ตอนที่ 092 อะไรนะ! พ่อถูกไล่ออกแล้วเหรอ

พอได้ยินเช่นนั้น!

เหงื่อกาฬของตู้อี้เซิงก็ผุดซึมออกมาเต็มหน้าผาก...

กฎของเครือบริษัทระบุไว้อย่างชัดเจนว่า แม้จะเป็นคนวงในแนะนำมา ก็ต้องผ่านการสัมภาษณ์จากแผนกทรัพยากรบุคคลอยู่ดี...

ยังไม่ทันที่ตู้อี้เซิงจะได้อ้าปากพูดอะไร!

กู้เหวินชิงก็เอ่ยขึ้นมาอีกว่า "รถเบนซ์ที่จอดขวางอยู่หน้าประตูเครือบริษัท ก็เป็นฝีมือของคนกลุ่มนั้นด้วยใช่ไหมครับ? แถมยังเที่ยววางก้ามอ้างบารมีของรองประธานตู้ไปข่มขู่จน รปภ. ต้องยอมก้มหัวให้ วางอำนาจบาตรใหญ่เหลือเกินนะ..."

ตู้อี้เซิงยกมือปาดเหงื่อที่ผุดพรายเต็มหน้า "ประ... ประธานกู้ครับ ฟังผมอธิบายก่อนนะครับ!"

"อธิบายเหรอ? ไม่มีอะไรต้องอธิบายทั้งนั้น... การประชุมครั้งนี้ผมแจ้งล่วงหน้าแล้วไม่ใช่หรือไง แล้วก็ย้ำนักย้ำหนาแล้วด้วยว่าห้ามมาสายและห้ามขาดประชุม

คุณเห็นคำพูดของผมเป็นลมผ่านหูหรือไง? ทำไหวก็ทำ ทำไม่ไหวก็ไสหัวไปซะ เครือหวาเฟิงไม่เคยขาดแคลนคนมีความสามารถ..."

ตู้อี้เซิงเหงื่อแตกพลั่ก โดนกู้เหวินชิงตอกกลับจนหน้าแดงก่ำลามไปถึงใบหู!

เขาอับอายจนแทบอยากจะแทรกแผ่นดินหนีไปให้พ้นๆ...

ในฐานะผู้ร่วมก่อตั้งของหวาเฟิง มีแต่เขาที่เป็นฝ่ายตวาดด่าคนอื่นมาโดยตลอด...

ใครจะคิดว่าระดับรองประธานเครือบริษัทอย่างเขา จะมีวันที่ต้องมายืนนิ่งเป็นใบ้ โดนตอกหน้าจนเถียงไม่ออกต่อหน้าธารกำนัลเช่นนี้!

ไม่ใช่ว่าเขากลัวกู้เหวินชิง แต่เพราะทุกคำพูดของอีกฝ่ายมีเหตุมีผลรัดกุมจนเขาไม่อาจยกอะไรมาโต้แย้งได้เลยต่างหาก!

ทำได้เพียงยืนเป็นตัวตลก ยอมให้กู้เหวินชิงสั่งสอนอบรมตามใจชอบ...

เขารู้ดีว่าประธานคนใหม่อย่างกู้เหวินชิงกำลังเชือดไก่ให้ลิงดู เพื่อสร้างบารมีของตัวเอง!

เรื่องมาถึงขั้นนี้แล้ว เขาก็รู้แก่ใจดีว่าตนคงไม่อาจทนทำงานในเครือหวาเฟิงต่อไปได้อีกแล้ว!

ตู้อี้เซิงกัดฟันแน่น หมุนตัวก้าวออกจากห้องประชุมไปทันที!

กู้เหวินชิงไม่ได้ใส่ใจแม้แต่น้อย เขาเอ่ยเรียบๆ ว่า "แบบนี้ก็ดีที่สุดแล้ว เดี๋ยวฝ่ายบุคคลอย่าลืมตามให้เขายื่นใบลาออกให้เรียบร้อยด้วยล่ะ"

จากนั้นกู้เหวินชิงก็เอ่ยถามต่อ "แล้วอีกสามคนที่ยังไม่มาเป็นคนของแผนกไหนบ้าง?"

หลี่เจียฮุ่ยผู้ช่วยประธานตอบกลับว่า "เป็นหัวหน้าแผนกจัดการอสังหาริมทรัพย์ หัวหน้าแผนกธุรการ และผู้อำนวยการฝ่ายวางแผนค่ะ ไม่ได้ยื่นใบลาไว้เหมือนกันค่ะ!"

