บทที่ 53 โอเพนเวิลด์! สวมบทบาท! แอ็กชันผจญภัย

บทที่ 53 โอเพนเวิลด์! สวมบทบาท! แอ็กชันผจญภัย

หากจะบอกว่า NES คือผู้ชนะศึกในการครองใจเด็ก ๆ และเหล่าแม่บ้าน

NovaBox ก็คือกวาดเรียบตั้งแต่คนหนุ่มสาวไปจนถึงคนแก่แบบไม่เลือกหน้า

โทนแบบนี้ เกิดมาเพื่อกลุ่มผู้เล่นในอเมริกาเหนือโดยเฉพาะชัด ๆ

การแข่งขันของทั้งสองฝ่ายเปิดฉากปะทะกันอย่างโจ่งแจ้งตั้งแต่แรก ราวกับกระแสน้ำเชี่ยวกรากสองสายที่ทะลักเข้าหากันจากทั้งฝั่งตะวันออกและตะวันตก

และท่ามกลางการแข่งขันอันดุเดือดนี้ จู่ ๆ ก็มีผู้เข้าแข่งขันหน้าใหม่ก้าวออกมา

หรือจะเรียกว่าวีรบุรุษหน้าเก่าคัมแบ็กก็คงได้

อาตารินำเครื่องเกมรุ่นใหม่ที่อ้างว่าเป็นเครื่องยุคเน็กซ์เจนอย่าง อาตาริ 7800 มาเปิดตัววางจำหน่ายที่ชิคาโก เมืองใหญ่อันดับสองของอเมริกาซึ่งตั้งอยู่ทางตอนกลางของประเทศ

ราคาเปิดตัวที่ 140 ดอลลาร์สะกดทุกคนได้ตั้งแต่แรกเริ่ม แสดงให้เห็นชัดเจนว่าพวกเขาจงใจเจาะตลาดล่าง สร้างความแตกต่างจากจุดยืนของทั้งสองค่ายอย่างสิ้นเชิง

ซื้อ NovaBox ที่แสนแพงไม่ไหวเหรอ? ถ้างั้นก็มาซื้ออาตาริของเราสิ

ทว่าหลังจากนั้น...

สินค้าของ NES และ NovaBox ก็ส่งมาถึง

ฟีเจอร์รองรับเกมเก่าของอาตาริกลายเป็นเหมือนเรื่องตลก มันไม่สามารถสร้างกระแสใด ๆ ได้เลย ซ้ำยังถูกเตะกระเด็นไปตายอยู่ข้างทาง

...

"หลิน คุณพูดถูก! คุณพูดถูก! ผมนี่มันโง่จริง ๆ โง่จริง ๆ..."

ไมเออร์เลิกคิดจะติดต่อทางโทรศัพท์แล้วขับรถมาหาหลินลี่ซินด้วยตัวเอง เขาโค้งคำนับประจบประแจงและเอาแต่เอ่ยปากชมไม่หยุดหย่อน

ยอดขายของ NovaBox หลังวางจำหน่ายอย่างเป็นทางการแตกต่างจากช่วงทดลองขายราวฟ้ากับเหว

ให้คิดจนหัวแตกเขาก็คงคิดไม่ถึง ว่าจู่ ๆ หลินลี่ซินจะงัดเอาผลงานระดับ "Wolfenstein 3D" ออกมาได้

แถมยังอยู่บนเครื่อง 8 บิตด้วย!

สายตาของเขามองข้ามหลินลี่ซินเข้าไปภายในห้อง

เจอรัลด์กับแซมกำลังง่วนอยู่กับการประดิษฐ์อะไรบางอย่างบนโต๊ะทำงาน

เมื่อสังเกตเห็นสายตาของไมเออร์ หลินลี่ซินก็หัวเราะออกมาเบา ๆ ก่อนจะเบี่ยงตัวหลบเพื่อส่งสัญญาณให้ไมเออร์เข้ามาด้านใน

"คุณไมเออร์ คุณมาได้จังหวะพอดีเลย เครื่องต้นแบบของอุปกรณ์เสริมชิ้นแรกที่เราพัฒนาให้ NovaBox ใกล้จะเสร็จแล้ว"

"อุปกรณ์เสริม?"

