ตอนที่ 072 การทักทายของเจิ้งเสี่ยวหง

แต่เขาก็ต้องยอมรับเลยว่า กู้เหวินชิงนี่สุดยอดจริง ๆ!

แม้แต่อาวุธลับสำหรับยิงปัสสาวะยังอลังการงานสร้างขนาดนั้น.....

ตัวสูงใหญ่บึกบึนอย่างโจวเทายังต้องขอยอมแพ้ด้วยความละอายใจ!

พอเดินกลับมาถึงโต๊ะโซฟา ก็เห็นว่าสาวฝ่ายการตลาดอีกคนได้พูดคุยสนิทสนมจนกลมกลืนไปกับหวงจื่อเฉิงแล้ว ทั้งสองคนคุยกันอย่างออกรสออกชาติ!

หวงจื่อเฉิงเหลือบมองมือของเหล่ากู้ มือคู่นั้นวางพาดอยู่บนตัวของซูมั่ว หรือไม่ก็บนต้นขาขาวเนียนอย่างสบายอารมณ์!

เขาอิจฉาจนแทบแย่!

ฐานะทางบ้านของหวงจื่อเฉิงไม่ได้แย่เลย แต่ตอนมัธยมปลายใจเขามีแต่หลี่เหวินฮวนคนเดียว หลี่เหวินฮวนก็เป็นคนเผด็จการเด็ดขาดมาก เขาจึงไม่กล้าเอ่ยปากขออะไรล่วงเกินกับเธอเลยแม้แต่น้อย!

หวงจื่อเฉิงที่แม้แต่มือของผู้หญิงยังไม่เคยได้แตะต้อง บนใบหน้าจึงมักจะเผยสีหน้ากระอักกระอ่วนใจออกมาเป็นพัก ๆ เขาอยากจะลองทำตัวเสเพลใช้ชีวิตสำราญอย่างกู้เหวินชิงบ้างเหลือเกิน ทว่ากลับก้าวข้ามก้าวแรกออกไปไม่ได้สักที!

เขาทำได้เพียงดื่มเหล้ากับสาวฝ่ายการตลาดไปพลางเก็บงำความหื่นลึก ๆ เอาไว้เงียบ ๆ!

โจวเทานั่งคุดคู้อยู่ตรงมุมโต๊ะคอยกินผลไม้ มือก็หยิบโทรศัพท์ออกมากดส่งข้อความหามั่วลั่วไม่หยุด!

เจิ้งเสี่ยวหงเห็นว่าทั้งกู้เหวินชิงและหวงจื่อเฉิงต่างก็มีสาว ๆ คอยนั่งประกบเคียงข้าง ในใจของเขาก็พลอยกระวนกระวายพลุ่งพล่านขึ้นมาอย่างยิ่งเช่นกัน

เขากระดกเหล้าเข้าปากอึกใหญ่ เพิ่งจะเตรียมมองหาสาวสวยสักคน ก็เห็นสาวน้อยหน้าตาสดใสวัยแรกรุ่นสามคนเดินมุ่งหน้ามาทางโซน A3 พอดี!

เมื่อเห็นความสวยระดับพรีเมียมของสองคนในนั้น ดวงตาของเขาก็เบิกกว้างเปล่งประกายขึ้นมาทันที!!!

สองนาทีก่อนหน้านี้!

สาวน้อยในชุดเดรสกระโปรงได้เดินกลับมาถึงโต๊ะ 006 โซน A1

เธอเหลือบมองผู้ชายสองคนที่นั่งอยู่ข้าง ๆ แวบหนึ่ง จากนั้นจึงก้มตัวลงไปกระซิบกระซาบข้างหูเพื่อนสาวทั้งสองคน!

"อะไรนะ?"

"แกพูดเรื่องจริงเหรอ?" สองสาวเพื่อนซี้ต่างมีสีหน้าตื่นเต้น น้ำเสียงเปี่ยมไปด้วยความกระตือรือร้น!

พอเห็นหลี่เหยียนที่สวมชุดเดรสกระโปรงพยักหน้า สองสาวก็นั่งไม่ติดที่ เอ่ยถามขึ้นมาทันทีว่าเขาอยู่ที่ไหนน่ะ?

หลี่เหยียนบอกว่าตอนที่เธอวิ่งหนีมาได้แอบชำเลืองมองไปแวบหนึ่ง ไอดอลคนนั้นดูเหมือนจะอยู่ที่โซน A3!

