บทที่ 60 พี่ชาย นายซื้อตลับเกมผิดแล้ว นี่มันเกมเด็กเล่น

บทที่ 60 พี่ชาย นายซื้อตลับเกมผิดแล้ว นี่มันเกมเด็กเล่น

นิวเม็กซิโก

"แต๊กๆๆๆ..."

จอห์นนั่งอยู่หน้าจอทีวี นิ้วรัวกดปุ่มจอยของ NovaBox อย่างบ้าคลั่ง

ปืนกลแกตลิงในมือตัวเอกสาดกระสุนพ่นไฟแลบ ยิงบอสประจำด่านตัวมหึมาตรงหน้าจนพรุนเป็นรังผึ้ง

"ฟู่——"

เมื่อเห็นศัตรูล้มลงในที่สุดและหน้าจอสรุปคะแนนเด้งขึ้นมา จอห์นถึงได้พ่นลมหายใจออกมายาวเหยียด ดวงตาจ้องมองภาพบนจออย่างตื่นเต้น

"'Wolfenstein' นี่มันเกมชั้นยอดจริงๆ..."

NovaBox เป็นการลงทุนที่คุ้มค่าที่สุดในชีวิตของจอห์นอย่างไม่ต้องสงสัย

ก่อนจะได้สัมผัสมัน จอห์นไม่เคยคิดฝันมาก่อนเลยว่าวิดีโอเกมจะเป็นแบบนี้ได้

แม้ตามร้านตู้เกมจะมีเกมฟอร์มยักษ์อย่าง "Contra" ให้เล่น แต่เกมเมอร์อย่างจอห์นที่มักต้องเอาเวลาว่างไปรับจ้างทำงานพาร์ตไทม์ ไม่มีเวลาไปขลุกอยู่ในร้านตู้เกมมากนักหรอก

.?

และการเปิดตัวเครื่องโฮมคอนโซลอย่างเป็นทางการของ GAMENOVA ก็ช่วยแก้ปัญหานี้ได้อย่างตรงจุด

ตอนนี้จอห์นแทบจะทุ่มเวลาพักผ่อนอันน้อยนิดทั้งหมดไปกับเครื่องเกมนี้

ปัญหาเดียวก็คงเป็นการที่เขามักจะต้องแย่งเครื่องกับไมค์อยู่บ่อยๆ

มีแค่ตอนที่ไมค์ไม่อยู่ห้องเท่านั้น เขาถึงจะได้มีโอกาสจับเกมผู้เล่นเดี่ยวอย่าง "Wolfenstein"

ถ้าเมื่อไหร่ที่โลกนี้มีเครื่องเกมแบบพกพาได้ก็คงจะดีสิ

"ปัง!"

ประตูห้องเช่าถูกผลักเปิดออกอย่างแรง

จอห์นเบ้ปาก นึกถึงปุ๊บก็มาปั๊บเชียว

ช่างเถอะ เล่น "Street Fighter" ดวลกันสักสองสามตาก็ไม่เลว ไกล์ของเขาก็ฝึกมาเข้าที่เข้าทางแล้ว

"เฮ้ จอห์น ทายสิว่าวันนี้วันอะไร?"

จอห์นบิดขี้เกียจ ไม่แม้แต่จะปรายตามอง "วันที่แกโดนไกล์ของฉันอัดจนได้เพอร์เฟกต์ไง?"

"ทายถู... เอ๊ย ไอ้ทึ่ม วันนี้วันเกิดนายต่างหาก!"

มุมปากของไมค์กระตุกเล็กน้อย แต่ก็รีบปรับสีหน้ากลับมาอย่างรวดเร็ว

เขายื่นมือออกไปพร้อมแกว่งถุงกระดาษในมือไปมา จนเกิดเสียงพลาสติกกระทบกันดังกุกกัก

จอห์นถึงเพิ่งเงยหน้าขึ้นมาด้วยความประหลาดใจ

วันเกิด?

จริงด้วยแฮะ แม้แต่ตัวเขาเองยังลืมไปเลย

ปีนี้เขาหัวหมุนกับงานจนลืมวันลืมคืนไปสนิท

จอห์นเลื่อนสายตาไปมองถุงใบนั้น รูม่านตาหดเล็กลง หัวใจแทบจะหยุดเต้นไปจังหวะหนึ่ง

บนถุงสกรีนโลโก้ของ GAMENOVA เอาไว้หรา

"เฮ้ มัวเหม่ออะไรอยู่ นี่ของขวัญวันเกิดนาย"

ไมค์โบกมือไปมาตรงหน้าจอห์นที่กำลังอ้าปากค้าง

เพื่อตลับเกมนี้ หลังเลิกงานเขาอุตส่าห์ยอมอ้อมไกลแวะไปที่ร้านขายเกมมาโดยเฉพาะ

"ใช่อย่างที่ฉันคิดหรือเปล่า?! 'The Legend of Zelda'!! พระเจ้าช่วย! ขอบใจนายมากนะ ไมค์!"

