ตอนที่ 25 คำมั่นหนักแน่น

เวลานี้ในคอมเมนต์สดมีผู้คนจำนวนมากที่กำลังตั้งตารอคอยอย่างใจจดใจจ่อ

ทว่าพวกที่คอยแช่งให้ล้มเหลวก็มีไม่น้อย เห็นได้ชัดว่ามีคนอิจฉาฉินเป่าเปาจนเริ่มออกลายก่อกวนแล้ว

ทว่า ทันทีที่เสียงดนตรีท่อนอินโทรดังขึ้น

น้ำเสียงทรงพลังขับขานเนื้อเพลงที่เปี่ยมด้วยความขบถและเกลียดชังความธรรมดาสามัญ ปลดปล่อยความบ้าคลั่งท้าทายอนาคตอันโหดร้ายอย่างไม่ยอมจำนน

"ถึงเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าสิ่งเหล่านั้นคือสิ่งที่ฉันรักที่สุด!"

"ปล่อยให้กลางฤดูร้อนได้โลดเล่น ปล่อยให้อนาคตอันโหดร้าย ถูกเหวี่ยงทิ้งไปไกลโพ้นปีแสง!"

♪

"ฉันจะเอา ฉันจะรัก ฉันจะบ้าคลั่ง ฉันจะเอา ฉันจะบ้าคลั่ง!"

"ความบ้าคลั่งกลางฤดูร้อน ทะยานไปไกลถึงอีกฟากของปีแสง"

"หรือการเติบโตเป็นผู้ใหญ่ คือความแหลกสลายที่คนเราทุกคนต้องเผชิญ!"

เพลง "ปีแสงกลางฤดูร้อน" ที่หลินเฟิงเลือกให้ฉินเป่าเปานั้น เป็นเวอร์ชันที่เฉินปิงเคยร้องไว้

ดังนั้นเมื่อเสียงคีย์สูงและเสียงคำรามอันดุดันถูกเปล่งออกมา จึงระเบิดพลังสะกดคนดูจนเวทีแทบแตก

"พระเจ้าช่วย เทพธิดาของฉัน เท่ชะมัด!"

"ฉันเป็นผู้หญิงแท้ๆ ยังตกหลุมรักเลย!"

"โอ้โห เมียผม สู้ๆ นะครับ!"

"ตกลงว่าไอดอลของเธอคือใครกันแน่เนี่ย?"

"เดือดเกินไปแล้ว!"

"เพลงนี้แต่งออกมาได้สุดจริง ยอมรับเลย!"

"เชี่ย หลินเฟิงยกเพลงดีขนาดนี้ให้ฉินเป่าเปาเนี่ยนะ?" จางเหิงถึงกับอึ้งไปในทันที!

"ผมว่าวงการเพลงน่าจะมีเรื่องใหญ่เกิดขึ้นแล้วล่ะ!" ถังเซียว ผู้อำนวยการฝ่ายดนตรีของรายการ "โยวเซิงอิน" เอ่ยขึ้นด้วยสีหน้าจริงจัง

เพราะตอนนี้ทั้งเพลง "ในเสียงเพลงของฉัน" "สิบปี" "หากวัยเยาว์เปี่ยมความสามารถ" "ปีแสงกลางฤดูร้อน" และ "เซเรเนดยามเที่ยงคืน" ต่างเริ่มส่งสัญญาณสั่นสะเทือนชาร์ตเพลงบนแพลตฟอร์มดนตรีชั้นนำต่างๆ ประหนึ่งกำลังจะกวาดล้างและยึดครองทุกชาร์ตอย่างไรอย่างนั้น

"ผมชักอยากเห็นแล้วสิว่า พอทุกคนรู้ว่าเพลงพวกนี้ล้วนมาจากฝีมือของหลินเฟิงทั้งสิ้น วงการบันเทิงทั้งหมดจะตกอยู่ในสภาพไหน?"

ส่วนในช่องคอมเมนต์สด แม้กระทั่งคนในแวดวงดนตรีจำนวนมากก็แทบจะคลั่งตายกันหมดแล้ว!

"ตกลงมันเป็นใครกันแน่วะ?"

"ไอ้เวรเอ๊ย แต่งเพลงไหนก็ดังเพลงนั้น กะจะไม่ให้พวกเราในวงการเพลงมีที่ยืนกันเลยใช่ไหม?"

