ตอนที่ 63 เสียงวิจารณ์อันเดือดดาลของศิลปินงิ้วรุ่นใหญ่

เทปนี้ทำเอาผู้กำกับหงกังวลจนแทบนั่งไม่ติด ทั้งที่การถ่ายทอดสดยังไม่ทันเริ่ม เธอก็พบว่าในห้องไลฟ์มีกองทัพศิลปินงิ้วระดับมีเครื่องหมายยืนยันตัวตนแห่แหนเข้ามาเต็มไปหมด

ไม่ว่าจะเป็นหลิวหยวน นายกสมาคมงิ้วแห่งประเทศจีน, เฉินซงซาน รองนายกสมาคมงิ้วแห่งประเทศจีน, จิ่วเซียนเซิง ทายาทสืบทอดสำนักเหมย, เสี่ยวเตี๋ย ทายาทสืบทอดสำนักอู๋เจียง หรือหย่าเหวิน ชิงอีแห่งสำนักเฉิง

พอเห็นว่ามีแต่ระดับตัวท็อปอย่างผู้สืบทอดไม่ก็นายกสมาคมตบเท้าเข้ามากันเพียบขนาดนี้ ความดันโลหิตของผู้กำกับหงก็พุ่งปรี๊ดขึ้นมาทันที ตอนนี้เธอเริ่มใจคอไม่ดีแล้ว ดูท่าเรื่องชักจะบานปลายกลายเป็นเรื่องใหญ่เสียแล้ว

ศึกชิงราชาเพลงชูจุดขายเรื่องคุณภาพและฝีมือระดับสูงเป็นหลัก อุตส่าห์สร้างชื่อและกวาดเรตติ้งจนติดลมบนได้ ถ้าต้องมาพังไม่เป็นท่าเพราะเรื่องนี้จะทำอย่างไรกัน

ผู้กำกับหงหันไปถามทีมงานที่ดูแลการซ้อมของเหล่าอาจารย์ทันที "พวกอาจารย์หลังเวทีเลือกเพลงอะไรกันบ้าง คงไม่มีใครเอาท่อนงิ้วมาใส่ในเพลงจริงๆ ใช่ไหม"

เสี่ยวหวังที่คอยฟังการซ้อมอยู่หน้าห้องพักและได้รับรายชื่อเพลงมาทั้งหมดแล้วส่ายหน้าพลางตอบ "อาจารย์ทุกท่านเลือกเพลย์เซฟกันหมดครับ เพลงที่เลือกก็ค่อนไปทางแนวกู่เฟิง นอกจากอาจารย์เซียวเหยียนที่เลือกเพลงแต่งใหม่แล้ว ก็ไม่ได้ยินใครร้องท่อนงิ้วเลยครับ"

ผู้กำกับหงลอบถอนหายใจยาวอย่างโล่งอก "ค่อยยังชั่วหน่อย ไม่ร้องท่อนงิ้วก็ดีแล้ว อย่างมากก็แค่โดนด่าว่าหลุดโจทย์ แขวนหัวแกะขายเนื้อหมา ยังดีกว่าโดนตราหน้าว่ามาเหยียบย่ำงิ้วล่ะนะ"

พอนาฬิกานับถอยหลังสู่การแข่งขันครึ่งหลังเริ่มเดิน ช่องคอมเมนต์ก็คึกคักไปด้วยบรรดาขามุงที่แห่กันมารอดูเรื่องสนุก

"ฮ่าๆ เพิ่งเคยเห็นพวกผู้สืบทอดโผล่มาในไลฟ์เยอะขนาดนี้ บรรยากาศตึงเปรี๊ยะชะมัด"

"ศึกชิงราชาเพลงอาจจะทำหม้อข้าวตัวเองพังเข้าแล้วก็ได้ ขาเผือกอย่างเรายิ่งเรื่องใหญ่ยิ่งชอบ มารอดูปูชนียบุคคลวงการงิ้วจวกคนดีกว่า"

