ตอนที่ 56
บทที่ 56 ผมไม่อยากซื้อ NES หรอกนะ!
minibunny · 6,155 ตัวอักษร
บทที่ 56 ผมไม่อยากซื้อ NES หรอกนะ!
พฤษภาคม ปี 1985
ในช่วงเวลาสำคัญที่ GAMENOVA ก่อตั้งครบรอบหนึ่งปี บนชั้นวางสินค้าในร้านเกมก็มีตลับเกมที่ไม่เคยมีใครเห็นมาก่อนปรากฏขึ้น
มันมาในรูปแบบแผ่นฟลอปปีดิสก์ขนาดเฉพาะของเครื่อง NovaBox ส่วนกรอบนอกเลือกใช้สีเขียวสไตล์โรบินฮู้ด
บนหน้าปกเขียนชื่อเกมเอาไว้ชัดเจนด้วยตัวอักษรหนาสีแดงสดว่า "The Legend of Zelda"
ภาพพื้นหลังวาดเป็นทิวทัศน์ของโลกแฟนตาซีอันยิ่งใหญ่ตระการตา มีทั้งเทือกเขาที่อยู่ไกลลิบ ผืนป่า ทุ่งหญ้า ทะเลสาบ และลำธารบริเวณเชิงเขา...
เด็กหนุ่มคนหนึ่งในมือถือดาบและโล่ กำลังจ้องมองตรงไปข้างหน้า
การแต่งกายของเขาดูเหมือนกับโรบินฮู้ดในตำนานไม่มีผิดเพี้ยน แถมยังดูคล้ายกับปีเตอร์ แพนอีกด้วย
...
บนถนนสายหนึ่ง
"หม่ามี้ เพื่อนๆ ผมบอกว่า NovaBox สนุกกว่ากันตั้งเยอะ ซื้อให้ผมเครื่องนึงเถอะนะฮะ~"
วินเซนต์วัย 11 ขวบเกาะแขนผู้เป็นแม่เขย่าไปมาด้วยท่าทางน่าสงสาร แทบจะบีบน้ำตาออดอ้อนออกมาอยู่รอมร่อ
"นั่นเป็นเพราะพวกเขายังไม่เคยเล่น NES ต่างหากล่ะถึงพูดแบบนั้น แม่จองกับผู้จัดการร้านไว้ล่วงหน้าเครื่องนึงแล้ว"
เอ็มมาผู้เป็นแม่ทำเมินเฉยต่อลูกอ้อนของเขา แล้วจูงมือวินเซนต์เดินมุ่งหน้าไปยังร้านเกม
"ทำตัวดีๆ ไม่อย่างนั้นแม้แต่ NES ก็จะอดเอานะ"
การที่เอ็มมามาซื้อเครื่องเกมในวันนี้ไม่ใช่แค่อารมณ์ชั่ววูบ แต่เป็นเพราะช่วงนี้วินเซนต์ทำตัวดีมากจริงๆ
ประกอบกับช่วงนี้เธอมีเงินเก็บเหลือใช้พอสมควร จึงเกิดความคิดที่จะซื้อเครื่องเกมให้ลูกชายสักเครื่อง
เดิมทีเธอตั้งใจจะซื้อเครื่อง Atari 2600 ให้วินเซนต์ เพราะราคาแค่ 140 ดอลลาร์ แถมยังได้ยินมาว่ามีเกมให้เล่นเยอะแยะมากมาย
แต่การเปิดตัวของ NES ก็เปลี่ยนความคิดของเธอไป
แม้จะแพงกว่าสักหน่อย แต่แพ็กเกจที่ขายพ่วงมาพร้อมกับเกม "Super Mario" นั้น แค่เห็นเธอก็รู้ทันทีว่ามันต้องดีแน่ๆ
มันช่างเป็นผลิตภัณฑ์ความบันเทิงที่เกิดมาเพื่อความสนุกสนานของทุกคนในครอบครัวอย่างแท้จริง
อย่าว่าแต่วินเซนต์เลย แม้แต่ตัวเธอเองพอเห็นแล้วก็ยังแอบอยากลองเล่นดูบ้าง
แต่ใครจะไปคิดว่า พอเธอนำเรื่องนี้ไปบอกวินเซนต์ เขากลับดูอารมณ์เสียขึ้นมาซะอย่างนั้น
จนถึงตอนนี้ วินเซนต์ก็ยังคงงอแงอยู่ตรงหน้าเธอพร้อมกับพ่นคำพูดไร้สาระทำนองว่า "NovaBox เจ๋งกว่าตั้งเยอะ NES มันเกมเด็กน้อยชัดๆ"
พระเจ้าช่วยเถอะ!
