ตอนที่ 85 ภารกิจระบบ ชาวเน็ตในช่องคอมเมนต์เป็นผู้ตัดสิน

จ้าวหมิงหล่างดันแว่นตาบนสันจมูกขึ้น "นี่แค่หนึ่งในห้าเองครับ"

เซียวเหยียนเห็นแล้วปวดหัวตึ้บ แบบนี้ต้องดูกันถึงเมื่อไหร่เนี่ย

"นายมีงานไหนแนะนำบ้างไหม"

จ้าวหมิงหล่างรู้อยู่แล้วว่าเซียวเหยียนต้องถามแบบนี้ จึงหยิบแฟ้มเอกสารเล่มบนสุดขึ้นมา

"มีรายการวาไรตีของซีซีทีวีเชิญเราไปร่วมครับ เป็นรายการประชาสัมพันธ์วัฒนธรรมจีนที่จะแนะนำมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้เยอะมาก พี่ลองดูอันนี้สิครับ"

เซียวเหยียนหยิบแฟ้มขึ้นมาเปิดดูรายละเอียดแล้วรู้สึกว่าน่าสนใจดี จ้าวหมิงหล่างจึงพูดต่อ

"รายการนี้ยังเชิญสมาคมงิ้วหวยจวี้แห่งประเทศจีนกับสมาคมอุปรากรจีนด้วยครับ ตอนนี้พี่เป็นทูตประชาสัมพันธ์ของทั้งสองโครงการอยู่แล้ว ไปร่วมรายการก็ถือว่าเหมาะกับสถานะพอดีเลย"

รายการนี้มีชื่อว่า "สืบทอดเปลวไฟ" ได้เชิญผู้สืบทอดมรดกทางวัฒนธรรมที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัวมาร่วมกว่ายี่สิบท่าน ซึ่งงิ้วหวยจวี้และอุปรากรจีนก็รวมอยู่ในนั้นด้วย

นอกจากนี้ยังมีอีกหลายอย่างที่เซียวเหยียนไม่เคยรู้จักและฟังดูน่าสนใจมาก เช่น การสาธิตผ้าย้อมขี้ผึ้ง การแสดงตีดอกไม้ไฟเหล็ก งิ้วปังจื่อ ดอกไม้กำมะหยี่ กรรมวิธีการทำเครื่องประดับขนนกเตี่ยนชุ่ย และอื่น ๆ อีกมากมาย ล้วนเป็นสมบัติล้ำค่าทางวัฒนธรรมที่บรรพบุรุษทิ้งไว้ให้ เพียงแต่ทุกวันนี้มีคนรู้จักน้อยเกินไป

จุดประสงค์หนึ่งของรายการคือการฟื้นฟูวัฒนธรรม แต่ขณะเดียวกันก็ต้องคำนึงถึงเรตติ้งด้วย จึงได้เชิญนักร้องที่มีผลงานโดดเด่นในวงการเพลงป็อปยุคนี้อย่างเซียวเหยียน หลินจิ้งชิง และโจวร่างมาร่วมด้วย

กำหนดการบันทึกเทปคืออีกสามวันข้างหน้า จ้าวหมิงหล่างจึงส่งอีเมลตอบกลับทีมงานแทนเซียวเหยียนว่าจะเข้าร่วมรายการ

รายการ "สืบทอดเปลวไฟ" มีแค่ตอนเดียว จ้าวหมิงหล่างคิดว่าเซียวเหยียนควรเลือกรายการยาว ๆ ไว้ถ่ายทำสักรายการ จึงจัดการยึดทั้งแท็บเล็ต เมล็ดแตงโม แตงโม และกัมมี่ไปจนหมด

วันนี้ยังไงเซียวเหยียนก็ต้องรับงานให้ได้

เมื่ออู้งานไม่สำเร็จ เซียวเหยียนจึงจำใจหยิบเอกสารขึ้นมาเปิดดูทีละแฟ้ม

งานอีเวนต์เชิงพาณิชย์เหรอ ตอนนี้ไม่ได้ขาดเงินสักหน่อย ไม่ไป!

ละครเวทีเพลงเหรอ แบบนี้ก็ต้องแสดงด้วยน่ะสิ ไปไม่ได้!

