ตอนที่ 52 เดินหน้าไล่เชือดต่อ

ไม่ว่าจะเป็นผู้ชมในฮอลล์ เมนเทอร์ นักร้องคนอื่น ๆ หรือแม้แต่นักร้องในวงการเพลงที่กำลังดูการถ่ายทอดสดอยู่

นาทีนี้ต่างก็อึ้งกิมกี่ไปตาม ๆ กัน!

ทุกคนล้วนตกตะลึงกับเพลงนี้ของหลินเฟิง!

ต่างเหลือเชื่อที่หลินเฟิงเพิ่งจะปล่อยเพลงไม้ตายระดับ "โอเวอร์" ไปแท้ ๆ แต่กลับงัดเพลงสุดสะเทือนเลื่อนลั่นแบบนี้ออกมาได้อีกเพลง!

ลู่อวิ๋นกับลู่ว่านหว่านได้ยินเพลงนี้แล้วแทบไม่อยากจะเชื่อหู ลู่อวิ๋นคิดไม่ตกจริง ๆ ว่าทำไมหลินเฟิงถึงได้เปี่ยมพรสวรรค์กาชาปองระดับนี้?

เพลงระดับตบคว่ำได้ทั้งวงการบันเทิงแบบนี้ แค่อ้าปากก็ร้องออกมาได้เลยงั้นเหรอ

ส่วนจางจื่ออั๋งกับเฉินเทียนเสียงยิ่งหน้าซีดเผือดเป็นไก่ต้ม เดิมทีแค่เพลง "โอเวอร์" ก็บดขยี้กดหัวพวกเขาจนจมดินไปแล้ว

พอมาเจอเพลง "ผู้กล้าผู้โดดเดี่ยว" เพลงนี้เข้าไป ก็เหมือนกระทืบซ้ำจนมิดฝังลึกเข้าไปใต้ดิน แงะยังไงก็ไม่ออกแล้ว

หลินเฟิงมันจะเก่งเกินไปแล้วมั้ง

"แล้วแบบนี้จะไปสู้ยังไงไหว"

"จะแข่งต่อยังไงวะ!" จางจื่ออั๋งแผดเสียงลั่นอยู่หลังเวที!

"ผมบอกแล้วไงว่าเขาควรจะมานั่งตรงนี้กับพวกเรา!" กัวเทียนเฉิงอินกับเพลงนี้ขั้นสุด ถึงกับดีดดิ้นออกท่าทางอย่างตื่นเต้น

หลินเฟิงระเบิดพลังเต็มสูบ!

ท่วงทำนองท่อนฮุคอันทรงพลังที่ขับขานถึงจิตวิญญาณแห่งการต่อสู้จากซากปรักหักพัง สรรเสริญผู้กล้าที่ไม่ยอมจำนนต่อความมืดมิดและโชคชะตา ปลุกเร้าหัวใจคนฟังให้ลุกโชน

"นายจะสร้างอาณาจักรของนายขึ้นมา บนซากปรักหักพังนั้น!"

"จะไปไหม ไปสิ ด้วยความฝันที่ต่ำต้อยที่สุด!"

"จะสู้ไหม สู้สิ ด้วยความฝันที่ทรนงเด็ดเดี่ยวที่สุด!"

"แด่เสียงสะอื้นไห้และเสียงคำรามกู่ก้องในค่ำคืนอันมืดมิด!"

"ใครบอกว่าต้องยืนอยู่ท่ามกลางแสงสว่างเท่านั้นถึงจะนับเป็นวีรบุรุษ!"

พอร้องมาถึงช่วงท้าย ผู้ชมบางส่วนก็เริ่มร้องตามได้แล้ว แม้แต่คนที่ไม่รู้เนื้อร้องก็ยังฮัมตามทำนองไปด้วย!

ท่อนร้องที่ย้ำเตือนถึงความมุ่งมั่นอันเด็ดเดี่ยว แม้มีเพียงเสื้อคลุมขาดรุ่งริ่งแต่ก็พร้อมจะต่อสู้เพื่อความฝันอันสูงส่ง

♪ ผู้ชมห้าหมื่นคนร่วมกันประสานเสียงร้องตามกระหึ่ม!

