ตอนที่ 84 ขอเปิดแอคหลุมมาเผือกได้ไหม

ความเคลื่อนไหวบนเว่ยป๋อของโจวเจิงตลอดช่วงครึ่งปีที่ผ่านมาทำเอาคนพูดไม่ออกบอกไม่ถูกจริง ๆ ถ้าไม่ลงพวกโฆษณาก็มีแต่โพสต์เพ้ออีโมสุด ๆ

ในฐานะนักร้อง สิ่งที่ควรปล่อยออกมาที่สุดย่อมเป็นผลงานเพลง แต่ในรอบครึ่งปีโจวเจิงกลับปล่อยออกมาแค่สองเพลง แถมเนื้อหายังทำเอาแฟนคลับฟังแล้วอยากจะด่าเตือนสติสักคำ ว่าเป็นพวกคลั่งรักจนโงหัวไม่ขึ้น ยอมเป็นหมาให้เขากดขี่ชัด ๆ

อย่างเช่น

"เธอเคยเป็นแสงตะวันในต้นฤดูร้อนของฉัน ผู้เปิดท่วงทำนองบทใหม่ในชีวิตฉัน"

หรืออย่างเช่น

"ในค่ำคืนอันเงียบสงัด ที่นอนไม่หลับก็เพราะฝันถึงเธอ"

"คงเป็นเพราะฉันยังดีไม่พอ ถึงทำให้เธอต้องเสียใจ"

เนื้อเพลงทำนองนี้ทำเอาแฟนคลับฟังแล้วปวดใจเหลือเกิน ทั้งที่ในสายตาของพวกเธอเขาเป็นคนที่ยอดเยี่ยมขนาดนั้น แล้วทำไมถึงได้ยอมลดคุณค่าตัวเองจนดูต่ำต้อยขนาดนี้กันนะ

แต่สุดท้ายทุกคนก็ทำใจว่าร้ายพี่ชายของตัวเองไม่ลง จะเกลี้ยกล่อมให้ตัดใจก็ทำไม่ได้ ได้แต่คอยปลอบใจ เพราะอย่างไรเสียตั้งแต่วันแรกที่ก้าวเข้ามาเป็นนักร้อง โจวเจิงก็บอกชัดเจนแล้วว่าเขามีแฟน

เขาไม่เคยปิดบังแฟนคลับเลยสักนิด

ด้วยเหตุนี้ แฟนคลับส่วนใหญ่ของโจวเจิงจึงสนับสนุนให้พี่ชายของตัวเองได้ตามหาความสุข

ยิ่งไปกว่านั้น โจวเจิงไม่ได้เป็นไอดอล และไม่คิดจะหากินกับเงินของแฟนคลับด้วยซ้ำ ครั้งหนึ่งตอนที่เขาจัดคอนเสิร์ต ถึงขั้นควักกระเป๋าตัวเองซื้อบัตรหนึ่งหมื่นใบแจกให้แฟนคลับเข้ามาดูฟรี ๆ

ความจริงใจและความมีน้ำใจของเขา แฟนคลับต่างมองเห็นและรับรู้ได้ ทุกคนจึงอยากเห็นเขามีความสุขจริง ๆ

โจวเจิงปกป้องแฟนเก่าคนนั้นเป็นอย่างดี บนอินเทอร์เน็ตไม่มีรูปถ่ายของเธอหลุดมาเลยแม้แต่ใบเดียว ร่องรอยทั้งหมดเกี่ยวกับแฟนเก่าล้วนหลุดรอดมาจากบทเพลงและเว่ยป๋อของโจวเจิงทั้งสิ้น

หลายปีมานี้โจวเจิงรัก ๆ เลิก ๆ อยู่หลายหนจนแฟนคลับเหนื่อยใจไปตาม ๆ กัน ยิ่งไปกว่านั้น แค่ดูจากข้อมูลบนเว่ยป๋อของโจวเจิง แฟนคลับที่ฉลาดเป็นกรดก็วิเคราะห์ตัวตนของแฟนเก่าคนนี้ออกมาได้อย่างทะลุปรุโปร่ง

ผู้หญิงด้วยกันย่อมมองออกดีที่สุด อีกฝ่ายมีพฤติกรรมเสแสร้งแอ๊บใสเป็นนังชาเขียวหรือไม่ แค่ปราดเดียวก็มองออกแล้ว