คอมเมนต์สดระเบิดความคลั่ง ขณะที่นักร้องในวงการเพลงไม่น้อยต่างก็เหวอรับประทานไปตามๆ กันในคราวนี้

เพราะตั้งแต่ตอนที่ฉินเป่าเปาร้องเพลง "ในเสียงเพลงของฉัน" เป็นครั้งแรก ก็ทำให้หลายคนเริ่มรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติแล้ว

พอเพลง "ปีแสงกลางฤดูร้อน" ถูกปล่อยออกมาอีกตอนนี้ ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าต้องดังเป็นพลุแตกอีกแน่นอน

"'หรือการเติบโตคือความเน่าเฟะที่มนุษย์ทุกคนต้องเผชิญ!' โคตรชอบท่อนนี้เลยว่ะ" คอมเมนต์สดระเบิดความเห็นกันอย่างล้นหลาม

ไม่ต้องสงสัยเลยว่า ฉินเป่าเปาสามารถคว้าอันดับหนึ่งและผ่านเข้ารอบต่อไปได้อีกครั้งด้วยเพลงใหม่เพลงนี้

"ไม่มีคู่แข่งคนไหนสู้ได้สักคนเลย เทียบชั้นกับหลินเฟิงฝั่งโน้นได้สบายๆ เลยนะเนี่ย!"

"ฉันเห็นสีหน้าของผู้เข้าแข่งขันคนอื่นดูไม่ค่อยสู้ดีเอาเสียเลยจริงๆ!"

"นี่มันการลดมิติลงมาถล่มกันชัดๆ!"

"คนที่แต่งเพลงนี้มีความสามารถล้นเหลือจริงๆ แน่นอนว่าเป่าเปาก็ร้องได้เพราะมากด้วย!"

คลิปเวอร์ชันตัดเฉพาะการแสดงถูกปล่อยออกมา และพุ่งทะยานขึ้นสู่ชาร์ตเพลงฮิตอย่างรวดเร็ว

สิ่งนี้ยิ่งทำให้นักร้องในวงการเพลงเริ่มรู้สึกกดดันและสัมผัสได้ถึงความผิดปกติมากขึ้นเรื่อยๆ

ในขณะที่อีกด้านหนึ่ง รายการ "โยวเซิงอิน" อีพีสามก็เตรียมพร้อมที่จะเริ่มบันทึกเทปแล้ว

เวลานี้หวังเจียงซานกำลังปรึกษาหารือบางอย่างอยู่กับจางจื่ออั๋ง

ครั้งนี้จางจื่ออั๋งได้ติดต่อไปยังซูเปอร์สตาร์สายร็อกของวงการเพลง และคว้าสิทธิ์เพลง "ร็อกไม่มีวันตาย" มาครองได้สำเร็จ

ย้อนกลับไปตอนที่เพลงนี้ปล่อยออกมา มันฮิตติดลมบนไปทั่วทุกตรอกซอกซอยของหัวเซี่ยในโลกใบนี้ หรืออาจเรียกได้ว่าโด่งดังเปรี้ยงปร้างไปทั่วทั้งประเทศ

และผู้สร้างสรรค์เพลงนี้อย่างเฉินเทียนเสียงก็สร้างชื่อจนโด่งดังในชั่วข้ามคืน กลายเป็นนักร้องแถวหน้าของวงการเพลงไปในทันที

การที่จางจื่ออั๋งได้เพลงนี้มาครอบครอง เรียกได้ว่าเป็นเพราะเส้นสายของทางค่ายเทียนอวี๋ล้วนๆ

ในตอนนี้ไม่เพียงแต่หวังเจียงซานจะมาช่วยชี้แนะจางจื่ออั๋งเท่านั้น แม้กระทั่งเฉินเทียนเสียงเองก็ยังเดินทางมาด้วยตัวเอง

"เพลงของฉัน ไม่ต้องกังวลหรอก ไม่จำเป็นต้องไปดัดแปลงอะไรทั้งนั้น นายแค่ต้องพยายามยกระดับความสมบูรณ์แบบในการร้องให้ได้มากที่สุดก็พอแล้ว" เฉินเทียนเสียงเอ่ยด้วยความมั่นใจเต็มเปี่ยม