หลินเฟิงใช้เพลง "ผู้กล้าผู้โดดเดี่ยว" สะกดและสยบผู้ชมทุกคนในฮอลล์แทบจะในทันที!

แม้แต่ทีมงานหลังเวทีก็ยังตื่นเต้นจนเนื้อเต้น

"ฉันรักเขาจะตายอยู่แล้ว เขาร้องถึงพวกเราชัด ๆ!"

"พวกเราไม่ได้ยืนอยู่หน้าเวที ไม่ได้ยืนอยู่ท่ามกลางแสงสปอตไลต์ แต่พวกเราก็คือฮีโร่ที่อยู่เบื้องหลังเหมือนกันนะ!" หญิงสาวคนหนึ่งน้ำตาคลอเบ้าขึ้นมา เอ่ยด้วยความตื้นตันใจ

เพลงจบลงแล้ว หลินเฟิงยืนตระหง่านอยู่บนเวทีพร้อมกับกางแขนทั้งสองข้างออก!

เสียงปรบมือด้านล่างเวทีดังกึกก้องประหนึ่งคลื่นยักษ์สึนามิและพายุฝนกระหน่ำ!

"เขาหล่อมากเลยอะ!"

"กรี๊ดดด หลินเฟิง ฉันอยากมีลูกกับคุณ!"

"สามี! สามีขา! สามี!" บรรดาแฟนคลับสาว ๆ ในฮอลล์กรีดร้องคลั่งไคล้กันจนแทบบ้า!

เพลง "ผู้กล้าผู้โดดเดี่ยว" หนึ่งเพลง ผนวกกับภาพหลินเฟิงที่ยืนอ้าแขนรับเสียงโห่ร้องสรรเสริญและเสียงปรบมือจากทุกทิศทุกทางบนเวทีในยามนี้!

"เท่มาก โคตรเท่เลย หลินเฟิง คุณโคตรเท่เลย!" ราชินีเพลงจางน่าในเวลานี้ก็อดไม่ได้ที่จะตะโกนตามไปด้วย

ที่ผ่านมามีแต่คนอื่นอยู่ใต้เวทีคอยตื่นเต้นและคลั่งไคล้เธอ เธอไม่เคยต้องมาคลั่งไคล้ใครแบบนี้มาก่อน

เพราะเธอคือราชินีเพลง เป็นไอดอลของแฟนคลับนับไม่ถ้วน!

ตอนนี้เธอเข้าใจแล้วว่าทำไมแฟนคลับของตัวเองถึงได้คลั่งขนาดนั้น เพราะตอนนี้เธอก็แทบจะคลั่งเพราะหลินเฟิงเหมือนกัน!

หลินเฟิงใช้เพลง "โอเวอร์" หนึ่งเพลง กับ "ผู้กล้าผู้โดดเดี่ยว" อีกหนึ่งเพลง สยบเธอจนราบคาบอย่างสิ้นเชิง!

ตอนนี้เธอกลายเป็นแฟนคลับตัวยง เป็นติ่งตัวแม่ของหลินเฟิงไปเรียบร้อยแล้ว!

คนเดียวในงานที่ได้ยินเสียงกรี๊ดกร๊าดบ้าคลั่งของพวกผู้หญิงแล้วชักสีหน้าไม่สบอารมณ์ก็คือฉินเป่าเปา!

เธอหึงเข้าแล้ว!

ทว่านาทีนี้เธอก็ตื่นเต้นตื้นตันจนทนไม่ไหวเช่นกัน เพราะผู้ชายคนนี้กำลังเปล่งประกายเจิดจรัสประหนึ่งเทพสวรรค์จุติลงมาก็ไม่ปาน!

หล่อเหลาบาดใจจนสายตาของเธอเต็มเปี่ยมไปด้วยความรักใคร่!

