ตอนที่ 60 พระรองแย่งบทพระเอก

เห็นได้ชัดว่าซีรีส์เรื่องนี้บริษัทของเฉินปั๋วอวี่สร้างขึ้นมาเพื่อดันเขาโดยเฉพาะ

ฟังดูเหมือนรังแกกันใช่ไหมล่ะ แต่มันช่วยไม่ได้จริง ๆ ในเมื่อต้นสังกัดของเฮ่อเจียเฉินไม่ได้มีอิทธิพลเท่าของเฉินปั๋วอวี่

ถ้าคุณคิดว่าชุดไม่กี่ชุดของเฮ่อเจียเฉินดูดีแล้ว นั่นแปลว่าคุณยังไม่เคยเห็นชุดของเฉินปั๋วอวี่

แค่ตอนเดียวก็เปลี่ยนไปถึงสี่ชุด แต่ละชุดตัดเย็บอย่างประณีตขั้นสุด กระทั่งกระดุมข้อมือเสื้อก็ยังประดับด้วยอัญมณีแท้

เวลาถ่ายทำ แค่ดูการทำงานของช่างจัดแสงก็รู้แล้วว่าใครเป็นพระเอกตัวจริง แสงไฟส่องขับผิวขาวผ่องให้เฉินปั๋วอวี่ตลอดเวลา เรื่องนี้คนในกองถ่ายต่างรู้กันดีโดยไม่ต้องพูด

"พี่เหยียน พวกเราไปเดินเล่นทางโน้นกันเถอะครับ!"

เฮ่อเจียเฉินตั้งใจจะพาเซียวเหยียนเลี่ยงไปทางอื่น แต่เฉินปั๋วอวี่กลับก้าวเข้ามายืนขวางหน้าทั้งสองคนไว้

"จะรีบไปไหนล่ะ มาคุยกันสักสองสามคำหน่อยสิ"

เฉินปั๋วอวี่จำเซียวเหยียนได้ เพราะช่วงนี้อีกฝ่ายติดเทรนด์ค้นหายอดนิยมอยู่บ่อย ๆ คนที่ชอบไถเวยปั๋วแทบทุกคนต่างก็คุ้นหน้าคุ้นตากันดี

"เฮ่อเจียเฉิน นึกไม่ถึงเลยนะว่านายจะรู้จักคนดังกับเขาด้วย"

เฉินปั๋วอวี่เอ่ยทักทายเองเสร็จสรรพ "ฉันชื่อเฉินปั๋วอวี่ เซียวเหยียน ฉันรู้จักนาย ช่วงนี้เห็นนายติดเทรนด์ค้นหายอดนิยมตลอดเลยนี่"

เซียวเหยียนมองท่าทางยโสโอหังของเฉินปั๋วอวี่แล้วรู้สึกคุ้นตาอย่างบอกไม่ถูก ก่อนจะนึกขึ้นได้ทันที... ท่าทางอวดเบ่งพรรค์นี้ มันตัวเขาในอดีตชัด ๆ

เพื่อรักษามารยาท เซียวเหยียนจึงยื่นมือไปจับกับเฉินปั๋วอวี่ "สวัสดีครับ"

เฉินปั๋วอวี่พูดต่อ "ฉันได้ยินมาว่าตอนนี้นายถูกพวกผู้กำกับยกให้เป็นปลาคาร์ฟนำโชคของวงการหนัง เดี๋ยวฉันจะให้บริษัทติดต่อหานาย นายก็แต่งเพลงให้ซีรีส์เรื่องนี้ของฉันสักเพลงสิ"

จ้าวหมิงหล่างตั้งท่าจะออกหน้าพูดแทนเซียวเหยียน แต่ก็ถูกเซียวเหยียนห้ามไว้เสียก่อน

"ได้สิครับ!"

