ตอนที่ 074 สามสิบหกกลยุทธ์ หนีคือยอดกลยุทธ์

พอได้ยินอย่างนั้น!

เมื่อเห็นเจิ้งเสี่ยวหง โจวเทา และหวงจื่อเฉิงหน้าซีดเผือด จินเย่ก็ระเบิดเสียงหัวเราะอย่างบ้าคลั่งพลางพูดว่า:

"เพิ่งจะมารู้จักกลัวตอนนี้เหรอ สายไปแล้วโว้ย!"

"กล้ามาหาเรื่องกูนับเป็นความผิดพลาดครั้งใหญ่ที่สุดในชีวิตของพวกมึง!"

"กูจะทำให้พวกมึงทุกคนต้องชดใช้อย่างสาสม โดยเฉพาะมึง!" พอพูดถึงคำสุดท้าย สายตาของจินเย่ก็ตวัดมองกู้เหวินชิงอย่างดุดัน!

ก็ไอ้กู้เหวินชิงนี่แหละที่เพิ่งตบเขาจนร่วงลงไปกองกับพื้น... จนป่านนี้หัวของจินเย่ยังมึนตึ้บอยู่เลย!

เขายันตัวลุกขึ้นยืน ก่อนจะหันไปตะคอกใส่การ์ดของ TAXX สี่คนที่ยืนคุมเชิงอยู่ตรงทางเข้าโต๊ะด้วยความเดือดดาล:

"กูเป็นสมาชิกระดับแพลทินัมของ TAXX เติมเงินเปิดเมมเบอร์ไปตั้งสามล้าน พวกมึงที่เป็นขี้ข้าจะยืนดูสมาชิกระดับแพลทินัมโดนคนอื่นซ้อมตาปริบ ๆ งั้นเหรอ?"

"กูจะร้องเรียนพวกมึง จะสั่งไล่การ์ดขยะไม่ได้เรื่องอย่างพวกมึงออกให้หมด!"

แต่พวกการ์ดที่โดนด่ากลับยังคงยืนนิ่งไม่ไหวติง!

ตลกสิ้นดี!

คนที่ตบหน้ามึงคือประธานกู้ เจ้าของ TAXX โว้ย!

สมาชิกแพลทินัมงั้นเหรอ ต่อให้จินเย่เป็นสมาชิกไดมอนด์ที่เติมเงินสิบล้าน ถ้าต้องโดนตบก็ต้องโดนอยู่ดี!

ตอนนี้ซูมั่วได้แต่มองจินเย่ด้วยสายตาเอือมระอา!

ทายาทเศรษฐีคนนี้ดื่มเหล้าจนสมองพังไปแล้วหรือไง ถึงยังดูสถานการณ์ไม่ออกอีก?

ลองใช้สมองคิดดูสิ คนที่สั่งให้การ์ดของ TAXX ว่านอนสอนง่ายขนาดนี้ได้ย่อมมีอิทธิพลไม่ธรรมดาแน่ แล้วจินเย่ยังจะกล้าอาละวาดแบบไม่ลืมหูลืมตาอยู่อีก!

เมื่อเห็นว่ายกสถานะสมาชิกแพลทินัมของ TAXX ขึ้นมาอ้างไม่ได้ผล

จินเย่จึงทำได้เพียงควักโทรศัพท์ออกมาแล้วตะโกนลั่น:

"เย็ดแม่มึง ไอ้หมาลอบกัดกล้าตบกูเหรอ การ์ดไม่จัดการใช่ไหม? ได้ งั้นกูจะโทรเรียกคนมาเอง!"

ได้ยินเช่นนั้น กู้เหวินชิงก็ขมวดคิ้วมุ่นทันที!

ยังไม่ทันที่ประธานกู้จะได้ลงมือ!

การ์ดร่างยักษ์คนหนึ่งก็เงื้อแขนฟาดฝ่ามือเข้าใส่เต็มแรง ทำเอาเปลวไฟความกร่างที่เพิ่งฟื้นขึ้นมาของจินเย่ดับวูบลงในพริบตา...

เขาทั้งมึน ทั้งตกตะลึง!

โทรศัพท์ร่วงหล่นลงพื้น สองมือกุมแก้มตัวเองไว้พร้อมกัน...

ตาของเขาเบิกกว้าง ไม่อยากจะเชื่อกับสิ่งที่เกิดขึ้น...

ไอ้การ์ดคนนี้... มัน... มันกล้าดียังไง?

ตัวเขาเป็นถึงลูกชายมหาเศรษฐีร้อยล้าน กลับโดนคนชั้นต่ำตบหน้าเนี่ยนะ?

"ไอ้หนู ล้างปากให้สะอาดหน่อย!"

"ประธานกู้ของเราใช่คนที่แกจะมาด่าพล่อย ๆ ได้เหรอ?" การ์ดตวาดเสียงกร้าว...

