ตอนที่ 89 คนรุ่นใหม่รักอุปรากร วัฒนธรรมเฟื่องฟู

หลังการแสดงระบำอันคึกคักจบลง รายการที่เป็นไฮไลต์สำคัญก็ค่อย ๆ ทยอยขึ้นสู่เวที

เริ่มจากหลินจิ้งชิงที่ออกมาร้องเพลงปลุกใจรักชาติ เธอเป็นนักร้องระดับทีมชาติที่มีทักษะการร้องยอดเยี่ยมจนคนในวงการต่างยกย่องให้เป็น "จอมมารตัวแม่" โดยเฉพาะเรื่องการไต่เสียงสูงและลูกเล่นการรัวลิ้น

ไม่ว่าเธอจะร้องเพลงไหน ท่อนร้องเหล่านั้นก็มักถูกสถาบันดนตรีนำไปใช้เป็นกรณีศึกษาในระดับตำราเรียน คนในวงการไม่มีใครไม่รู้จักเธอ แต่ชีวิตส่วนตัวกลับเรียบง่าย ไม่เคยไปออกรายการวาไรตี้ทั่วไปเลย ปกติแล้วนอกจากในคอนเสิร์ตฮอลล์ ก็มีเพียงรายการ "สืบสานเปลวเพลิง" ของช่องซีซีทีวีในแต่ละปีเท่านั้นที่จะได้เห็นหน้าเธอ

หลินจิ้งชิงในเครื่องแบบทหารสีเขียว ขับร้องเพลงปลุกใจรักชาติด้วยเทคนิคแบบคลาสสิก

คนนอกวงการฟังแล้วอาจรู้สึกแค่ว่าเพลงนี้เพราะ ลื่นหู และคีย์สูง มีเพียงเซียวเหยียนที่เป็นมืออาชีพตัวจริงและคนที่กำลังฝึกร้องเพลงคลาสสิกเท่านั้นถึงจะรู้ว่า เพลงนี้ร้องยากหินขนาดไหน

"เพราะใช่ไหมล่ะ ฉันก็ว่าเพราะ แต่เพลงนี้ทำฉันทรมานมาปีกว่าแล้วนะ ซ้อมมาตั้งเป็นปียังร้องไม่ได้ขนาดนี้เลย"

"เสียงสูงระดับจอมมารตัวแม่ คนธรรมดาอย่างพวกเราจะไปเทียบชั้นได้ยังไง"

"ทำไมอาจารย์หลินถึงร้องออกมาดูสบายขนาดนั้นนะ ดูสีหน้าเธอสิ ท่อนที่ยากที่สุดพอเธอร้องออกมา กลับดูง่ายเหมือนแค่ผิวปากเล่นซะงั้น"

"เมื่อไหร่ฉันจะเก่งได้อย่างอาจารย์หลินบ้างนะ อิจฉาจัง..."

เมื่อบทเพลงอันฮึกเหิมเปี่ยมพลังจบลงอย่างสมบูรณ์แบบ หลินจิ้งชิงก็ค่อย ๆ ก้าวลงจากเวที ท่ามกลางเสียงปรบมือดังกึกก้องที่สะท้อนไปทั่วทั้งฮอลล์

เซียวเหยียนที่อยู่หลังเวทีอดทึ่งไม่ได้ สมกับเป็นจอมมารตัวแม่จริง ๆ เก่งกาจเกินไปแล้ว

จังหวะนั้นเอง ผู้กำกับรายการส่งสัญญาณผ่านหูฟังมาบอกตำแหน่งยืน เพราะคิวต่อไปถึงตาเขาขึ้นแสดงแล้ว เซียวเหยียนจึงรีบเดินไปประจำจุดมาร์กตามคำบอกทันที

เสี่ยวฉินรู้มาว่าวันนี้เซียวเหยียนจะมาร่วมรายการ เธอจึงเร่งเสียงโทรทัศน์ให้ดังขึ้น พอได้ยินพิธีกรประกาศว่าการแสดงชุดต่อไปเป็นของเซียวเหยียน เธอก็หูผึ่งขึ้นมาทันที

"ใช่เซียวเหยียนคนเดียวกับที่เรารู้จักหรือเปล่านะ"

เสี่ยวฉินรีบวิ่งออกมาจากครัวแล้วทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟา จ้องมองพิธีกรที่กำลังประกาศว่า "ลำดับต่อไป ขอต้อนรับเซียวเหยียนครับ"

ชายหนุ่มร่างสูงโปร่งในชุดจงซานสไตล์กู่เฟิงสีขาวนวลก้าวขึ้นมาบนเวที หล่อเหลาระดับที่แคปหน้าจอไปตั้งเป็นวอลเปเปอร์ได้สบาย ๆ

เสี่ยวฉินกระโดดตัวลอยทันที เซียวเหยียนจริง ๆ ด้วย เซอร์ไพรส์เหลือเกิน!

ชาวเน็ตนับหมื่นนับแสนต่างก็กรีดร้องขึ้นมาในวินาทีที่เขาปรากฏตัวเช่นกัน

"กรี๊ดดด พี่เหยียนหล่อมาก!"