เฉินปั๋วอวี่ชะงักไป ตอบตกลงง่ายดายขนาดนี้ ดูท่าก็ไม่ได้วิเศษวิโสไปกว่าใครเลยนี่หว่า

เซียวเหยียนพูดต่อ "เพลงประกอบเพลงละแปดสิบล้าน คุณอยากได้เพลงเปิดหรือเพลงปิดล่ะครับ"

สีหน้าของเฉินปั๋วอวี่บูดบึ้งลงทันควัน "แปดสิบล้าน! นายบ้าไปแล้วเหรอ ทำไมไม่ไปปล้นเอาเลยล่ะ!"

เซียวเหยียนตีหน้าซื่อ "ปล้นมันผิดกฎหมายนี่ครับ"

เฉินปั๋วอวี่สวนกลับ "นักร้องแถวหน้ามาร้องเพลงประกอบยังได้แค่สามล้าน แต่นายอ้าปากขอแปดสิบล้าน แบบนี้มันต่างอะไรกับการปล้นวะ!"

เซียวเหยียนตอบอย่างเต็มปากเต็มคำ "ก็แบบนี้ไม่ผิดกฎหมายนี่ครับ!"

เฉินปั๋วอวี่รู้สึกว่าคนตรงหน้าพวกนี้เป็นแค่พวกงี่เง่า จึงไม่อยากเสียเวลาพล่ามไร้สาระด้วยอีก ได้แต่สะบัดหน้าเดินหนีไปทันที

พอลับหลังเขา จ้าวหมิงหล่างกับเฮ่อเจียเฉินก็กลั้นหัวเราะไม่อยู่จนหลุดขำพรืดออกมา

"นี่เป็นครั้งแรกเลยนะเนี่ยที่ผมเห็นเขาโมโหขนาดนี้"

ตลกน่า เซียวเหยียนคือใครกัน นั่นตัวพ่อจอมสร้างเรื่อง เชี่ยวชาญการดัดนิสัยพวกเอาแต่ใจโดยเฉพาะ!

"แต่ว่า ผมทำแบบนี้จะไม่สร้างปัญหาให้นายใช่ไหม"

เฮ่อเจียเฉินตอบอย่างอารมณ์ดี "ไม่หรอกครับ"

ยังไงวันนี้เขาก็ปิดกล้องแล้ว พอกลับไปแล้ว เฉินปั๋วอวี่อยากจะเป็นพระเอกหรือพระรองอันดับไหนก็เชิญตามสบาย

ที่เขารับเล่นเรื่องนี้ก็เพราะโดนโปรดิวเซอร์หลอกมา ตอนแรกเขาตัดสินใจรับเพราะชอบตัวบทแท้ ๆ โปรดิวเซอร์ส่งบทสิบตอนแรกให้ดู ซึ่งตัวละครฉินเฟยมีมิติและสมบูรณ์แบบมาก เขาถึงชอบมากเป็นพิเศษ

แต่พอถึงเวลาถ่ายทำจริงถึงได้รู้ว่า ตอนจบของซีรีส์เรื่องนี้ถูกรื้อแก้ไปตั้งนานแล้ว

ถึงอย่างนั้นเฮ่อเจียเฉินก็ยังคงตั้งใจแสดงอย่างเต็มที่ นอกจากเรื่องที่พระรองยัดบทเพิ่มและแก้ตอนจบแล้ว ตัวเขาเองก็ชอบบทพระเอกอย่างฉินเฟยจริง ๆ

ทั้งสามคนใช้เวลาไม่ถึงครึ่งชั่วโมงก็เดินชมจนทั่ว พอถึงเวลานัดถ่ายทำ เฮ่อเจียเฉินก็เดินมาส่งทั้งสองคนที่หน้าประตูอย่างแสนเสียดาย

"พี่เหยียน ตอนเย็นพวกพี่ติดธุระอะไรไหมครับ ถ้าไม่มี ผมขอเลี้ยงข้าวนะครับ"

เซียวเหยียนยังลังเลอยู่บ้าง แต่พอได้ยินเฮ่อเจียเฉินบอกว่าที่เหิงเตี้ยนมีร้านปิ้งย่างร้านหนึ่งทำเซี่ยงจี๊ย่างอร่อยมาก...

