ตอนที่ 069 ตรงนี้ห้ามจอด มีแค่ประธานกู้คนเดียวที่จอดได้

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว

รัตติกาลเริ่มมาเยือน

เมืองโมตูยามค่ำคืนสว่างไสวไปด้วยแสงสีเสียง ท่ามกลางบรรยากาศชวนมัวเมาในโลกีย์และเงินตรา

กู้เหวินชิงกับรูมเมตตัวแสบทั้งสามพากันเดินออกจากห้องพัก

บนทางเดินมีกลุ่มนักศึกษาหญิงเดินสวนไปมาไม่ขาดสาย

ลมร้อนของเดือนกันยายนทำให้พวกเธอพากันสวมกางเกงขาสั้นไม่ก็กระโปรงสั้น อวดเรียวขาขาวเนียนท้าสายลม บางคนสวมเสื้อรัดรูป เผยทรวดทรงเว้าโค้งและหน้าอกหน้าใจชวนมอง

ภาพบรรยากาศอันเป็นเอกลักษณ์ของฤดูร้อน ช่างเปี่ยมล้นไปด้วยชีวิตชีวาของวัยหนุ่มสาว

หวงจื่อเฉิงมองตาไม่กะพริบ ยิ้มกริ่มอย่างอารมณ์ดี พลางกระซิบกระซาบว่ามีสาว ๆ กำลังแอบมองตนอยู่

เจิ้งเสี่ยวหงไม่ยอมน้อยหน้า เถียงกลับทันทีว่าพวกเธอมองเขาอยู่ต่างหาก

โจวเทามองเจ้าลิงกังผอมกะหร่องสองตัวนี้ด้วยสายตาเหยียดหยาม ก่อนจะแสยะยิ้ม "เห็น ๆ กันอยู่ว่าพวกเธอกำลังมองเหล่ากู้ต่างหากเล่า!"

........

ทั้งสี่คนเดินมาถึงลานจอดรถ

"รถเฟอร์รารี่ของเหล่ากู้นั่งได้แค่สองคน เจิ้งเสี่ยวหง นายนั่งแท็กซี่ไป TAXX กับโจวเทาแล้วกัน!" หวงจื่อเฉิงชิงพูดขึ้นมา

หวงจื่อเฉิงไม่เคยนั่งรถเฟอร์รารี่มาก่อนเลย คราวนี้มีโอกาสแล้วยังไงก็ต้องขอลองสัมผัสดูสักครั้ง!

โจวเทาขมวดคิ้ว "ฉันก็อยากนั่งเฟอร์รารี่เหมือนกันนะเว้ย!"

เจิ้งเสี่ยวหงเบะปากบ่น "ฉันก็ด้วย"

ซูเปอร์คาร์ระดับหลายสิบล้านอย่างเฟอร์รารี่ ลาเฟอร์รารี่ ใครบ้างจะไม่อยากลองนั่ง วันข้างหน้าไปคุยโม้กับใคร จะได้อวดได้ว่าเคยนั่งเฟอร์รารี่มาแล้ว

เห็นท่าทางของทั้งสามคน กู้เหวินชิงก็หลุดยิ้มออกมา "งั้นพวกนายคงต้องผิดหวังกันแล้วล่ะ"

"วันนี้ฉันไม่ได้ขับเฟอร์รารี่ แต่จะขับคันอื่นไป!"

กู้เหวินชิงกดรีโมตปลดล็อก ไฟหน้ารถเบนท์ลีย์ คอนติเนนตัลสว่างวาบขึ้นมาอย่างโฉบเฉี่ยว ดูโดดเด่นสะดุดตาท่ามกลางความมืดมิดยามค่ำคืน

โจวเทา หวงจื่อเฉิง และเจิ้งเสี่ยวหง พอได้เห็นเบนท์ลีย์ คอนติเนนตัล ต่างก็อ้าปากค้างไปตาม ๆ กัน…

เหล่ากู้ถอยรถใหม่อีกคันแล้วเหรอวะ?

นี่น่ะเหรอโลกของคนรวย?

โจวเทาเดาะลิ้นชมไม่ขาดปาก "เหล่ากู้ รถนายคันนี้แม่งโคตรเท่เลยว่ะ!"