แฟนคลับไม่รู้ว่าแฟนเก่าของโจวเจิงกำลังจะแต่งงาน จึงคิดว่าการเลิกราครั้งนี้ก็คงเหมือนกับหลายครั้งที่ผ่านมา ไม่แน่ว่าพอถึงจุดหนึ่ง โจวเจิงก็คงยอมบากหน้าไปตามง้อขอคืนดีอีก

แฟนคลับทุกคนต่างหมดหวังกับเรื่องความรักของโจวเจิงไปแล้ว

แต่ไม่มีใครคาดคิด จู่ ๆ โจวเจิงก็ปล่อยเพลงใหม่ออกมาแบบไม่มีปี่มีขลุ่ย

ตอนที่เห็นชื่อเพลง ปฏิกิริยาแรกในใจของแฟนคลับคือ

"พี่คะ ที่แท้พี่ก็รู้ตัวเหมือนกันเหรอว่าถูกเขาปฏิบัติเหมือนเป็นหมาน่ะ"

"พี่โตขึ้นแล้ว ในที่สุดก็คิดได้สักที"

"ก่อนหน้านี้อยากจะด่าว่าไอ้โบ้ แต่ก็กลัวจะทำร้ายจิตใจพี่ แต่ตอนนี้รู้สึกเหมือนพี่เองก็รู้ตัวแล้วว่าที่ทำไปมันไม่ถูก"

""หมารับใช้" เพลงนี้คงไม่ได้แต่งมาเพื่อแสดงความภักดีหรอกนะ อย่าบอกนะว่าเป็นเพลงที่พี่เขียนไปของ้อคืนดีกับเขาน่ะ จบเห่แล้ว ฉันไม่กล้าฟังเลย"

พอได้ยินชื่อเพลง ทุกคนก็พากันเข้าใจผิดไปหมด จนกระทั่งมีคนที่ฟังเพลงจนจบแล้วตื่นเต้นจนกระหน่ำพิมพ์คอมเมนต์รัว ๆ

"พี่ตาสว่างแล้ว รีบไปฟังกันเร็วเข้า!"

เมื่อเห็นข้อความนี้ แฟนคลับของโจวเจิงต่างก็พากันกดเปิดฟังเพลงทันที

～～～

"เธอบอกเอาไว้ว่าความรักคือการอุทิศให้ชั่วชีวิต"

"ไม่คิดเล็กคิดน้อยและไม่เรียกร้องสิ่งใด แต่ที่แท้กลับยังไม่เพียงพอ"

～～～

พอฟังถึงตรงนี้ แฟนคลับของโจวเจิงก็โมโหจนแทบทนไม่ไหว

"ถุย อุทิศให้ทั้งชีวิตเหรอ หน้าด้านไม่อายบ้างหรือไง คิดจะมาปั่นหัวใครกันยะ"

"นี่มันพฤติกรรมตอแหลแบบนังชาเขียวชัด ๆ เลิกกันไปแล้วยังจะให้พี่ชายของพวกเราครองตัวบริสุทธิ์เพื่อเธอ คอยเห็นเธอสำคัญที่สุดอยู่อีกเหรอ"

เนื้อเพลงเรียกได้ว่าเฉียบคมบาดลึกทุกตัวอักษร ถ่ายทอดความต่ำต้อยยอมจำนนของโจวเจิงออกมาได้อย่างหมดจด แฟนคลับของโจวเจิงปวดใจจนแทบไม่ไหว กระทั่งได้ฟังท่อนสุดท้าย

～～～

"ตามใจเธอจนแทบกระอักเลือด กระทั่งศักดิ์ศรีและความเป็นคนก็สูญสิ้น"

"เพิ่งเข้าใจว่าสภาพของฉันที่คอยเอาอกเอาใจเธอนั้น มันน่าเกลียดจนไม่รู้จะน่าเกลียดอย่างไร"

"ใครกันที่ยอมทุ่มเทเอาใจเธอจนหมดใจ จนทำให้ฉันกลายสภาพเป็นหมาของเธอ"

"หากฉันจะเดินจากไป ก็เพราะในที่สุดฉันก็ทนมาพอแล้ว"