พอเปิดไปเจอรายการวาไรตีเพลงรายการหนึ่งที่ดันเป็นแนวแร็ป เซียวเหยียนก็หลุดขำออกมา

"ทำไมรายการ "ศักราชใหม่แห่งแร็ป" นี่ถึงเชิญผมด้วยล่ะเนี่ย ผมไม่มีเพลงแร็ปสักเพลงเลยนะ"

จ้าวหมิงหล่างนั่งอยู่หน้าคอมพิวเตอร์เพื่อมองหาลู่ทางการทำงานใหม่ ๆ ตอนนี้เขาไม่ได้เอาแต่นั่งรอจัดการคำเชิญงานในอีเมลอีกต่อไปแล้ว แต่เรียนรู้ที่จะเป็นฝ่ายรุกเสาะหากิจกรรมที่เหมาะกับเซียวเหยียนด้วยตัวเอง

แน่นอนว่าจ้าวหมิงหล่างรู้จักรายการ "ศักราชใหม่แห่งแร็ป" เป็นอย่างดี เพราะเขาเป็นคนคัดเลือกออกมาเอง จึงรู้ข้อมูลเกี่ยวกับรายการนี้อย่างทะลุปรุโปร่ง

เดิมทีรายการนี้ไม่ได้อยู่ในขอบเขตการคัดเลือกของจ้าวหมิงหล่างเลย ทว่ามันถูกจัดให้อยู่ในระดับ S

การทุ่มทุนของรายการระดับ S นั้นมหาศาลมาก ประการแรกคือโปรดักชันฉากเวทีจะประณีตอลังการ ประการที่สองคือเชิญคนดังในวงการมาร่วมมากมาย และประการต่อมาก็คือค่าตัวที่สูงลิบลิ่ว

ยิ่งไปกว่านั้น ทีมงานของ "ศักราชใหม่แห่งแร็ป" ยังเชิญเซียวเหยียนไปเป็นเมนเทอร์ ไม่ใช่ผู้เข้าแข่งขัน ตำแหน่งระดับนี้จึงดึงดูดใจมากทีเดียว

จากรายชื่อที่ปล่อยออกมา ในบรรดาเมนเทอร์ทั้งสี่คน นอกจากเซียวเหยียนแล้ว อีกสามคนล้วนเคยผ่านเวทีการแข่งขันแร็ประดับนานาชาติ กวาดรางวัลมานับไม่ถ้วน และเป็นสายฝีมือตัวจริงที่คนในวงการยอมรับ

ส่วนผู้เข้าแข่งขันเองก็มีชื่อเสียงในวงการไม่น้อย เช่น เฉินเจ๋อ หลงเหยี่ยน ฮวาเตียว ทุกคนล้วนมีผลงานเด่นและมีฐานแฟนคลับของตัวเอง

"คำเชิญที่ทีมงานส่งมาคืออยากให้พี่เป็นเมนเทอร์ครับ ถึงพี่จะไม่เคยร้องแร็ปมาก่อน แต่พี่เหยียนเขียนเนื้อเพลงเก่งมาก แถมกระแสความนิยมตอนนี้ก็สูงลิ่วเลย"

"อีกอย่าง..." จ้าวหมิงหล่างชะงักไปนิดหนึ่ง แล้วเอ่ยอย่างอ้อมค้อมที่สุด "การที่รายการจะสร้างประเด็นให้คนพูดถึงได้ มันก็สำคัญมากเหมือนกันครับ"

เซียวเหยียนเข้าใจได้ในทันที "ก็คือต้องการคนไปโดนด่าว่างั้นเถอะ"

จ้าวหมิงหล่างหัวเราะแห้งกลบเกลื่อนความกระอักกระอ่วน "พูดแบบนั้นก็ไม่ถูกเสียทีเดียวนะครับ พี่เหยียนฝีมือเก่งกาจขนาดนี้ ไม่แน่อาจจะทำให้ทุกคนหันมาชอบก็ได้"

