ตอนที่ 63
ตอนที่ 063 ระบบทุ่มสามหมื่นล้านประมูลที่ดินแปลงทอง
minibunny · 8,110 ตัวอักษร
เมื่อเห็นรางวัลที่สอง [ที่ดินผืนใหญ่แห่งโมตู มูลค่า 30,000 ล้านหยวน]!
"หืม!"
กู้เหวินชิงอุทานออกมาด้วยความประหลาดใจ!
ที่ดินมูลค่า 30,000 ล้านหยวนงั้นเหรอ?
ต้องบอกก่อนว่า การเปิดประมูลที่ดินแบบรวมศูนย์รอบที่สองของโมตูในปีนี้ ด้วยคุณภาพที่ดินที่นำมาประมูลโดดเด่นขึ้นอย่างเห็นได้ชัด ทำให้บรรดาบริษัทอสังหาริมทรัพย์เปิดศึกแย่งชิงกันอย่างดุเดือด จนที่ดินเกือบสี่สิบเปอร์เซ็นต์ถูกดันราคาแตะเพดานสูงสุด และมียอดซื้อขายรวมพุ่งสูงถึง 78,000 ล้านหยวน
ที่ดินตั้งสี่แปลงยอดซื้อขายรวมยังได้แค่ 78,000 ล้านหยวน แต่ที่ดินผืนใหญ่เพียงแปลงเดียวของกู้เหวินชิงกลับมีมูลค่าสูงถึง 30,000 ล้านหยวน นั่นหมายความว่าที่ดินของเขาไม่เพียงตั้งอยู่ในทำเลทองชั้นเลิศ แต่ยังมีขนาดพื้นที่กว้างใหญ่ยิ่งกว่า!
ที่ดินผืนนี้ตั้งอยู่ในเขตสวีโจว ครอบคลุมพื้นที่ส่วนต่อขยายทางตอนใต้ของแม่น้ำหวงผู่ในเขตสวีโจวรวมทั้งสิ้น 28 แปลงย่อย รองรับรูปแบบธุรกิจอันหลากหลาย ทั้งอาคารสำนักงานเชิงพาณิชย์ ร้านอาหารและโรงแรม ศิลปวัฒนธรรมและการกีฬา ที่อยู่อาศัยเพื่อการพาณิชย์ ที่อยู่อาศัยเพื่อการเช่าของภาครัฐ และลานกิจกรรมสาธารณะ โดยมีพื้นที่ครอบคลุมรวมกว่า 320,000 ตารางเมตร และมีขนาดพื้นที่พัฒนาโครงการรวมประมาณ 1.8 ล้านตารางเมตร
ทั้งทำเลที่ตั้งและขนาดอันมหาศาล ทำให้ที่ดินผืนนี้ไม่อาจหาที่ใดมาเทียบเคียงหรือทดแทนได้อีกแล้ว
อาณาเขตของที่ดินผืนนี้ตั้งอยู่ใจกลางเมืองซึ่งที่ดินแทบจะหาไม่ได้อีกแล้ว นับเป็นหนึ่งในพื้นที่ไม่กี่แห่งที่ยังหลงเหลืออยู่ในใจกลางโมตู โดยเฉพาะบริเวณเลียบแนวแม่น้ำที่สามารถนำมาวางผังและพัฒนาโครงการขนาดใหญ่ระดับไฮเอนด์แบบครบวงจรได้
อันที่จริง ทุกวันนี้ที่ดินผืนใหญ่ใจกลางโมตูแทบจะหายสาบสูญไปจากตลาดนานแล้ว ประกอบกับนโยบายพัฒนาเชิงอนุรักษ์ริมแม่น้ำของเขตสวีโจว มูลค่าของที่ดินริมแม่น้ำสวีโจวจึงยิ่งล้ำค่าจนไม่ต้องบรรยายให้มากความ
ที่ดินผืนใหญ่เลียบแม่น้ำแห่งโมตูมูลค่า 30,000 ล้านหยวน ทำเอาแม้กระทั่งกู้เหวินชิงเองก็ยังถึงกับอ้าปากค้าง!