ไมเออร์สัมผัสได้ว่าเส้นประสาทรับรู้กลิ่นเงินในตัวกระตุกขึ้นมา เขากระตือรือร้นขึ้นมาทันที

"ใช่ครับ ไม่รู้ว่าคุณเคยได้ยินเรื่อง 'จอยปืนแสง' ที่นินเทนโดวางจำหน่ายไปเมื่อปีที่แล้วหรือเปล่า?"

"Zapper เหรอ? พวกคุณจะทำอุปกรณ์เสริมจอยปืนแสงของตัวเองงั้นสิ?"

ไมเออร์เชื่อมโยงเรื่องนี้เข้ากับ "Wolfenstein 3D" ที่เพิ่งวางจำหน่ายได้ในทันที

ใช่แล้ว!

เกมยิงปืนน่ะ ถ้ามีอุปกรณ์เสริมอย่างจอยปืนแสงมาเล่นคู่กัน คงจะขายดีเป็นเทน้ำเทท่าแน่ ๆ!

ขนาดนินเทนโดทำแค่เกม "Duck Hunt" ยังทำให้ Zapper ขายดีเป็นบ้าเป็นหลังได้เลย

"ก็ประมาณนั้นครับ แต่มันไม่ใช่ระบบระบุตำแหน่งด้วยแสงหรอกนะ"

หลินลี่ซินพยักหน้า ก่อนจะหยิบโมเดลปืนพกพลาสติกหน้าตาง่าย ๆ บนโต๊ะขึ้นมา

จอยปืนแสง Zapper ของนินเทนโดใช้เทคโนโลยีระบุตำแหน่งที่แยบยลมาก

ในเสี้ยววินาทีที่เหนี่ยวไก ภาพในเกมจะกลายเป็นสีดำสนิท และจะแสดงเพียงบล็อกสีขาวตรงตำแหน่งเป้าหมายเท่านั้น

จากนั้นจอยปืนแสงก็จะใช้เซ็นเซอร์รับแสงที่ติดตั้งไว้ภายในเพื่อตรวจจับว่ายิงโดนเป้าหรือไม่

หลินลี่ซินเสียบสายปืนพกเข้ากับพอร์ตของเครื่อง NovaBox แล้วเสียบตลับเกม "Wolfenstein 3D" ลงไป

เมื่อเขาขยับปืนในมือ มุมมองบนหน้าจอก็ขยับหมุนตามไปด้วย

"สิ่งที่เราใช้คือเซ็นเซอร์จับความเร่งแนวนอนครับ"

"Wolfenstein 3D" มีความแตกต่างจากเกมยิงปืนอื่น ๆ อยู่นิดหน่อย

การจับเป้าเล็งของมันไม่ได้ถูกกำหนดโดยตำแหน่งที่ปืนชี้ไป แต่ถูกกำหนดโดยมุมมองของภาพ

ขอเพียงศัตรูยืนอยู่ตรงหน้าพอดี ระบบก็จะคำนวณว่ายิงโดนทันที

จุดนี้ช่วยจุดประกายไอเดียเล็ก ๆ ให้กับหลินลี่ซิน

เขาสามารถปรับเปลี่ยนคอนเซปต์ของจอยปืนแสงนิดหน่อย เพื่อทำให้มันกลายเป็นแค่อุปกรณ์ป้อนข้อมูล (Input) เพียว ๆ ได้

จอยปืนของพวกเขาดูเหมือนกับคอนโทรลเลอร์รูปทรงประหลาดมากกว่า แค่มีการใส่เซ็นเซอร์จับความเร่งเข้าไปด้วยก็เท่านั้น

ข้อได้เปรียบที่สุดของการทำเช่นนี้คือ ไม่จำเป็นต้องใส่ระบบประมวลผลหรือถอดรหัสภาพให้กินสเปกเครื่องเหมือนอย่างจอยปืนแสงทั่วไป

