ตอนที่ 073 เจิ้งเสี่ยวหงโดนซ้อม

กู้เหวินชิงเงยหน้าขึ้นมาสบตากับสามสาวพอดี...

ว้าย!

หัวใจของสามสาวเต้นระรัวแทบไม่เป็นจังหวะ นั่นมันดวงตาแบบไหนกัน ช่างดูลึกล้ำเปี่ยมเสน่ห์ ราวกับซุกซ่อนท้องฟ้าที่พร่างพรายไปด้วยดวงดาวเอาไว้ข้างใน เพียงแค่สบตาแวบเดียวก็ทำเอาพวกเธอถอนตัวไม่ขึ้นเสียแล้ว!

ไอดอลตัวจริงหล่อเหลาไร้ที่ติ มีทั้งกลิ่นอายความเยาว์วัยที่แฝงความนุ่มนวล ท่วงท่าที่แผ่ออกมาดูลึกลับซับซ้อนน่าค้นหา ยามเลิกคิ้วก็ดูหยิ่งผยองเผด็จการ ยามเม้มปากกลับดูสุภาพอ่อนโยน...

พ่อหนุ่มชุดขาวตัวจริงดูดีกว่าในจอตั้งเยอะเลยนะเนี่ย!

พวกเธอตื่นเต้นจนทำตัวไม่ถูก ไม่รู้ว่าควรเดินเข้าไปขอลายเซ็นก่อน ขอถ่ายรูปคู่ก่อน หรือควรจะทำอะไรก่อนดี...

ระหว่างที่กำลังลังเลอยู่นั้น พวกเธอก็เห็นไอ้หนุ่มแว่นท่าทางหื่นกามคนหนึ่งเดินตรงเข้ามา

เจิ้งเสี่ยวหงจ้องหยางหรูซึ่งเป็นเป้าหมายตาเป็นมัน ก่อนจะเอ่ยปากทัก "พวกคุณมาเที่ยวผับเหมือนกันเหรอครับ? ไปดื่มด้วยกันสักสองแก้วหรือนั่งคุยกันหน่อยไหม? คนเยอะ ๆ สนุกกว่านะ!"

สามสาวเบะปากมองเจิ้งเสี่ยวหงที่ดูหื่นกามอยู่บ้าง แต่หมอนี่เพิ่งเดินออกมาจากโต๊ะเดียวกับไอดอลนี่นา!

พวกเธอไม่มีทางปฏิเสธอยู่แล้ว!

ใครจะยอมทิ้งโอกาสได้ใกล้ชิดกับไอดอลกันเล่า!

ทั้งสามคนกำลังจะพยักหน้าตกลง!

ในจังหวะนั้นเอง จินเย่ที่รูปร่างสูงใหญ่ก็ตามมาทัน เขาสาวเท้าเข้ามา พอเห็นเจิ้งเสี่ยวหงกำลังเต๊าะผู้หญิงที่ตัวเองพามา!

เปลวเพลิงแห่งโทสะก็พลันลุกโชนขึ้นทันที เขารู้สึกเหมือนโดนฉีกหน้าอย่างรุนแรง!

เขาพุ่งเข้าไปตบหัวเจิ้งเสี่ยวหงเต็มแรงหนึ่งฉาด!

เจิ้งเสี่ยวหงที่กำลังชวนคุยเพลิน ๆ โดนฝ่ามือฟาดใส่โดยไม่ทันตั้งตัวจนทำอะไรไม่ถูก ไม่ใช่แค่หัวที่มึนตึ้บ แม้แต่แว่นตาก็กระเด็นหลุดหายไป

จินเย่กระทืบแว่นตาที่กระเด็นมาตกแทบเท้าจนแหลกละเอียด เมื่อความโกรธที่สะสมมานานได้รับการระบาย ใบหน้าของเขาก็เผยรอยยิ้มชั่วร้ายอย่างสะใจ

เขาแผดเสียงด่าลั่น "ไอ้แว่นหน้าม่ออย่างมึง กล้าดียังไงมาเต๊าะเด็กกู? ไม่ตักน้ำใส่กะโหลกชะโงกดูเงาตัวเองบ้างวะ? หน้าตาหื่นกามจะตายห่า ใครให้ความกล้ามึงมาวะ?"

"เหลียงจิ้งหรูเหรอไง?"

ความขัดแย้งที่ปะทุขึ้นกะทันหันทำเอาทุกคนแถวนั้นอึ้งไปตาม ๆ กัน!

หลี่เหยียน หวังเยวี่ยเยวี่ย และหยางหรูตกใจกลัวแทบแย่... จินเย่ที่ขับลัมโบร์กีนีคนนี้คิดจะทำบ้าอะไรกันแน่?

หมอนี่มีนิสัยชอบใช้ความรุนแรงงั้นเหรอ?

