ตอนที่ 55
ตอนที่ 55 ความเข้ากับบรรยากาศของสายฝนน้ำแข็ง
minibunny · 6,646 ตัวอักษร
"ทำไมฝนถึงตกได้ล่ะเนี่ย" จางเหิงก็ตกใจขึ้นมาทันที
ที่พวกเขาเลือกวันนี้ ก็ดูพยากรณ์อากาศล่วงหน้ามาเป็นอย่างดีแล้วแท้ ๆ
"พยากรณ์อากาศจะแม่นแค่ไหน ก็บอกไม่ได้ร้อยเปอร์เซ็นต์หรอกครับ" ทีมงานเอ่ยขึ้นอย่างจนปัญญา
หลินเฟิงยังคงร้องเพลงต่อไป ทว่าสายฝนโปรยปรายลงมาจริง ๆ แล้ว
แต่ในวินาทีนี้ ผู้ชมกลับไม่มีใครลุกฮือวุ่นวายเลยสักคน
เพราะเพลง"คนอย่างฉัน"เพลงนี้กินใจเหลือเกิน ผู้คนมากมายต่างจมดิ่งไปกับเสียงเพลง
แต่เมื่อเพลงนี้จบลง เกรงว่าหลินเฟิงคงร้องต่อไปไม่ได้แล้ว
เพราะฝนเทลงมาจริง ๆ แล้ว!
แม้จะไม่หนักมาก แต่จะให้คนห้าหมื่นคนตากฝนฟังเพลงต่อไปก็คงเป็นไปไม่ได้
อีกอย่างตั้งแต่แรกพวกเขาก็ไม่ได้พกร่มกันมาเลย เพราะอย่างน้อย ๆ พยากรณ์อากาศก็บอกไว้ว่าวันนี้ไม่มีฝน!
มีคนทุกข์ใจ ย่อมมีคนดีใจ!
"ฮ่าๆๆ สวรรค์เข้าข้างพวกเราแล้ว!"
"หลินเฟิงร้องต่อไม่ได้แล้ว!"
"ฮ่าๆๆ ฝนตกกลางงานเลยเว้ย!"
"ให้มันได้อย่างนี้สิ คนทำอะไรฟ้าดินย่อมเห็น แม้แต่สวรรค์ยังทนดูไม่ไหวเลย!" กลุ่มแชตของพวกนักร้องส่งเสียงเยาะเย้ยสะใจขึ้นมาทันควัน
ไม่ว่าจะเป็นคอนเสิร์ตหรืองานอะไร สิ่งที่กลัวที่สุดก็คือฝนที่จู่ ๆ ก็ตกลงมาโดยไม่ได้เตรียมการรับมือ
แบบนี้ทุกอย่างก็จบเห่ ล่มไม่เป็นท่าจริง ๆ!
ช่องคอมเมนต์สดตอนนี้ก็เดือดพล่านขึ้นมาเช่นกัน!
"เชี่ย ฝนจะมาตกอะไรเอาตอนนี้วะ"
"นี่มันผิดเวลาไปหน่อยไหมเนี่ย"
"ขนาดฟ้าดินยังไม่เว้นหลินเฟิง คิดดูเอาแล้วกันว่าปกตินิสัยใจคอหมอนี่จะแย่ขนาดไหน!" ในคอมเมนต์ยังคงมีพวกแอนตี้แฟนแซะหลินเฟิงแทรกเข้ามาประปราย
"ฮือๆ สวรรค์ ทำไมต้องมาตกตอนนี้ด้วยเนี่ย มาทำลายการร้องเพลงของไอดอลฉันทำไม"
"ฉันยอมแลกอายุขัยหลินเฟิงสิบปีเพื่อขอให้ฝนหยุดตกตอนนี้เลย สวรรค์ เมตตาหน่อยเถอะ!"
"แบบนี้คงไปต่อไม่ไหวแล้วมั้ง"
"ดูเหมือนฝนจะตกหนักขึ้นเรื่อย ๆ แล้วด้วย!"
"เฮ้อ หมดสนุกเลย!"
......