"ในที่สุดพี่เหยียนก็มา ฉันรอมาทั้งคืนแล้วเนี่ย"

"พี่เหยียนออกรายการเยอะ ๆ หน่อยสิ แล้วก็ช่วยขยันอัปเดตเวยป๋อบ้างนะ"

"ทุกวันจันทร์ที่ไม่อยากไปทำงาน ฉันจะเปิดดูคลิปพี่เหยียนเล่นเปียโนในรายการศึกชิงราชาเพลงตลอดเลย คนที่เราชอบทั้งเก่งทั้งพยายามขนาดนี้ แล้วตัวเราจะยอมปล่อยจอยนอนเปื่อยได้ยังไงกัน"

เพลง "หุ่นเชิดสายใย" ของเซียวเหยียนดึงเรตติ้งผู้ชมจากเดิม 1.2 พุ่งทะยานขึ้นไปแตะ 2.3 ส่งผลให้เรตติ้งรายการทะยานขึ้นเป็นอันดับหนึ่งในช่วงเวลาเดียวกันในพริบตา ผู้กำกับเกาตี๋เบิกตากว้างด้วยความตกตะลึงจนแทบไม่เชื่อสายตา เพราะครั้งล่าสุดที่รายการได้เรตติ้งอันดับหนึ่ง มันก็นานจนแทบจำไม่ได้แล้ว

"นี่... กระแสของเซียวเหยียนทรงพลังขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย"

แต่ในเวลาเดียวกัน ผู้กำกับเกาตี๋ก็อดกังวลไม่ได้ เพราะคิวต่อไปต่อจากเซียวเหยียนคือเพลงที่ร่วมมือกันระหว่างงิ้วหวยจวี้และสมาคมอุปรากรจีน จะรับช่วงต่อไหวแน่นะ

แต่แล้วเรื่องเหนือความคาดหมายก็เกิดขึ้น นอกจากจะรับช่วงต่อได้อย่างอยู่หมัด ด้วยแรงหนุนจากแฟนคลับของเซียวเหยียนรวมกับฐานผู้ชมเดิม เพลงนี้จึงดังเปรี้ยงปร้างขึ้นมาทันที

ผู้ชมที่กำลังเคลิบเคลิ้มไปกับเสียงร้องของเซียวเหยียน ต่างพากันปรบมือตามจังหวะอย่างคลั่งไคล้โดยไม่รู้ตัว พอเพลงจบลง แต่ละคนถึงเพิ่งรู้สึกว่าปรบมือจนเจ็บระบมไปทั้งสองมือ

หัวใจที่เต้นรัวด้วยความตื่นเต้นยังไม่ทันสงบลง หากการแสดงชุดถัดไปธรรมดาเกินไปคงดึงดูดสายตาคนดูไม่อยู่ แต่แล้วเสียงกลองที่รัวถี่เป็นจังหวะก็ดังขึ้น ชัดเจนราวกับมาเคาะอยู่ข้างหู

เสียงนั้นดึงความสนใจของคนที่ยังจดจ่ออยู่กับเซียวเหยียน ให้กลับคืนสู่รายการได้ในทันที

"เจ้าว่าความคิดถึงนี้... ฝากไว้ที่ผู้ใดกัน~"

ท่วงทำนองการเอื้อนอันเป็นเอกลักษณ์ของอุปรากรจีนที่ขับขานท่อนนี้ออกมาอย่างไพเราะอ่อนช้อย ทำเอาเสี่ยวฉินฟังแล้วแทบจะตัวอ่อนระทวย

ปกติเสี่ยวฉินไม่เคยชอบฟังงิ้วเลยสักนิด แต่วินาทีนี้กลับถูกสะกดและดึงดูดใจเข้าอย่างจัง

ที่น่าประหลาดใจยิ่งกว่านั้นคือ ทั้งที่ไม่ได้มองซับไตเติล เธอกลับฟังประโยคนี้เข้าใจแจ่มแจ้ง

นี่คืองิ้วจริงหรือ ในความทรงจำของเธอ งิ้วมีแต่เสียงเอื้อนที่ฟังไม่รู้เรื่องไม่ใช่เหรอ แล้วทำไมจู่ ๆ ถึงได้เพราะขนาดนี้ขึ้นมาได้

ผู้แสดงทั้งสองคนในชุดงิ้ว คนหนึ่งสวมชุดสีเหลือง อีกคนสวมชุดสีชมพู ทั้งคู่แต่งหน้าเข้ม บนศีรษะประดับไข่มุกและอัญมณีวิจิตรตระการตา ชายแขนเสื้อยาวพาดอยู่บนข้อมือ ก่อนที่เรียวแขนจะร่ายรำอย่างอ่อนช้อยไปตามท่วงทำนองของเนื้อร้อง