อีกทั้งยังสามารถหลบเลี่ยงข้อเสียที่ใหญ่ที่สุดของจอยปืนแสงได้ นั่นก็คือความไม่แม่นยำ

Zapper ถือเป็นสินค้าที่โฆษณาเอาไว้ซะดิบดี แต่ประสบการณ์ตอนใช้งานจริงกลับต่างกันราวฟ้ากับเหว

หลายต่อหลายครั้ง หากต้องการจะใช้งานมันให้ได้ปกติก็ถึงขั้นต้องเอาปืนไปจ่อแนบกับหน้าจอ แถมยังมีหน้าจออีกหลายรุ่นที่มันไม่รองรับด้วยซ้ำ

หลังจากฟังคำอธิบายของหลินลี่ซินจบ ไมเออร์ก็รับจอยปืนแสงมาด้วยความประหลาดใจและลองพลิกดูไปมาในมือ

หลังจากเล่นผ่านไปหนึ่งด่าน ไมเออร์ก็ตกอยู่ในความเงียบงันไปพักใหญ่

ถ้าบอกว่าการใช้จอยสติ๊กควบคุมยังทำให้ความรู้สึกร่วมกับตัวเกมขาดตอนไปบ้าง จอยปืนแสงกระบอกนี้ก็คงเป็นสิ่งที่ทำลายเส้นแบ่งระหว่างโลกความจริงกับโลกเสมือนไปจนหมดสิ้น

ทุกครั้งที่ไมเออร์รู้สึกว่าเขาเริ่มชินกับความอัจฉริยะของหลินลี่ซินแล้ว อีกฝ่ายก็มักจะหยิบเอาผลิตภัณฑ์ที่สามารถทำลายความรู้ความเข้าใจของเขาได้อย่างง่ายดายออกมาให้เห็นอยู่เสมอ

แต่ยังไม่ทันที่เขาจะย่อยข้อมูลเรื่องนี้จบ หลินลี่ซินก็พาเขามาที่โต๊ะทำงานแล้วหยุดยืนอยู่ตรงหน้าของอีกสิ่งหนึ่ง

มันคือเครื่องอ่านฟลอปปีดิสก์ ทว่าด้านหลังกลับมีช่องเสียบสายโทรศัพท์ติดตั้งเอาไว้ด้วย

"เดี๋ยวนะ หรือว่าเจ้านี่คือ..."

"เครื่องแฟกซ์ฟลอปปีดิสก์ มันใช้สำหรับอัปโหลดคะแนนที่ผู้เล่นเซฟไว้ในตลับเกมส่งตรงมายังศูนย์ใหญ่ของ GAMENOVA พวกเราได้"

"เดี๋ยวนะ... อะไรนะ?"

ไมเออร์รู้สึกราวกับว่าสมองของเขาถูกหลินลี่ซินง้างหมัดชกเข้าอย่างจังจนมึนงงไปหมด

เทพหลินไปเอาไอเดียบ้า ๆ พวกนี้มาจากไหนเยอะแยะกันเนี่ย?

จุดประสงค์ที่ไมเออร์มาที่นี่ก็เพื่อขอบคุณหลินลี่ซินและยอมรับผิดที่เคยมองโลกในแง่ร้ายไปก่อนหน้านี้

แต่เขากลับเดินออกจากห้องไปพร้อมกับเครื่องต้นแบบของจอยปืนแสงและเครื่องแฟกซ์ฟลอปปีดิสก์

...

แม้ว่าการจับคู่กันของ "Wolfenstein 3D" และจอยปืนแสงจะสร้างแรงสั่นสะเทือนให้กับตลาดอย่างรุนแรง

ทว่าสิ่งที่เกินความคาดหมายสุด ๆ ก็คือยอดขายของ NES กลับเติบโตขึ้นอย่างมั่นคง

เหตุผลก็ไม่มีอะไรมาก บรรดาแม่บ้านย่อมอยากให้ลูก ๆ ของพวกเธอเล่นเกมแนวสดใสอย่าง "ซูเปอร์มาริโอ" มากกว่าจะปล่อยให้เด็ก ๆ ถือปืนวิ่งตะโกนยิงคนอื่นอยู่ในห้องนั่งเล่นอยู่แล้ว