"ไม่รู้ว่าพวกรุ่นใหญ่วงการงิ้วเวลาด่าคนจะส่งคอมเมนต์วิ่งด้วยไหมนะ ตั้งตารอเลยเนี่ย"

การแข่งขันครึ่งหลังเริ่มต้นขึ้น เวลานี้นายกสมาคมหลิวแห่งสมาคมงิ้วแห่งประเทศจีนเกณฑ์พรรคพวกมานั่งเฝ้าหน้าจอกันพร้อมหน้า ขอแค่นักร้องในศึกชิงราชาเพลงร้องพลาดแม้แต่นิดเดียว พวกเขาก็พร้อมจะดาหน้ากันเข้าไปสับเละทันที

การแสดงเปิดฉาก ลำดับการขึ้นเวทีรอบนี้ตัดสินด้วยการจับสลาก เซียวเหยียนดวงดีไม่เบา พระโพธิสัตว์กับพระยูไลที่จ้าวหมิงหล่างกราบไหว้นี่ศักดิ์สิทธิ์จริงๆ เพราะเขาจับได้หมายเลขห้า

คนแรกที่ขึ้นเวทีคืออาจารย์ถาน ในที่สุดเธอก็เลือกเพลงบัลลาดธรรมดาๆ เพลงหนึ่ง ซึ่งเดิมทีเป็นเพลงประกอบซีรีส์ที่เล่าเรื่องเกี่ยวกับงิ้ว การเลือกแบบนี้ถือเป็นการเฉียดขอบโจทย์เพื่อเอาตัวรอดไปก่อน

"ฉันว่าแล้วเชียว อาจารย์ถานไม่ได้เข้าโจทย์ แต่ก็เหมือนจะเข้าโจทย์ สรุปคือรอดตัวไปได้อย่างปลอดภัย~"

"ฮ่าๆๆ ยอมหลุดโจทย์ดีกว่าโดนด่าว่างั้น"

"พูดจาอะไรอย่างนั้น อาจารย์ถานร้องดีมากอยู่นะ ไม่ได้ถือว่าออกนอกเรื่องเสียทีเดียวสักหน่อย"

"อะไรกันเนี่ย ฟีลเหมือนคืนเข้าหอที่ฉันถอดกางเกงรอไว้แล้ว แต่แกกลับให้ฉันดูแค่นี้เนี่ยนะ??"

ผู้กำกับหงคอยจับจ้องคอมเมนต์บนหน้าจอตาไม่กะพริบ กลัวเหลือเกินว่าจะมีนายกสมาคมหรือผู้สืบทอดคนไหนโผล่มาพิมพ์วิจารณ์เข้า

พออาจารย์ถานร้องจบ แม้แต่ตัวเธอเองก็แอบถอนหายใจอย่างโล่งอก ยอมขี้ขลาดก็ยอมเถอะ ปลอดภัยไว้ก่อนดีที่สุด

นายกสมาคมหลิวมองการแสดงของอาจารย์ถานผ่านหน้าจอพลางแค่นเสียงฮึในลำคอ

"ร้องใช้ได้ แต่แทบไม่มีอะไรเกี่ยวกับงิ้วเลยสักนิด ศึกชิงราชาเพลงไม่ใช่รายการระดับแถวหน้าของวงการหรอกหรือ มีปัญญาทำได้แค่นี้เองเรอะ"

เสี่ยวจิ่วที่อยู่ด้านข้างเอ่ยหยอกเย้าอย่างทะเล้น "ท่านนายกสมาคมครับ แล้วตกลงท่านอยากให้เขาร้องผสมผสานงิ้วเข้ากับเพลงป็อป หรือว่าไม่อยากให้ร้องล่ะครับ"

พูดกันตามตรง นายกสมาคมหลิวเองก็กลืนไม่เข้าคายไม่ออก ใจหนึ่งเขาก็อยากให้มีความคิดสร้างสรรค์ใหม่ๆ มาช่วยดึงงิ้วกลับเข้ามาอยู่ในสายตาของผู้คน เพื่อสืบทอดวัฒนธรรมให้รุ่งเรืองต่อไป

