเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลว่า "พี่มั่ว เป็นอะไรไปครับ?"
เขาถามพลางหยิบกระดาษทิชชู่ออกมาช่วยซับน้ำตาให้หยางมั่ว
"ฮือ! น้องกู้ พี่โดนเขากลั่นแกล้งใส่ร้าย..."
พอเห็นคนคุ้นเคยอย่างกู้เหวินชิง หยางมั่วก็ปล่อยโฮ "ฮือ" ออกมาเสียงดังอย่างกลั้นไม่อยู่!
เธอสะอึกสะอื้นพลางเล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นทั้งหมดให้กู้เหวินชิงฟังด้วยเสียงสั่นเครืออึกอัก!
ต่างฝ่ายต่างยืนยันว่าตัวเองเป็นฝ่ายถูก!
แม้กู้เหวินชิงจะไม่รู้รายละเอียดที่แท้จริง แต่ฝ่ายชายที่อ้างว่าหยางมั่วขับชนท้าย กลับไม่ยอมให้เปิดดูกล้องวงจรปิด!
คนมีตามองปราดเดียวก็รู้ว่ามีลับลมคมใน และหยางมั่วเป็นผู้บริสุทธิ์อย่างแน่นอน…
น่าเสียดายที่เมื่อต้องเผชิญหน้ากับโจวสงหังผู้ขับรถหรูอย่างเบนซ์ S-Class 400 ทุกคนจึงเลือกที่จะไม่หาเรื่องใส่ตัว!
กู้เหวินชิงขมวดคิ้วแน่น ก่อนเอ่ยเสียงเฉียบขาดว่า "ไปตามฝ่ายนิติบุคคลมาเปิดกล้องวงจรปิด!"
"เปิดแม่มึงสิ! มึงลองดูกล้องสักตัวให้กูเห็นหน่อยเป็นไง?" โจวสงหังจ้องกู้เหวินชิงตรงหน้า พลางตะคอกเสียงกร้าว!
เขาคิดว่าจะข่มขู่กู้เหวินชิงที่เป็นแค่เด็กหนุ่มรุ่นน้อง ให้กลัวจนหัวหดได้เหมือนกับคนอื่นๆ!
แต่น่าเสียดาย เขาคิดผิดมหันต์!
กู้เหวินชิงไม่แม้แต่จะชายตามอง รีบกดเบอร์โทรศัพท์ของฝ่ายนิติบุคคลที่ติดอยู่บนกำแพง แล้วแจ้งสถานการณ์ทันที!
"มึงรนหาที่ตายเหรอวะ!"
โจวสงหังพุ่งปรี่เข้ามาจะลงไม้ลงมือ หมายจะฟาดกบาลสั่งสอนเจ้าเด็กเมื่อวานซืนสักฉาดสองฉาด!
กู้เหวินชิงผู้ครอบครองทักษะ "ไร้เทียมทาน" เผยยิ้มเย็นชาที่มุมปาก!
เขายืนอยู่ในจุดที่สูงกว่า ก่อนจะหมุนตัวกระโดดเตะฟาดลงมาอย่างสง่างามหมดจด!
"พลั่ก!"
สิ้นเสียงเนื้อกระทบกันอันหนักหน่วง โจวสงหังก็ถูกกู้เหวินชิงถีบกระเด็นลอยเคว้ง กลิ้งหลุนๆ ไถลลงไปจนถึงก้นลานจอดรถใต้ดิน....
ลูกถีบอันหนักแน่นเต็มรักของกู้เหวินชิง ทำเอาโจวสงหังเจ็บปวดจนร้องโอดครวญลั่น!
"เย็ดแม่มึงเอ๊ย!"
"ไอ้เด็กเหี้ย มึงกล้าตีกูเหรอ กูจะเอาเรื่องให้มึงต้องชดใช้จนหมดเนื้อหมดตัวล้มละลายไปเลย…!"