ตอนที่ได้รับรางวัล [ที่ดินผืนใหญ่แห่งโมตู มูลค่า 30,000 ล้านหยวน] กู้เหวินชิงถึงกับชะงักนิ่งไปอย่างเห็นได้ชัด!
แม้ก่อนหน้านี้เขาจะได้รับเงินสดหนึ่งหมื่นล้านหยวน ซูเปอร์คาร์เฟอร์รารี่ ลาเฟอร์รารี่ ร้านอาหารตะวันตกหรู โรงภาพยนตร์ และรางวัลชุดใหญ่อีกมากมายจากการปลดล็อกฉายาใหม่ของระบบ จนเรียกได้ว่ามีทรัพย์สินมหาศาลไม่เบา แต่เขาก็ยังคงตกตะลึงกับมูลค่าของ [ที่ดินผืนใหญ่แห่งโมตู] อยู่ดี...
นี่ไม่ใช่แค่เรื่องของราคาเท่านั้น! ที่ดินที่หาได้ยากยิ่งระดับนี้ ตามปกติถ้าไม่มีเส้นสายและเบื้องหลังที่แข็งแกร่งพอ ต่อให้มีเงินล้นฟ้าก็ไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะเข้าร่วมการประมูลด้วยซ้ำ!
ยิ่งไปกว่านั้น แค่ที่ดินเปล่าแปลงเดียวก็มีมูลค่า 30,000 ล้านหยวนแล้ว หากพัฒนาโครงการเสร็จสิ้น ผลกำไรจะไปหยุดอยู่แค่หลักหมื่นล้านได้อย่างไรกัน!
ย้อนกลับไปเมื่อสิบกว่านาทีก่อน! ณ เมืองโมตู! ศูนย์การค้าแลกเปลี่ยนที่ดินเซี่ยงไฮ้!
บริษัทอสังหาริมทรัพย์ 24 แห่งจากทั่วประเทศต่างมารวมตัวกันอย่างพร้อมเพรียง!
อสังหาริมทรัพย์หวาเฟิง ซึ่งเป็นดาวเด่นด้านอสังหาริมทรัพย์แห่งโมตูเองก็อยู่ในกลุ่มนั้นด้วย!
ช่วงที่ผ่านมา ที่ดินทั้งเจ็ดแปลงของอสังหาริมทรัพย์หวาเฟิงในโมตูต่างพัฒนาโครงการเสร็จสมบูรณ์และส่งมอบห้องพักไปเกือบหมดแล้ว เหลือเพียงบ้านพักตากอากาศและวิลล่าหรูระดับบนไม่กี่แห่งเท่านั้นที่ยังขายไม่หมด!
เงินทุนที่ใช้ซื้อที่ดินหมุนเวียนกลับมาจนครบ บัดนี้กระแสเงินสดในบัญชีของบริษัทจึงมีอยู่อย่างล้นเหลือ!
หลินหงเทียน ผู้ก่อตั้งเครือบริษัท เดินทางมาในครั้งนี้ด้วยความมั่นใจเต็มเปี่ยม ในใจตั้งมั่นว่าจะต้องประมูลที่ดินกลับไปให้ได้สักสองแปลง!
แต่ความเป็นจริงกลับตบหน้าหลินหงเทียนเข้าฉาดใหญ่...
เพราะแปลงที่ดินทองคำในการประมูลครั้งนี้ คือที่ดินผืนใหญ่ริมแม่น้ำสวีโจวที่หาได้ยากยิ่งอย่างไร้ที่ติ!
จึงดึงดูดบรรดาบริษัทยักษ์ใหญ่ด้านอสังหาริมทรัพย์ชื่อดังทั่วประเทศให้มาร่วมวง!