เพลงของเขาเพลงนี้ ขอเพียงนำมาใช้ในการแข่งขัน มันก็แทบจะกลายเป็นการทิ้งไพ่ตายระดับโจ๊กเกอร์คู่ อาศัยเพียงเพลงนี้เพลงเดียวก็คว้าชัยชนะมาครองได้อย่างแน่นอน

นี่คือเพลงแนวร็อกสไตล์เฮฟวีเมทัล

เพลงประเภทนี้ หากคู่แข่งร้องเพลงช้าบัลลาด หลังจากผู้ชมฟังเพลงช้าจบ ก็จะถูกเพลงนี้จุดประกายอารมณ์ให้ลุกโชนได้อย่างง่ายดาย จนลืมความรู้สึกจากเพลงช้าก่อนหน้าไปจนหมดสิ้น

แต่ถ้าหากร้องเพลงนี้เป็นเพลงแรก แล้วคู่แข่งมาร้องเพลงช้าตามหลัง ผู้ชมที่ถูกเพลงนี้กระตุ้นให้เดือดพล่านไปแล้ว ก็แทบจะไม่สามารถสงบใจลงเพื่อฟังเพลงช้าบัลลาดได้อีกต่อไป

ดังนั้นเพลง "ร็อกไม่มีวันตาย" เพลงนี้ จึงเป็นอาวุธสังหารที่ปิดฉากเพลงช้าได้อย่างสมบูรณ์แบบที่สุด

ในจุดนี้เฉินเทียนเสียงมั่นใจมาก ส่วนหวังเจียงซานก็ไม่กล้าออกความเห็นอะไรมากนัก เพราะอย่างไรเฉินเทียนเสียงก็เดบิวต์เข้าวงการก่อนเขา ถือเป็นรุ่นพี่คนหนึ่ง และเพลงนี้ก็เจ๋งเป้งสมคำร่ำลือจริง ๆ

"เสี่ยวจาง นายวางใจได้เลย เมื่อกี้ฉันฟังไปสองรอบก็พอใจมากแล้ว!" เฉินเทียนเสียงตบไหล่จางจื่ออั๋งเบา ๆ

จางจื่ออั๋งเผยยิ้มเปี่ยมความมั่นใจ ศักดิ์ศรีที่เสียไปในอีพีสอง เขาจะกู้คืนกลับมาให้หมด!

"สืบมาได้หรือยังว่าฝั่งหลินเฟิงจะร้องเพลงอะไร" ลู่อวิ๋นกำลังเติมหน้าอยู่ในห้องแต่งตัว

"ยังเลยครับ ทางทีมผู้กำกับไม่รู้จริง ๆ จนถึงตอนนี้หลินเฟิงยังไม่ได้ส่งดนตรีเรียบเรียงเสียงประสานให้ทีมงานเลยครับ" ผู้ช่วยส่วนตัวตอบ

"ฉันเดาว่าคงเป็นพวกเพลงช้าซึ้ง ๆ นั่นแหละ แต่คืนนี้จางจื่ออั๋งเตรียมปล่อยของชิ้นใหญ่ไว้แล้ว!" ลู่อวิ๋นแสยะยิ้มเย็นชา

"ยังดีที่หมอนั่นไม่ได้คิดจะเลือกแข่งกับฉัน ไม่อย่างนั้นฉันคงรู้สึกว่าอันตรายเหมือนกัน" ลู่อวิ๋นเอ่ย

ส่วนทางด้านกัวเทียนเฉิง ลูกทีมในมือเขามีแค่สามคน สองคนกำลังเตรียมตัวอย่างขะมักเขม้น มีเพียงหลินเฟิงคนเดียวเท่านั้นที่จนป่านนี้ยังไม่แม้แต่จะโผล่หน้ามาให้เห็น

กัวเทียนเฉิงเป็นคนอารมณ์ดี ประกอบกับหลินเฟิงเคยบอกเขาเป็นการส่วนตัวแล้วว่าจะร้องเพลงที่แต่งเองตลอด กัวเทียนเฉิงจึงคร้านจะไปช่วยหลินเฟิงเลือกเพลง

ที่สำคัญคือ หลังจากกัวเทียนเฉิงกลับไปตั้งใจฟังเพลง "เซเรเนดยามดึก" อีกรอบ เขาก็พลันตระหนักได้ว่า