ไม่ใช่แค่คนดูใต้เวที แต่หน้าจอโทรทัศน์ก็มีคนพูดถึงกันสนั่น

"เชี่ย พี่ชายคนนี้โคตรเท่เลย!" นี่เป็นเสียงของเด็กประถมคนหนึ่งที่เมื่อกี้กำลังเล่นเกมอยู่แท้ ๆ แต่กลับถูกเพลง "ผู้กล้าผู้โดดเดี่ยว" ดึงดูดสายตาเข้ามา

"พ่อหนุ่มคนนี้ใช้ได้เลย หล่อกว่าพวกดาราอะไรนั่นตั้งเยอะ ออร่าดีจริง ๆ" คุณป้าคนหนึ่งมองจอทีวีแล้วเอ่ยชม

"เสี่ยวหลาน พ่อหนุ่มคนนี้ชื่ออะไรนะ"

"หลินเฟิงค่ะแม่ เขาชื่อหลินเฟิง!" เด็กสาวคนหนึ่งเอามือเท้าคางพลางมองโทรทัศน์ตาไม่กะพริบ

"จะหาแฟนมันต้องหาแบบนี้ ถ้าแกมีความสามารถพอนะ วันหลังก็พาพ่อหนุ่มคนนี้กลับบ้านมาให้แม่ดูตัวเลย!"

เด็กสาวถึงกับพูดไม่ออก...

ข้อความคอมเมนต์บนไลฟ์สตรีมก็เดือดพล่านขึ้นมาในวินาทีนี้เช่นเดียวกัน!

"ไล่เชือดเรียบ กวาดล้างทั้งวงการ!"

"ขึ้นหิ้งระดับเทพ หลินเฟิงของฉันขึ้นแท่นเป็นเทพไปแล้ว!"

"มาๆๆ พวกแอนตี้ทั้งหลาย ลองแซะต่ออีกสักทีสิวะ!"

"นี่ไงที่เรียกว่าลดมิติลงมาบดขยี้!"

"อะไรคือการบดขยี้อย่างสิ้นเชิงในแมตช์ระดับท็อป?"

"แบบนี้ไงล่ะ!"

"เชี่ยเอ๊ย เจ้าหมอนี่เท่กระแทกหน้ากูเต็มๆ!"

ช่องว่างของฝีมือนั้นห่างชั้นกันเกินไปจริงๆ ห่างชั้นจนแทบไม่ต้องลุ้นเลยด้วยซ้ำ!

"ผู้เข้าแข่งขันคนอื่นตอนนี้ยืนเอ๋อแดกกันหมดแล้ว!"

"ฉันบอกตั้งนานแล้ว อย่าว่าแต่ผู้เข้าแข่งขันพวกนี้เลย วงการเพลงทั้งวงการให้ไปลากใครมาก็ได้ ถ้าชนะพี่เฟิงของฉันได้ ฉันยอมเปลี่ยนไปใช้นามสกุลเดียวกับแกเลย!"

"ใครจะไปคิดว่าเปิดมาใบแรกก็ลงไพ่ไม้ตายก้นหีบ แล้วยังซัดเพลงระดับไม้ตายตามมาติดๆ อีกเพลงวะ?"

"จางจื่ออั๋ง แพ้ไปไม่น่าอายหรอก วันหน้าคุณจะรู้สึกเป็นเกียรติด้วยซ้ำ!"

คอมเมนต์บนหน้าจอปลิวว่อนรัวๆ ไม่ขาดสาย!

ส่วนทางด้านพิธีกรในเวลานี้ เดิมทีตั้งใจจะขึ้นเวทีเพื่อประกาศผลและคะแนนโหวต

ทว่าคะแนนโหวตของหลินเฟิงในตอนนี้พุ่งทะยานแตะสิบล้านไปตรงๆ แล้ว!

แต่ทันทีที่พิธีกรก้าวขึ้นไป ผู้ชมด้านล่างเวทีก็คลั่งกันไปหมด

"ขออีกเพลง!"

"ขออีกเพลง!"

เห็นได้ชัดว่าผู้ชมยังฟังไม่จุใจ และยังไม่หนำใจกันเลยสักนิด!

"เชี่ยเอ๊ย จะบ้าตาย ยังจะให้พี่เฟิงร้องอีกเหรอ?" คอมเมนต์ระเบิดขึ้นอีกระลอก

"นี่น่าจะถึงขีดจำกัดแล้วนะ เขาคงไม่มีเพลงใหม่อีกหรอกมั้ง?"

"ฉันไม่เชื่อหรอก เขาจะร้องอีกจริงดิ?"