หวงจื่อเฉิงกับโจวเทาก็มองภาพตรงหน้าอย่างงงเป็นไก่ตาแตก... นึกว่าตัวเองตาฝาดไป... อยู่ดีไม่ว่าดีทำไมไอ้แว่นเจิ้งถึงโดนคนต่อยเอาได้ล่ะเนี่ย...

จากนั้น ความโกรธก็แล่นขึ้นสมองของทั้งสองคนทันที บัดซบ กล้าดียังไงมาตบตีเพื่อนของพวกเขา?

ทุกคนต่างเป็นวัยรุ่นอายุสิบแปดสิบเก้า กำลังเลือดร้อน มีหรือจะทนเห็นเพื่อนสนิทโดนทำร้ายต่อหน้าต่อตาได้...

ยิ่งมีฤทธิ์แอลกอฮอล์ช่วยกระตุ้น ทั้งสองคนก็ขยับตัวลุกขึ้นหมายจะเข้าไปอัดจินเย่...

ใครจะไปรู้ว่า กู้เหวินชิงกลับชิงลงมือก่อน!

เขาคว้ามือของจินเย่ที่กำลังง้างขึ้นจะฟาดลงมาอีกรอบไว้ได้อย่างแม่นยำ!

กู้เหวินชิงตบสวนกลับไปหนึ่งฉาด พลังที่ได้รับการอัปเกรดจากระบบซัดจนจินเย่เห็นดาวระยิบระยับ... หัวหมุนติ้วแทบจะสลบคาที่...

กู้เหวินชิงลากตัวจินเย่มาไว้ข้างโต๊ะ พร้อมส่งสายตาปรามการ์ดที่กำลังจะเข้ามาช่วย พอการ์ดเห็นว่าเป็นประธานกู้ ก็รู้ทันทีว่าเรื่องในวันนี้คงไม่จบลงง่าย ๆ แน่!

ไม่นานนัก การ์ดหลายคนก็เดินเข้ามาล้อมโต๊ะเอาไว้ เพื่อไม่ให้กระทบต่ออารมณ์สนุกของลูกค้ารายอื่น... และหลีกเลี่ยงไม่ให้เกิดความตื่นตระหนกโดยไม่จำเป็น!

ความจริงแล้ว ในผับที่เสียงดนตรีดังกระหึ่มจนแทบหูดับ แทบไม่มีใครสังเกตเห็นความวุ่นวายตรงนี้เลย คนที่โต๊ะข้าง ๆ ถึงจะเห็นบ้าง แต่ก็เห็นจนชินชาแล้ว...

ในผับมักจะมีพวกวัยรุ่นขี้เมาหาเรื่องกันเป็นประจำ พวกเขาเลยมองเป็นเรื่องธรรมดา อีกอย่างการ์ดของ TAXX ก็กำลังจัดการอยู่พอดี พวกเขาจึงแกล้งทำเป็นมองไม่เห็น... แล้วก้มหน้าก้มตากระดกเหล้ากันต่อ...

จินหัวที่ถูกลากเข้ามาในโต๊ะด้วยกลัวจนขาแข้งสั่นพั่บ ๆ เขากลัวจะโดนซ้อมไปด้วย จึงรีบละล่ำละลักอธิบาย "เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับผมนะ พี่ลูกพี่ลูกน้องผมเขาดึงดันจะมาเอง..."

กู้เหวินชิงเห็นท่าทางปอดแหกของจินหัวก็รู้ทันทีว่าไอ้หมอนี่ไม่มีน้ำยาจะทำอะไรได้ จึงเลิกสนใจเขา!

กู้เหวินชิงขมวดคิ้วมองจินเย่ที่ยังไม่ได้สติ เจิ้งเสี่ยวหงที่เพิ่งได้สติตาลีตาเหลือกคว้าขวดเหล้าได้ก็เทราดหัวจินเย่อย่างเอาเป็นเอาตาย พลางตะโกนด่า:

"เย็ดแม่มึงเอ๊ย เป็นประสาทเหรอวะ กูไปหาเรื่องมึงตั้งแต่เมื่อไหร่?"

เจิ้งเสี่ยวหงโมโหแทบระเบิด อยู่ดี ๆ ก็โดนตบหน้าเฉยเลย...

ถึงกูจะไปจีบสาวที่มึงพามาเที่ยวผับ แค่บอกกันดี ๆ ก็ได้ปะวะ จำเป็นต้องลงไม้ลงมือขนาดนี้เลยเหรอ?

ในพริบตาเดียว!

พอโดนเหล้าราดเข้าใส่

จินเย่ที่สลึมสลืออยู่ก็ตื่นเต็มตา ความรู้สึกแรกของเขาก็คือ ตัวเองดันถูกตบเข้าให้แล้ว... แถมยังถูกตบหน้าฉาดใหญ่ต่อหน้าต่อตาสาวที่ตัวเองคิดจะจีบอีกต่างหาก...

มิหนำซ้ำยังโดนเทเหล้าราดใส่จนเปียกชุ่มไปทั้งตัว!

อับอายขายขี้หน้าจนแทบจะแทรกแผ่นดินหนี...