"เร็วเข้า เร็ว ๆ รีบไปหาเขากันเถอะ"

"อยู่ที่นี่มันน่าเบื่อจะตายชักอยู่แล้ว!" หญิงสาวทั้งสองลุกพรวดขึ้นทันที ผลักหลี่เหยียนให้เดินนำมุ่งหน้าไปยังโซน A3!

ผู้ชายสองคนตรงโต๊ะ A1 กำลังนั่งดื่มเหล้าพลางปรึกษากันว่าจะพิชิตใจสามสาวนักศึกษาคู่นี้อย่างไรดี จู่ ๆ พลันเงยหน้าขึ้น ก็เห็นพวกหล่อนพากันวิ่งไปทางโซน A3 เสียแล้ว.....

แถมพวกเธอยังคว้ากระเป๋าติดตัวไปด้วยหมด เห็นได้ชัดเลยว่าไม่ได้สนใจพวกเขาสักนิด ไม่คิดจะเปิดโอกาสให้เลยแม้แต่น้อย.......

ผู้ชายสองคนอ้าปากค้างหน้าเหวอไปเลย.....

ค่าเปิดโต๊ะโซฟาในโซน A1 ไม่ใช่ถูก ๆ ยิ่งตำแหน่งโต๊ะ 006 ของโซน A1 นั้นตั้งอยู่ตรงข้ามเวทีดีเจพอดี ในวันที่คนแน่นขนัดระเบิดเถิดเทิงขนาดนี้ ต้องมียอดใช้จ่ายขั้นต่ำถึงสามแสนหยวนเท่านั้นถึงจะได้นั่ง!

เพื่อที่จะอวดเบ่งบารมีความป๋าต่อหน้าสาว ๆ ทั้งสามคน!

พวกเขาถึงกับยอมสั่งเซตมังกรห้าสีมาตั้งห้าชุดเชียวนะ!

เซตมังกรห้าสีชุดละ 78,888 หยวน ห้าชุดก็ปาเข้าไป 394,440 หยวนแล้ว!

คืนเดียวเฉพาะแค่ค่าเครื่องดื่มก็เกือบจะแตะสี่แสนหยวนเข้าไปแล้วนะโว้ย.....

การสั่งเซตมังกรห้าสีถึงห้าชุด หน้าตาบารมีนี่จัดว่าเลิศหรูสุดขีดไปเลย!

ทีมแดนเซอร์ต่างชูป้ายไฟ เต้นตามจังหวะเพลงอยู่หน้าโต๊ะโซฟา พอได้สัมผัสสายตาแห่งความเลื่อมใสชื่นชมจากคนรอบข้าง พวกเขาก็ยิ่งรู้สึกกระหยิ่มยิ้มย่องในใจเป็นที่สุด!

ทุ่มเงินสุรุ่ยสุร่ายไม่อั้นขนาดนี้ พวกเขาคิดในใจว่ายังไงก็ต้องพิชิตใจเด็กสาวนักศึกษาที่ยังไม่เคยพบเจอโลกกว้างพวกนี้ได้อย่างแน่นอน!

ทว่าผลลัพธ์คือ สาวนักศึกษาทั้งสามคนกลับวิ่งแจ้นไปทางโซน A3 ซะงั้น......

นี่มันเล่นตลกอะไรกันวะเนี่ย?

ทั้งสองคนมองดูสาว ๆ มากมายที่อยากจะมาขอร่วมแจมโต๊ะเพราะเห็น[เซตมังกรห้าสี] แต่คุณภาพกลับเทียบไม่ได้กับพวกสาวนักศึกษาที่เพิ่งวิ่งหนีไปเมื่อครู่ สีหน้าของพวกเขาจึงเริ่มบึ้งตึงทะมึนขึ้นมาทีละน้อย.............

ในตอนนั้นเอง จินเย่ที่เพิ่งเสร็จภารกิจจากห้องน้ำก็เดินกลับมาถึงโต๊ะ 006 โซน A1 พอดี!