เสียงร้องท่อนสุดท้ายสะท้อนความรู้สึกตัดพ้อถึงคนธรรมดาที่ไม่ยอมจำนนต่อโชคชะตา และความเปล่าเปลี่ยวไร้คนเหลียวแลได้อย่างจับใจ
"คนพิลึกพิลั่นอย่างฉัน จะมีใครสักคนเวทนาสงสารบ้างไหม"
เพลงนี้จบลงแล้ว!
"มีสิ!"
"ฉันสงสารนายเอง กรี๊ด มองมาทางนี้สิ เดี๋ยวพี่สาวคนนี้จะเอ็นดูนายเองนะ!" แฟนคลับสาวคนหนึ่งกรีดร้องอย่างบ้าคลั่ง!
ทว่าป้ายไฟในมือของเธอกลับเป็นชื่อของลู่อวิ๋น!
เห็นได้ชัดว่าก่อนหน้านี้เธอเป็นแฟนคลับของลู่อวิ๋น แต่ตอนนี้เธอแปรพักตร์มาเป็นแฟนคลับของหลินเฟิงเรียบร้อยแล้ว แถมยังเป็นสาวสวยกระเป๋าหนักเสียด้วย!
ในเวลานี้โค้ชทั้งสี่คนต่างขมวดคิ้วเล็กน้อย สถานการณ์แบบนี้รับมือยากจริง ๆ เพราะฝนดันตกลงมาเสียได้
ฝนนึกจะตกก็ตก สิ่งที่กลัวที่สุดในตอนนี้ก็คือเรื่องแบบนี้นี่แหละ
"ฟ้าฝนไม่เป็นใจจริง ๆ เลยค่ะ" ราชินีเพลงจางน่าเอ่ยขึ้นพร้อมกับขมวดคิ้ว
เพราะถึงผู้ชมด้านล่างจะชอบเพลงของหลินเฟิงมากแค่ไหน ก็คงไม่สามารถยืนตากฝนฟังไปเรื่อย ๆ ได้หรอก
ประเดี๋ยวถ้าเริ่มมีคนทยอยเดินออกจากงานไปหลบฝน ก็จะยิ่งพากันดึงดูดให้คนอื่น ๆ พลอยลุกตามไปด้วย
แล้วบรรยากาศทั้งหมดก็จะพังทลายลงทันที!
"สั่งให้พวกนายตรวจเช็กซ้ำแล้วซ้ำเล่า ยังจะเกิดเรื่องผิดพลาดขึ้นมาอีกจนได้!" จางเหิงกำลังโมโหฟิวส์ขาดอยู่หลังเวที
"พวกเราเช็กพยากรณ์อากาศทุกวันจริง ๆ นะครับ แต่ฝน...ฝนมันจะตก พวกเราห้ามฟ้าห้ามฝนไม่ได้จริง ๆ ครับ"
เมื่อเพลงนี้จบลง หลินเฟิงยังคงยืนอยู่บนเวที ส่วนเฉินเทียนเสียงก็คอยยืนรอเฝ้าดูอยู่หลังเวทีตลอดเวลา
ร้องสิ!
กูให้มึงร้องต่อเลย!
ร้องต่อสิวะ!
คราวนี้ใบ้กินเลยล่ะสิ?
ตอนนี้คงไปไม่เป็นแล้วล่ะสิมึง?
"สะใจ โคตรสะใจเลย ตอนนี้หลินเฟิงคงเอ๋อแดกไปแล้วมั้ง" ในกลุ่มแชตบนมือถือที่เขาถืออยู่ก็เดือดพล่านขึ้นมาเหมือนกัน
ทุกคนต่างเยาะเย้ยถากถางและดีใจกันจนเนื้อเต้น!
ทว่าหลินเฟิงกลับเพียงแค่แย้มยิ้มบาง ๆ
ในจังหวะนั้นกล้องก็ซูมจับภาพใบหน้าของหลินเฟิงพอดิบพอดี ไม่ใช่แค่บนจอขนาดยักษ์ในงานเท่านั้น แม้กระทั่งบนหน้าจอโทรทัศน์และแพลตฟอร์มวิดีโอก็เห็นรอยยิ้มของหลินเฟิงกันอย่างชัดเจน
"ฝนตก งานล่มหมดแล้ว พี่เฟิงของฉันยังจะยิ้มอยู่อีกเหรอ"
"เขาเป็นบ้าไปแล้วหรือเปล่าเนี่ย"
"พี่เฟิง อย่าเพิ่งสติแตกนะพี่!"