แต่เหตุการณ์คราวก่อนที่เกือบทำลายงิ้วจนแทบสูญสิ้นไป ได้ทิ้งรอยแผลลึกไว้ในใจเขา ช่วงนั้นเวลาออกไปช่วยกันเผยแพร่ ที่ได้ยินกลับมีแต่เสียงวิพากษ์วิจารณ์ของคนทั่วไป:

"อ๋อ งิ้วเหรอ ฟังไม่เห็นจะเพราะเลย เธอดูในทีวีสิเปิดตัวอะไรก็ไม่รู้ ร้องอี๊ๆ อ๊าๆ น่ารำคาญจะตาย"

"ก็คลิปตัดต่อล้อเลียนคลิปนั้นไง ฉันรู้จัก ไม่อยากเรียนหรอก กลัวโดนเพื่อนล้อ แล้วก็กลัวโดนตัดต่อไปทำคลิปล้อเลียนด้วย"

นายกสมาคมหลิวที่ไม่ประสีประสาว่าคลิปตัดต่อล้อเลียนคืออะไร ถึงกับยอมไปเปิดค้นหาดูด้วยตัวเอง ปรากฏว่าพอดูคลิปจบ ความดันโลหิตของเขาก็พุ่งกระฉูดจนต้องรีบคว้ายาลดความดันมากินทันที

หลังจากอาจารย์ถานลงจากเวที คนถัดมาที่ขึ้นแสดงก็คืออาจารย์หานหาน ทั้งอาจารย์หานหานและเซวียเซวียต่างเลือกแนวทางใกล้เคียงกัน คือหยิบเพลงแนวกู่เฟิงมาร้องคนละเพลง

ทุกคนต่างทำไปเพื่อเอาตัวรอดกันทั้งนั้น ในเมื่อโลดแล่นอยู่ในวงการเพลงมานานกว่าสิบปี คงไม่มีใครยอมเอาตัวเองไปเสี่ยงกับเพลงแค่เพลงเดียว

แต่ข้อความคอมเมนต์บนหน้าจอกลับเริ่มเปิดศึกหาเรื่องกันเสียแล้ว

"ผู้กำกับหง มัวทำอะไรอยู่เนี่ย ในฐานะครูประจำชั้น พอเห็นนักเรียนเขียนเรียงความออกนอกหัวข้อแล้วไม่คิดจะจัดการหน่อยเหรอ ไม่อยากให้นักเรียนสอบติดมหา'ลัยดังแล้วหรือไง"

"พวกเราตั้งใจเข้ามาฟังเพลงป็อปผสมงิ้วนะ แล้วนี่มันผสมกันตรงไหนมิทราบ"

"คุมธีมไม่อยู่ก็อย่าคิดเอามาเล่นสิ พอเอามาจริงพวกคุณก็ไม่กล้าร้อง กลัวโดนด่าล่ะสิ ใจไม่ถึงนี่หว่า"

"เห็นชาวเน็ตเป็นคนโง่หรือไง ศึกชิงราชาเพลงคราวนี้คงไม่ได้คิดจะเลียนแบบพวกพาดหัวล่อเป้าหรอกนะ ปั่นกระแสเกินไปหน่อยมั้ง"

ผู้กำกับหงมองสารพัดคอมเมนต์ที่ถาโถมเข้ามาอย่างไม่เป็นมิตร แต่จำต้องกล้ำกลืนฝืนทนเก็บตัวเงียบ ไม่ยอมออกมาพูดอะไร ได้แต่ภาวนาให้วันนี้ผ่านพ้นไปเร็วๆ เพราะมันช่างทรมานเหลือเกิน

เมื่อถึงคิวอาจารย์ฮวาขึ้นเวที เธอเลือกเพลงแนวกู่เฟิงที่เคยแต่งไว้มาดัดแปลงเนื้อร้องเล็กน้อย

เมื่อเทียบกับอาจารย์ท่านอื่น เพลงของเธอนับว่าเข้ากับธีมที่สุด เพราะอย่างน้อยก็ยังสอดแทรกวัฒนธรรมงิ้วเข้าไปในเนื้อเพลง