เซียวเหยียนกล่าว "พอทีเถอะน่า แร็ปเปอร์ไม่เหมือนนักร้องทั่วไปนะ เวลาพวกเขาเดือดขึ้นมาน่ะไม่ไว้หน้าใครทั้งนั้น คนที่ไม่มีผลงานเพลงแร็ปขึ้นหิ้งแม้แต่เพลงเดียวอย่างผม ถ้าขืนไปออกรายการนี้ คนกลุ่มแรกที่จะด่าผมไม่ใช่คนดูแน่นอน แต่เป็นพวกผู้เข้าแข่งขันต่างหาก"

จ้าวหมิงหล่าง "ทีมงานเสนอค่าตัวให้สามเท่าเลยนะครับ"

เซียวเหยียน "..." ใจป้ำขนาดนี้เลยเหรอ "ถึงอย่างนั้นผมก็ไปไม่ได้อยู่ดี ข้าม!"

ปิ๊ง! ภารกิจระบบ: "ขอให้โฮสต์โพสต์ข้อความลงเวยปั๋วถามชาวเน็ตว่าอยากฟังโฮสต์ร้องเพลงแนวไหน และทำตามคำขอของคอมเมนต์คนที่เจ็ดให้สำเร็จ"

เซียวเหยียน "หา? จู่ ๆ ก็มาแบบนี้เนี่ยนะ!"

เซียวเหยียนตกใจเสียงแจ้งเตือนที่ดังขึ้นมากะทันหันจนสะดุ้งโหยง เกือบจะลืมไปแล้วว่าตัวเองกำลังจะทำอะไร

เมื่อเห็นเซียวเหยียนนั่งนิ่งไม่ไหวติงอยู่บนโซฟา จ้าวหมิงหล่างก็นึกว่าเขาเป็นอะไรไป

"พี่เหยียน พี่ไม่เป็นไรใช่ไหมครับ"

เซียวเหยียนได้สติกลับมา จึงรีบตอบ "ไม่เป็นไร ๆ เมื่อกี้กำลังคิดอะไรเพลิน ๆ น่ะ เลยเหม่อไปหน่อย"

เซียวเหยียนสื่อสารกับระบบในใจ "ระบบ ฉันขอร้องให้แกเปลี่ยนเสียงแจ้งเตือนหน่อยเถอะ เกิดฉันตกใจตายขึ้นมา คนที่เสียหายคือแกนะ"

ระบบ "ถ้าคุณตกใจตายขึ้นมา โฮสต์คนต่อไปผมจะหาผู้หญิงแทน"

เซียวเหยียน "..." "นี่แกคิดเรื่องนี้มาตั้งนานแล้วใช่ไหมเนี่ย"

ระบบ "คุณควรดีใจนะที่ผมถูกตั้งโปรแกรมให้ขี้เกียจได้ ไม่อย่างนั้นคนที่คอยเร่งงานคุณตอนนี้คงไม่ใช่จ้าวหมิงหล่าง แต่เป็นผมต่างหาก แล้วผมก็ไม่เหมือนเขาหรอกนะ เพราะผมปล่อยกระแสไฟฟ้าช็อตได้"

ถ้าไม่ยอมทำงานก็ช็อตไฟฟ้าใส่สักที เอาให้ตัวชาจนน้ำลายยืด ดูซิว่าจะยังกล้าอู้อีกไหม!

เซียวเหยียนกลัวจนต้องรีบไปโพสต์เวยปั๋วทันที ปกติถ้าไม่มีธุระอะไรเซียวเหยียนก็ไม่เคยโพสต์เวยปั๋วอยู่แล้ว แต่วันนี้จู่ ๆ นอกจากจะไม่ยอมลงเพลงใหม่ดื้อ ๆ เหมือนเคยแล้ว ยังโพสต์ข้อความมาชวนคุย ทำเอาเหล่าแฟนคลับตื่นเต้นกันยกใหญ่

"ทุกคนอยากฟังผมร้องเพลงแนวไหนกันครับ ลองบอกมาดูสิ ไม่แน่ว่าผมอาจจะจัดให้ตามคำขอนะ"

บรรดาคนที่ตั้งค่าติดตามเซียวเหยียนเป็นพิเศษ สิ่งแรกที่ตอบกลับมาไม่ใช่คำตอบ แต่เป็น "กรี๊ดดดดด!"