"สงสารพี่หลินเฟิงจังเลย!" ข้อความคอมเมนต์วิ่งขึ้นรัว ๆ เป็นสายเดียวกัน
"ยังอยากฟังกันอยู่ไหมครับ" จู่ ๆ หลินเฟิงก็เอ่ยถามขึ้นมา
"อยาก!" แม้ผู้ชมในงานจะเริ่มเปียกฝน ทว่าไฟความกระตือรือร้นยังคงลุกโชนอย่างเปี่ยมล้น
เพราะมันฟังเพลินจนหยุดไม่อยู่และฟินสะใจจริง ๆ
บนโลกใบนี้ไม่เคยมีเพลงคุณภาพสูงขนาดนี้มาก่อนเลย
"แต่ว่าฝนตกแล้วนะครับ!" หลินเฟิงพูดขึ้นอีกครั้ง
"ฮ่าๆๆ ขนาดตัวมันเองยังหาทางร้องต่อไม่ได้เลย"
"ในที่สุดก็จบลงเสียที!"
"จบแล้ว!" เฉินเทียนเสียง เฉินซิง และคนอื่น ๆ ต่างตื่นเต้นดีใจกันยกใหญ่
ทว่า ในตอนที่พวกเขากำลังดีใจ และในตอนที่เหล่านักร้องคนอื่น ๆ แอบยินดีอยู่นั้น
หลินเฟิงก็เอ่ยปากขึ้นมากะทันหัน!
"งั้นช่วงท้าย ขอจัดเพลงที่เกี่ยวกับฝนสักสองเพลงแล้วกันครับ"
"จะได้เข้ากับบรรยากาศ!" หลินเฟิงพูดขึ้นมาทันที!
เสียงดนตรีดังกระหึ่มขึ้นในจังหวะนั้นเอง
และข้อมูลเพลงบนจอยักษ์ก็ปรากฏขึ้นพร้อมกัน!
"ฝนน้ำแข็ง" ผู้ขับร้อง: หลินเฟิง
...
???
เฉินเทียนเสียงอึ้งไป คนอื่น ๆ เองก็เหวอรับประทานเช่นกัน
บนคอมเมนต์สด!
???????
???????
เครื่องหมายคำถามลอยเกลื่อนเต็มหน้าจอ!
"ฝนน้ำแข็ง" เนี่ยนะ?
ชื่อเพลงช่างเข้ากับบรรยากาศเหลือเกิน!
"แบบนี้ก็ได้เหรอวะ?"
ทว่าหลินเฟิงได้เริ่มเปล่งเสียงร้องแล้ว!
บทเพลงเริ่มต้นด้วยท่วงทำนองบรรยายถึงความสับสนปนเจ็บปวดกับการเฝ้ารอคอยความรักที่ไร้จุดหมาย
"ความรักหนึ่งที่คอยรดน้ำฟูมฟักเงียบงัน ไม่มีใครสนใจว่าดอกไม้จะโรยราหรือผลิบาน!"
"ความรักที่ไม่อาจมั่นใจ โอนเอนหวั่นไหว ได้แต่ยัดเยียดความขื่นขมซุกซ่อนไว้ลึกสุดใจ!"
...
ทีแรกบรรดาผู้ชมยังคงรู้สึกแปลกใจ หลายคนยังนั่งอยู่กับที่ด้วยความอยากรู้ว่าหลินเฟิงจะร้องอะไร!
แต่ทว่า!
ท่อนฮุคสะเทือนอารมณ์กรีดแทงใจ บรรยายถึงสายฝนเย็นเยียบที่ซัดสาดใบหน้าพร้อมหยดน้ำตาอันขื่นขม
"หยาดน้ำตาอุ่นรินไหลผสานกลืนไปกับสายฝนอันเหน็บหนาว!"
"สีสันเบื้องหน้าพลันถูกบดบัง เงาของเธอยังคงวนเวียนอยู่ข้างกายอย่างไร้ความปรานี!"
วินาทีที่เนื้อเพลงท่อนนี้ดังขึ้น ผู้ชมทั้งสนามพลันเดือดพล่าน!