ทั้งที่เมื่อก่อนก็เคยดูงิ้วมาบ้าง และเครื่องแต่งกายพวกนี้ก็ไม่ได้ต่างไปจากเดิมแท้ๆ แต่เสี่ยวฉินกลับบอกไม่ถูกว่าทำไม ถึงรู้สึกว่าเพลงในวันนี้มีเสน่ห์จับใจเป็นพิเศษ

เสี่ยวฉินถูกดึงดูดจนจ้องหน้าจอโทรทัศน์ตาไม่กะพริบ หญิงสาวสองคนบนเวทีผลัดกันร้องคนละท่อน แต่น่าจะเป็นลีลาการขับร้องคนละแบบ แม้เสี่ยวฉินจะไม่ค่อยรู้เรื่องพวกนี้นัก แต่ก็ยังพอฟังออกอยู่บ้าง

ยิ่งฟัง เสี่ยวฉินก็ยิ่งรู้สึกขนลุกซู่ไปทั้งตัว

"วัยเยาว์ยังมิทันสิ้น สายใยบางเบาล่องลอยไปตามลม..."

"คำนึงเงียบงัน ใบไม้ร่วงพราย เหมันต์เร่งเร้ามาเยือน..."

"ทอดถอนใจอันรันทด วันวานเกศางามดั่งโบตั๋นเขียว..."

"เดียวดายเงียบงัน ดอกท้อผลิแดงอีกครา ทว่าคนมิหวนคืน..."

เสี่ยวฉินชอบวิชาภาษาและวรรณกรรมเป็นชีวิตจิตใจ จึงหลงใหลในความงดงามของภาษาอยู่แล้ว พอได้ยินเนื้อร้องแบบนี้ เธอก็ตื่นเต้นจนแทบเก็บอาการไม่อยู่

"นี่คืองิ้วจริงๆ เหรอ ทำไมถึงเพราะได้ขนาดนี้นะ"

จากคำแนะนำของพิธีกร ในที่สุดเสี่ยวฉินก็รู้ว่า เพลงนี้เป็นการผสมผสานระหว่างลีลาการร้องของงิ้วหวยจวี้กับท่วงทำนองงิ้วเข้าด้วยกัน

เธอโดนตกเข้าอย่างจัง เสี่ยวฉินรีบไปค้นหาเพลงนี้บนอินเทอร์เน็ตทันที แต่กลับพบว่าไม่มีไฟล์เพลงให้ฟังเลยสักนิด

"หรือว่านี่จะเป็นเพลงใหม่เหรอ"

เสี่ยวฉินทนไม่ไหวจริงๆ บทเพลงเมื่อครู่ยังคงก้องอยู่ในหัวไม่จางหาย ตอนนี้เธออยากฟังซ้ำอีกรอบใจจะขาด แต่กลับหาไฟล์เสียงไม่ได้เลย เมื่อจนปัญญา เสี่ยวฉินจึงเข้าไปดูที่หน้าเวยปั๋วทางการของรายการ "สืบสานเปลวเพลิง" และทันทีที่เปิดดู ก็พบว่าทุกคนต่างอยากได้ไฟล์เสียงเหมือนกับเธอไม่มีผิด

"ฉันรู้สึกว่าตัวเองเริ่มสนใจงิ้วขึ้นมาแล้ว อาจารย์ทั้งสองท่านร้องดีมากจริงๆ"

"วันนี้โดนป้ายยาเพลงใหม่อีกแล้ว แต่เมื่อกี้ฉันค้นไปตั้งสี่แอปฟังเพลง ไม่มีที่ไหนปล่อยไฟล์เสียงออกมาเลย เกิดอะไรขึ้นเนี่ย มีเทพคนไหนอัดคลิปแยกเสียงออกมาได้บ้างไหม ฉันอยากฟังอีกรอบจะแย่อยู่แล้ว"

"คนยุค 00s อย่างฉัน ดันโดนงิ้วตกเข้าให้ซะงั้น มันใช่เหรอเนี่ย หรือว่าฉันเริ่มแก่แล้วจริงๆ"

""สืบสานเปลวเพลิง" คิดได้ยังไงถึงเชิญอาจารย์ทั้งสองท่านมาร่วมงานกัน เพลงเดียวทำเอาฉันโดนตกไปถึงสองคน ท่วงทำนองงิ้วของอาจารย์เฝิงหมิ่นกับลีลางิ้วหวยจวี้ของอาจารย์เสี่ยวเจียงเข้ากันได้อย่างไร้ที่ติ จนฉันไม่รู้เลยว่าจะชอบใครก่อนดี"

ทุกคนต่างเป็นเหมือนเสี่ยวฉิน โดยเฉพาะคนรุ่นใหม่ที่ยิ่งเป็นเอามาก

หลังรายการออกอากาศ กระแสตอบรับก็ถล่มทลาย บัญชีทางการของสถานีโทรทัศน์ส่วนกลางที่ปกติมีผู้ติดตามแค่หมื่นกว่าคน โพสต์เวยปั๋วแต่ละทีมีคนมาคอมเมนต์เพียงสามสี่สิบคน แต่วันนี้กลับมีแฟนคลับหลั่งไหลเข้ามาอย่างล้นหลาม