โจวเทากวาดสายตามองเบนท์ลีย์ คอนติเนนตัล รูปลักษณ์รถสปอร์ตคูเป้สุดหรูช่างสมบูรณ์แบบไร้ที่ติ หน้ารถดูทรงพลัง กระจังหน้าตะแกรงชุบโครเมียม ไฟหน้าทรงกลมสี่ดวง ล้อแม็กขนาดใหญ่กับซุ้มล้อทรงดุดัน ทั้งหมดล้วนขับเน้นถึงพละกำลังและความเร่าร้อน

พลางคิดในใจว่าถ้าตนมีสักคัน แล้วได้พามั่วลั่วไปขับรถกินลมชมวิวด้วยกันจะมีความสุขขนาดไหนนะ

หวงจื่อเฉิงใจร้อน รีบเปิดประตูก้าวเข้าไปนั่งตรงเบาะข้างคนขับทันที พอเห็นของตกแต่งและได้กลิ่นน้ำหอมภายในรถก็อุทานลั่น "เชี่ยแล้ว เหล่ากู้ ดูแวบเดียวก็รู้ว่าคันนี้ไม่ใช่รถนายแน่ ๆ เป็นของเศรษฐินีคนไหนกันวะ!"

กู้เหวินชิงหัวเราะเบา ๆ "ของเพื่อน ยืมมาขับ อีกสองวันก็ต้องเอาไปคืนแล้ว!"

ก่อนหน้านี้กู้เหวินชิงเคยติดต่อหลินอิ๋งอิ๋งไปแล้ว หลินอิ๋งอิ๋งบอกให้เขาเอาไปขับก่อนได้เลย!

เจิ้งเสี่ยวหงที่ขึ้นมานั่งบนรถโวยวายขึ้นมา "ฉันไม่อยากพยายามแล้วว่ะ เหล่ากู้ ช่วยแนะนำเศรษฐินีให้ฉันสักคนเถอะ!"

หวงจื่อเฉิงมีสีหน้าคาดหวังเต็มที่ รีบพูดเสริมขึ้นว่า "หมอบอกว่ากระเพาะฉันไม่ค่อยดี เหมาะกับการเกาะผู้หญิงกินอย่างเดียวเท่านั้น"

กู้เหวินชิงสวนกลับไปว่า "ไสหัวไปเลย เขาไม่ชอบลิงหรอกเว้ย!"

เจิ้งเสี่ยวหง "......"

หวงจื่อเฉิง "......"

..........

เบนท์ลีย์ คอนติเนนตัลพุ่งทะยานออกไปอย่างรวดเร็ว เสียงเครื่องยนต์คำรามกึกก้องขณะแล่นออกจากมหาวิทยาลัยโมตู มุ่งตรงไปยังผับระดับท็อปของเมืองโมตูอย่าง TAXX ทันที

ท่าทางขับรถมือเดียวของกู้เหวินชิง ทำเอาหวงจื่อเฉิงอิจฉาจนตาร้อนผ่าว

ในฐานะสถานบันเทิงยามค่ำคืนระดับท็อปของเมืองโมตู ลานจอดรถกลางแจ้งของ TAXX ย่อมคลาคล่ำไปด้วยรถหรูทุกค่ำคืน ทั้งซูเปอร์คาร์อย่างเฟอร์รารี่ ลัมโบร์กีนี โรลส์-รอยซ์ และอื่น ๆ อีกเพียบ... ล้วนพบเห็นได้ทั่วไปที่ TAXX

รถเบนท์ลีย์ คอนติเนนตัล จีที ที่กู้เหวินชิงขับมา แม้จะดูสะดุดตา แต่หากเทียบกับที่นี่แล้ว ก็ไม่ได้ถือว่ามีราคาแพงเป็นพิเศษแต่อย่างใด

รอบด้านล้วนจอดเต็มไปด้วยรถหรูราคาเหยียบสี่ล้านหยวนทั้งนั้น บ่งบอกได้เป็นอย่างดีว่าชีวิตราตรีของเหล่าทายาทเศรษฐีในเมืองโมตูช่างมีสีสันจัดจ้านเหลือเกิน

กู้เหวินชิงจอดรถไว้ไม่ไกลจากประตูทางเข้า TAXX แล้วให้พวกหวงจื่อเฉิงลงไปจองโต๊ะก่อน