เขาเห็นเพื่อนทั้งสองคนนั่งดื่มเหล้าย้อมใจอยู่อย่างเดียวดาย ส่วนสาว ๆ ทั้งสามคนกลับหายไปอย่างไร้ร่องรอย

จินเย่โวยวายขึ้นมาทันที "เหี้ยเอ๊ย สาว ๆ ของกูหายหัวไปไหนกันหมดวะเนี่ย? ชวนกันไปเข้าห้องน้ำยกแก๊งเหรอไง???"

หนึ่งในสหายหน้าขาวซีดที่ร่างกายซูบโทรมจากการเสพสุขในกามารมณ์และสุราเอ่ยขึ้น "เหมือนจะวิ่งไปทางโซน A3 โน่นแล้วว่ะ"

พอได้ยินเข้า จินเย่ก็โมโหเป็นฟืนเป็นไฟ ทว่าเมื่อพูดกับน้องชายลูกพี่ลูกน้อง เขายังนับว่าพูดจาเกรงใจอยู่บ้าง "แล้วทำไมมึงไม่รั้งพวกเธอไว้ล่ะวะ สาวสวยระดับนั้นของกูถ้าหนีไปจะทำยังไง?"

จินฮวาตอบเสียงอ่อย "พวกเธอก็มีแข้งมีขาของตัวเองนะ ถ้าพวกเธอจะไป ฉันจะไปห้ามอะไรได้ล่ะ!"

จินฮวาเป็นพวกขี้ขลาดกลัวมีเรื่อง เขากลัวว่าถ้าไปหาเรื่องที่โซน A3 แล้วเกิดโดนซ้อมขึ้นมาจะทำยังไง ยิ่งเขารู้ตัวเองดีว่าทั้งส่วนสูงและรูปร่างแบบนี้ ไม่มีพลังการต่อสู้อะไรกับใครเขาเลย......

"บัดซบเอ๊ย โต๊ะโซน A1 ราคาตั้งสี่แสนกว่าของกูยังไม่พอให้พวกหล่อนเที่ยวเล่นอีกเหรอวะ ถึงได้คิดจะวิ่งแจ้นไปโต๊ะขยะ ๆ อย่างโซน A3 นั่นอีก...... หน้าอย่างกูจะเอาไปไว้ที่ไหนได้!" จินเย่แผดเสียงตะโกนอย่างเดือดดาล!

เขาหันไปถามเพื่อนอีกคนเสียงดังลั่น "เหล่าหนิว ไอ้เตี้ยมันขี้ขลาดก็ช่างหัวมันเถอะ แต่วันนี้ทำไมมึงถึงปอดแหกตามมันไปด้วยวะ? ไม่สมกับเป็นมึงเลยนี่หว่า???"

เหล่าหนิวยกเหล้าขึ้นจิบอึกหนึ่ง แล้วตอบอย่างไม่ยี่หระ "ช่วงนี้กูมีเรื่องให้ปวดหัวเยอะฉิบหาย เรื่องขี้ประติ๋วแค่นี้จะไปใส่ใจทำไม เดี๋ยวค่อยยกพวกไปพาตัวกลับมาก็สิ้นเรื่อง สาวที่พวกเราพามาแท้ ๆ หมาตัวไหนมันจะกล้าแตะต้องวะ??"

ช่วงนี้เหล่าหนิวทั้งเสียเงินทั้งอกหัก อารมณ์เสียถึงขีดสุด เขารู้สึกว่าวันเกิดปีนี้ช่างน่าเบื่อสิ้นดี.......

จากนั้นเหล่าหนิวก็เปลี่ยนเรื่อง พลางเอามือลูบท้องแล้วพูดขึ้น "กูปวดท้องนิดหน่อยว่ะ รอกูไปเข้าห้องน้ำกลับมาก่อน แล้วค่อยไปพาพวกหล่อนกลับมาจากโซน A3!"

จินเย่พูดอย่างไม่สบอารมณ์ "มีแต่มึงเนี่ยแหละไอ้เวร เรื่องมากฉิบหาย กูกับเสี่ยวฮวาจะล่วงหน้าไปก่อน รับรองว่าพอมึงขี้เสร็จกลับมา กูคงลากตัวพวกสาว ๆ กลับมาเรียบร้อยแล้ว!"

เหล่าหนิวโบกมือปัด ๆ "แบบนั้นก็ดีที่สุดแล้ว!"

..........