อสังหาริมทรัพย์หวาเฟิงอาจมีชื่อเสียงโด่งดังในโมตู โครงการที่พัฒนาขึ้นล้วนเป็นโครงการคุณภาพเยี่ยม แต่คู่แข่งในครั้งนี้กลับเป็นถึงยักษ์ใหญ่ระดับประเทศ เมื่ออยู่ต่อหน้ายักษ์ใหญ่เหล่านั้น หวาเฟิงแทบจะเทียบชั้นไม่ติดเลยสักนิด!
การประมูลครั้งนี้มีที่ดินทั้งหมด 15 แปลง โดย 14 แปลงถูกบริษัทอสังหาริมทรัพย์ยักษ์ใหญ่กวาดเรียบเข้ากระเป๋าไปหมด หวาเฟิงแย่งชิงไม่ได้เลยแม้แต่แปลงเดียว!
ณ เวลานี้ เหลือเพียงแปลงที่ดินทองคำแปลงสุดท้าย นั่นก็คือที่ดินผืนใหญ่ริมแม่น้ำสวีโจว!
ตอนนี้ บรรดาประธานบริษัทที่ประมูลที่ดินได้ไปแล้วต่างพากันยิ้มแย้ม:
"ที่ดินแปลงนี้ หงจินของฉันต้องเอามาให้ได้!"
"ปี้กุ้ยของพวกเราก็ต้องคว้ามาให้ได้เช่นกัน!"
"......"
บริษัทอสังหาริมทรัพย์แถวหน้าของประเทศจีนต่างถกแขนเสื้อเตรียมพร้อม ทุกคนต่างพร้อมเปิดศึกชิงชัยมาครอง!
ราคาเสนอซื้อพุ่งพรวดจากราคาเริ่มต้น 12,000 ล้านหยวน เพียงพริบตาเดียวก็ทะยานขึ้นสู่ 20,000 ล้านหยวน และยังคงขยับตัวพุ่งสูงขึ้นอย่างต่อเนื่อง!
ที่แถวด้านหลัง ประธานบริษัทอสังหาริมทรัพย์ท้องถิ่นของโมตูสองสามคนเอ่ยกับหลินหงเทียนว่า:
"เหล่าหลิน อย่าไปดูเลย ที่ดินที่เอะอะแปลงหนึ่งก็ปาเข้าไปสองหมื่นกว่าล้านหยวนแบบนี้ มันไม่ใช่ระดับที่พวกเราจะเข้าไปร่วมวงได้หรอก!"
"นั่นน่ะสิ บริษัทยักษ์ใหญ่พวกนี้ต่างจ้องที่ดินแปลงนี้กันตาเป็นมัน ไม่อย่างนั้นพวกเราก็คงไม่ถึงกับชวดที่ดินไปหมดทุกแปลงหรอก!"
"ไม่เป็นไรหรอก ยังดีที่บริษัทฉันยังมีที่ดินที่กำลังพัฒนาอยู่บ้าง"
ได้ยินคำพูดของพวกเขา หลินหงเทียนก็ขมวดคิ้วแน่น ในใจรู้สึกจนปัญญาเหลือเกิน!
บริษัทยักษ์ใหญ่พวกนี้เอะอะก็ทุ่มราคาเกินมูลค่าไปเป็นพันกว่าล้านหยวนเพื่อแย่งที่ดิน บีบให้บริษัทอสังหาริมทรัพย์ขนาดกลางอย่างพวกเขากลายเป็นฝ่ายตั้งรับอย่างสิ้นเชิง การที่ที่ดินประมูลรอบนี้ถูกบริษัทยักษ์ใหญ่โก่งราคาจนสูงเกินจริง ทำให้รู้สึกกลืนไม่เข้าคายไม่ออก จะกินก็ไม่ลง จะทิ้งก็เสียดาย...