～～～

ในประโยคสุดท้าย น้ำเสียงและอารมณ์ของโจวเจิงแฝงไปด้วยความปล่อยวาง เป็นความรู้สึกโปร่งโล่ง ตาสว่าง และปลดปล่อยที่ส่งผ่านมาอย่างชัดเจนที่สุด

แฟนคลับตัวยงที่ติดตามโจวเจิงมานานแปดปีถึงกับปล่อยโฮออกมา

"พี่คะ ในที่สุดพี่ก็ตาสว่างแล้ว ฉันดีใจเหลือเกินค่ะ"

"ในที่สุดก็ทนพอสักที พี่ควรจะทนพอตั้งนานแล้วค่ะ"

"นับตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ชีวิตใหม่เริ่มต้นขึ้นแล้ว พี่สู้ ๆ นะคะ"

หลังจากปล่อยเพลงออกไป โจวเจิงก็คอยเฝ้าดูสถิติต่าง ๆ อยู่ตลอด พอได้เห็นข้อความที่แฟนคลับเข้ามาคอมเมนต์ เขากลับยิ่งรู้สึกผิดขึ้นมาในใจ

หลายปีมานี้เขาทำให้พวกเธอต้องเป็นห่วงขนาดนี้เชียวหรือ แต่ก็ยังดีที่วันนี้ตื่นจากฝันได้เสียที ต่อจากนี้เขาจะทุ่มเทแรงกายแรงใจให้กับเสียงเพลงให้มากขึ้น และไม่ทำให้คนที่รักเขาต้องผิดหวังอีก

ขณะเดียวกัน ฉินเสวี่ย แฟนเก่าที่กำลังจะแต่งงานกับคุณอาคนที่สองของเขา ก็เพิ่งได้รับไวโอลินที่โจวเจิงส่งมาให้

เธอวางแผนทุกอย่างมาอย่างดิบดี คิดว่าการแต่งงานกับคุณอาคนที่สองของโจวเจิงจะทำให้ตัวเองทะยานขึ้นสู่ที่สูงได้ในพริบตา แต่คนอย่างโจวเจิงที่ยอมตามตื๊อและตามใจเธอทุกอย่าง มีหรือที่เธอจะตัดใจทิ้งลง ยิ่งพอเห็นไวโอลินตัวนี้ ฉินเสวี่ยก็ยิ่งได้ใจ คิดว่าตัวเองกำโจวเจิงไว้ในกำมือได้อย่างอยู่หมัด

กระทั่งเสียงแจ้งเตือนโทรศัพท์ที่เธอตั้งค่าติดตามพิเศษสำหรับโจวเจิงดังขึ้น เธอถึงได้เห็นเพลงใหม่ที่เขาเพิ่งปล่อยออกมา

"หมาขี้ข้า" อย่างนั้นเหรอ ฉินเสวี่ยนึกว่าครั้งนี้โจวเจิงก็คงเหมือนทุกครั้งที่ผ่านมา ที่แต่งเพลงระบายความคิดถึงหรือความรู้สึกผิดต่อเธอ แต่พอฟังจนจบเพลงและได้อ่านคอมเมนต์บนหน้าจอ สีหน้าของเธอก็พลันซีดเผือดลงทันที

เธอรีบส่งวีแชตหาโจวเจิงทันที แต่กลับพบว่าตัวเองถูกบล็อกไปแล้ว

นี่คือคำแนะนำที่บรรดาแฟนคลับที่น่ารักบอกกับโจวเจิง ให้ตัดไฟแต่ต้นลมและตัดขาดทุกช่องทางการติดต่อให้สิ้นซาก

เดิมทีโจวเจิงไม่ได้คิดจะทำตัวเด็ดขาดถึงขั้นนี้ แต่พอโดนแฟนคลับช่วยกันวิเคราะห์ชี้แจงยกใหญ่ สุดท้ายเขาก็ยอมทำตามคำเกลี้ยกล่อมแต่โดยดี

ด้วยคำกล่าวที่ฟังดูมีเหตุผลอย่างยิ่งประโยคหนึ่งว่า แฟนเก่าที่ดี ควรจะทำตัวเหมือนตายจากกันไปแล้ว

เพียงแต่เจตนาดั้งเดิมของโจวเจิงหมายถึง ตัวเขาต่างหากที่ควรทำตัวเหมือนตายจากไป จะได้ไม่ไปรบกวนเธออีก

ฉินเสวี่ยรีบโทรหาโจวเจิงทันที แต่แม้กระทั่งเบอร์โทรศัพท์ก็ยังถูกบล็อก พอลองเปิดเวยปั๋ว เวยปั๋วก็ดันถูกบล็อกไปด้วยเช่นกัน!