ผ่านไปไม่ถึงหนึ่งนาที ช่องคอมเมนต์ก็มีข้อความทะลักเข้ามาถึงสามพันกว่าข้อความ แต่สิ่งที่เซียวเหยียนอยากรู้ มีเพียงแค่ว่าใครคือคอมเมนต์ที่เจ็ดเท่านั้น

แต่ช่องคอมเมนต์นี้ต้องค่อย ๆ ไถหน้าจอลงไปดู เซียวเหยียนเลื่อนจนนิ้วแทบจะชาไปหมดแล้ว

จ้าวหมิงหล่างเหลือบมองแวบหนึ่ง นึกว่าเซียวเหยียนกำลังเล่นเกมจับคู่เรียงเพชรอยู่เสียอีก

"พี่เหยียน ทำไมพี่ยังเล่นเกมอยู่อีกเนี่ยครับ"

เซียวเหยียนทำหน้างงเป็นไก่ตาแตก "หา? ฉันไม่ได้เล่นสักหน่อย"

"แล้วพี่กำลังปัดหน้าจอหาอะไรอยู่ล่ะครับ"

เซียวเหยียนยื่นหน้าจอเวยปั๋วของตัวเองให้จ้าวหมิงหล่างดู "ฉันถามชาวเน็ตว่าอยากฟังเพลงแนวไหนน่ะ กะว่าจะจัดให้ตามคำขอของคนที่เจ็ดในช่องคอมเมนต์สักหน่อย"

จ้าวหมิงหล่างรู้สึกโล่งใจขึ้นมาบ้าง อย่างน้อยเซียวเหยียนก็เริ่มทำงานทำการแล้ว

"พี่เหยียน พี่ปิดช่องคอมเมนต์ไปก่อนสิครับ รอให้ดูเสร็จว่าคอมเมนต์ที่เจ็ดคืออะไรแล้วค่อยเปิดใหม่"

เซียวเหยียน "ไอเดียดีนี่ ทำไมฉันคิดไม่ถึงนะ"

เซียวเหยียนจึงปิดช่องคอมเมนต์ แล้วเลื่อนกลับขึ้นไปบนสุดเพื่อเริ่มไล่ดูตั้งแต่คนแรกว่าใครกันแน่ที่เป็นเจ้าของคอมเมนต์ที่เจ็ด

"กรี๊ดดดดดด"

"พี่ พี่ พี่ เพลงงงง"

"ที่รักกกก ที่รักกกก"

สามคอมเมนต์แรกถูกข้อความทำนองนี้ยึดครองไปหมด จนกระทั่งถึงคอมเมนต์ที่สี่นั่นแหละ ถึงจะเริ่มเป็นคำตอบที่เป็นเรื่องเป็นราว

"ไปออกรายการแนวกู่เฟิงเถอะค่ะ"

"ไปร่วมงานคอนเสิร์ตเพลงโฟล์กสิครับ"

"ขอเพลงแนวงิ้วอีกสักเพลงเถอะ"

ทั้งหมดล้วนเป็นแนวที่เขาคุ้นเคยอยู่แล้ว จนกระทั่งเลื่อนมาถึงคอมเมนต์ที่เจ็ด นิ้วของเซียวเหยียนก็พลันกระตุกสั่น

"ระ... รัว... แร็ป?"

ยอดฝีมือเจ้าของคอมเมนต์ที่เจ็ดเขียนว่า "ไปออกรายการเพลงแร็ปเถอะค่ะ"

ชาวเน็ตที่คอมเมนต์โดยใช้ชื่อว่า 'ดวงใจดวงน้อยของเซียวเหยียน' คนนี้พูดไปเรื่อยเปื่อยจริง ๆ ตอนที่ตอบคำถาม เธอไม่ได้ผ่านกระบวนการคิดในสมองเลยแม้แต่น้อย

เพราะมัวแต่รีบแย่งพื้นที่หัวแถวในคอมเมนต์ ก็เลยพิมพ์ส่งเดชไปประโยคหนึ่งแล้วกดส่งทันที พอส่งไปแล้วถึงเพิ่งนึกขึ้นได้ว่า เซียวเหยียนเหมือนจะแร็ปไม่เป็นนี่นา~

จ้าวหมิงหล่างหัวเราะร่าอย่างอารมณ์ดี "ค่าตัวตั้งสามเท่าเชียวนะครับ!"