พิธีกรที่ถือไมโครโฟนก้าวขึ้นเวทีมาแล้ว แต่ในหูฟังกลับมีเสียงของจางเหิงดังขึ้น

"คุณลงมาก่อน ยกเวทีให้หลินเฟิง!" จางเหิงสั่งการ

เดิมทีพวกเขาก็อยากให้หลินเฟิงร้องเพิ่มอีกสักสองเพลงอยู่แล้ว ในเมื่อตอนนี้ผู้ชมส่งเสียงเรียกร้อง จึงถือโอกาสไหลตามน้ำไปเลย!

พิธีกรจึงต้องถอยกลับลงไปอีกครั้ง

บนเวทีเหลือเพียงหลินเฟิงยืนอยู่ตามลำพัง

"ขออีกเพลง!"

"ขออีกเพลง!" เสียงกู่ร้องดังกึกก้องประดุจคลื่นซัดสาด

ทันใดนั้น หลินเฟิงก็ยกมือข้างหนึ่งขึ้นกดสัญญาณลงฉับพลัน!

ทั่วทั้งฮอลล์เงียบกริบลงในชั่วพริบตา

ขณะเดียวกัน ดนตรีบรรเลงก็ดังขึ้นในวินาทีนั้นเอง!

วินาทีที่ท่วงทำนองดนตรีดังขึ้น ทั้งฮอลล์ก็เดือดพล่าน เสียงตะโกนกู่ร้องและเสียงกรีดร้องระเบิดก้องขึ้นอย่างบ้าคลั่ง!

"ยังมีอีกจริงๆ เหรอเนี่ย?!"

"เทพชัดๆ!"

"ขีดจำกัดของนายมันอยู่ตรงไหนกันแน่?!"

"คืนนี้เขาจะไล่เชือดทุกคนให้เหี้ยนจริงๆ ใช่ไหม?!" ข้อความคอมเมนต์ในวินาทีนี้ก็คลั่งทะลุพิกัดเช่นกัน!

"คุณพระช่วย ปล่อยเพลงบดขยี้วงการเพลงไปสองเพลงติดแล้ว ตอนนี้ยังจะต่อเพลงที่สามอีกเหรอ?!"

และในเวลานี้ บนเวที!

หลินเฟิงเริ่มเปล่งเสียงร้องแล้ว!

ขณะเดียวกัน บนจอภาพขนาดใหญ่ก็ปรากฏข้อมูลบทเพลงขึ้นมา!

"เจียงหนาน" ขับร้อง: หลินเฟิง

คำร้อง: หลินเฟิง

ทำนอง: หลินเฟิง

"เชี่ยเอ๊ย เพลงใหม่ เพลงใหม่อีกแล้ว!"

"แม่เจ้า คืนนี้วงการเพลงโดนพลิกคว่ำแน่!"

"นี่มันเวที "โยวเซิงอิน" แน่เหรอ?!"

"คุณแม่ช่วยด้วย เขายังจะเดินหน้าไล่เชือดต่อไปอีกเหรอเนี่ย?!"

ทว่าหลินเฟิงได้เปิดฉากขับขานบทเพลงออกมาแล้ว!

ท่วงทำนองหวานละมุนผสานกลิ่นอายจีนร่วมสมัย ถ่ายทอดภาพสายลมและสายฝนแห่งดินแดนเจียงหนานที่เหนี่ยวรั้งความคิดถึงและความอาลัยอาวรณ์ของผู้คน ก่อนจะทวีความรู้สึกลึกซึ้งสู่ห้วงแห่งความรักและความผูกพันที่วนเวียนตราตรึงไม่รู้จบ

"สายฝนตกลงมาตรงนี้พันผูกกลายเป็นสาย ดั่งเหนี่ยวรั้งให้พวกเรายังอาลัยในโลกใบนี้!"

♪

♪

"วันแล้ววันเล่า ปีแล้วปีเล่า ตัวฉันในทุกวัน!"

"จ้องมองใบหน้าเธออย่างลึกซึ้ง ความอ่อนโยนแม้ในยามแง่งอน!"

♪

"พวกเราที่ไม่เข้าใจความทรมานของรักโลภโกรธหลง ต่างคิดไปว่าการรักกันก็เหมือนลมและเมฆที่แปรเปลี่ยนง่ายดาย!"