"เฮ้อ! หวาเฟิงไม่มีที่ดินเหลือแล้ว การประมูลครั้งหน้าก็ต้องรอไปอีกตั้งหลายเดือน!" หลินหงเทียนคิดอย่างกลัดกลุ้ม
"22,300 ล้านหยวน!"
"22,600 ล้านหยวน!"
".........."
"อสังหาริมทรัพย์ปี้กุ้ยเสนอราคา 25,000 ล้านหยวน!"
ทันทีที่ตัวเลข 25,000 ล้านหยวนถูกขานออกมา บริษัทอสังหาริมทรัพย์ทั้งหมดต่างเงียบกริบลงทันตา!
ที่ดินผืนใหญ่ริมแม่น้ำสวีโจวมีราคาประเมินอยู่ที่ 23,000 ล้านหยวน นั่นหมายความว่าอสังหาริมทรัพย์ปี้กุ้ยยอมจ่ายเงินเพิ่มเกินราคาประเมินไปถึง 2,000 ล้านหยวนเต็ม ๆ!
แม้บริษัทอสังหาริมทรัพย์หลายแห่งในที่นี้จะมีกำลังพอสู้ราคาต่อได้ แต่เหล่าประธานบริษัทต่างต้องคำนึงถึงสภาพคล่องทางการเงิน เงินกู้ธนาคาร โครงการที่กำลังก่อสร้าง และปัจจัยอื่น ๆ รอบด้าน สุดท้ายทุกคนจึงยอมถอนตัวจากการประมูล!
"25,000 ล้านหยวน ครั้งที่หนึ่ง!"
"25,000 ล้านหยวน ครั้งที่สอง!"
"25,000 ล้านหยวน..." ในจังหวะที่ค้อนประมูลกำลังจะเคาะลงมานั่นเอง!
ก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้นมา "30,000 ล้านหยวน!"
คนที่ขานราคากลับเป็นผู้รับผิดชอบการประมูลที่ดิน เขาเอ่ยต่อไปว่า "ประธานกู้แห่งอสังหาริมทรัพย์หวาเฟิง เสนอราคา 30,000 ล้านหยวนครับ!"
เมื่อครู่นี้เองที่เขาได้รับสายแจ้งว่า ประธานกู้แห่งเครือหวาเฟิงเสนอราคา 30,000 ล้านหยวนเพื่อซื้อที่ดินแปลงทองคำ และเงินทุนจำนวน 30,000 ล้านหยวนทั้งหมดก็ได้โอนเข้าสู่บัญชีของภาครัฐเป็นที่เรียบร้อยแล้ว!
ระบบช่างไม่สนตรรกะความเป็นจริงเอาเสียเลย กู้เหวินชิงไม่ต้องโผล่หน้ามาด้วยซ้ำ ระบบก็จัดการประมูลที่ดินแทนเขาเสร็จสรรพเรียบร้อย!
ฮือฮา——
30,000 ล้านหยวนเนี่ยนะ?
ทุ่มราคาเกินประเมินไปถึง 7,000 ล้านหยวนเต็ม ๆ เลยเหรอ?
บ้าไปแล้วหรือไง! เล่นกันแบบนี้เลยเหรอ!
เหล่าประธานบริษัทอสังหาริมทรัพย์ต่างอ้าปากค้างตาโต! ตอนนี้พวกเขาหมดความสนใจในที่ดินแปลงทองคำนี้ไปโดยสิ้นเชิงแล้ว เพราะราคาที่ดันขึ้นไปนั้นสูงลิบลิ่วเกินไปจริง ๆ!
"30,000 ล้านหยวน ครั้งที่หนึ่ง!"
"30,000 ล้านหยวน ครั้งที่สอง!"
"30,000 ล้านหยวน ครั้งที่สาม!"
