ตอนที่ 90 ได้รับคำเชิญจากจอมมารใหญ่

บรรดาผู้บริหารสถานีพากันเช็กตัวเลขสถิติหลังรายการออกอากาศ พอเห็นตัวเลขก็ถึงกับต้องตกตะลึง ช่วงเวลาที่เซียวเหยียนปรากฏตัวนั้นมียอดคนดูสูงกว่าช่วงเวลาปกติเกินหกเท่า และการแสดงชุด "ความคิดถึงมอบให้ใคร" ก็มียอดรับชมสูสีคู่คี่กับช่วงเวลาที่เซียวเหยียนปรากฏตัวเลยทีเดียว

ยิ่งไปกว่านั้น บัญชีทางการของสถานียังมียอดผู้ติดตามพุ่งขึ้นกว่าเก้าแสนคนในชั่วข้ามคืน เพลงนี้มียอดแชร์บนหน้าเพจทางการมากกว่าหนึ่งแสนครั้ง โดยทุกคนต่างพากันเข้ามาขอคลิปเต็มกันยกใหญ่

กระแสตอบรับอย่างล้นหลามเช่นนี้เรียกได้ว่าไม่เคยมีมาก่อน ทางสถานีจึงรีบตัดคลิปไฮไลต์ช่วงนี้ของรายการไปโพสต์ลงอินเทอร์เน็ตเพื่อโปรโมตทันที

จากนั้น พอได้แรงโปรโมตจากทั้งทางงิ้วหวยจวี้ สมาคมอุปรากรจีน และเซียวเหยียนเข้ามาช่วย เพลงนี้ก็ยิ่งโด่งดังเป็นพลุแตกขึ้นไปอีก

"นี่มันเพราะเกินไปแล้ว ถ้าอุปรากรจีนทำแบบนี้มาตั้งแต่แรก ฉันเชื่อว่าตัวเองคงหลงรักไปนานแล้ว"

"ร้องแบบนี้โคตรเท่เลย"

"ตอบคอมเมนต์บน ฉันเพิ่งให้แม่ไปสมัครเรียนอุปรากรจีนให้แล้วเนี่ย มาสิ มาเลยพวกเรา"

นายกสมาคมซ่งกับผอ.หลิวพอเห็นกระแสบนอินเทอร์เน็ตก็ยิ้มจนแก้มแทบปริ นี่เป็นครั้งที่ทั้งสองนั่งด้วยกันได้อย่างปรองดองที่สุด ไม่มีการทะเลาะ ไม่มีการเถียง มีแต่ต่างคนต่างก้มหน้าชื่นชมคอมเมนต์บนโลกออนไลน์

ผอ.หลิวยื่นแท็บเล็ตให้นายกสมาคมซ่งดูหน้าจอ "เห็นหรือยัง มีแต่คนบอกว่าอุปรากรจีนฟังเพราะกว่างิ้วหวยจวี้"

นายกสมาคมซ่งกลอกตาใส่ น่าจะให้หมอนี่ดูคอมเมนต์ของชาวเน็ตคนหนึ่งเมื่อกี้เสียจริงที่ว่า "อะไรวะเนี่ย ฟังไม่รู้เรื่องเลยสักนิด แถมไม่เห็นจะเพราะตรงไหน"

เสี่ยวเจียงกับอาจารย์เฝิงหมิ่นก็ดีใจมากเช่นกัน โดยเฉพาะอาจารย์เฝิงหมิ่น เธอแสดงงิ้วมาสิบสามปีแล้ว ผ่านเวทีมาสารพัดขนาด คนดูมากสุดเป็นพันคน น้อยสุดมีแค่สองคนในโรง เธอก็ยังร้องจนจบการแสดง

แต่ผู้ชมที่มาฟังงิ้วส่วนใหญ่กลับมีอายุห้าสิบปีขึ้นไปทั้งนั้น

เธอใช่ว่าจะไม่เคยได้รับคำชม แต่นั่นล้วนเป็นการยอมรับจากศิลปินรุ่นเก่า การได้รับความชื่นชอบจากคนรุ่นใหม่แบบนี้เพิ่งเกิดขึ้นเป็นครั้งแรก

