บทที่ 58 ตระกูลของเราตกต่ำลงแล้ว

บทที่ 58 ตระกูลของเราตกต่ำลงแล้ว...

ดีไซน์หลายๆ อย่างในซีรีส์ "Harvest Moon" ยังคงถูกนำมาใช้จนถึงทุกวันนี้

อย่างเช่น "Harvest Moon: Friends of Mineral Town" ที่วางจำหน่ายบนเครื่อง GBA ในปี 2003 กับเกมสุดฮิตในยุคหลังอย่าง "Stardew Valley" ก็แทบจะถอดแบบกันออกมาเลย

ตระกูลของเราตกต่ำลงแล้ว...

อ้อ ไม่ใช่สิ ต้องเป็นจดหมายของคุณปู่ต่างหาก

พล็อตเรื่องเปิดตัวสุดคลาสสิกนี้ เริ่มมีเค้าลางให้เห็นตั้งแต่ภาค Mineral Town แล้ว

ตัวเอกได้รับสืบทอดฟาร์มร้างมาด้วยเหตุผลบางอย่าง

จากนั้นก็ค่อยๆ ปลูกพืชผัก เลี้ยงสัตว์ มีปฏิสัมพันธ์กับชาวเมือง ไปจนถึงขั้นแต่งงานสร้างครอบครัว

ระบบพวกนี้ดูเหมือนจะเรียบง่าย แต่มันคือสูตรสำเร็จอมตะของเกมแนวทำฟาร์ม หรือเรียกได้ว่าเป็นอมตะสำหรับเกมแนวจำลองการบริหารจัดการทั้งหมดเลยด้วยซ้ำ

ในขณะเดียวกัน มันยังเป็นผลงานที่เข้าถึงได้ทุกเพศทุกวัย เล่นได้ทั้งผู้หญิงและผู้ชาย เด็กเล่นได้ผู้ใหญ่เล่นดี เป็นเกมแนว All-ages อย่างแท้จริง

ซึ่งเรื่องนี้มีความสำคัญอย่างยิ่งต่อการขยายฐานผู้เล่นของ GAMENOVA ในปัจจุบัน

"งั้นก็... เป็นเกมจังหวะช้าๆ อีกเกมงั้นสิ?"

แซมฟังคำอธิบายของหลินลี่ซินจบ ก็ลองจินตนาการถึงวิธีการเล่นในหัว หน้าตาก็เริ่มเจื่อนลงเล็กน้อย

พูดแบบหยาบๆ เลยนะ บังคับตัวละครให้ไปแกว่งจอบขุดดินในฟาร์มเนี่ย ใครมันจะบ้าเอาเวลาพักผ่อนไปเล่นของพรรค์นี้วะ??

"หลิน จังหวะของเกม "The Legend of Zelda" ก็ถือว่าฉีกแนวมากแล้วนะ พวกเกมเมอร์ที่ชินกับตู้เกมอาจจะไม่เปิดรับมันก็ได้"

เขาพยายามพูดให้ฟังดูรักษาน้ำใจมากที่สุดเท่าที่จะทำได้

สำหรับตัวเขาเอง ถ้าบอกว่าเล่น "The Legend of Zelda" เคลียร์ไปแล้วหนึ่งรอบ เวลาอยู่หน้าเครื่อง NovaBox ส่วนใหญ่เขาก็ยังอยากเปิดเกม "สตรีทไฟเตอร์" หรือไม่ก็ "Wolfenstein" มากกว่าอยู่ดี

เขาชอบความสะใจแบบสั้นๆ กระชับๆ และจบไว

การออกแบบปริศนาใน "The Legend of Zelda" นั้นประณีตมาก ทำให้การสำรวจเต็มไปด้วยความสนุกสนาน

แต่คุณค่าในการนำกลับมาเล่นซ้ำของมัน ก็ยังต่ำกว่าเกมอย่าง "Street Fighter" อยู่มาก