จินเย่มีต้นทุนชีวิตหนาพอที่จะวางก้ามได้อย่างไม่เกรงกลัวใคร พ่อของเขาทำธุรกิจค้าเหล็กเส้น ทางบ้านมีทรัพย์สินราวสองถึงสามร้อยล้านหยวน

จินเย่เกิดมาคาบช้อนเงินช้อนทองมาตั้งแต่เด็ก พอโตเป็นผู้ใหญ่ทางบ้านก็ถอยรถลัมโบร์กินีคันละเจ็ดล้านหยวนให้คันหนึ่ง ชีวิตของเขาเรียกได้ว่าราบรื่นไร้อุปสรรคมาโดยตลอด!

จินเย่อุตส่าห์ลงแรงไปไม่น้อยกว่าจะนัดพาสาวสวยระดับเก้าสิบคะแนนขึ้นไปออกมาได้ แต่มือยังไม่ทันได้จับสักนิด พวกหล่อนก็ดันวิ่งหนีไปโต๊ะคนอื่นซะงั้น!

ที่น่าโมโหไปกว่านั้นก็คือ คนเราปกติย่อมต้องเลือกสิ่งที่ดีกว่าไม่ใช่หรือ แต่นี่สามสาวกลับทิ้งโซน A1 ที่มียอดใช้จ่ายสี่แสนหยวนของพวกเขา แล้วมุ่งหน้าไปยังโซน A3 ที่มียอดใช้จ่ายแค่ห้าหมื่นหยวนเนี่ยนะ......

แม่งเอ๊ย แบบนี้ใครมันจะไปทนไหววะ!

คิดได้ดังนั้น จินเย่ก็เดินดุ่ม ๆ มุ่งหน้าไปยังโซน A3 อย่างเกรี้ยวกราด โดยมีจินฮวาเดินตามหลังต้อย ๆ ด้วยท่าทางขลาดกลัว!

จินเย่โมโหจนแทบคลั่ง ตวาดด่าลั่น "มึงเนี่ยนะ อย่างน้อยที่บ้านก็มีทรัพย์สินตั้งร้อยล้าน ช่วยทำตัวให้มันดูภูมิฐานสง่าผ่าเผยหน่อยได้ไหมวะ!"

คนขี้ขลาดอย่างจินฮวาได้แต่ตอบรับเสียงแผ่ว "อือ!"

จินเย่ยิ่งหงุดหงิดเข้าไปใหญ่ ได้แต่แอบถอนหายใจในอก ถ้าไม่ใช่เพราะจินฮวาเป็นลูกพี่ลูกน้องล่ะก็ ให้ตายยังไงเขาก็ไม่มีวันมาสุงสิงกับไอ้คนไม่ได้เรื่องพรรค์นี้เด็ดขาด!

.............

เจิ้งเสี่ยวหงมองหญิงสาวทั้งสามคนที่กำลังเดินตรงเข้ามา!

มีสองคนที่สวยมากจริง ๆ!

หนึ่งในนั้นจัดว่าสวยไม่แพ้ซูมั่วที่นั่งอยู่ข้างกายเหล่ากู้เลยแม้แต่น้อย!

บรรยากาศที่อบอวลไปด้วยฮอร์โมนทั่วทั้งผับ ประกอบกับฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ ทำให้ความกล้าของเขาพุ่งสูงขึ้นเป็นทวีคูณ เขาขยับแว่นตาขึ้น ยกมือเสยผมทรงเปิดข้างของตัวเอง แล้วคลี่ยิ้มที่คิดไปเองว่าเท่ระเบิดออกมา.....

เขาลุกขึ้นตั้งใจจะเข้าไปทักทายพวกสาว ๆ แน่นอนว่าเป้าหมายของเขาไม่ได้เล็งคนที่สวยที่สุดอยู่แล้ว

เจิ้งเสี่ยวหงยังพอประเมินตัวเองถูก เขาหมายตาสาวที่สวยเป็นอันดับสองในกลุ่มไว้ต่างหาก!

หลี่เหยียนพาหวังเยวี่ยเยวี่ยกับหยางหรูเดินตามมา ไม่นานนักทั้งสองคนก็มองเห็นไอดอลของตัวเอง ในจังหวะที่ซูมั่วเพิ่งจะลุกขึ้นรินเหล้าพอดี ภาพของ "พ่อหนุ่มชุดขาว" ในโลกแห่งความเป็นจริงจึงพลันปรากฏสู่สายตาของพวกเธอ!