จินเย่เงยหน้าขึ้น มองการ์ดคนนั้นด้วยแววตาเคียดแค้น!

การ์ดคนนี้จินเย่จำได้ดี!

เมื่อก่อนทุกครั้งที่เขามาเที่ยว TAXX การ์ดคนนี้จะพินอบพิเทากับเขาเสมอ คอยเรียกเขาว่า "คุณชายจิน" แทบทุกคำ...

แต่จินเย่กลับไม่เคยชายตามองการ์ดพวกนี้เลย ก็แค่หมาเฝ้าประตู จินเย่รู้สึกว่าการคุยกับพวกคนชั้นต่ำแบบนี้รังแต่จะทำให้ตัวเองเสียเกียรติ...

ไหนเลยจะคาดคิดว่า...

ในเวลานี้ ตัวเองกลับถูกคนตัวเล็ก ๆ ที่เขาเคยดูถูกตบหน้าเข้าให้...

ตอนนี้ใบหน้าของเขาเปลี่ยนเป็นสีตับหมู โกรธจนแทบจะเป็นบ้าตายอยู่แล้ว...

เขาไม่สนแล้วว่าอีกฝ่ายจะมีพวกมากกว่า หรือจะเป็นประธานกู้มาจากไหน...

ในหัวมีแต่ความคิดที่จะแก้แค้น!

เขายื่นมือไปจะหยิบโทรศัพท์บนพื้น ปากก็พร่ำบ่นไม่หยุด "กูต้องเอาพวกมันให้พิการ... มือไหนที่แตะต้องกู ต้องหักทิ้งให้หมด..."

กร๊อบ!

กู้เหวินชิงเหยียบลงบนไอโฟน 13 โปรของจินเย่จนแหลกละเอียดคาเท้า!

เจิ้งเสี่ยวหงเห็นดังนั้น ในใจก็พลันซาบซึ้งขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก เหล่ากู้คนนี้น่าคบหาจริง ๆ...

มึงเหยียบแว่นกูพัง เพื่อนกูก็เหยียบไอโฟน 13 โปรของมึงแหลก!

กูไม่ขาดทุนแถมได้กำไรเห็น ๆ!

"อยากโทรศัพท์เหรอ?"

"ฉันสงเคราะห์ให้!"

มุมปากของกู้เหวินชิงยกยิ้มเย้ยหยัน เขาโบกมือเบา ๆ การ์ดก็รู้หน้าที่ รีบหยิบโทรศัพท์ของตัวเองส่งให้จินเย่ทันที...

กู้เหวินชิงพูดต่อด้วยน้ำเสียงเย็นชา "ฉันยึดคติที่ว่า ถ้าใครไม่ล้ำเส้นฉัน ฉันก็ไม่ระรานใคร แต่ถ้ากล้าล้ำเส้นมา ฉันจะเอาคืนให้สาสม!"

"ให้โอกาสเรียกคนเป็นครั้งสุดท้าย วันนี้ไม่ว่าใครหน้าไหน ต่อให้เง็กเซียนฮ่องเต้เสด็จมาเองก็ขวางไม่ได้ทั้งนั้น!"

คำพูดของกู้เหวินชิงช่างเผด็จการเหลือเกิน!

แต่มันก็สมเหตุสมผล ในถิ่นของตัวเองแท้ ๆ แต่เพื่อนกลับถูกทำร้าย กู้เหวินชิงเองก็มีน้ำโหเหมือนกัน...

พอได้ยินน้ำเสียงของกู้เหวินชิง!

ซูมั่ว หลี่เหยียน หวังเยวี่ยเยวี่ย หยางหรู รวมถึงพีอาร์สาวอีกคน ต่างก็รู้สึกประทับใจในตัวเขาขึ้นมาทันที...

ผู้หญิงทุกคนต่างก็ชอบคนที่แข็งแกร่งกันทั้งนั้น!

ในเวลานี้ กู้เหวินชิงยอมมีเรื่องกับทายาทเศรษฐีเพื่อปกป้องเพื่อน การกระทำแบบนี้มันโคตรเท่ จนทำให้พวกเธอรู้สึกปลอดภัยเอามาก ๆ...

ผู้ชายที่ไม่หวั่นเกรงต่ออันตรายแบบนี้ สามารถมอบความรู้สึกปลอดภัยให้พวกเธอได้อย่างเต็มเปี่ยม!

คิ้วกระบี่ที่เลิกขึ้นของกู้เหวินชิง แฝงไว้ด้วยเสน่ห์หล่อร้ายชวนมอง!

ในวินาทีนี้ กู้เหวินชิงสลัดคราบความอ่อนโยนทิ้งไปจนหมดสิ้น เหลือไว้เพียงความหยิ่งทะนงที่แผ่ออกมา ราวกับไม่เห็นใครอยู่ในสายตา...