หลังจากทุกคนลงไปแล้ว กู้เหวินชิงก็ขับรถวนหาที่จอดเพียงลำพัง

ค่ำคืนนี้ที่ TAXX คนแน่นขนัด ช่องจอดรถบนลานด้านบนเต็มเอี้ยดทุกช่อง

กู้เหวินชิงขับวนรอบลานจอดรถไปรอบใหญ่ ปรากฏว่าเต็มหมดทุกที่

ในจังหวะนั้นเองเขาสังเกตเห็นว่าข้างประตูใหญ่ของ TAXX มีพื้นที่ว่างอยู่จุดหนึ่ง กู้เหวินชิงจึงคิดว่าจะจอดเทียบข้างประตูใหญ่ไปเลย

ยังไม่ทันที่กู้เหวินชิงจะได้ขยับตัว รถลัมโบร์กีนีคันใหญ่ก็เร่งเครื่องคำรามกึกก้องแล่นเข้ามาจอดตรงหน้าประตู TAXX เสียก่อน!

พอลัมโบร์กีนีถอยเข้าจอดเรียบร้อย รปภ. ของ TAXX ก็ขมวดคิ้วเดินตรงเข้ามาเตือนทันที "ขอโทษด้วยครับคุณผู้ชาย ตรงบริเวณหน้าประตู TAXX ไม่อนุญาตให้จอดรถนะครับ กรุณาขับออกไปโดยเร็วด้วยครับ"

พอได้ยินเช่นนั้น เจ้าของรถลัมโบร์กีนีก็ขมวดคิ้วแล้วพูดขึ้นว่า "ฉันมาเที่ยวใช้เงินที่นี่ จอดตรงนี้แค่นี้ไม่ได้หรือไง?"

รปภ. ตอบกลับอย่างจริงจังตามระเบียบ "ขออภัยด้วยครับ นี่เป็นกฎระเบียบของทางบริษัทครับ!"

ทายาทเศรษฐีที่ขับลัมโบร์กีนีหงุดหงิดใจมาก แต่เพราะเขามาเที่ยวที่ TAXX บ่อย จึงรู้อยู่แก่ใจดีว่าข้างประตูใหญ่ห้ามจอดรถ

เพราะวันนี้ไม่มีที่จอดรถจริง ๆ เขาถึงคิดจะลองจอดตรงหน้าประตูดู แต่สุดท้าย รปภ. ก็เดินมาไล่ตามคาด...

เจ้าของรถลัมโบร์กีนีเหลือบมองหญิงสาวแสนสวยตรงเบาะข้างคนขับ พลางคิดในใจว่าเขาจะมาเสียหน้าต่อหน้าสาวไม่ได้เด็ดขาด!

ทายาทเศรษฐีจึงหยิบเงินสดปึกหนึ่งออกมาจากกระเป๋า แล้วพูดเสียงดังขึ้นมาว่า "สามพันหยวน ฉันขอจอดแค่คืนเดียว!"

รปภ. ส่ายหน้าปฏิเสธ บอกว่าไม่ได้!

"งั้นห้าพัน!"

รปภ. ก็ยังคงปฏิเสธตามเดิม "ต้องขอโทษด้วยจริง ๆ ครับคุณผู้ชาย นี่ไม่ใช่เรื่องของเงิน ยังไงกฎของบริษัทก็ไม่อนุญาตครับ"

พอได้ยินแบบนั้น เจ้าของรถลัมโบร์กีนีก็หน้ามืดทะมึนลงทันที พร้อมกับด่ากราด "มีเงินให้แท้ ๆ ยังเสือกไม่รู้จักเอา สมควรแล้วที่ต้องมาเป็นหมาเฝ้าประตูไปตลอดชีวิต!"

ด่าจบ ทายาทเศรษฐีคนนั้นก็เหยียบคันเร่งขับลัมโบร์กีนีพุ่งออกจากหน้าประตู TAXX ไปอย่างรวดเร็ว!

กว่าทายาทเศรษฐีที่ขับลัมโบร์กีนีจะยอมไปได้ รปภ. ยังไม่ทันจะได้ถอนหายใจโล่งอก ก็เห็นรถเบนท์ลีย์ คอนติเนนตัล จีที อีกคันแล่นเข้ามาจอดตรงจุดเดิม

รปภ. โมโหจนแทบจะสบถด่าแม่อยู่ในใจ วันนี้ไอ้พวกคนรวยมันนึกพิศวาสอะไรที่ตรงนี้นักหนาวะ?!