"ขอแสดงความยินดีกับประธานกู้ กู้เหวินชิง แห่งเครือหวาเฟิง ที่คว้าที่ดินแปลงทองคำในการประมูลครั้งนี้ไปครองได้สำเร็จครับ!"
แปะ แปะ แปะ!
บรรดาประธานบริษัทด้านล่างต่างปรบมือตามมารยาทพอเป็นพิธี!
"ประธานกู้แห่งเครือหวาเฟิง? นี่ใครกันทำไมถึงได้ใจถึงขนาดนี้ ทุ่มเงินเกินราคาประเมินตั้ง 7,000 ล้านหยวนเพื่อคว้าที่ดินแปลงทองคำ!" หลินหงเทียนเอ่ยขึ้นขณะที่กำลังปรบมือตามน้ำไปด้วย!
"สุดยอดจริง ๆ!"
"เครือหวาเฟิงนี่ร้ายกาจจริง ๆ ตบหน้าบริษัทยักษ์ใหญ่พวกนี้ฉาดใหญ่เลย...."
ตัวแทนบริษัทอสังหาริมทรัพย์ท้องถิ่นของโมตูรายอื่นก็เอ่ยเสริมเช่นกัน!
แต่พอสิ้นเสียง ทุกคนต่างก็ชะงักค้างไปด้วยความตกตะลึง!
หลินหงเทียน: เชี่ยเอ๊ย! หวาเฟิงเหรอ? นั่นมันบริษัทของกูไม่ใช่เหรอวะเนี่ย????
เจ้าของอสังหาริมทรัพย์แห่งอื่นในโมตู: เชี่ยเอ๊ย! เครือหวาเฟิงก็คือบริษัทอสังหาริมทรัพย์ของเหล่าหลินนี่หว่า!!!
พอได้สติกลับมา ใครคนหนึ่งก็เอ่ยปากถามขึ้นทันควัน:
"กู้เหวินชิงคนที่ประมูลที่ดินได้นั่น เป็นผู้ถือหุ้นของเครือพวกนายเหรอ!"
หลินหงเทียนตอบกลับด้วยความรู้สึกอันซับซ้อน: "ใช่ เป็นผู้ถือหุ้นรายย่อยคนหนึ่งน่ะ..."
สภาพจิตใจของหลินหงเทียนในตอนนี้สับสนปั่นป่วนจนถึงขีดสุด อสังหาริมทรัพย์หวาเฟิงที่พัฒนาที่ดินเสร็จสิ้นไปแล้ว 7 แปลง ในเวลานี้มีมูลค่าประเมินอยู่ที่ประมาณ 90,000 ล้านหยวน!
แต่ผู้ถือหุ้นรายย่อยคนหนึ่งในเครือบริษัทของเขา กลับควักกระเป๋าตัวเองทุ่มเงินถึง 30,000 ล้านหยวนเพื่อคว้าที่ดินแปลงทองคำมาหนึ่งแปลงเนี่ยนะ!
บัดซบเอ๊ย นี่มันจะบ้าเกินไปแล้ว!
30,000 ล้านหยวน เทียบเท่ากับหนึ่งในสามของมูลค่าประเมินทั้งหมดของหวาเฟิงเลยนะ!
ถึงเครือหวาเฟิงจะถูกประเมินมูลค่าไว้สูงถึง 90,000 ล้านหยวน แต่เงินสดหมุนเวียนจริง ๆ ในบัญชีกลับมีไม่ถึง 20,000 ล้านหยวนด้วยซ้ำ...
"เหล่ากู้มีเงินเยอะกว่าที่ฉันคิดไว้เสียอีกนะเนี่ย..." หลินหงเทียนพึมพำออกมาด้วยความทึ่ง...
ด้วยการแทรกแซงของระบบ ความทรงจำเกี่ยวกับกู้เหวินชิงผู้ถือหุ้นของบริษัทจึงผุดขึ้นมาในหัวของหลินหงเทียนอย่างครบถ้วนสมบูรณ์!
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น