แต่คนรุ่นใหม่ก็น่ารักจริง ๆ พวกเขาใช้ศัพท์ที่เธอฟังไม่เข้าใจ อย่างเช่น yyds หรือ awsl ซึ่งคำพวกนี้ต้องให้เสี่ยวเจียงคอยแปลให้ เธอถึงจะเข้าใจ

พอเห็นคนรุ่นใหม่ชื่นชอบอุปรากรจีนกันขนาดนี้ อาจารย์เฝิงหมิ่นรวมถึงทุกคนต่างก็รู้สึกปลาบปลื้มใจ คนรุ่นใหม่คืออนาคต และในที่สุดพวกเขาก็มองเห็นอนาคตของอุปรากรจีนแล้ว

กว่ารายการจะจบยังเหลือเวลาอีกตั้งครึ่งชั่วโมง เซียวเหยียนนั่งรออยู่ในห้องพักด้านหลัง รอขึ้นเวทีกล่าวอำลาช่วงท้ายเสร็จก็จะได้กลับบ้านเสียที

จ้าวหมิงหล่างเดินออกไปรับสาย พอกลับเข้ามาก็พูดกับเซียวเหยียนว่า

"พี่เหยียนครับ ทีมงานรายการศึกชิงราชาเพลงส่งข้อความมาถามว่า พี่เคาะหรือยังว่าจะจับคู่แสดงกับอาจารย์ท่านไหน"

รอบชิงชนะเลิศของศึกชิงราชาเพลงเป็นการดวลกันระหว่างเซียวเหยียนกับอาจารย์ฮวาฮวา แน่นอนว่าอาจารย์ท่านอื่น ๆ ที่เคยร่วมรายการก็จะกลับมาเป็นแขกรับเชิญพิเศษ และได้เชิญแขกรับเชิญอีกคนมาร่วมร้องเพลงคู่กันด้วย

เพื่อชัยชนะแล้ว อาจารย์ฮวาฮวาทุ่มสุดตัวเพื่อหาคนที่เก่งที่สุดมาช่วย ทั้งเรื่องเนื้อร้อง ทำนอง ไปจนถึงการเชิญแขกรับเชิญสำหรับเพลงสุดท้าย ส่วนแขกรับเชิญคนอื่นอย่างเซวียเซวียก็พากันดึงเพื่อนสนิทในวงการมาร่วมร้องด้วย

เดิมทีทีมงานรายการจะเป็นคนจัดหาอาจารย์ที่จะมาร่วมแสดงให้ แต่อาจารย์ฮวาฮวาชิงหาอาจารย์มาร่วมงานด้วยตัวเองก่อน พอเป็นแบบนี้ ทางทีมงานจึงเลี่ยงไม่ได้ที่จะต้องมาถามเซียวเหยียนว่าอยากจะหาเองด้วยหรือไม่

เพราะถ้าหาเองจะควบคุมปัจจัยต่าง ๆ ได้ดีกว่า แถมยังเลือกอาจารย์ที่เข้ากับสไตล์ของตัวเองได้อีกด้วย

อีกเหตุผลหนึ่งก็คือ ยังไงนี่ก็เป็นรอบชิงชนะเลิศ หากโชว์ของคู่ชิงทั้งสองกับแขกรับเชิญดันสู้พวกแขกรับเชิญพิเศษที่คัมแบ็กกลับมาไม่ได้ละก็ รายการคงโดนเย้ยหยันถากถางอย่างหนักอย่างไร้ความปรานีแน่

เซียวเหยียนเงยหน้ามองจ้าวหมิงหล่างด้วยความสงสัย

"ไม่ใช่ว่าทีมงานรายการจะจัดหาอาจารย์มาให้หรอกเหรอ"