รปภ. ก้าวยาว ๆ เดินเข้าไปหา แล้วเอ่ยตามระเบียบแบบแผนเดิม

"ขอโทษด้วยครับคุณผู้ชาย ตรงบริเวณหน้าประตู TAXX ไม่อนุญาตให้จอดรถนะครับ กรุณาขับออกไปโดยเร็วด้วยครับ"

กู้เหวินชิงก้าวลงจากรถ แล้วเอ่ยถามขึ้นว่า "ใครก็จอดไม่ได้เลยเหรอ?"

"ขออภัยด้วยครับ ทางบริษัท..." รปภ. ยังพูดไม่ทันจบประโยค ก็สังเกตเห็นว่าคนที่ลงมาจากรถช่างดูคุ้นหน้าคุ้นตาเหลือเกิน...

พอเพ่งสายตามองชัด ๆ ในใจก็พลันร้องอุทานขึ้นมาด้วยความตกตะลึง!

เชี่ยเอ๊ย! คนที่มาดันเป็นประธานกู้ เจ้านายคนใหม่ของ TAXX นี่หว่า

เขารู้สึกมึนงงไปชั่วขณะ...

คนที่ขับเบนท์ลีย์มาดันเป็นเจ้านายตัวเองซะงั้น!

พอได้สติกลับคืนมา เขาก็รีบฉีกยิ้มประจบประแจงทันที "ประธานกู้จอดได้แน่นอนอยู่แล้วครับ!"

"ตำแหน่งตรงหน้าประตู TAXX มีแค่ประธานกู้คนเดียวเท่านั้นที่มีสิทธิ์จอดรถตรงนี้ได้ครับ!"

ผับ TAXX ทั้งหมดเป็นของประธานกู้ อย่าว่าแต่ข้างประตูทางเข้าเลย ต่อให้ประธานกู้จะเอารถเบนท์ลีย์มาจอดขวางประตูด้านหน้าไว้ รปภ. ก็ไม่กล้าเอ่ยปากห้ามแม้แต่คำเดียวอยู่แล้ว...

กู้เหวินชิงแอบถอนหายใจอยู่ข้างใน ดูท่าหลังจากที่ระบบมอบ TAXX ให้เป็นรางวัลแก่เขาแล้ว ก็คงฝังข้อมูลของเขาลงในหัวของพนักงานทุกคนไปด้วยเรียบร้อยแล้วสินะ!

"เอาล่ะ ช่วยดูรถให้ฉันดี ๆ ด้วยแล้วกัน"

กู้เหวินชิงพูดด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย ก่อนจะสั่งต่อว่า "เดี๋ยวค่อยไปเบิกเงินรางวัลหนึ่งหมื่นหยวนที่แผนกการเงิน บอกว่าฉันเป็นคนสั่ง!"

กู้เหวินชิงพูดทิ้งท้ายไว้แค่นั้นแล้วเดินตรงเข้าไปในผับทันที!

เมื่อได้ยินน้ำเสียงของประธานกู้ที่ไพเราะราวกับเสียงสวรรค์ รปภ. ก็ดีใจจนแทบคลั่ง!

เงินห้าพันหยวนของคนขับลัมโบร์กีนีก่อนหน้านี้เขาก็อยากได้อยู่แล้ว นั่นมันเกือบจะเท่ากับเงินเดือนเขาทั้งเดือนเลยนะ!

แต่ติดที่กฎระเบียบของบริษัททำให้เขาต้องตัดใจปฏิเสธไป การชวดเงินห้าพันหยวนทำเอา รปภ. ปวดใจอยู่ไม่น้อย!

ใครจะไปคาดคิดว่าในพริบตาเดียว เจ้านายจะตบรางวัลให้เขาถึงหนึ่งหมื่นหยวน!

นั่นแสดงให้เห็นว่าการทำหน้าที่ของเขา ได้รับการยอมรับจากประธานกู้แล้ว!

เมื่อคิดได้ดังนั้น รปภ. ก็กระปรี้กระเปร่าขึ้นมาทันตา ตั้งใจในใจว่าจะต้องเฝ้ารถเบนท์ลีย์ของประธานกู้ให้ดีที่สุด อย่าให้คนเมาตาถั่วคนไหนมาเฉี่ยวชนเด็ดขาด...