หลังจากเล่นจบทั้งสองรอบแล้ว นอกจากการท้าทายตัวเองให้เก็บของได้เร็วขึ้น หรือหาเส้นทางที่เคลียร์ได้ดีกว่าเดิม แซมก็หาเหตุผลที่จะโน้มน้าวให้ตัวเองกลับไปเล่นอีกรอบไม่เจอเลย

แล้วหลินลี่ซินก็ดันงัดเอาโปรเจกต์ดีไซน์เกมที่หลุดโลกยิ่งกว่าเดิมออกมา

"ทำไมผู้เล่นต้องคอยรดน้ำ ขุดแร่ไปเรื่อยๆ ด้วยล่ะ? แบบนี้มันต่างอะไรกับการไปทำงาน?"

จริงอยู่ที่เมื่อเผชิญกับผลงานระดับปรากฏการณ์ที่ฮิตระเบิดระเบ้อหลายต่อหลายเกมของหลินลี่ซิน เหตุผลของเขาก็บอกว่าควรจะเชื่อใจหลินลี่ซินแบบไม่มีเงื่อนไข

แต่ถ้าเกมมันทำไม่ได้แม้กระทั่งความสนุก แซมก็ไม่มีทางคล้อยตามเด็ดขาด

ทว่าคิดไม่ถึงเลย หลินลี่ซินกลับพยักหน้าและเห็นด้วยกับข้อสงสัยของเขาอย่างเต็มที่

"นายพูดถูก แซม พวกผู้เล่นที่มีความอดทนแค่ 10 วินาทีน่ะไม่มีทางชอบมันแน่ๆ"

"?? แล้วนายจะทำไปทำไม? ยัดความชอบส่วนตัว? ทำเพื่อบรรลุเป้าหมายของตัวเองงั้นเหรอ?"

เอาเถอะ ตอนนี้กระแสเงินสดของ GAMENOVA ก็คงจะมากพอที่จะสนับสนุนให้หลินลี่ซินทำในสิ่งที่ถึงจะไม่ทำเงิน แต่มันเป็นสิ่งที่เขาชอบเป็นการส่วนตัวได้จริงๆ นั่นแหละ

"บ่นพึมพำอะไรของนาย" หลินลี่ซินถึงกับพูดไม่ออก "ฉันหมายความว่า กลุ่มเป้าหมายของผลงานชิ้นนี้แต่เดิมก็ไม่ใช่พวกเกมเมอร์สายฮาร์ดคอร์ในร้านตู้เกมอยู่แล้ว แต่เป็นพวกเนิร์ด ผู้หญิง แล้วก็เด็กๆ ต่างหาก"

หลินลี่ซินส่ายหน้า พลางเหลือบมองเวลาแล้วพูดต่อ

"สรุปก็คือ เดี๋ยวพอทำตัวเดโมออกมา นายก็จะเข้าใจทุกอย่างเองแหละ ตอนนี้ไปส่งฉันที่สนามบินก่อนเถอะ"

วันนี้เขายังมีเที่ยวบินที่ต้องบินข้ามครึ่งอเมริกาให้ต้องรีบไปขึ้นอีก

...

รัฐลุยเซียนา เมืองแบตันรูช

โฮเวิร์ด สกอตต์ วอร์ชอว์ ผลักประตูเดินกลับเข้ามาในบ้าน แล้วทิ้งตัวลงนอนแผ่หราบนโซฟาอย่างหมดสภาพ

บางครั้งโชคชะตาก็ชอบเล่นตลกกับคนเราเสียจริง เขาคิด

ในฐานะอดีตนักพัฒนาเกมมือฉมังของอาตาริ โฮเวิร์ดได้สร้างผลงานสำคัญๆ เอาไว้มากมายต่อการพัฒนาวงการวิดีโอเกม

เกมชื่อดังอย่าง "Raiders of the Lost Ark" ที่วางจำหน่ายบนเครื่องอาตาริ 2600 ก็เป็นผลงานการพัฒนาของเขาเอง

