ตอนที่ 53 บ้าคลั่งไปแล้ว

บทเพลง"เจียงหนาน"ถูกขับขานออกมาจากปากของหลินเฟิงบนเวที!

ผู้ชมด้านล่างเวทีต่างพร้อมใจกันโบกแท่งไฟในมือไปตามจังหวะ!

ถังเซียวฟังเพลง"เจียงหนาน"นี้แล้วถึงกับชาวาบไปทั้งตัว!

"เหล่าถัง เจ้าเด็กนี่เป็นยังไงบ้าง" จางเหิงตบไหล่ถังเซียว สีหน้าเต็มไปด้วยความภาคภูมิใจ เพราะหลินเฟิงเป็นคนที่เขาไปดึงตัวมาเอง

ในเวลานี้ เรตติ้งผู้ชมได้ทำลายสถิติตลอดกาลของรายการเพลงทั้งหมดในประเทศไปเรียบร้อยแล้ว!

"ฉันว่านายเปลี่ยนคำเรียกจะดีกว่า หมอนี่กำลังจะกลายเป็นราชาเพลงหลินแล้ว ต่อไปอย่าได้บังอาจเรียกเจ้าเด็กนี่อีกล่ะ บ้าเอ๊ย สมองของเขาคิดเพลงแบบนี้ออกมาได้ยังไงกัน"

"เพลงนี้มันสุดยอดจริง ๆ ฉันชอบจนแทบบ้า ทำงานเป็นผู้อำนวยการฝ่ายดนตรีมาทั้งชีวิต พูดตรง ๆ เลยนะ ไม่ว่าจะเป็นราชาเพลงหรือนักร้องแถวหน้าในวงการ ถ้าพูดถึงเรื่องดนตรีเพียว ๆ ฉันแทบไม่เคยยอมรับใครเลยสักคน!"

"แต่กับหลินเฟิง ฉันยอมรับเขาจากใจจริง นี่มันไอดอลของฉันชัด ๆ!" ถังเซียวยิ้มเจื่อนพลางเอ่ย

"นายนี่มันดวงดีเหมือนเหยียบขี้หมาจริง ๆ คอยดูเถอะ ผู้เข้าแข่งขันคนอื่นต่อให้ได้แชมป์ไป ก็คงมัวแต่คิดว่าจะทำยังไงให้ดัง"

"แต่เขาไม่จำเป็นต้องทำแบบนั้น ฝีมือระดับนี้บอกตามตรง ขยี้ทุกคนในวงการได้สบาย!"

"พวกเฉินเทียนเสียงคงนั่งไม่ติดกันแล้วล่ะ!" ถังเซียวเอ่ยขึ้น

และในตอนนั้นเอง เพลง"เจียงหนาน"ก็ร้องจบลง!

"ขออีกสักเพลงได้ไหม" บรรดาผู้ชมต่างลองตะโกนถามอย่างหยั่งเชิง

ผลปรากฏว่า เสียงดนตรีอินโทรดังขึ้นมาอีกแล้ว!

"ดินวสันต์" ขับร้อง : หลินเฟิง

......

บรรยากาศในฮอลล์เดือดพล่านขึ้นมาอีกระลอก!

"เขายังมีอีกเหรอเนี่ย" ถังเซียวถึงกับอึ้งไปเลย!

ทว่าเสียงร้องของหลินเฟิงกลับดังขึ้นข้างหูแล้ว

ท่วงทำนองอันลึกซึ้งที่บอกเล่าถึงถ้อยคำอันสับสนและความเจ็บปวดในอดีต ซึ่งแปรเปลี่ยนเป็นดินวสันต์คอยฟูมฟักผืนแผ่นดิน เพื่อเฝ้ารอการผลิบานครั้งใหม่อย่างเปี่ยมล้นด้วยความหวังและความรักอันมั่นคง

♪

บทเพลงถ่ายทอดความรักอันลึกซึ้งที่พร้อมจะปกป้องดูแลคนรัก และเปลี่ยนความเจ็บปวดในอดีตให้กลายเป็นพลังหล่อเลี้ยงการเริ่มต้นใหม่อีกครั้ง ด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยนและเปี่ยมด้วยความหวัง

"หนทางยาวไกลไร้สิ้นสุด อยากรวบรวมความกล้าเพื่อดูแลปกป้องเธอให้ดี

"ไม่ยอมให้เธอต้องทนน้อยใจ ต่อให้ลำบากก็ยินยอม"

"ความทรงจำอันเจ็บปวดเหล่านั้น ร่วงหล่นลงสู่ผืนดินในฤดูใบไม้ผลิ หล่อเลี้ยงผืนปฐพี ผลิบานในฤดูกาลดอกไม้ครั้งถัดไป!"