กู้เหวินชิงสั่งด้วยน้ำเสียงราบเรียบ "ไล่ออกให้หมด แล้วคัดเลือกคนในขึ้นมาเลื่อนตำแหน่งแทน!"

จากนั้น กู้เหวินชิงก็กวาดสายตามองไปรอบห้อง "เครือหวาเฟิงเป็นธุรกิจใหญ่โต กิจการกว้างขวาง สิ่งที่ไม่เคยขาดแคลนเลยก็คือคนมีความสามารถนี่แหละ! ทุกคนก็โปรดดูแลตัวเองให้ดีด้วยแล้วกันนะครับ!"

กู้เหวินชิงถามต่ออีกว่า "มีใครมีข้อคิดเห็นอะไรไหมครับ?"

ประธานพูดมาถึงขนาดนี้แล้ว ใครจะกล้ามีปากมีเสียงอะไรได้อีก!

แม้แต่ผู้จัดการทั่วไปอย่างจางจิ้งอินยังไม่กล้าออกความเห็น บรรดาผู้บริหารระดับล่างก็ยิ่งไม่กล้าส่งเสียงกระแอมกระไอแม้แต่น้อย...

ถึงอย่างนั้น ทุกคนต่างตกตะลึงกับความเด็ดขาดเฉียบคมของประธานกู้อย่างจัง...

ระดับรองประธานบริษัทแท้ๆ นึกจะไล่ออกก็สั่งปลดฟ้าผ่าได้ทันที!

แต่ลึกๆ แล้วทุกคนกลับสะใจอย่างบอกไม่ถูก ในที่สุดไอ้สารเลวตู้อี้เซิงที่ชอบวางอำนาจบาตรใหญ่ก็ไสหัวไปเสียที เนื้อร้ายก้อนนี้ไม่รู้เคยก่อเรื่องรังแกคนในบริษัทมามากขนาดไหนแล้ว!

อดีตประธานหลินหงเทียนเห็นแก่น้ำใจเก่าแก่จึงได้แต่เอาหูไปนาเอาตาไปไร่มาโดยตลอด!

แต่ประธานกู้คนใหม่นี้กลับลงมือจัดการอย่างเด็ดขาดไม่ไว้หน้า นึกจะไล่ออกก็สั่งปลดเดี๋ยวนั้นเลย...

ผลัดแผ่นดินใหม่ ขุนนางก็เปลี่ยนหน้าตามจริงๆ!

หลังจากนั้น กู้เหวินชิงก็เหลือบมองจางจิ้งอินผู้จัดการทั่วไปของเครือบริษัท จากข้อมูลของระบบ ถือว่าเธอมีความสามารถโดดเด่นไม่เบาในเครือหวาเฟิง!

กู้เหวินชิงจึงกล่าวกับจางจิ้งอินว่า "จู่ๆ เครือบริษัทก็มีตำแหน่งว่างลงมากมายขนาดนี้ ใครมีความสามารถก็ดันขึ้นมาแทน การตัดสินใจเรื่องพวกนี้คงต้องพึ่งพาคุณแล้วนะ ผู้จัดการจาง!"

จางจิ้งอินรีบตอบกลับทันควันว่าเป็นหน้าที่ที่เธอต้องทำอยู่แล้วค่ะ!

กู้เหวินชิงเลือกที่จะมีส่วนร่วมเฉพาะการกำหนดกลยุทธ์ของเครือบริษัทเท่านั้น ส่วนเรื่องอื่นๆ ปล่อยให้จางจิ้งอินจัดการได้อย่างเต็มที่!

เพราะตลอดหลายปีที่ผ่านมา เครือหวาเฟิงภายใต้การบริหารของเธอดำเนินไปอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อยมาโดยตลอด!

ในช่วงท้ายของการประชุม กู้เหวินชิงเปิดดูภาพรวมโครงสร้างเงินเดือนในเอกสารคร่าวๆ เมื่อเทียบกับบรรดาบริษัทอสังหาริมทรัพย์ระดับประเทศแล้ว ก็ยังถือว่าด้อยกว่าอยู่บ้าง!

อยากให้ม้าวิ่งเร็ว แต่ไม่ยอมให้ม้ากินหญ้า มันจะเป็นไปได้อย่างไรกัน!

กู้เหวินชิงตัดสินใจเด็ดขาดทันที สั่งให้จางจิ้งอินไปจัดทำตารางเป้าหมายการเติบโตของผลงานในแต่ละแผนก ขอเพียงทำผลงานได้ตามเกณฑ์ที่กำหนด ก็จะปรับขึ้นเงินเดือนให้ทันที 10%!