มีท่อนที่บรรยายถึงเครื่องแต่งกายงิ้ว รวมถึงเอ่ยถึงบทละครชื่อดังอย่าง "ปาอ๋องลาสนม" และ "หยางกุ้ยเฟยเมาสุรา" เอาเข้าจริงดูเหมือนเป็นการให้ความรู้และยกย่องสรรเสริญเสียมากกว่า

แต่ลูกไม้เอาใจรอบนี้ก็ถือว่าได้ผลอยู่เหมือนกัน

นายกสมาคมหลิวฟังถึงตรงนี้ก็ยังกดคะแนนให้พลางเอ่ยชม

"เด็กคนนี้ร้องได้ไม่เลวทีเดียว อย่างน้อยเพลงของเธอก็ทำให้รู้ว่างิ้วเรื่องดังของเรามีทั้ง "ปาอ๋องลาสนม" "หยางกุ้ยเฟยเมาสุรา" "ตำนานนางพญางูขาว" แล้วก็เรื่องอื่นๆ"

"นี่คงเป็นวิธีผสมผสานที่ดีที่สุดแล้วล่ะมั้ง ดูท่าว่างิ้วคงไม่มีทางร้องด้วยสไตล์เพลงป็อปได้จริงๆ"

เหล่าแฟนคลับของอาจารย์ฮวาเริ่มกลับมาคึกคักกันอีกรอบ

"ฮวาเอ๋อร์ของพวกเราเก่งที่สุด! ช่วงให้ความรู้รอบนี้เอาไปเต็มร้อยเลยค่ะ"

"ต้องให้ฮวาของเราออกโรงเท่านั้นแหละ ถึงจะคิดวิธีที่แปลกใหม่ไม่เหมือนใครแบบนี้ได้ รอบนี้เจ๋งสุดๆ ไปเลย"

"คราวนี้อาจารย์ฮวานอนมาอันดับหนึ่งแน่นอน จะมีเพลงไหนตรงธีมไปกว่านี้อีก ไม่มีแล้ว!"

"เดี๋ยวสิ พี่เหยียนของพวกเรายังไม่ทันขึ้นเวทีเลย ก็มีคนล็อกที่หนึ่งกันแล้วเหรอ"

"เซียวเหยียนจะเก่งสักแค่ไหนกันเชียว ฉันกล้าเดาเลยว่าอย่างมากเขาก็แค่ร้องแนวกู่เฟิงนั่นแหละ"

"พี่เหยียนของฉันร้องแนวกู่เฟิงก็อาจจะได้คะแนนสูงลิ่วเหมือนกันแหละน่า"

เพลงของอาจารย์ฮวาจบลงด้วยจังหวะกระชับ ผู้ชมทั่วทั้งฮอลล์ต่างปรบมือให้อย่างกึกก้องและอบอุ่นกว่าทุกโชว์ก่อนหน้านี้

ตัวอาจารย์ฮวาเองก็รู้สึกว่าโชว์วันนี้ประสบความสำเร็จไม่น้อย หลังจากโดนกดมาหลายอีพี วันนี้คงถึงคราวที่เธอจะคว้าอันดับหนึ่งได้เสียที

ผู้กำกับหงฟังเพลงของอาจารย์ฮวาจบถึงได้ลอบถอนหายใจอย่างโล่งอกไปเปลาะหนึ่ง อย่างน้อยเพลงนี้ก็น่าจะช่วยกู้หน้ากลับมาได้บ้าง

หลังจากอาจารย์ฮวาลงจากเวที เฝิงซีก็ก้าวขึ้นมาดำเนินรายการต่อ

"ลำดับถัดไป ขอเชิญพบกับแขกรับเชิญคนสุดท้ายของอีพีนี้ อาจารย์เซียวเหยียน กับบทเพลงออริจินัล "หุ่นเชิดสายไหม" ขอเสียงปรบมือต้อนรับอย่างอบอุ่นด้วยครับ!"