อาจกล่าวได้ว่าโฮเวิร์ดคือผู้ให้กำเนิดเกมที่ดัดแปลงมาจากภาพยนตร์เป็นเกมแรกของโลกเลยก็ว่าได้

และ "Raiders of the Lost Ark" ก็ไม่ทำให้ผิดหวัง มันสามารถกวาดยอดขายไปได้ถึงหลักล้านตลับอย่างสวยงาม

แต่ไม่มีใครคาดคิดเลยว่า ชื่อเสียงของ 'การสร้างเกมจากภาพยนตร์' นี้ จะกลายเป็นต้นเหตุที่ทำลายทุกสิ่งทุกอย่างลงในท้ายที่สุด

ในปี 1982 วอร์เนอร์ ซึ่งเป็นบริษัทแม่ของอาตาริได้มอบหมายภารกิจสำคัญชิ้นหนึ่งให้เขา

ตึ่ง ตึง ตึ๊ง!

นั่นคือการนำภาพยนตร์เรื่องใหม่ของคุณสปีลเบิร์กอย่าง "E.T." มาดัดแปลงเป็นเกม

โดยมีเวลาพัฒนาเพียงแค่ 5 สัปดาห์

ส่วนผลลัพธ์ของผลงานชิ้นนี้น่ะเหรอ?

โฮเวิร์ดยกมือนวดหว่างคิ้วที่ปวดหนึบ อาชีพนักพัฒนาเกมของเขาถูกฝังกลบลงหลุมขยะไปพร้อมกับตลับเกมพวกนั้นแล้ว

"E.T." คือตัวการสำคัญที่ทำลายล้างอาตาริอย่างนั้นหรือ?

คำตอบคือไม่ใช่อย่างแน่นอน

จักรวรรดิเกมที่กวาดรายได้หลายพันล้านดอลลาร์ต่อปีและครองตลาดเครื่องคอนโซลเบ็ดเสร็จเด็ดขาด จะพังทลายลงกะทันหันเพียงเพราะผลงานที่ไม่ได้ดั่งใจแค่เกมเดียวได้อย่างไร

ผลงานที่ขยะยิ่งกว่า "E.T." ยังมีอีกตั้งเยอะแยะ

แต่อาตาริต้องการผลงานที่โด่งดังมากพอมาเป็นแพะรับบาป และเป็นสัญลักษณ์ตัวแทนของความล้มเหลวในครั้งนั้น

และโฮเวิร์ดก็โชคร้ายอย่างยิ่งที่ต้องรับเคราะห์นี้ไปเต็มๆ

เขาเบนสายตาไปมองคอมพิวเตอร์พีซีบนโต๊ะ

ตอนนี้โฮเวิร์ดยังคงใช้คอมพิวเตอร์ทำงานอยู่ แต่มันเป็นเพียงแค่การลองขีดเขียนอะไรไปเรื่อยเปื่อยเท่านั้น

การสร้างเกมคือสิ่งที่เขารักมากที่สุดมาโดยตลอด

ต่อให้จะเป็นความล้มเหลวครั้งใหญ่ของ "E.T." มันก็ไม่อาจบั่นทอนแพสชันที่เขามีต่อเกมลงได้

น่าเสียดายที่คนแบกฉายา 'คนขุดหลุมฝังศพวิดีโอเกม' อย่างเขา คงไม่มีวาสนากับวงการนี้อีกแล้วในชาตินี้

โฮเวิร์ดส่ายหน้าอย่างอ่อนใจ เขาส่งเสียงหัวเราะขื่นๆ เย้ยหยันตัวเองออกมาสองครั้ง แล้วทรุดตัวลงนั่งหน้าคอมพิวเตอร์ พิมพ์เนื้อหาบทใหม่ลงในบทความ

["Yars' Revenge" เคยได้รับการยกย่องว่าเป็นหนึ่งในเกมที่ยอดเยี่ยมที่สุด ดังนั้นถ้า "E.T." คือเกมที่ห่วยที่สุด ผมก็คงเป็นนักออกแบบที่มีคำวิจารณ์แกว่งไปมามากที่สุดในประวัติศาสตร์แล้วล่ะ ฮ่าๆ]

กริ๊ง...