"ว่าง มีเวลา ว่ามาเลยกี่โมง"

เฮ่อเจียเฉินยิ้มร่าอย่างมีความสุขแล้วนัดทั้งคู่ไว้ตอนหนึ่งทุ่ม กองถ่ายจะเลิกตอนหกโมงเย็น ลบเครื่องสำอางอาบน้ำเสร็จก็น่าจะราว ๆ หนึ่งทุ่มพอดี

เฮ่อเจียเฉินกลับไปถ่ายทำแล้ว แต่สำหรับเซียวเหยียน อีกตั้งหกชั่วโมงกว่าจะถึงหนึ่งทุ่ม จ้าวหมิงหล่างรู้สึกเย็นวาบขึ้นมาที่แผ่นหลังทันที

"พี่เหยียน ไม่งั้นพี่เดินเล่นคนเดียวไปพลาง ๆ ก่อนไหมครับ เดี๋ยวผมหาร้านกาแฟนั่งเคลียร์งานหน่อย ไม่ได้ทำงานทั้งวันแบบนี้รู้สึกผิดยังไงไม่รู้"

เซียวเหยียนหรี่ตาลง "นายไม่ไหวแล้วใช่ไหมล่ะ"

จ้าวหมิงหล่างโวยวายทันที "พี่หาว่าผมป๊อดเหรอ!"

เฮ่อเจียเฉินกลับไปที่กองถ่ายเพื่อถ่ายทำฉากสุดท้าย ฉากของวันนี้เป็นฉากปะทะอารมณ์กับพระรอง

ตามบทเดิมคือ พระเอกรู้ว่านางเอกยังมีชีวิตอยู่ และรู้เรื่องของพระรอง ทั้งสองเกิดมีปากเสียงกัน พระเอกจึงชกพระรองไปหนึ่งหมัด พร้อมกับคาดคั้นว่าทำไมถึงไม่ยอมบอกนางเอกว่าเขายังมีชีวิตอยู่

พอผู้กำกับสั่ง "แอ็กชัน!" เฮ่อเจียเฉินก็เข้าถึงบทบาทได้อย่างรวดเร็วและเอ่ยบทของตัวเอง วินาทีถัดมาตามบทเขาจะต้องซัดหมัดใส่พระรอง

แต่เฉินปั๋วอวี่กลับปล่อยหมัดใส่แก้มของเขาแบบไม่ทันตั้งตัว เฮ่อเจียเฉินถูกต่อยจนเซถลา มึนงงไปในทันที

ไม่รู้ว่าเฉินปั๋วอวี่ไปได้วิชาการแสดงแบบราชาแห่งเสียงคำรามมาจากไหน ถึงได้กระชากคอเสื้อแล้วคาดคั้นพระเอกที่เฮ่อเจียเฉินรับบทว่า

"ทำไมนายถึงไม่ปกป้องเสี่ยวเสวี่ยให้ดี ปล่อยให้เธอเจ็บตัวได้ยังไง นายไม่คู่ควรจะอยู่ข้างกายเธอหรอก คนที่รักเธอที่สุดมีแค่ฉันคนเดียวเท่านั้น!"

เฮ่อเจียเฉินมองเฉินปั๋วอวี่ที่แก้บทตามใจชอบ แถมยังแสดงจนหน้าตาบิดเบี้ยวเกินเบอร์ จนเขาอดรนทนไม่ไหวจริง ๆ "นายประสาทหรือเปล่าเนี่ย"

"คัต!"