ตัวเขาดูเหมือนไม่มีอะไรจะไปสอนหมอนี่ได้เลย ทั้งการเรียบเรียงดนตรี การแต่งเนื้อร้อง การขับร้อง เทคนิคเสียง ลีลาบนเวที ไม่มีสักอย่างเดียวกัวเทียนเฉิงที่รู้สึกว่าตัวเองจะสั่งสอนหลินเฟิงได้

ถึงจะบอกว่าเป็นเมนเทอร์ของหลินเฟิง แต่กัวเทียนเฉิงพบว่า อีกฝ่ายดูเหมือนจะทำเป็นไปหมดทุกอย่าง ตัวเขาไม่ต้องเหนื่อยเปลืองแรงเป็นห่วงเลยสักนิด

ทว่ากัวเทียนเฉิงกลับเฝ้ารอเป็นอย่างยิ่งว่า คืนนี้หลินเฟิงจะงัดผลงานเพลงแบบไหนออกมากันแน่

จากนั้นเขาก็ยังคงโทรศัพท์ไปหาหลินเฟิง ผู้เข้าแข่งขันคนอื่นต่างมารอเตรียมตัวกับเขาแต่หัววัน ทว่าเวลานี้หลินเฟิงกลับดูเหมือนจะยังคงนอนหลับอยู่

เนื่องจากวันนี้ต้องอัดรายการสองอีพีรวด หลินเฟิงจึงกะว่าจะนอนกลางวันตุนเอาไว้ก่อน จะได้ไม่ง่วงซึมตอนกลางคืน

"วันนี้นายกะจะร้องเพลงอะไร"

"ฉันได้ยินมาว่าทางจางจื่ออั๋งคว้าเอาเพลง "ร็อกไม่มีวันตาย" ของซูเปอร์สตาร์สายร็อกไปครองได้แล้วนะ"

"นายจะร้องเพลง "สิบปี" หรือเพลง "หากยามเยาว์ประสบความสำเร็จ" ของนายล่ะ" กัวเทียนเฉิงเอ่ยถาม

เขากลัวว่าหลินเฟิงจะหยิบเพลงช้าบัลลาดออกมา ถึงเวลานั้นคงเสียเปรียบอย่างแน่นอน

เพราะการดวลกันคืนนี้เป็นการโหวตจากคณะกรรมการผู้ชมห้าร้อยคน

ความเห็นของเหล่าเมนเทอร์ไม่สามารถเปลี่ยนผลการตัดสินขั้นสุดท้ายได้

"ผมยังคิดไม่ออกเลยครับ" หลินเฟิงตอบตามตรง

"นายยังคิดไม่ออกอีกเหรอ!"

"พี่เบิ้มครับ เหลือเวลาอีกแค่สามชั่วโมงก่อนเริ่มอัดรายการแล้วนะ!" แม้แต่กัวเทียนเฉิงก็ยังตกใจสะดุ้งโหยง

"จะให้ฉันช่วยหาเพลงให้นายไหม" กัวเทียนเฉิงรีบพูด หลินเฟิงเป็นผู้เข้าแข่งขันที่เขาคาดหวังมากที่สุด เขาไม่ได้มองหลินเฟิงเป็นแค่ลูกทีมด้วยซ้ำ ถึงขั้นเรียกแซวเล่น ๆ ว่าพี่เบิ้ม

ดังนั้น เขาจึงไม่อยากให้หลินเฟิงแพ้อย่างแน่นอน

"ไม่ต้องหรอกครับ เดี๋ยวผมขอคิดดูอีกที" หลินเฟิงยิ้มพลางตอบ

"งั้นนายก็เตรียมตัวมาได้แล้ว เลิกนอนต่อเถอะ" กัวเทียนเฉิงวางสายไป

ขณะเดียวกัน หวังเจียงซานก็จงใจแวะเวียนมาหาถึงห้องของกัวเทียนเฉิง

"ราชาเพลงกัว วันนี้ทีมคุณเตรียมร้องเพลงอะไรกันเหรอครับ"

"เอ๊ะ แล้วหลินเฟิงล่ะครับ" หวังเจียงซานกวาดตามองรอบหนึ่ง ในโซนเตรียมตัวกลับไม่มีเงาของหลินเฟิงอยู่เลย