เป้าหมายงานของแต่ละแผนกอยู่บนพื้นฐานความเป็นจริงและทำได้จริง ขอเพียงขยันขันแข็งขึ้นอีกสักนิด ทุกคนก็ทำสำเร็จได้อย่างแน่นอน!

นั่นหมายความว่า ขอเพียงไม่ขี้เกียจสันหลังยาว พนักงานส่วนใหญ่ของเครือบริษัทก็จะได้เงินเดือนเพิ่มขึ้นอีก 10% จากฐานเงินเดือนเดิม!

ฮือฮา——

บรรดาผู้บริหารระดับสูงในห้องประชุมส่งเสียงอื้ออึงขึ้นมาทันที...

บรรดาผู้บริหารในห้องประชุมต่างตื่นเต้นดีใจกันถ้วนหน้า...

นี่ไม่ใช่แค่การขายฝันลมๆ แล้งๆ เสียหน่อย!

แต่มันคือการปรับขึ้นเงินเดือนที่จับต้องได้จริงๆ!

ประธานกู้เพิ่งเข้ามารับตำแหน่ง ก็จัดสวัสดิการให้ทุกคนแบบเต็มเหนี่ยวไม่มีกั๊ก...

แม้ประธานกู้จะดูดุดันเผด็จการไปบ้าง แต่ก็เฉพาะกับคนที่ทำความผิดก่อนเท่านั้น

ดูเอาเถอะ พอหันกลับมา เขาก็ประกาศมอบสวัสดิการชั้นยอดให้ทุกคนทันที...

เจ้านายผู้มีคุณธรรมชัดๆ!

ประธานกู้โคตรเจ๋งเลยว่ะ!

ระดับความประทับใจที่ทุกคนมีต่อประธานกู้พุ่งทะยานสูงขึ้นเป็นประวัติการณ์!

ทุ่มเททำงานงกๆ ไปเพื่ออะไรกันล่ะ ก็เพื่อเงินไม่ใช่หรือไง...

ขอแค่เงินเดือนเพิ่มขึ้น ในใจพวกเขาก็มีความสุขแล้ว นั่นหมายความว่าในแต่ละเดือนจะมีเงินไว้ใช้สอยเพิ่มขึ้นมาอีกก้อนหนึ่ง... แล้วแบบนี้จะไม่ให้ตื่นเต้นดีใจได้อย่างไรเล่า!

เมื่อกู้เหวินชิงประกาศขึ้นมาคำหนึ่งว่า "เลิกประชุม!"

เหล่าผู้บริหารระดับสูงของเครือบริษัทต่างพากันเดินออกจากห้องประชุมไปด้วยความเบิกบานใจ!

มีข่าวดีถึงสามเรื่องติดๆ กัน!

ข้อหนึ่ง ตู้อี้เซิง รองประธานบริษัทที่ชอบวางอำนาจบาตรใหญ่ถูกไล่ออกไปแล้ว!

ข้อสอง ตำแหน่งว่างในบริษัทจะคัดเลือกมาจากบรรดาพวกเขานี่เอง!

ข้อสาม ขอเพียงขยันขึ้นอีกแค่นิดเดียว เงินเดือนก็ปรับขึ้นถึง 10%!

วันแรกที่ประธานกู้เข้ารับตำแหน่ง เขาก็สร้างความเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ให้แก่เครือหวาเฟิงทันที!

ในนาทีนี้ ทุกคนต่างยำเกรงและเคารพประธานกู้จากใจจริง!

ยามประธานกู้ลงโทษคน เขาเฉียบขาดว่องไว เด็ดเดี่ยวไร้ความลังเล!

แต่พอเป็นเรื่องค่าตอบแทนของพนักงาน เขากลับใจกว้างอย่างถึงที่สุด!

สรุปได้ว่า การเผชิญหน้ากันครั้งแรกนี้ ไม่มีใครกล้าคิดดูแคลนประธานกู้เพราะเรื่องอายุที่ยังน้อยอยู่อีกต่อไปแล้ว!

การประชุมสิ้นสุดลง!

ทิศทางกลยุทธ์เบื้องต้นของเครือบริษัทเริ่มเป็นรูปเป็นร่างขึ้นมาแล้ว!

ตัวเสนียดจัญไรที่สมควรถูกกำจัดทิ้ง ก็โดนจัดการกวาดล้างออกไปจนหมดสิ้นแล้วเช่นกัน!