เข้ากับบรรยากาศสุด ๆ!
เข้ากับสถานการณ์จนพูดได้คำเดียวว่าโคตรสุด!
"กรี๊ดดดด วู้ววว!"
"พระเจ้าช่วย พี่เฟิงของกูแม่งโคตรเจ๋ง!"
"กรี๊ด หลินเฟิง หลินเฟิง รักนายจะตายอยู่แล้ว!"
มันช่างเข้ากับสถานการณ์และเต็มไปด้วยความดราม่าสะใจอะไรเช่นนี้!
เฉินเทียนเสียงยืนนิ่งอยู่ท่ามกลางสายฝน ปล่อยให้น้ำฝนตกลงมารดตัว ทั้งร่างแข็งทื่อไปหมด
เชี่ยเอ๊ย เชี่ยเอ๊ย แบบนี้แม่งก็ได้เหรอวะ?
เล่นบ้าอะไรกันวะเนี่ย?
ฝนตก ถือเป็นอุบัติเหตุที่นักร้องทุกคนต่างหวาดกลัวที่สุดยามจัดคอนเสิร์ตหรือการแสดงรวมพลคนดูขนาดนี้
อีกทั้งยังไม่รู้ล่วงหน้า ไม่ได้เตรียมการรับมือไว้แม้แต่น้อย
เพราะคนดูไม่มีใครรู้ตัวและไม่ได้พกร่มมา หากฝนลงเม็ดหนาขึ้นอีกนิด มีหรือคนดูจะไม่ลุกหนีกลับ!
แต่หลินเฟิงล่ะ?
หลินเฟิงใช้เพลงเพียงเพลงเดียว จุดกระแสบรรยากาศจนพุ่งทะยานสู่จุดไคลแมกซ์ในพริบตา!
คนดูนอกจากจะไม่หนีไปไหนแล้ว ยังฟินจนคลั่งกันไปหมด!
เสียงร้องท่อนฮุคตอกย้ำความเจ็บปวดอันหนาวเหน็บ ท่ามกลางสายฝนที่สาดซัดปะปนน้ำตาอันชอกช้ำ
"สีสันเบื้องหน้าพลันถูกบดบัง เงาของเธอยังคงวนเวียนอยู่ข้างกายอย่างไร้ความปรานี!"
"เธอเปรียบดั่งเพชฌฆาตที่หักหลังทรยศฉัน หัวใจฉันราวกับถูกมีดดาบเชือดเฉือนอย่างทารุณ!"
...
"สุดยอด สุดยอดจริง ๆ ทำไมฉันถึงคิดไม่ถึงนะว่าจะใช้เพลงเกี่ยวกับฝนมาแก้ปัญหาแบบนี้?" ราชินีเพลงจางในยามนี้เปี่ยมล้นไปด้วยความเลื่อมใสในตัวหลินเฟิง แววตาของเธอฉายประกายทั้งความชื่นชม ยินดี และความคลั่งไคล้อย่างบ้าคลั่ง!
กัวเทียนเฉิงและคนอื่น ๆ ที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ต่างตบหน้าขาฉาดใหญ่!
การแก้เกมแบบนี้ มันเทพจนเหนือชั้นจริง ๆ!
แม่งเอ๊ย ใครจะไปคาดคิดวะว่าจะเล่นท่ายากแบบนี้ได้ด้วย?
ทว่านี่ไม่ใช่จุดพีคที่สุด เพราะในตอนนี้เพลง "ฝนน้ำแข็ง" ได้จบลงแล้ว
หลายคนเริ่มกังวลขึ้นมาอีกครั้ง ในเมื่อนายจะหาเพลงที่เข้ากับบรรยากาศมารั้งคนดูไว้ได้อีกเพลงจริง ๆ หรือ?
แต่ทว่า!
บนจอยักษ์พลันปรากฏอีกหนึ่งบทเพลงที่เข้ากับสถานการณ์อย่างถึงที่สุด!
"ฝนตกไม่หยุด" ผู้ขับร้อง: หลินเฟิง
...
"ไอ้หมอนี่มันเป็นปีศาจหรือยังไงวะ?" เฉินเทียนเสียงอ้าปากค้าง ตาเบิกโพลงตะลึงงัน!
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น