ตอนที่ 71
ตอนที่ 071 สาวฝ่ายการตลาดซูมั่ว
minibunny · 7,006 ตัวอักษร
ซูมั่วคิดในใจว่า ยอดใช้จ่ายคืนละห้าหมื่นหยวนใน TAXX ถือเป็นเรื่องธรรมดามาก!
ลำพังยอดเปิดโต๊ะระดับทั่วไปแค่ห้าหมื่น ไม่มีทางได้อภิสิทธิ์ให้เสิร์ฟเครื่องดื่มล่วงหน้าแบบนี้อยู่แล้ว
เรื่องทั้งหมดนี้ ไม่ใช่เพราะประธานกู้อยู่ที่นี่หรอกเหรอ
พอคิดถึงตรงนี้ ซูมั่วก็เผลอมองไปทางกู้เหวินชิงโดยไม่รู้ตัว…
ภายใต้แสงไฟสลัว เครื่องหน้าคมคายได้รูปของเขาราวกับงานประติมากรรมอันไร้ที่ติ ยามแสงเลเซอร์กวาดผ่านร่างไปมา ยิ่งช่วยขับเน้นให้เขาดูมีเสน่ห์ลึกลับน่าค้นหาขึ้นอีกเป็นกอง!
ชั่วขณะนั้น สองสาวฝ่ายการตลาดถึงกับมองจนเคลิบเคลิ้มไปตาม ๆ กัน!
ทางด้านโต๊ะโซฟา!
"เหล่ากู้ แกเพิ่งเคยมาเที่ยวแค่หนเดียว ทำไมถึงสนิทกับพวกเธอขนาดนี้วะ? ปากก็เรียกประธานกู้คำนั้น ประธานกู้คำนี้ไม่หยุดเลย!" หวงจื่อเฉิงถามขึ้นด้วยความอิจฉาตาร้อนอยู่บ้าง!
หวงจื่อเฉิงรู้สึกได้ว่าสาวน้อยที่เมื่อกี้ทำท่าเหมือนจะมีใจให้เขา พอหลังจากกู้เหวินชิงมาถึง กลับกระตือรือร้นเข้าหากู้เหวินชิงมากกว่าเขาเสียอีก!
โดยเฉพาะซูมั่วที่สวยกว่าคนนั้น ไม่เพียงแต่จะคอยรินเหล้าให้กู้เหวินชิงอย่างกระตือรือร้น แต่ทรวดทรงอวบอิ่มอันแสนนุ่มนิ่มนั้นยังชวนให้เจริญหูเจริญตา ทำเอาเขาอิจฉาริษยาจนแทบคลั่งจริง ๆ!
ที่สำคัญที่สุดก็คือ สองสาวฝ่ายการตลาดตั้งแต่เห็นกู้เหวินชิงก็ไม่ยอมลุกไปไหนอีกเลย นั่งก้นติดหนึบคอยประกบกู้เหวินชิงอยู่ทั้งซ้ายและขวา!
ไม่ใช่เพียงเพราะกู้เหวินชิงเป็นเจ้านายของ TAXX เท่านั้น แต่ทั่วทั้งผับแห่งนี้ คงหาผู้ชายที่มีเสน่ห์ดึงดูดใจไปกว่ากู้เหวินชิงไม่ได้อีกแล้วต่างหาก!
ส่วนพวกหวงจื่อเฉิง โจวเทา และเจิ้งเสี่ยวหงทั้งสามคน ได้แต่นั่งดื่มเหล้ากันอย่างเหงาหงอยเปล่าเปลี่ยว...... พวกเขาอิจฉากู้เหวินชิงเหลือเกิน
กู้เหวินชิงยังไม่ทันได้ตอบ โจวเทากลับชิงพูดขึ้นมาเสียก่อน
"โธ่เอ๊ย~"
"เหล่ากู้รวยขนาดนี้ คราวก่อนมาเปิดบิลไว้เยอะแน่ ๆ พวกเธอเรียกประธานกู้ก็เพื่อเป็นการให้เกียรติเฉย ๆ หรอก"
หลังจากนั้น เจิ้งเสี่ยวหงก็พูดเปรยขึ้นมาเบา ๆ ประโยคหนึ่งว่า ซูมั่วที่อยู่ข้างกายเหล่ากู้น่ารักมากจริง ๆ!