"หยาดน้ำตาของเธอท่ามกลางสายลม ร่วงหล่นลงในความทรงจำทีละหยด!"

......

ทางฝั่งค่ายเทียนอวี๋ในเวลานี้ เฉินซ่วยได้ขังตัวเองไว้ในห้องเรียบร้อยแล้ว

แต่หยวนเชากลับโทรศัพท์เข้ามา

"พี่เชา มีอะไรเหรอครับ" เฉินซ่วยรู้ว่าหลินเฟิงผ่านเข้ารอบชิงชนะเลิศของรายการ"โยวเซิงอิน" เมื่อครู่เขาเพิ่งเปิดดู พอเพลง"โอเวอร์"ร้องไปได้ครึ่งเพลง เขาก็ทุบทีวีพังยับเยิน

จากนั้นก็กลับเข้ามาดื่มเหล้าในห้อง

"นายไปเปิดดูรายการ"โยวเซิงอิน"ตอนนี้เลยดีกว่า คราวนี้ฉันมองคนพลาดไปจริง ๆ" หยวนเชาเอ่ยขึ้น

"เกิดอะไรขึ้นครับ หลินเฟิงได้แชมป์เหรอ"

"เรื่องแค่นี้มีอะไรให้ต้องตกอกตกใจกันครับ" เฉินซ่วยแค่นเสียงเหี้ยม

"เขาได้แชมป์ไปมันจะสลักสำคัญอะไรนักหนา อย่างมากก็แค่เด็กใหม่เพิ่งเดบิวต์เท่านั้นแหละ!"

"ค่ายเทียนอวี๋ของเรายังคงเล่นงานมันเมื่อไหร่ก็ได้อยู่ดี!" สีหน้าของเฉินซ่วยเต็มไปด้วยความดูถูกเหยียดหยาม

"ถ้าเป็นแค่เรื่องได้แชมป์ ฉันคงไม่โทรหานายหรอก คืนนี้เขาคงจะขึ้นแท่นระดับเทพไปแล้ว!" หยวนเชาถอนหายใจยาว

"หมายความว่ายังไงครับ ขึ้นแท่นระดับเทพบ้าบออะไรกัน" เฉินซ่วยชะงักงันด้วยความตกตะลึง

"นายไปดูเอาเองเถอะ!"

ขณะที่อีกด้านหนึ่ง หยางจื้อ ผู้กำกับใหญ่รายการ"ชิงเกอไซ่" ก็ดูหลินเฟิงร้องเพลง"ผู้กล้าผู้โดดเดี่ยว"จนจบแล้วเดินออกจากห้องโถง กลับไปเตรียมเอกสารที่ห้องทำงาน

แต่ในตอนนั้นเอง ทีมงานคนหนึ่งกลับวิ่งกระหืดกระหอบเข้ามา

"ผู้กำกับหยาง แย่แล้วครับ จะเกิดเรื่องใหญ่แล้วครับ" ทีมงานพูดด้วยท่าทีตื่นตระหนก

"มีอะไร"

"หลินเฟิงได้แชมป์ เรตติ้งทะลุเพดานไปแล้วน่ะสิ เฮ้อ น่าเสียดายจริง ๆ ทำไมผู้เข้าแข่งขันคนนี้ถึงไม่มาอยู่รายการ"ชิงเกอไซ่"ของพวกเรานะ" หยางจื้อเอ่ยพลางถอนใจ

"ไม่ใช่ครับ ประเด็นคือหลินเฟิงยังร้องไม่หยุดเลยครับ!"

"เขาบ้าคลั่งไปแล้ว ตอนนี้ร้องเพลงใหม่อีกตั้งสองเพลง เรื่องในตอนนี้มันไม่ได้เกี่ยวกับว่าใครได้แชมป์ไม่ได้แชมป์แล้วครับ"

"แต่มันคือวงการเพลงกำลังจะเกิดแผ่นดินไหวต่างหากครับ"

"ยังร้องเพลงใหม่อยู่อีกเหรอ" แม้แต่หยางจื้อก็ยังอึ้งไป!