จอห์นรู้ดีว่าฐานะทางการเงินของไมค์ก็ไม่ได้ดีไปกว่าเขาสักเท่าไหร่ ตลับเกม "เซลด้า" ราคาแพงหูฉี่ จนถึงตอนนี้เขาเองก็ยังตัดใจซื้อไม่ลงเลยด้วยซ้ำ

ไม่นึกเลยว่าไมค์จะยอมควักกระเป๋าซื้อมันให้เขาเป็นของขวัญวันเกิด!

ทว่าเมื่อได้ยินคำพูดของจอห์น ไมค์กลับชะงักไปครู่หนึ่งแล้วยกมือขึ้นเกาหัว

"เดี๋ยวนะ เกมที่นายอยากได้คือ 'The Legend of Zelda' หรอกเหรอ? เอ่อ..."

ท่ามกลางสายตาเคลือบแคลงของจอห์น ไมค์ล้วงเอาตลับเกมที่ยังอยู่ในแพ็กเกจสมบูรณ์ออกมาจากถุง

แต่บนหน้าปกไม่ได้เป็นรูปของลิงก์ที่จอห์นเฝ้าฝันถึง กลับเป็นรูปเด็กน้อยที่มีลายเส้นดูเด็กกว่ามาก

ชื่อเกมเขียนเอาไว้ชัดเจนว่า "Harvest Moon"

สีหน้าของจอห์นแข็งค้างไปครู่หนึ่ง แต่ก็รีบปรับอารมณ์กลับมาอย่างรวดเร็ว

"ขอบใจนะพวก"

จอห์นพอจะจำเกมนี้ได้ สื่อเกมสำนักต่างๆ ล้วนให้คะแนนมันต่ำเตี้ยเรี่ยดิน

การก่นด่าเกมนี้ดูเหมือนจะกลายเป็นเทรนด์ความถูกต้องทางการเมืองในวงการเกมไปซะแล้ว ราวกับว่าถ้าใครหน้าไหนกล้าบอกว่าเกมนี้ไม่ได้แย่ขนาดนั้น หมอนั่นก็คงจะรับเงินใต้โต๊ะจาก GAMENOVA มาแหงๆ

จอห์นยังจำตัวหนังสือแถวใหญ่ที่พาดหัวอยู่บนปกนิตยสารเกมได้แม่น

[GAMENOVA หมดมุกแล้วหรือ? จินตนาการเพ้อเจ้อของพวกคลั่งอุดมคติ]

เอาเถอะ พาดหัวแบบนี้มันส่อเจตนาเรียกยอดวิวอยู่หน่อยๆ "Harvest Moon" ในสายตาคนทั่วไปไม่ได้ถือว่าเลวร้ายอะไรนัก มันก็แค่ 'ไม่สนุก'

ไม่มีด่านให้ผ่าน ไม่มีความท้าทาย และไม่มีเป้าหมายที่ชัดเจน

แค่จุดนี้เพียงจุดเดียว ก็ถูกสื่อวิจารณ์เกมหลายสำนักหักคะแนนไปยับเยินแล้ว

พวกเขาคิดว่าเรื่องนี้จะทำให้ผู้เล่นรู้สึกสับสนและเบื่อหน่าย

ถัดมาคือเรื่องกลไกเกมที่เข้าขั้นหายนะยิ่งกว่า

ระบบการเล่นแบบปลูกผักและเก็บเกี่ยววนลูปไปเรื่อยๆ ฟังดูเหมือนจะน่าสนใจอยู่บ้าง แต่ "Harvest Moon" กลับออกแบบมาให้ผู้เล่นต้องใช้ชีวิตผ่านไปทีละวันในเกมจริงๆ

อย่างเช่นการปลูกแครอทสักหัว ก็ต้องใช้เวลาในเกมตั้งหลายวัน

ไอ้ช่วงหลายวันที่ว่ามานี่แหละ มันคือเวลาที่สูญเปล่าชัดๆ!

จอห์นยังไม่เคยเล่นเกมนี้เลย เพราะราคาก็ปาเข้าไปตั้งหลายสิบดอลลาร์ ยังไงก็ต้องคิดหนักกันบ้างแหละ

แต่ในนิตยสารดันเขียนวิจารณ์ซะเป็นตุเป็นตะ พูดตามตรง เขาก็ชักจะเชื่อขึ้นมานิดๆ แล้ว

ถึงจอห์นจะซ่อนความผิดหวังวูบหนึ่งของตัวเองไว้ได้เนียนแค่ไหน แต่ด้วยความช่างสังเกตของไมค์ เขาก็ยังจับความรู้สึกนั้นได้อยู่ดี บรรยากาศจึงกระอักกระอ่วนขึ้นมาเล็กน้อย

"เอ่อ...ตอนนี้ยังพอมีเวลา หรือฉันจะเอาไปเปลี่ยนเป็น "The Legend of Zelda" ดี? จ่ายส่วนต่างเพิ่มอีกนิดหน่อยก็พอ"

ไมค์ชำเลืองมองใบเสร็จในถุง แล้วเอ่ยปากอย่างลังเล

ยังไงซะก็เป็นวันเกิดของจอห์นทั้งที ถ้าเป็นไปได้ เขาย่อมอยากมอบสิ่งที่ดีที่สุดให้เพื่อนอย่างสุดความสามารถอยู่แล้ว

"ไม่เป็นไรๆ! พวกเรามาลองเล่นกันดูตอนนี้เลยดีกว่าไหม?"