จ้าวหมิงหล่างตอบว่า "ก็ใช่ครับ แต่ได้ยินมาว่าทางอาจารย์ฮวาฮวาหาอาจารย์มาเอง แม้จะไม่รู้แน่ชัดว่าเป็นใครแต่แว่วว่าเก่งมาก ทีมงานเลยส่งข้อความมาถามพี่ว่าอยากจะหาอาจารย์มาเองสักท่านไหมครับ"

"แล้วทางรายการมีตัวเลือกให้ไหม"

จ้าวหมิงหล่าง "ไม่มีครับ กำลังปรึกษากันอยู่เหมือนกัน"

เซียวเหยียนทิ้งตัวนอนแผ่บนโซฟา ไม่อยากใช้สมองคิดอะไรแล้ว "แล้วผมจะไปหาใครล่ะเนี่ย"

เซียวเหยียนเองก็ไม่ใช่ไม่อยากหา ยิ่งบวกกับความชอบเล่นพิเรนทร์ของรายการเมื่อคราวก่อน ถ้าเกิดจัดเด็กมาให้เขาอีกคน ในหัวเขาก็ยังไม่มีเพลงที่จะเอาไว้รับมือได้ในตอนนี้เลย

จ้าวหมิงหล่างเห็นท่าทางกลัดกลุ้มของเซียวเหยียน ก็นึกถึงอาจารย์หลินที่มาร่วมรายการวันนี้และสร้างความประทับใจไว้อย่างยอดเยี่ยมขึ้นมาได้ จึงรีบพูดขึ้นว่า

"พี่เหยียน ลองชวนอาจารย์หลินจิ้งชิงดูไหมครับ"

เซียวเหยียนมองจ้าวหมิงหล่างอย่างไม่อยากจะเชื่อ "ผมไม่สนิทกับเขาเลยนะ ในรายการยังไม่ได้ทักทายกันสักคำ แล้วจะไปชวนเขาได้ยังไง"

จ้าวหมิงหล่างพูดว่า "ลองดูก่อนสิครับ ไม่ได้ก็ช่างมันสิ ไม่เห็นจะเสียหายตรงไหน"

"พี่ก็บอกอาจารย์หลินไปสิครับว่าฟังเพลงของเธออยู่บ่อย ๆ ชื่นชอบเธอมานานแล้ว เนียนตีสนิทไปเลย"

กำลังพูดอยู่ดี ๆ ประตูห้องพักก็ถูกเคาะเปิดออก และคนที่มาก็คืออาจารย์หลินจิ้งชิงจริง ๆ

อาจารย์หลินจิ้งชิงเปลี่ยนจากชุดกระโปรงมาใส่ชุดลำลองสบาย ๆ เซียวเหยียนกับจ้าวหมิงหล่างเห็นว่าใครมาก็ชะงัก รีบเด้งตัวลุกขึ้นจากโซฟาทันที

"อาจารย์หลิน สวัสดีครับ"

หลินจิ้งชิงยิ้มพลางจับมือทักทายทั้งสองคน ก่อนจะบอกจุดประสงค์ที่มา

"สวัสดีค่ะอาจารย์เซียวเหยียน ฉันฟังเพลงของคุณบ่อยมาก แล้วก็ชื่นชอบคุณมานานแล้ว เลยตั้งใจแวะมาทำความรู้จัก อยากเป็นเพื่อนด้วยน่ะค่ะ"

เซียวเหยียน : ......