หวงจื่อเฉิงกับโจวเทาก็พยักหน้าเห็นพ้องต้องกันทันที!
ภายใต้แสงไฟสลัว ใบหน้าของซูมั่วแต่งแต้มไว้อย่างประณีตงดงาม
เธอสวมเสื้อยืดครอปแขนสั้นเข้ารูปสีเทา สัดส่วนทรวดทรงด้านหน้าที่โค้งเว้าสมบูรณ์แบบ ทำให้เวลาก้มหน้ายังมองไม่เห็นปลายเท้าตัวเองด้วยซ้ำ สามารถท้าทายสถิติก้มหน้าดื่มนมว่องไซได้สบาย ๆ เลยทีเดียว!
ยิ่งรวมกับกระโปรงสั้นลายสก็อตท่อนล่าง สัดส่วนเอวคอดสะโพกผายนั้นชวนให้หนุ่ม ๆ เลือดลมสูบฉีดพลุ่งพล่านอย่างแท้จริง!
ข้อบกพร่องเพียงอย่างเดียวท่ามกลางความงามนี้ ก็น่าจะเป็นเรียวขาขาวเนียนคู่นั้นที่นั่งไขว่ห้างอยู่ ยังขาดถุงน่องดำไปสักคู่!
หากชุดที่ใส่ชุดนี้ ได้จับคู่กับเรียวขาเนียนสวยที่สวมถุงน่องดำสักคู่ ผู้ชายคนไหนบ้างจะไม่ยอมตั้งแถวทำความเคารพให้???
แม้หน้าตาของเธอจะเทียบไม่ได้กับเฉินอวิ้นเสวี่ยและหวังเยียนหราน แต่ก็นับว่าเป็นสาวสวยที่หาตัวจับยากคนหนึ่งเลยทีเดียว!
กู้เหวินชิงไม่ใช่พวกพระอิฐพระปูนที่ใจแข็งดั่งหลิวเซี่ยฮุ่ย เมื่อมีสาวสวยมาส่งให้ถึงที่ เขาก็พูดคุยไปพลาง วางมือลงบนต้นขาอันกลมกลึงอย่างเป็นธรรมชาติไปพลาง!
ร่างของซูมั่วสั่นเทาเล็กน้อย ชะงักไปนิดหนึ่ง จากนั้นเธอก็แย้มยิ้มหวานหยดย้อย คอยรินเหล้าให้ใครบางคนเป็นระยะ ๆ!
ซูมั่วเป็นนักศึกษาของวิทยาลัยอาชีวะแห่งหนึ่งในโมตู ตกกลางคืนมักจะมารับงานพาร์ตไทม์เป็นสาวฝ่ายการตลาดของผับ TAXX!
ด้วยรูปร่างหน้าตาที่โดดเด่นไม่ธรรมดา ยอดขายของเธอใน TAXX จึงจัดว่าดีทีเดียว ในแต่ละเดือนเธอจะแวะมาทำงานเป็นครั้งคราว มีรายได้อย่างต่ำก็เกือบหมื่นหยวน หากเดือนไหนขยันหน่อยก็แตะหลักหลายหมื่น!
ซูมั่วถือเป็นคนดังในวิทยาลัยอาชีวะ ไม่เพียงแต่หน้าตาสะสวย รูปร่างยังเย้ายวนเร้าใจ โดยเฉพาะการแต่งตัวสุดแซ่บ ยิ่งทำให้เธอเป็นดาวเด่นและเป็นเทพธิดาที่หนุ่ม ๆ ในวิทยาลัยต่างเฝ้ามอง!!
ผู้หญิงมีเสน่ห์ที่สุดตอนไหนกัน ไม่ใช่ตอนที่เธอแก้ผ้าเปลือยกายจนหมด แต่เป็นตอนที่วับ ๆ แวม ๆ ต่างหากที่ยั่วยวนใจคนได้มากที่สุด!
ซูมั่วเข้าใจจุดนี้ดีมาตั้งนานแล้ว… สไตล์การแต่งตัวแบบวับ ๆ แวม ๆ ของเธอ ทำให้พวกหนุ่มหื่นมากมายหลงใหลจนโงหัวไม่ขึ้น
แต่เธอกลับรู้จักวางตัว รักษาระยะห่างแบบกึ่งรับกึ่งสู้ ไม่ใกล้ไม่ไกลกับผู้ชายทุกคนไว้เสมอ..........