ฉินเสวี่ยเริ่มลนลานขึ้นมาบ้างแล้ว เธอสัมผัสได้ว่ามีบางสิ่งกำลังหลุดออกจากการควบคุม แต่มันสายเกินไปเสียแล้ว เพราะโจวเจิงได้ก้าวหลุดพ้นออกมาเรียบร้อยแล้ว

เพลงนี้ของโจวเจิงไปสะกิดต่อมความรู้สึกโดนใจใครหลายคนเข้าอย่างจัง จึงกลายเป็นกระแสดังเปรี้ยงปร้างไปทั่วทุกเว็บไซต์ในชั่วพริบตา

ผู้คนจำนวนไม่น้อยยังสังเกตเห็นว่า สไตล์เพลงของโจวเจิงในคราวนี้แตกต่างไปจากเดิม ไม่เพียงแต่เนื้อร้องจะเฉียบคมบาดลึก ท่วงทำนองยังเพราะจับใจอย่างน่าประหลาด

เมื่อกวาดสายตาไปมองตรงช่องเครดิตผู้แต่งเนื้อร้องและเรียบเรียงทำนอง

"เซียวเหยียนเหรอ ใช่เซียวเหยียนคนที่ฉันรู้จักหรือเปล่าเนี่ย"

"ใช่เซียวเหยียนคนที่ไม่ยอมเปล่งเสียงเวลาแสดงละครคนนั้นไหม"

"ใช่เขาคนนั้นแหละ ใช่เลย ตัวจริงเสียงจริง"

"มิน่าล่ะ เนื้อเพลงถึงได้เขียนออกมาดีขนาดนี้ แถมชื่อเพลงยังแทงใจดำอย่างจัง ที่แท้ก็เป็นฝีมือของอาจารย์เซียวเหยียนนี่เอง"

จากนั้น แฟนคลับกลุ่มใหญ่ของโจวเจิงต่างพากันไปกดติดตามเซียวเหยียนและส่งข้อความขอบคุณกันยกใหญ่

ทางด้านเซียวเหยียนที่กำลังนอนไถเวยปั๋วเสพเรื่องเผือกอยู่ที่บ้าน จู่ ๆ ก็มีแฟนคลับหลั่งไหลเข้ามาขนานใหญ่ ยอดผู้ติดตามพุ่งพรวดขึ้นมาหลายแสนคนในชั่วพริบตา

"???" เกิดอะไรขึ้นเนี่ย ผมแอบเสพเรื่องเผือกแล้วโดนจับได้งั้นเหรอ

จ้าวหมิงหล่าง "..." บอกให้เปิดแอ็กหลุมไว้ส่องเรื่องชาวบ้านก็ไม่ยอมฟัง

"ไม่ใช่หรอกครับพี่เหยียน เป็นแฟนคลับของโจวเจิงต่างหาก พวกเขาเห็นว่าเพลงที่พี่แต่งให้โจวเจิงเพราะมาก ก็เลยพากันมาขอบคุณพี่ครับ"

เซียวเหยียนวางโทรศัพท์ลง "ทำเอาตกอกตกใจหมด ผมยังนึกว่าตัวเองเผลอมือลั่นไปกดไลก์อะไรเข้าเสียอีก"

จ้าวหมิงหล่าง "..." พี่ช่วยเปิดแอ็กหลุมหน่อยได้ไหมครับเนี่ย!

เมื่อวกกลับเข้าเรื่องจริงจัง จ้าวหมิงหล่างก็นำเอกสารปึกหนึ่งมาวางลงตรงหน้าเซียวเหยียน

"พี่เหยียนครับ "ศึกชิงราชาเพลง" เหลืออีกแค่เทปเดียวก็จะจบแล้ว พี่ควรจะเริ่มรับงานเพิ่มให้ตัวเองบ้างได้หรือยังครับ"

เซียวเหยียนมองเอกสารที่มีความหนาพอ ๆ กับพจนานุกรมแล้วรู้สึกว่ามันเว่อร์เกินไปหน่อย

"มีรายการเชิญผมเยอะขนาดนี้เลยเหรอ"