"ให้ตายสิ ฉันจะไปดูเดี๋ยวนี้แหละ!" หยางจื้อรีบวิ่งกลับไปทันที

ส่วนที่อื่น ๆ ผู้คนจำนวนมากในเวลานี้ต่างก็กำลังตะโกนเรียกเพื่อนร่วมชั้นและก๊วนเพื่อนให้มาดูเช่นกัน

เวลานี้ที่บริษัทสื่อแห่งหนึ่ง เดิมทีคิดว่าคืนนี้คงไม่มีอะไรแล้ว บรรณาธิการบริหารจึงกลับไปก่อน

เพราะการที่หลินเฟิงคว้าแชมป์เป็นเรื่องที่ไร้ข้อกังขา พรุ่งนี้ข่าวทำนองนี้คงมีให้เห็นเต็มบ้านเต็มเมืองอยู่แล้ว

คงไม่มีข่าวอะไรที่น่าตื่นเต้นไปกว่านี้อีกแล้ว

"รีบมาเร็ว เชี่ยเอ๊ย คืนนี้โคตรเทพ!"

"หลินเฟิงปล่อยไม้ตายแล้ว ฟาดไม่ยั้ง ไล่ตบเรียบเลยจริง ๆ หลินเฟิงร้องรอบชิงชนะเลิศจนกลายเป็นคอนเสิร์ตเดี่ยวไปแล้ว!"

"อะไรนะ จริงดิ?"

"เปลี่ยนรอบชิงชนะเลิศเป็นคอนเสิร์ตเดี่ยวเนี่ยนะ?"

"เทพขนาดนั้นเลยเหรอวะ?"

ผู้คนทยอยเข้ามาติดตามดูอย่างต่อเนื่องระลอกแล้วระลอกเล่า

คอมเมนต์บนหน้าจอลอยแน่นขนัดจนแทบอ่านไม่ทัน

ที่สำคัญคือนักร้องฝั่งเฉินเทียนเสียง อย่างเช่นราชาเพลงหลี่และเฉินซิง ต่างก็พากันกำหมัดแน่นในเวลานี้

พวกเขาก็กำลังดูการถ่ายทอดสดนี้อยู่เหมือนกัน!

เพลง"โคลนฤดูใบไม้ผลิ"ร้องจบลงแล้ว

แต่เรื่องยังไม่จบเพียงเท่านี้

เพราะเสียงดนตรีท่อนอินโทรดังขึ้นมาอีกครั้ง!

"เชี่ย ยังมีอีกเหรอวะ?"

"เขาจะทำอะไรน่ะ?"

"รอบชิงชนะเลิศกลายเป็นคอนเสิร์ตเดี่ยวของเขาไม่พอ ตอนนี้ยังจะกลายเป็นงานเปิดตัวเพลงใหม่อีกเหรอ?"

"บัดซบเอ๊ย แค่ไม่กี่เพลงก่อนหน้านั้นพวกเรายังไม่มีปัญญาเอาชนะได้เลย!"

"หมอนี่จะไม่จบไม่สิ้นใช่ไหม?"

"หมอนี่ยังจะร้องอีกเหรอ?" บรรดานักร้องเวลานี้ต่างอึ้งไปตาม ๆ กัน

นี่มันเรื่องบ้าอะไรกันเนี่ย?

นี่ยังใช่รอบชิงชนะเลิศของ"โยวเซิงอิน"อยู่อีกเหรอ?

ประเด็นคือเรตติ้งไม่เพียงแค่พุ่งสูงลิ่ว แต่ผู้ชมในฮอลล์ชอบมาก ถ้าไม่ร้องก็คงไม่ยอมแน่

"พันเหตุผลของความเสียใจ" ผู้ขับร้อง: หลินเฟิง

......

น้ำเสียงอันบาดลึกถ่ายทอดความเศร้าของการสูญเสียความรักและพันเหตุผลที่ทำให้ต้องเสียใจ

บทเพลงพรรณนาถึงความรักที่ไม่อาจอยู่ชั่วฟ้าดินสลายและความเสียดายต่อคนที่ไม่อาจหวนคืนกลับมา ด้วยน้ำเสียงเศร้าสร้อยบาดลึก

"ความรักของฉันในคราวนี้ ไม่อาจรอคอยได้จนชั่วฟ้าดินสลาย"

"คนที่เดินสวนทางกันไปแล้ว จะสามารถหวนคืนกลับมาได้หรือไม่!"