โจวสงหังกัดฟันข่มความเจ็บปวด แผดเสียงข่มขู่อย่างไม่ยอมแพ้!
สีหน้าของกู้เหวินชิงพลันมืดครึ้มลงทันตา "สามครั้ง! มึงทักทายบุพการีกูไปถึงสามครั้งแล้วนะ!"
เพียะ!
เพียะ!
เพียะ!
กู้เหวินชิงไม่คิดจะปรานีแม้แต่น้อย ฟาดฝ่ามือฉาดใหญ่ดังสนั่นสามทีซ้อน ซัดเข้าที่หน้าของโจวสงหังอย่างรุนแรง!
ชั่วพริบตาเดียว ใบหน้าของโจวสงหังก็บวมเป่งขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด บวมฉึ่งจนดูน่าเกลียดน่ากลัว!
คราวนี้โจวสงหังกลัวขึ้นมาจริงๆ แล้ว มันเจ็บชิบหายจนไม่กล้าทำตัวกร่างโอหังอีกต่อไปแล้ว!!!
จังหวะนั้นเอง เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยของโรงแรมก็รีบวิ่งมาถึงพอดี!
หัวหน้า รปภ. ชำเลืองเห็นป้ายทะเบียนรถเบนซ์ที่แสนคุ้นตา และใบหน้าบวมตุ่ยของโจวสงหัง จึงรีบเข้าไปเอ่ยถามหยั่งเชิง:
"ประ... ประธานโจวเหรอครับ?"
"ก็กูน่ะสิ มึงจำกูไม่ได้แล้วหรือไงวะ?!"
หัวหน้า รปภ. ไม่กล้าแม้แต่จะกระแอมไอ... โดนซ้อมจนเละเป็นหมาขนาดนี้... ใครจำมึงได้ก็ประหลาดแล้ว....
ตอนนั้นเอง กู้เหวินชิงก็เอ่ยขึ้นมาอย่างกระชับตรงประเด็น "เปิดกล้องวงจรปิด ดูเหตุการณ์ตอนเกิดอุบัติเหตุซะ!"
พอเห็น รปภ. มากันตั้งห้าหกคน โจวสงหังก็เริ่มมั่นใจกลับคืนมา เขารีบขยิบตาส่งสัญญาณให้พวก รปภ.!
หัวหน้า รปภ. เป็นคนจัดเจนโลก ย่อมเข้าใจความหมายได้ในทันที
หัวหน้า รปภ. กระแอมเบาๆ ทีหนึ่งแล้วพูดว่า "ต้องขออภัยด้วยครับ พอดีกล้องวงจรปิดของลานจอดรถเราเสียอยู่ครับ!"
โจวสงหังปรายตามองกู้เหวินชิงอย่างเหยียดหยาม แววตาเต็มไปด้วยความเยาะเย้ยถากถาง!
"น้องกู้ ช่างเถอะ ถือว่าพี่ซวยเอง เดี๋ยวพี่แจ้งเคลมประกันเอาก็ได้!"
ตอนนั้นเอง หยางมั่วจึงเอ่ยปากขึ้นมา!
เธอไม่ได้โง่ มองออกชัดเจนว่าฝ่าย รปภ. ของโรงแรมกับโจวสงหังสวมกางเกงตัวเดียวกัน เข้าข้างกันเห็นๆ...
ในเมื่อไม่มีพยาน ไม่มีกล้องหน้ารถ ทั้งโรงแรมก็ไม่ยอมให้ดูภาพจากกล้องวงจรปิด!
ต่อให้อีกฝ่ายจะจงใจกลั่นแกล้งปรักปรำเพียงใด เธอก็ไร้หนทางแก้ไข ทำได้เพียงจำใจยอมชดใช้เงินไปแต่โดยดี... แล้วก้มหน้ากล้ำกลืนความอยุติธรรมนี้เอาไว้คนเดียว!
..........
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น