คนที่เคยวางก้ามหยิ่งยโสอย่างเขา ไหนเลยจะเคยเจอความอัปยศแบบนี้มาก่อน เขาจึงแผดเสียงคำรามอย่างดุร้าย "พวกมึงไอ้พวกขี้แพ้ รู้ไหมว่ากูเป็นใคร? แค่รถที่กูขับก็คันละเจ็ดล้านแล้ว กล้าตบกู พวกมึงอย่าหวังว่าจะได้เดินขาสองข้างออกไปจาก TAXX เลย..."

เวลานี้จินเย่ต้องเผชิญหน้ากับพวกกู้เหวินชิงตามลำพัง ในใจเริ่มปอดแหกขึ้นมาบ้างแล้ว...

โดยเฉพาะฝ่ามือเมื่อครู่ของกู้เหวินชิงที่ตบเขาซะหนักหน่วง จนเกือบคิดว่าตัวเองจะต้องเอาชีวิตมาทิ้งไว้ที่นี่เสียแล้ว...

ทั้งโทสะและฤทธิ์แอลกอฮอล์ในหัวสร่างลงไปมาก เขารู้ดีว่าตอนนี้จะลงมือไม่ได้เด็ดขาด ขืนขยับตัวมีหวังโดนรุมยำเละแน่ จึงเลือกที่จะแผดเสียงโวยวายแทน:

"ที่บ้านกูมีทรัพย์สินเป็นร้อยล้าน คนกระจอกอย่างพวกมึงไม่มีปัญญาแตะต้องได้หรอกเว้ย!"

"เมื่อกี้กูเปิดโต๊ะเล่น ๆ ก็สั่งเหล้าไปตั้งสี่แสนแล้ว พวกมึงรู้ตัวไหมว่าวันนี้ไปหาเรื่องกับคนระดับไหนเข้า?"

"ลัมโบร์กีนีที่กูขับยังแพงกว่าบ้านของพวกมึงอีก..."

เขาเอาแต่วางก้ามข่มขวัญ ประกาศว่าตัวเองรวยล้นฟ้า พวกกู้เหวินชิงไม่มีทางสู้ได้หรอก...

พอเห็นว่าใช้กำลังสู้ไม่ไหว เขาก็เอาเงินมาข่มแทน!

เพราะในสังคมยุคนี้ คนรวยระดับร้อยล้านไม่ใช่คนที่คนธรรมดาจะไปมีเรื่องด้วยได้ง่าย ๆ จริง ๆ!

พอได้ยินแบบนั้น!

สามสาวที่มีฐานะทางบ้านไม่ธรรมดาอยู่แล้ว ต่างรู้สึกว่าจินเย่ทำตัวตลาดล่างสิ้นดี!

ตรงกันข้ามกับหวงจื่อเฉิง โจวเทา และเจิ้งเสี่ยวหงที่เริ่มรู้สึกกังวลขึ้นมาจริง ๆ!

เจิ้งเสี่ยวหงที่คิดจะเอาเหล้าเทราดหัวจินเย่ซ้ำอีกรอบพลันชะงักนิ่งอยู่กับที่ ไม่กล้าวู่วามอีกต่อไป!

หมัดที่หวงจื่อเฉิงกับโจวเทากำไว้แน่นค่อย ๆ คลายออกทีละน้อย!

เมื่อต้องเจอกับคำคุยโวโอ้อวดเรื่องความรวยของจินเย่ พวกเขาก็แอบตกใจอยู่ไม่น้อย!

ในสังคมยุคที่เงินเป็นใหญ่แบบนี้ คนรวยมีอภิสิทธิ์เหนือใครจริง ๆ...

ถ้าบ้านของจินเย่รวยขนาดนั้นจริง พวกเขาก็คงไม่กล้าทำอะไรบุ่มบ่ามอีก ขืนทำจินเย่บาดเจ็บขึ้นมา ด้วยความที่บ้านอีกฝ่ายมีเงินและมีเส้นสายกว้างขวาง แค่โทรศัพท์กริ๊งเดียวก็มีคนพร้อมจะถวายชีวิตให้เป็นพรวน ถึงตอนนั้นพวกเขาก็คงจบเห่แน่...

"เหล่ากู้ เอายังไงดีวะ!" โจวเทาขมวดคิ้วถามด้วยความกังวล!

ตอนนี้ สีหน้าของเจิ้งเสี่ยวหงกับหวงจื่อเฉิงก็เคร่งเครียดลงไปทันที!

แม้ว่าบ้านของกู้เหวินชิงจะมีเงินมากเหมือนกัน แต่ปัญหานี้มันดันผูกปมบาดหมางขึ้นมาแล้ว!

พวกเขารู้ดีว่า ไม่ว่าจินเย่จะเป็นฝ่ายเริ่มลงมือก่อนหรือไม่ แต่นิสัยกร่างชอบโวยวายแบบนี้ เรื่องคงไม่จบลงง่าย ๆ แน่...