สีหน้าของทั้งเซียวเหยียนและจ้าวหมิงหล่างต่างแฝงความหมายพิลึกพิลั่น แม้ไม่มีใครเอ่ยอะไรสักคำ แต่ราวกับสื่อสารผ่านกระแสจิตจนคุยกันจบไปแล้วหนึ่งยก

เซียวเหยียน : "อาจารย์หลินแค่พูดตามมารยาทหรือเปล่า ไม่ได้พูดไปเรื่อยใช่ไหม เธอฟังเพลงฉันจริง ๆ เหรอ"

จ้าวหมิงหล่าง : "อาจารย์หลินสวยขนาดนี้ ไม่มีทางพูดโกหกแน่นอนครับ"

เซียวเหยียน : "ถุย ไอ้พวกแพ้คนสวย"

เซียวเหยียนรีบเอ่ยขึ้นว่า "ขอบคุณครับอาจารย์หลิน อาจารย์หลินเชิญนั่งก่อนครับ"

หลินจิ้งชิงนั่งลงบนโซฟา ส่วนเซียวเหยียนกับจ้าวหมิงหล่างนั่งเบียดกันเรียบร้อยอยู่ฝั่งตรงข้าม สองคนวางมือบนหัวเข่าพร้อมเพรียง ดูราวกับครูประจำชั้นมาเยี่ยมบ้านไม่มีผิด

หลินจิ้งชิงสัมผัสได้ถึงความเกร็งของทั้งคู่ จึงรีบบอกว่า "พวกคุณไม่ต้องเกร็งหรอกค่ะ ทำตัวตามสบายเถอะ ฉันแค่แวะมาทักทาย แล้วก็มีเรื่องอยากรบกวนคุณเซียวเหยียนหน่อยน่ะค่ะ"

ไหล่ที่เกร็งแน่นของเซียวเหยียนผ่อนคลายลงเล็กน้อย

"อาจารย์หลินเกรงใจเกินไปแล้วครับ มีเรื่องอะไรบอกผมมาได้เลยครับ"

หลินจิ้งชิงรู้สึกว่าเซียวเหยียนน่าจะเป็นคนอัธยาศัยดี จึงเอ่ยปากตรง ๆ

"อาจารย์เซียวเหยียนคะ พอดีฉันต้องไปออกรายการหนึ่งแล้วต้องมีคู่หู ไม่ทราบว่าจะรบกวนคุณมาช่วยเป็นแขกรับเชิญให้หน่อยได้ไหมคะ"

เซียวเหยียนถึงกับชะงัก เรื่องนี้มันกะทันหันเกินไปแล้ว "เอ๊ะ?"

จ้าวหมิงหล่างเองก็ทั้งขำทั้งพูดไม่ออก เดิมทีตั้งใจจะเชิญอาจารย์หลินจิ้งชิงมาเป็นแขกรับเชิญแท้ ๆ ไหงกลายเป็นโดนอีกฝ่ายมาชวนเสียเองล่ะเนี่ย

หลินจิ้งชิงมีคิวไปร่วมงานกาล่างานหนึ่ง รูปแบบการแสดงถูกกำหนดไว้แล้วว่าเป็นการร้องคู่ชายหญิง โดยทางผู้จัดงานเป็นคนจัดหาคู่ร้องให้ แต่วันนี้กลับได้รับแจ้งกะทันหันว่างานแสดงต่างประเทศของคู่ร้องเกิดปัญหาไม่คาดคิด ซ้ำสนามบินยังมีฝนตกหนักจนบินกลับมาไม่ได้

ทางสถานีจึงให้หลินจิ้งชิงหาคนมาแทนเอง แม้เธอจะมีเพื่อนไม่น้อย แต่แจ้งกระชั้นชิดขนาดนี้ เพื่อนสนิทต่างก็ติดคิวแสดงของสถานีช่องอื่นกันหมดแล้ว สุดท้ายเลยเหลือแค่เธอตัวคนเดียว

แม้เธอจะไม่คุ้นเคยอะไรกับเซียวเหยียน แต่ก็เคยฟังเพลงของเขามาไม่น้อยจริง ๆ พอวันนี้บังเอิญเจอกันในรายการ เดิมทีก็กะจะแวะมาทักทายอยู่แล้ว

พอคิดขึ้นได้ว่ายังไม่มีคู่ร้อง หลินจิ้งชิงก็เลยลองเสี่ยงดวงมาชวนเซียวเหยียนดู