เอ็มมานึกย้อนไปถึงภาพที่ตัวเองเห็นตอนที่แวะไปถามข้อมูลที่ร้านเกมในตอนแรก
เด็กแสบคนหนึ่งถือปืนพลาสติกไว้ในมือ แล้วสาดกระสุนใส่หน้าจอไม่ยั้ง แถมยังสบถคำหยาบออกมาเป็นระยะๆ
ไอ้นั่นแหละคือ NovaBox ที่วินเซนต์ใฝ่ฝันอยากได้นักหนา
เกมบน NovaBox ถ้าไม่ใช่การต่อสู้ข้างถนนที่อัดกันจนตายไปข้าง ก็เป็นการถือปืนไล่ฆ่าฟันกันเลือดสาด
น่ากลัวเกินไปแล้ว!
เธอไม่มีทางปล่อยให้ลูกชายไปเล่นอะไรพรรค์นั้นเด็ดขาด!
ระหว่างที่กำลังคิด ทั้งสองก็เดินเข้ามาในร้านเกม
ถึงจะเรียกว่าร้านเกม แต่จริงๆ แล้วขนาดของมันแทบจะใหญ่เท่ากับซูเปอร์มาร์เก็ตแห่งหนึ่งเลยทีเดียว
เมื่อรวมกับโซนเช่าม้วนวิดีโอเข้าไปด้วยแล้ว สินค้าความบันเทิงอิเล็กทรอนิกส์ ม้วนวิดีโอ และตลับเกมหลากหลายชนิดก็มีให้เลือกละลานตา วางเรียงรายจนเต็มชั้นวาง
เอ็มมาแทบไม่ต้องมองหาให้เมื่อย ก็เดาได้ทันทีว่าโซนเครื่อง NovaBox อยู่ตรงไหน
ตรงนั้นมีบรรดาเด็กแสบที่ไม่มีผู้ปกครองมาด้วย รวมถึงวัยรุ่นหนุ่มสาวมุงกันอยู่จนแน่นขนัดแทบไม่มีทางเดิน
บนจุดจัดแสดงมีเครื่องเล่นเกมตัวอย่างสองเครื่องตั้งไว้ให้ลูกค้าได้ลองเล่น คนกลุ่มนั้นกำลังต่อคิวรอเล่นเจ้านี่กันอยู่
ส่วนทางฝั่งของ NES นั้นดูอบอุ่นและเป็นระเบียบเรียบร้อยกว่ามาก
บรรดาแม่บ้านพาลูกๆ เดินดูของที่หน้าชั้นวาง เพื่อให้เด็กๆ ได้เลือกตลับเกมที่ชอบ
บางครั้งก็ยังเห็นลูกค้ากำลังสอบถามพนักงานเรื่องราคาของเครื่อง NES
"ไปเถอะวินเซนต์ นอกจากเครื่อง NES แล้ว วันนี้แม่อนุญาตให้ลูกเลือกเกมเองได้อีกสองเกมนะ"
เอ็มมาบอกพลางปล่อยให้วินเซนต์ไปเดินดูด้วยตัวเอง เพื่อเลือกหาเกมที่ชอบ
เธอเชื่อว่าเมื่อวินเซนต์ได้สัมผัสกับเกมสุดสนุกบนเครื่อง NES จริงๆ แล้ว อีกไม่นานเขาก็จะลืม NovaBox ไปจนหมดสิ้น
วินเซนต์หันไปมองทางโซน NovaBox อย่างลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะจำใจเดินเข้าไปในโซน NES
เอ็มมาพยักหน้าอย่างพึงพอใจ สายตาเหลือบมองไปทางโซน NovaBox ก่อนจะหยุดอยู่ที่กลุ่มเด็กแสบซึ่งกำลังเถียงกันวุ่นวาย คิ้วของเธอขมวดเข้าหากันเล็กน้อย
เด็กพวกนั้นอายุก็รุ่นราวคราวเดียวกับวินเซนต์ พ่อแม่เลี้ยงดูกันมายังไงเนี่ย ถึงได้ปล่อยให้มามั่วสุมในที่แบบนี้!
ด้วยสัญชาตญาณความเป็นแม่ เธอทนดูเด็กพวกนี้เดินไปตามเส้นทางที่ทำลายอนาคตตัวเองไม่ได้หรอก
เอ็มมาจึงตัดสินใจว่าจะเข้าไปสั่งสอนเด็กพวกนั้นด้วยตัวเอง
เมื่อเดินเข้าไปใกล้ เอ็มมาก็กระแอมในลำคอ กำลังเรียบเรียงคำพูดในหัวเพื่อเตรียมเทศนา ทว่ากลับได้ยินเด็กๆ กลุ่มนั้นกำลังถกเถียงกันอย่างดุเดือด
"อย่าใช้แต่กำลังสิ ต้องใช้สติปัญญาด้วย! ด่านนี้ต้องให้เราแก้ปริศนาแน่ๆ"
"ใช่เลย พลังศักดิ์สิทธิ์รูปสามเหลี่ยมก็คือ 'สติปัญญา' 'ความกล้าหาญ' แล้วก็ 'พละกำลัง' นี่นา มันต้องเป็นการบอกใบ้ให้เราใช้สติปัญญาของตัวเองมาแก้ปัญหาแน่ๆ"
"โอ๊ย รีบแก้ปริศนากันเถอะ เจ้าหญิงเซลด้ายังรอให้พวกเราไปช่วยอยู่นะ!"