ผู้กำกับสั่งเบรกการแสดงของทั้งสอง แม้แต่ตัวผู้กำกับเองก็ยังรู้สึกว่าชักจะเกินไปหน่อย ทั้ง ๆ ที่พระรองเป็นฝ่ายผิดแท้ ๆ ทำไมกลายเป็นฝ่ายต่อยพระเอกไปได้ล่ะเนี่ย

"ปั๋วอวี่ นายเป็นอะไรไป ทำไมไม่เล่นตามบทล่ะ"

เฉินปั๋วอวี่จงใจลงมืออยู่แล้ว เขาดูถูกเฮ่อเจียเฉิน แถมยังอิจฉาที่อีกฝ่ายได้เป็นพระเอก

"ผู้กำกับครับ ผมคิดว่าฉากนี้พระรองควรเป็นฝ่ายต่อยพระเอก พระรองเป็นห่วงที่นางเอกบาดเจ็บ การที่เขาต่อยพระเอกมันก็สมเหตุสมผลดีไม่ใช่เหรอครับ อีกอย่างผมว่าเมื่อกี้ผมเล่นดีมากเลยนะ อารมณ์มันมาเต็มเลย"

ผู้กำกับถึงกับพูดไม่ออก "แต่มัน..."

เฉินปั๋วอวี่พูดต่อ "ผู้กำกับครับ ยังไงสุดท้ายนางเอกก็ต้องคู่กับพระรองอยู่แล้ว แบบนี้มันไม่ดูสมเหตุสมผลกว่าเหรอครับ"

ผู้กำกับอ้าปากอยากจะด่า แต่ก็ทำไม่ได้ เพราะบริษัทของเฉินปั๋วอวี่เป็นผู้ลงทุนรายใหญ่ที่สุดของภาพยนตร์เรื่องนี้ ผู้ช่วยผู้กำกับจึงรีบเอ่ยเกลี้ยกล่อมอยู่ข้าง ๆ

"ผู้กำกับครับ ฉากสุดท้ายแล้ว ถ่ายเสร็จก็ปิดกล้องแล้วนะครับ"

เฮ่อเจียเฉินเห็นผู้กำกับทำท่าเหมือนจะเออออตามเฉินปั๋วอวี่จริง ๆ ก็ขมวดคิ้วมุ่น "ผู้กำกับครับ แบบนี้มันไม่เหมาะมั้งครับ"

ทีมงานกว่าร้อยชีวิตในกองถ่ายต่างยืนเงียบกริบ พลางจับจ้องว่าผู้กำกับจะตัดสินใจอย่างไร ผู้กำกับมองสถานการณ์อันน่าอึดอัดนี้ ก่อนจะกัดฟันยอมตัดใจ

"ฉันว่าที่ปั๋วอวี่พูดก็มีเหตุผล ถ่ายแบบนี้แหละ"

เฉินปั๋วอวี่ยิ้มเยาะอย่างผู้ชนะ มองเฮ่อเจียเฉินด้วยสายตาท้าทาย ราวกับจะบอกว่า

"เป็นพระเอกแล้วยังไงล่ะ สุดท้ายก็โดนฉันต่อยอยู่ดี แถมตอนจบนางเอกก็ยังคู่กับฉันอยู่ดี"

เฮ่อเจียเฉินหันไปมองผู้จัดการของตัวเอง กะจะให้ช่วยพูดแทน แต่ผู้จัดการเองก็รู้ดีว่าไม่อาจล่วงเกินฝั่งของเฉินปั๋วอวี่ได้

"เจียเฉิน ให้ความร่วมมือกับผู้กำกับถ่ายทำไปเถอะ รีบถ่ายให้เสร็จ ปิดกล้องแล้วพวกเราจะได้กลับกัน"

เฮ่อเจียเฉินกลืนความอัดอั้นตันใจก้อนนั้นลงคอไปอย่างยากลำบาก มาถึงขั้นนี้แล้ว ต่อให้เขาไม่ยอมแล้วจะทำอะไรได้

ถ่ายทำต่อไปอีกสี่ชั่วโมง ในที่สุดก็ปิดกล้องเสียที เฮ่อเจียเฉินไม่อยู่แม้กระทั่งตัดเค้กก้อนโตที่กองถ่ายเตรียมไว้ให้ เขาเดินสะบัดก้นออกจากที่นั่นไปทันที

ทีมงานมองเค้กก้อนโตแล้วหันไปถามผู้ช่วยผู้กำกับ "ผู้ช่วยผู้กำกับครับ เค้กก้อนนี้จะเอายังไงดีครับ"