แต่หลินลี่ซินก็ไม่ได้ใจกว้างถึงขนาดที่จะยอมตัดใจทิ้งฐานลูกค้ากลุ่มนี้ไปอย่างถาวรหรอกนะ

เพื่อ 'ล้างภาพลักษณ์' ที่ทุกคนมีต่อค่าย GAMENOVA เขาได้เตรียม 'ไตรฟอร์ซ' ของตัวเองเอาไว้ล่วงหน้าแล้ว

เขาแบ่งแผนล้างภาพลักษณ์นี้ออกเป็นสามบท

การผจญภัยของเด็กหนุ่ม ชีวิตชนบทอันแสนอบอุ่น และสัตว์เลี้ยงสุดน่ารัก

และผลงานชิ้นแรกจากทั้งสามบทนี้ก็คือ "The Legend of Zelda" ที่เขาซุ่มเตรียมการมาอย่างยาวนานนั่นเอง

แซมมองกระเบื้องแผนที่บนหน้าจอด้วยความสงสัยเล็กน้อย

"ทำไมถึงถอยหลังกลับมาทำเกม 2D อีกล่ะ?"

ในฐานะที่ GAMENOVA เป็นค่ายเกมแรกและค่ายเดียวในโลกที่ครอบครองเทคโนโลยี Pseudo-3D ในมุมมองของแซม พวกเขาควรจะคว้าโอกาสนี้ไว้เพื่อขยายความได้เปรียบให้มากขึ้นไปอีก

จะทำ "Contra" หรือ "1942" ในเวอร์ชัน 3D ไม่ว่าเลือกทางไหนมันก็น่าสนใจกว่าการก้มหน้าก้มตาทำเกมใหม่ไม่ใช่หรือไง?

ต่อให้จะสร้าง IP ใหม่ มันก็ไม่ควรถอยหลังกลับไปใช้กราฟิกแบบ 2D อยู่ดี

"ฉันเองก็อยากทำ 3D เหมือนกันนั่นแหละ"

หลินลี่ซินนวดคลึงหว่างคิ้ว สิ่งที่เขาเลือกสร้างคือเซลด้าภาคแรก ทว่าในด้านการออกแบบภาพกราฟิกนั้นเป็นเพราะประสิทธิภาพอันยอดเยี่ยมของ NovaBox จึงทำให้สามารถออกแบบภาพออกมาได้ใกล้เคียงกับภาค "A Link to the Past" ได้

แต่การจะสร้างเกมแนว RPG โอเพนเวิลด์ในรูปแบบ 3D มันไม่ใช่สิ่งที่จะทำได้ด้วยระบบประมวลผลในยุคปัจจุบันเลย

ต่อให้จะยัดสเปกเข้าไปมากแค่ไหนก็เปล่าประโยชน์

ต่อให้เครื่องจะรันไหว แต่ด้วยความจุอันน้อยนิดของฟลอปปีดิสก์ก็ไม่มีทางเก็บข้อมูลเกมได้หมดหรอก

"แซม ฉันว่านายชักจะหลงประเด็นไปหน่อยแล้วนะ"

หลินลี่ซินกางเอกสารฉบับหนึ่งออกแล้วโชว์ให้แซมดู

"สำหรับสิ่งที่เรียกว่าเกมแล้ว ระบบเกมเพลย์ต้องมาเป็นอันดับหนึ่ง ส่วนเรื่องภาพกราฟิกมันเป็นแค่ส่วนเสริมให้คะแนนเพิ่ม แต่ไม่ใช่ปัจจัยชี้วัดความสำเร็จแต่อย่างใด"

มันคือภาพร่างการออกแบบแผนที่อย่างละเอียด ซึ่งมุมขวาบนของแผนที่ยังมีการระบุคำว่า '(โหมดเบื้องหน้า)' เอาไว้อย่างชัดเจน

"สิ่งที่เราจะทำก็คือ [เกมแอ็กชันผจญภัยอาร์พีจีแบบโอเพนเวิลด์] ต่างหาก"

(ยังมีต่อนะ)