เธอรู้ดีว่าเยื่อบาง ๆ ชั้นนั้นมีความสำคัญต่อผู้หญิงมากเพียงใด!
เธอเป็นจุดสนใจที่ผู้คนจับตามองในวิทยาลัยอาชีวะมาโดยตลอด มีทั้งรุ่นพี่หลายคนและพวกลูกคนรวยที่ชอบจีบสาวต่างพากันรุกเข้าหา ทว่ากลับไม่มีใครทำสำเร็จเลยสักคน!
ในสถานบันเทิงยามค่ำคืน ผู้ชายกระเป๋าหนักมากมายต่างพากันเปย์กระเป๋าแบรนด์เนมให้ ส่งเครื่องสำอางหรูหราให้ กระทั่งยังมีเถ้าแก่คนหนึ่งประกาศกร้าวว่า ขอเพียงเธอยินยอมเป็นนกน้อยในกรงทอง เขาจะจัดหาทั้งบ้านและรถให้ซูมั่วอย่างครบครัน!
แต่ซูมั่วปฏิเสธไปทั้งหมด แม้เธอจะชอบเงินอยู่พอตัว แต่ก็ต้องยอมรับว่าตัวเองชอบคนหน้าตาดีมากกว่า เธอเป็นพวกคลั่งคนหล่อสุด ๆ คนหนึ่งเลยล่ะ!
โดยเฉพาะไอ้เถ้าแก่ที่ป่าวประกาศว่าจะเลี้ยงดูเธอนั่น ซูมั่วมองหน้าแล้วยังอยากจะอ้วก.......
อาศัยจังหวะที่กู้เหวินชิงกับโจวเทาเดินไปเข้าห้องน้ำ!
สาวฝ่ายการตลาดมองใบหน้าที่แดงระเรื่อของซูมั่วแล้วเอ่ยถามเสียงเบา "เพิ่งเคยเห็นเธอใจกว้างยอมให้ผู้ชายแต๊ะอั๋งเป็นครั้งแรกนะเนี่ย ทำไม คิดอะไรกับประธานกู้เหรอ?"
ซูมั่วพยักหน้าตามสัญชาตญาณ "ฉันว่าประธานกู้หล่อมากเลย! ตรงสเปกฉันสุด ๆ ขนาดตัดผมทรงสกินเฮดยังดูดีขนาดนี้ ฉันชอบจนแทบบ้าตายอยู่แล้วเนี่ย......"
สาวฝ่ายการตลาดอีกคนหัวเราะพลางด่าสวนขึ้นมา "พวกบ้าคนหล่อขอให้ไม่ตายดี!"
เธออิจฉาซูมั่วจนแทบขาดใจ ทำไมสวรรค์ถึงให้แต้มต่อซูมั่วให้ใช้ชีวิตง่ายดายขนาดนี้นะ แค่หน้าตานั่น ขอเพียงเธอพยักหน้าตกลง คนรวยนับไม่ถ้วนก็พร้อมจะยอมสยบแทบเท้าแล้ว......
เมื่อก่อนเธอยังคิดว่าซูมั่วเป็นพวกหยิ่งไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง พวกลูกคนรวยหรือเสี่ยกระเป๋าหนักกลับไม่แลสักคน ถ้าตัวเองสวยได้สักครึ่งของหล่อน ป่านนี้คงได้เป็นคุณนายเศรษฐีไปนานแล้ว จะต้องมาทำงานเป็นสาวการตลาดที่ผับทุกวันแบบนี้ทำไมกัน......
ใครจะไปคิดว่าแท้จริงแล้วซูมั่วแค่อัปราคาเพื่อรอคนที่ใช่ ทั้งหน้าตาทั้งเงินทองกะจะกวาดให้เรียบเลยนี่หว่า.... ที่น่าเจ็บใจยิ่งกว่าคือ หล่อนถึงกับคิดจะจับเจ้านายเนี่ยนะ.....
คุณพระช่วย นี่มันจะ.... ตื่นเต้นเกินไปแล้วมั้ง!
เวลานี้ หัวใจของซูมั่วไม่อาจสงบลงได้เลย ร่างกายพลอยอ่อนระทวยและรู้สึกชาวาบไปทั้งตัว!