จินเย่กลัวจนไม่กล้าสบตากู้เหวินชิง เขากดเบอร์โทรศัพท์ด้วยมืออันสั่นเทา ก่อนจะกรอกเสียงลงไป "พี่หยางช่วยด้วยครับ น้องโดนคนอื่นซ้อม... ใช่ครับ... ที่ TAXX!"

พอรู้ว่าพี่หยางจะรีบมาทันที จินเย่ก็แอบโล่งอก...

บ้านของพี่หยางมีทรัพย์สินหลายพันล้าน เรื่องเส้นสายไม่ต้องพูดถึง รู้จักผู้คนกว้างขวางทุกระดับ ได้ยินว่ามีความสัมพันธ์บางอย่างกับเจ้าของ TAXX ด้วยซ้ำ...

ขอแค่พี่หยางมาถึง พวกตัวตลกพวกนี้ต้องโดนกวาดเรียบแน่นอน!

พอนึกถึงตรงนี้ จินเย่ก็แทบจะเห็นภาพพวกกู้เหวินชิงคุกเข่าขอโทษอยู่ตรงหน้าตัวเองแล้ว...

ใบหน้าของเขาเผยรอยยิ้มอำมหิต เดี๋ยวคอยดูเถอะ จะต้องทำลายใบหน้าหล่อเหลาไร้ที่ติตรงหน้านี้ให้เละคามือให้ได้...

เพียะ!

การ์ดฟาดฝ่ามือลงมาอีกฉาด "ยิ้มเหี้ยอะไร ให้ความเคารพประธานกู้ด้วย!"

จินเย่: "..."

จากนั้นสายตาอันดุดันของการ์ดร่างยักษ์ก็กวาดมองไปที่จินหัวผู้ขี้ขลาด เพื่อเตือนให้เขาเคารพประธานกู้ด้วยเหมือนกัน!

สายตาเพียงแวบเดียวของการ์ดทำเอาลูกพี่ลูกน้องอย่างจินหัวแทบจะฉี่ราด จินหัวที่ขี้ขลาดตาขาวกลัวจะโดนซ้อม จึงรีบปรี่เข้าไปหาพลางเอ่ยอย่างสั่นเทา:

"พี่ครับ สูบบุหรี่ฮวาจื่อสักมวนไหมครับ!"

"ไม่สูบ!"

"ฮวาจื่อสูบดีนะครับ ยี่ห้ออื่นมันแสบคอ..."

เพียะ!

การ์ดตบกบาลจินหัวไปอีกฉาด "มึงไม่ได้ยินที่กูบอกว่าไม่สูบเหรอวะ? สะกดคำว่าเคารพเป็นไหม?"

"แจกบุหรี่ต้องส่งให้ประธานกู้ก่อน มึงเสือกยื่นให้กูก่อน กะจะหาเรื่องให้กูต่อหน้าเจ้านายอย่างประธานกู้เหรอวะ?"

จินหัวโดนตบจนเอ๋อแดก กู... กูก็แค่อยากเคารพประธานกู้เลยควักบุหรี่ขึ้นมาจุดให้ไม่ใช่เหรอวะ... ถึงลำดับมันจะผิดไปหน่อยก็เถอะ

สุดท้ายก็ไม่พ้นโดนตบอยู่ดี...

ซวยแท้ ๆ... ไอ้หนุ่มขี้ขลาดได้แต่แอบร้องไห้น้ำตาตกใน...

กู้เหวินชิงสูบบุหรี่ฮวาจื่อ พลางเหลือบมองจินเย่ที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ไอ้เด็กนี่ไม่เห็นโลงศพไม่หลั่งน้ำตาจริง ๆ ไม่รู้ว่านิสัยกร่างระรานคนอื่นแบบนี้เคยสร้างความเดือดร้อนให้ใครมาเท่าไหร่แล้ว...

เจิ้งเสี่ยวหงเห็นสถานการณ์ชักจะบานปลายไปกันใหญ่ จึงขยับเข้าไปกระซิบเบา ๆ "เหล่ากู้อีกฝ่ายมันเรียกคนมาแล้วนะ สามสิบหกกลยุทธ์ หนีคือยอดกลยุทธ์นะเว้ย!"

เรื่องนี้เริ่มต้นขึ้นเพราะเจิ้งเสี่ยวหง เหล่ากู้เองก็มีเรื่องกับจินเย่เพราะช่วยเขาแท้ ๆ...

ท่าทางของจินเย่ดูฮึกเหิมและมั่นอกมั่นใจขนาดนั้น เจิ้งเสี่ยวหงเลยรู้สึกไม่สบายใจเอาเสียเลย... ถ้าเกิดเหล่ากู้ต้องมาเจ็บตัวเพราะเรื่องนี้ เขาคงกลายเป็นคนบาปแน่...