จอห์นรีบห้ามไมค์เอาไว้

เพื่อนอุตส่าห์หวังดีซื้อของขวัญวันเกิดมาให้ เขาจะไปมีสิทธิ์เลือกนั่นเลือกนี่ได้ยังไง

เขาดึงแผ่นฟลอปปีดิสก์เกม "Wolfenstein" ออกมา แล้วเปลี่ยนเป็น "Harvest Moon" แทน

เมื่อมีเสียงเครื่องทำงานดังขึ้น โลโก้เปิดเกมจากค่าย GAMENOVA ก็ปรากฏขึ้นมา

ตามด้วยเพลงประกอบจังหวะสนุกสนาน แม้จะเป็นเสียงสังเคราะห์แบบอิเล็กทรอนิกส์ที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะของยุคนี้ แต่ก็ยังสัมผัสได้ถึงอารมณ์ที่เพลงต้องการจะสื่อ

"เอาเถอะ...ดูเหมือนว่าพวกเขาจะสร้างเกมนี้มาให้เด็กเล่นงั้นสิ?"

ไมค์มองดูฉากเปิดเกมที่มีฝูง NPC กับสัตว์ตัวเล็กๆ มารวมตัวกันพูดคุยหัวเราะร่าเริง ในที่สุดเขาก็เข้าใจแล้วว่าทำไมจอห์นถึงไม่ค่อยชอบผลงานชิ้นนี้นัก

นี่มันอย่างกับสื่อการสอนที่ขโมยมาจากโรงเรียนอนุบาลสักแห่งเลยแฮะ

จอห์นเป็นพวกคลั่งไคล้คนเหล็กสายฮาร์ดคอร์ ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าเขาชอบตัวละครชายชาตรีกล้ามโตสไตล์อเมริกันมากแค่ไหน

ที่เขาพลอยหลงใหลค่าย GAMENOVA ไปด้วย ก็ไม่ใช่เพราะเกม "Contra" ที่ทางค่ายไปร่วมงานกับชวาร์เซเน็กเกอร์หรอกเหรอ?

แต่ไอ้เกมนี้น่ะสิ...

ไมค์เกือบจะหลุดขำออกมาด้วยความเซ็ง

เสียเงินไปตั้งหลายสิบดอลลาร์ เพื่อซื้อเกมแบบนี้มาเนี่ยนะ??

"อย่าพูดอย่างนั้นสิ ไม่แน่มันอาจจะสนุกมากก็ได้นะ?"

คราวนี้กลายเป็นว่าจอห์นต้องมาคอยปลอบใจไมค์แทนซะแล้ว

พอกดปุ่ม A เกมกลับไม่ได้เริ่มเล่นทันทีอย่างที่คิด แต่กลับมีหน้าจอที่เต็มไปด้วยตัวอักษรและสัญลักษณ์เรียงรายอยู่เด้งขึ้นมาแทน

ด้านบนสุดเขียนไว้หราเลยว่า : ชื่อของคุณ : ______

"เอ๊ะ? ตั้งชื่อตัวละครได้ด้วยแฮะ แบบนี้น่าสนใจดีเหมือนกัน"

"เรื่องนี้ฉันรู้ ใน "The Legend of Zelda" ก็มีระบบแบบนี้แหละ"

จอห์นอ่านนิตยสารเกมเป็นประจำ เขาเลยโดนพวกนิตยสารสายบทสรุปสปอยล์ใส่หน้ามาตั้งนานแล้ว

ถึงตอนนี้เขาจะยังไม่มีตลับเกมเซลด้า แต่เขาก็รู้แล้วว่าแค่ตั้งชื่อตัวละครว่า 'zelda' ก็สามารถข้ามด่านไปปลดล็อกโลกเบื้องหลังได้ทันที

ดูท่าทาง GAMENOVA คงจะหยิบเอาระบบตั้งชื่อนั้นมาใช้ซ้ำในเกมนี้ด้วย

ซึ่งก็ถือเป็นเรื่องปกติ จอห์นลองคิดดูนิดหน่อยก็เข้าใจได้

นี่ก็เพื่อความอินและความสมจริงยังไงล่ะ

เมื่อถึงตอนที่ NPC ทุกตัวเรียกชื่อของเขาแทนที่จะเป็นชื่อตัวละครที่เกมตั้งมาให้ มันคงจะเจ๋งสุดๆ ไปเลย

(ยังมีต่อนะ)