หลี่เจียฮุ่ยผู้ช่วยประธานโทรหาคนขับรถของเครือบริษัท เพื่อแจ้งให้เตรียมรถรอรับประธานกู้อยู่บริเวณหน้าประตูใหญ่!

ขบวนผู้คนกลุ่มใหญ่เดินตามไปส่งประธานกู้กันอย่างเอิกเกริกและพร้อมเพรียง!

แต่เพิ่งจะเดินลงมาถึงชั้นล่าง!

ก็ได้ยินเสียงชายหนุ่มคนหนึ่งข้างรถเบนซ์ กำลังเอ่ยถามเสียงดังลั่นด้วยความข้องใจว่า "เรื่องงานของพวกเหม่ยเหม่ย เมื่อกี้พ่อเพิ่งบอกว่าจัดการเรียบร้อยแล้วไม่ใช่เหรอ?"

ตู้อี้เซิงพยายามข่มอารมณ์แล้วเอ่ยบอกลูกชายไปว่า "พังหมดแล้ว!"

ทันทีที่ได้ยิน ชายหนุ่มก็ยิ่งหัวฟัดหัวเหวี่ยง "พ่อครับ พ่อเป็นถึงรองประธานบริษัทเชียวนะ อำนาจแค่จะฝากคนไม่กี่คนเข้ามาทำงานยังไม่มีเลยเหรอ? ใครมันจะมีอำนาจล้นฟ้ามาจากไหน ถึงกล้ามาทำลายเรื่องที่พ่อเป็นคนจัดการให้พังไม่เป็นท่าได้ขนาดนี้กันห๊ะ?"

กู้เหวินชิงเองก็ระอาใจกับไอ้ลูกชายของรองประธานคนนี้เหลือเกิน บัดซบเอ๊ย ทีอยู่ต่อหน้าเซี่ยงเหม่ยแฟนสาวล่ะหงอเหมือนหมา แต่พอกับพ่อตัวเองล่ะขึ้นเสียงเกรี้ยวกราดเก่งนักนะ!

กู้เหวินชิงแสยะยิ้มเยาะ ก่อนจะเอ่ยตอบไปว่า "ฉันเอง!"

พอได้ยินเสียงที่แทรกขึ้นมาทางด้านหลังอย่างกะทันหัน!

กลุ่มวัยรุ่นทั้งสี่คนรวมถึงตู้อี้เซิงอดีตรองประธานเครือบริษัท ต่างก็หันขวับไปมองด้านหลังทันที!

นั่นมันกลุ่มผู้บริหารระดับสูงของบริษัทมากันทั้งโขยงเลยนี่หว่า!

ชายหนุ่มเห็นว่ากู้เหวินชิงอายุยังน้อย จึงตะโกนถามสวนไปด้วยความสงสัยระคนดูถูก "แค่มึงเนี่ยนะ? มึงรู้ไหมว่าพ่อกูเป็น..."

กู้เหวินชิงเอ่ยขัดบทชายหนุ่มทันที...

เขาเอ่ยปากด้วยน้ำเสียงราบเรียบว่า "ฉันรู้ว่าพ่อแกเป็นรองประธาน แล้วมันยังไงล่ะ?"

"แล้วก็มีเรื่องจะบอกแกอีกสักเรื่อง ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป พ่อของแกไม่ได้เป็นรองประธานของเครือบริษัทนี้อีกต่อไปแล้ว!"

เมื่อได้ยินเช่นนั้น ชายหนุ่มก็ขมวดคิ้วจ้องมองกู้เหวินชิงด้วยความโกรธจัด "มึงพล่ามห่าอะไรของมึงวะ? ดูท่ามึงคงไม่อยากทำงานที่หวาเฟิงต่อไปแล้วใช่ไหม!"

"พ่อกูเป็นถึงรองประธานเชียวนะ ใครหน้าไหนมันจะมีอำนาจล้นฟ้ากล้ามาไล่เขาออกได้! กูว่ามึงคงเด็กเกินไปจนไม่ประสีประสาแล้วมั้งเนี่ย!"

ทันทีที่ได้ยินคำพูดของชายหนุ่ม บรรดาผู้บริหารระดับสูงทุกคนที่ยืนอยู่ตรงนั้น ต่างก็พากันทำสีหน้าพิลึกพิลั่น...

ดูท่าแล้ว!

คุณชายลูกของรองประธานตู้คนนี้ คงยังดูไม่ออกจริงๆ สินะว่าสถานการณ์ตอนนี้มันเปลี่ยนไปถึงไหนต่อไหนแล้ว...