♪

ท่อนฮุกตอกย้ำถึงเหตุผลแห่งความเสียใจนับพันประการ และความเจ็บปวดที่ต้องกลายเป็นผู้ถูกลืมเลือนในเรื่องราวของคนอื่น ด้วยอารมณ์เศร้าสะเทือนใจและตัดพ้ออย่างลึกซึ้ง

"หนึ่งพันเหตุผลแห่งความปวดใจ..."

"สุดท้ายในเรื่องราวของคนอื่น ฉันกลับถูกลืมเลือน!"

ส่วนทางด้านคอมเมนต์บนหน้าจอนั้น

"รู้สึกว่าเป็นเพลงที่มีกลิ่นอายย้อนยุคมาก แต่เพราะชะมัด"

"เพลงนี้ต้องกลายเป็นเพลงคลาสสิกแน่นอน!"

"ฉันเป็นเพื่อนบ้านหลินเฟิง เด็กคนนี้ร้องเพลงเพราะมาตั้งแต่เด็กแล้ว"

"กรี๊ดดด ฉันรักเขาจะตายอยู่แล้ว เพราะทุกเพลงเลย แถมสไตล์ยังแตกต่างกันหมดด้วย!"

"แม่ฉันบอกว่าชอบเพลงนี้มาก!"

"ให้ตายสิ รอดจาก"ผู้กล้าผู้โดดเดี่ยว" รอดจาก"โคลนฤดูใบไม้ผลิ"มาได้ สุดท้ายก็มาตกม้าตายให้กับ"พันเหตุผลของความเสียใจ"จนได้"

"น้ำตาจะไหลแล้วทุกคน!"

"มันต้องมีสักเพลงแหละที่ทลายกำแพงหัวใจคุณได้!"

ข้อความคอมเมนต์หลั่งไหลเข้ามาอีกระลอกใหญ่พร้อมเพรียงกัน

กรรมการทั้งสี่คนนั่งอึ้งค้างไปแล้ว

"โอเวอร์" "ผู้กล้าผู้โดดเดี่ยว" "เจียงหนาน" "โคลนฤดูใบไม้ผลิ" แล้วตอนนี้ยังเป็น"พันเหตุผลของความเสียใจ"อีก

นี่เป็นเพลงที่ห้าแล้ว!

หลินเฟิงบนเวทีรอบชิงชนะเลิศกำลังไล่ถล่มแหลกอย่างไร้คู่ต่อกรอย่างแท้จริง

ตอนนี้แม้แต่กรรมการทั้งสี่คนยังรู้สึกว่าต่อให้พวกตนขึ้นไป ก็ไม่มีทางสู้หลินเฟิงได้เลย ดีไม่ดีต่อให้ขึ้นไปพร้อมกันทั้งสี่คนก็ยังเอาหลินเฟิงไม่ลงด้วยซ้ำ

จางน่าตื่นเต้นจนเนื้อเต้นในใจ เพลง"โคลนฤดูใบไม้ผลิ"นั้นถ้าได้ให้เธอร้องจะดีขนาดไหน เพลงพวกนี้จะต้องกลายเป็นเพลงระดับตำนานอย่างแน่นอน

"ผมชอบเพลง"เจียงหนาน"ของเขามากเลย" เจ้าชายเพลงรักจางหลุนเอ่ยขึ้น

"ยังดีที่คืนนี้ไม่มีแนวที่ผมชอบ!" หวังเจียงซานกลับดูนิ่งสงบมาก

"นายแน่ใจเหรอว่าเดี๋ยวจะไม่โผล่มาน่ะ?" กัวเทียนเฉิงพูดขึ้น

และในเวลานี้เอง เฉินเทียนเสียงก็เพิ่งได้สติกลับมา

"เชี่ยเอ๊ย เขาไม่ได้กะมาแค่คว้าแชมป์รอบชิงชนะเลิศ แต่เขาเตรียมจะเอาเพลงพวกนี้มากวาดล้างชาร์ตต่างหาก รีบเข้า อย่าปล่อยให้เขาร้องต่อ ถ้าร้องต่อไปอีกได้กวาดเรียบทุกชาร์ตจริง ๆ แน่!" เขาแทบคลั่งพลางวิ่งโร่ไปหาจางเหิง

ถ้าหากหลินเฟิงกวาดล้างชาร์ตได้สำเร็จขึ้นมาล่ะก็ เรื่องนี้ได้กลายเป็นเรื่องใหญ่โตแน่!