จังหวะที่เขากดแป้นพิมพ์ตัวอักษรตัวสุดท้าย เสียงกริ่งประตูหน้าบ้านก็ดังขึ้นพอดี

"คงไม่ใช่ว่าคนเก็บค่าเช่ามาหรอกนะ..."

โฮเวิร์ดค่อยๆ ผลักบานประตูเปิดออกด้วยความประหม่า

ทว่าคนที่ยืนอยู่หน้าประตู กลับเป็นชายหนุ่มชาวจีนที่ดูอายุน้อยกว่าเขามาก

"สวัสดีครับ คุณวอร์ชอว์"

หลินลี่ซินค้อมตัวทักทายอย่างมีมารยาท

เบื้องหน้าของเขามีหน้าต่างค่าสถานะของอีกฝ่ายปรากฏขึ้น

[โฮเวิร์ด สก็อตต์ วอร์ชอว์]

[การประเมินโดยรวม]: A (นักพัฒนาที่ยอดเยี่ยม)

[การพัฒนาโปรแกรม]: 87 (ค่าการเติบโต: A+)

[การเขียนสคริปต์]: 75 (ค่าการเติบโต: A-)

...

ไม่มีอะไรจะอธิบายได้ดีไปกว่าค่าการเติบโตระดับ A ทั้งสองสายนี่อีกแล้ว

หลินลี่ซินเคยเห็นกับตามาแล้วว่า "E.T." มันเป็นเกมขยะที่เลวร้ายขนาดไหน

แต่เขาก็รู้ดีเช่นกันว่า นี่คือผลงานบนเครื่องอาตาริ 2600 ที่ใช้เวลาเพียงห้าสัปดาห์ในการสร้างขึ้นมาด้วยภาษาแอสเซมบลี

หากมองจากมุมนี้ โฮเวิร์ดก็ถือว่าเป็นคนที่เก่งกาจจนน่ากลัวเลยทีเดียว

"ผมเองครับ มีธุระอะไรหรือเปล่า?"

"ขอแนะนำตัวหน่อยนะครับ ผมชื่อหลินลี่ซิน เป็นประธานบริษัท GAMENOVA"

หลินลี่ซินหยุดชะงักไปเล็กน้อย เพื่อให้เวลาโฮเวิร์ดย่อยข้อมูล

"ผมอยากเชิญคุณวอร์ชอว์มาร่วมงานในฐานะนักพัฒนาเกมเทิร์ดปาร์ตี้เจ้าแรกของเราครับ"

นับตั้งแต่ NovaBox วางจำหน่ายจนถึงตอนนี้ ก็ต้องพึ่งพาแต่ผลงานเฟิสต์ปาร์ตี้ของ GAMENOVA เองในการแบกรับยอดขาย

ถึงแม้การปิดกั้นตัวเองแบบนี้จะรับประกันคุณภาพของผลงานได้ แต่มันก็เป็นการจำกัดขีดจำกัดสูงสุดของตัวเองเช่นกัน

แม้แต่ค่ายที่มีผลงานเฟิสต์ปาร์ตี้แข็งแกร่งอย่างนินเทนโด ก็ยังต้องเปิดรับการพัฒนาและจัดจำหน่ายเกมจากเทิร์ดปาร์ตี้ด้วยระบบหักค่าลิขสิทธิ์เลย

โฮเวิร์ดยืนอึ้งอยู่กับที่ ไม่คิดไม่ฝันเลยว่าจะได้ยินเรื่องแบบนี้

(ยังมีต่อนะ)