การได้ใกล้ชิดกับเพศตรงข้ามเป็นครั้งแรก มันเป็นความรู้สึกที่อธิบายไม่ถูกจริง ๆ!
เธอไม่ได้รังเกียจความใกล้ชิดของกู้เหวินชิงเลยแม้แต่น้อย!
ก็แหม เจ้านายทั้งหล่อเหลาเอาการ แถมยังรวยล้นฟ้า ถอดแบบ "ท่านประธานจอมเผด็จการ" ในนิยายที่เธอเคยอ่านมาเป๊ะเลยนี่นา.........
ภายในห้องน้ำ!
โจวเทาเหลือบมองแวบหนึ่ง ก็สบถออกมาทันควัน "เวรเอ๊ย เหล่ากู้ แกทำฉันรู้สึกมีปมด้อยขึ้นมาเลยว่ะ!"
กู้เหวินชิงเอ่ยเรียบ ๆ "ช่วยไม่ได้ สวรรค์ประทานมาให้!"
หลังจากเสร็จธุระ ทั้งสองคนก็เดินตามกันออกจากห้องน้ำ!
พอเดินมาถึงทางเข้าโซนโต๊ะโซฟา!
หญิงสาวหุ่นเป๊ะในชุดเดรสคนหนึ่งกำลังเดินสวนมาพอดี
สาวในชุดเดรสเหลือบมองกู้เหวินชิงอยู่สองสามที ยิ่งตอนเห็นใบหน้าของเขาชัดเจน ดวงตาของเธอก็เป็นประกายขึ้นมาทันที!
พอกู้เหวินชิงรู้สึกถึงสายตานั้น เขาก็ปรายตามองสาวในชุดเดรสแวบหนึ่ง ทำเอาอีกฝ่ายตกใจจนหน้าแดงก่ำแล้วรีบจ้ำอ้าวหนีไปยังโซนโต๊ะโซฟา A1 ทันที.......
กู้เหวินชิง "......"
อุตส่าห์มาเที่ยวผับทั้งที จะมามัวเขินอายอะไรกันอยู่อีกวะ????
โจวเทาที่เดินอยู่ข้าง ๆ เอ่ยขึ้นมาว่า สาว ๆ ในผับหลายคนแม้จะแต่งตัวยั่วยวนชวนมอง แต่หุ่นก็ยังสู้มั่วลั่วไม่ได้สักคน
กู้เหวินชิงพลอยนึกถึงมั่วลั่วที่ออกกำลังกายเป็นประจำขึ้นมาด้วย รูปร่างทรวดทรงทรงนาฬิกาทรายอันร้อนแรงที่กระแทกตาอย่างจังนั่น หากสวมชุดเดรสกระโปรง จะไม่ทำให้ผู้ชายต้องลุ่มหลงไปอีกกี่คนกันเชียว…!!
ช่วงนี้มั่วลั่วยังคงส่งข้อความหากู้เหวินชิงเรื่อย ๆ ซึ่งเขาก็ตอบกลับเธอไปบ้างเป็นบางครั้ง
ทั้งสองคนเดินไปยังโต๊ะ 036 ในโซน A3!
ตลอดทางเดินสั้น ๆ นั้น โจวเทาสัมผัสได้ถึงสายตาของหญิงสาวมากมายที่จับจ้องมาทางพวกเขา!
ฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ช่วยกระตุ้นให้สายตาของสาว ๆ เหล่านั้นเจือไปด้วยความเร่าร้อน!
ทำเอาโจวเทาที่ปกติแทบไร้ตัวตนรู้สึกอึดอัดไม่คุ้นชินไปทั้งตัว พอตกเป็นเป้าสายตาของเพศตรงข้าม เขาก็รู้สึกว่าแม้แต่ท่าเดินของตัวเองยังดูเก้งก้างพิลึกไปหมด....
นี่เป็นครั้งแรกในชีวิตที่เขาดึงดูดความสนใจจากสาวสวยสุดเซ็กซี่ได้มากมายขนาดนี้.....
แม้ในใจจะรู้ดีว่า ตัวเองเป็นแค่ตัวแถมก็ตามที!
เพราะสายตาของพวกเธอล้วนจับจ้องไปที่กู้เหวินชิงคนเดียวทั้งนั้น......
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น