พอได้ยินบทสนทนา เอ็มมาที่กำลังจะอ้าปากดุก็ถึงกับชะงักไปทันที
อะไรกันเนี่ย?
"Wolfenstein 3D" มันเล่าเรื่องราวที่ดีงามและสร้างสรรค์ขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย??
เอ็มมาเดินอ้อมกลุ่มเด็กๆ ไปยังมุมที่สามารถมองเห็นหน้าจอได้ด้วยความสงสัย
ภาพที่ปรากฏบนจอไม่ใช่กราฟิก 3D สมจริงสุดโหดแบบที่เธอเคยเห็นเลยสักนิด แต่มันกลับเป็นภาพที่ดูสดใสน่ารัก และไม่มีกลิ่นอายแบบเดิมๆ ของ GAMENOVA เลยแม้แต่น้อย
ดูเหมือนว่าตัวเอกกำลังอยู่ในปราสาทใต้ดิน และต้องพยายามหาทางผ่านแผนที่ซึ่งซับซ้อนราวกับเขาวงกต
มีมอนสเตอร์ตัวเล็กๆ ลายเส้นการ์ตูนหลายตัวเดินเพ่นพ่านไปมาบนแผนที่ ซึ่งดูเหมือนจะสร้างความลำบากใจให้เด็กๆ ไม่น้อย
นอกจากดาบที่ได้มาจากในถ้ำตอนเริ่มเกมแล้ว ไอเทมที่พวกเขาเก็บมาได้ก็มีแค่ระเบิดเพียงลูกเดียวเท่านั้น
"ฉันว่าพวกเราควรออกไปหาทางสะสมรูปีกันก่อนดีกว่า พอได้ดาบสุดยอดเล่มนั้นมาแล้วค่อยกลับมาใหม่ วิหารนี้มันยากเกินไปแล้ว"
"เฮ้ย ฮันเตอร์ มีคุณป้าท่าทางแปลกๆ กำลังมองพวกเราอยู่ว่ะ..."
เด็กๆ พากันเงยหน้าขึ้นมามองเอ็มมาด้วยสายตาประหลาดใจ
"เอ่อ..." เอ็มมายิ้มเจื่อนๆ ก่อนจะหันกลับไปมองหน้าจอแล้วเอ่ยถามด้วยความอยากรู้ "พวกหนูเล่นอะไรกันอยู่จ๊ะ? ใช่เครื่องเกมรุ่นใหม่ของอาตาริหรือเปล่า?"
เอ็มมามั่นใจเกินร้อยว่านี่ไม่มีทางเป็นผลงานของ GAMENOVA ที่เน้นแต่เกมรุนแรงเด็ดขาด
ต้องเป็นเพราะเธอไม่ค่อยรู้เรื่องวงการเกม ก็เลยเผลอเข้าใจผิดคิดว่าเครื่องเกมดีๆ ของค่ายอื่นเป็นของ GAMENOVA แน่ๆ
อื้ม ต้องเป็นอย่างนั้นแน่ๆ!
เด็กๆ หันมามองหน้ากันเลิ่กลั่ก ก่อนจะพร้อมใจกันหลุดหัวเราะพรืดออกมาโดยไม่ได้นัดหมาย
เด็กที่ชื่อฮันเตอร์ดูเหมือนจะเป็นหัวโจกของกลุ่ม และเป็นคนที่หัวเราะเสียงดังที่สุด
เขายืดอกเชิดหน้าพูดด้วยท่าทีโอ้อวดที่ก็ไม่รู้ว่าไปเอาความมั่นใจมาจากไหน
"ไม่ใช่สักหน่อย ใครจะไปเล่นของเชยระเบิดแบบนั้นกัน คุณป้าหลงยุคมาจากศตวรรษที่แล้วหรือเปล่าเนี่ย?"
"...แล้วนี่คือเครื่องอะไรล่ะจ๊ะ?"
"NovaBox ไง เรื่องแค่นี้คุณป้าก็ไม่รู้เหรอ"
"NovaBox งั้นเหรอ? ค่ายนี้มีเกมแนวนี้ด้วยเหรอเนี่ย?" เอ็มมาเริ่มรู้สึกงุนงงไปหมด
"ใช่ครับ เพิ่งออกเมื่อสัปดาห์ที่แล้วนี่เอง ชื่อเกม 'The Legend of Zelda: The Hyrule Fantasy' สนุกสุดๆ ไปเลย น่าเสียดายที่ผมไม่มีเงินซื้อ ก็เลยต้องมาอาศัยเล่นตัวทดลองฟรีที่นี่แหละ"
"ไม่เป็นไรหรอกฮันเตอร์ พ่อนายสัญญากับนายแล้วนี่ว่าถ้าเกรดถึงก็จะซื้อให้ นายต้องทำตัวเหมือนลิงก์สิ ใช้พลังแห่งสติปัญญาน่ะ!"
(ยังมีต่อนะ)
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น