บทที่ 71 มาถึงล่วงหน้าสิบปี

บทที่ 71 มาถึงล่วงหน้าสิบปี

ส่วนเรื่องอีสเตอร์เอ้กตัวสุดท้ายที่พูดถึงในบทสัมภาษณ์ เพียงแค่สัปดาห์สั้น ๆ หลังจากนั้น ก็ถูกค้นพบโดยคุณแม่นิรนามคนหนึ่งที่มาจากนิวเม็กซิโกเช่นกัน

จากบทสัมภาษณ์ของเซียนเกม "Wolfenstein" ผู้ไม่ประสงค์ออกนามรายนี้ระบุว่า หากต้องการได้เลื่อยยนต์ จะต้องกดปุ่มทำคอมโบที่ดูเหมือนเป็นไปไม่ได้ติดต่อกันในระดับความยากสูงสุดเท่านั้น

และเลื่อยยนต์นั้นก็ดูเหมือนจะเป็น 'ประตูหลัง' ที่นักออกแบบจงใจทิ้งเอาไว้ เมื่อได้มันมาครอบครอง ก็จะสามารถหั่นศัตรูให้ขาดสะบั้นได้อย่างง่ายดาย

ภาพที่ออกมานั้นบอกเลยว่าไม่ดีต่อสุขภาพจิตสุด ๆ

แต่สิ่งที่น่าสนใจที่สุดคงจะเป็นพื้นที่ลับที่ซ่อนเลื่อยยนต์เอาไว้ ภายในนั้นมีตัวอักษรที่ถูกสลักอย่างทรงพลังดุดันราวกับถูกฟันด้วยมีดและขวานอยู่หนึ่งบรรทัด

"DM"

...

หลินลี่ซินวางนิตยสารลง ก่อนจะเหลือบมองป้ายร้านนอกหน้าต่างรถ

โปรเจกต์ของเมียร์-โนวาประสบความสำเร็จและเปิดตัวได้ทันเวลาก่อนที่เขาจะออกเดินทางพอดี

ในฐานะบริษัทลูกอย่างเป็นทางการแห่งแรกในเครือของ GAMENOVA สิ่งอำนวยความสะดวกขั้นพื้นฐานของเมียร์-โนวาจึงไม่ได้หรูหราอะไรนัก

ขนาดของสตูดิโอก็พอ ๆ กับแผนกฮาร์ดแวร์ที่ซานตาคลารา นอกเหนือจากผู้รับผิดชอบอย่างวิเวียนแล้ว ก็มีเพียงเหอกั๋วหยวนและเจอรัลด์ที่แวะมาช่วยเป็นครั้งคราวคอยค้ำจุนทีมงานทั้งโปรเจกต์เอาไว้

ทว่าในออฟฟิศเล็ก ๆ แห่งนี้นี่เอง ที่ได้ให้กำเนิดการ์ดจออเนกประสงค์ที่แท้จริงใบแรกของโลกขึ้นมา

"เป็นไงบ้าง?"

วิเวียนพิงจอภาพพลางใช้มือตบเบา ๆ บนหน้าจอแสดงให้เห็นภาพเรนเดอร์ที่ยังดูหยาบ ๆ อยู่ภาพหนึ่ง

แน่นอนว่าคำว่าหยาบที่ว่านั้น เป็นมุมมองจากคนทะลุมิติอย่างหลินลี่ซิน

เมื่อดูจากผลลัพธ์ที่ปรากฏบนหน้าจอ ประสิทธิภาพของการ์ดต้นแบบใบนี้ดูเหมือนจะไม่ด้อยไปกว่าการ์ดจอ EGA ของ IBM เลยแม้แต่น้อย

"เหนือความคาดหมายจริง ๆ ครับรุ่นพี่"

หลินลี่ซินเอ่ยชม แต่เขาไม่ได้หมายถึงการ์ดจอใบนี้ ทว่าหมายถึงวิเวียนต่างหาก

ในสายตาของเขา ค่าสถานะของวิเวียนเปลี่ยนแปลงไปอย่างพลิกฟ้าคว่ำแผ่นดินเมื่อเทียบกับตอนที่เพิ่งรู้จักกัน

อัตราการเพิ่มขึ้นของค่าสถานะเรียกได้ว่าเป็นรองแค่คาร์แมกเท่านั้น

ไม่เพียงแต่ความสามารถด้านฮาร์ดแวร์จะเพิ่มขึ้นเป็นเท่าตัวจนใกล้จะทะลุหลักร้อย แต่ความสามารถด้านกราฟิกก็ยังไล่ตามเหอกั๋วหยวนที่เคยทิ้งห่างไปไกลลิบติด ๆ

เมื่อเทียบกับการ์ดจอใบนี้แล้ว นี่ต่างหากคือเสาหลักที่แท้จริงในอนาคตของ GAMENOVA

บริษัทยังไงก็ต้องให้ความสำคัญกับบุคลากรเป็นหลัก

"หึ ๆ อัจฉริยะบนโลกนี้ไม่ได้มีแค่คุณคนเดียวหรอกนะ"

สำหรับผลลัพธ์ของ NovaWonder แล้ว แม้แต่วิเวียนที่เป็นหัวหอกเข้าร่วมกระบวนการสร้างมาตั้งแต่ต้นจนจบ ก็ยังยากที่จะเก็บซ่อนความภูมิใจเอาไว้ได้

เหอกั๋วหยวนวางมือจากงานตรงหน้า เดินเข้ามาใกล้แล้วอธิบายสเปกของมันสั้น ๆ ว่า

"ตอนนี้ประสิทธิภาพของมันสูสีกับชิป EGA ของ IBM แล้ว หรือเผลอ ๆ อาจจะสูงกว่านิดหน่อยด้วยซ้ำ"

แววตาของเขาดูตื่นเต้นไม่แพ้กัน แต่จากนั้นก็ถูกกดเอาไว้ ก่อนจะเปลี่ยนเรื่อง

"แต่ผมคงต้องสาดน้ำเย็นใส่คุณสักหน่อย"

วิเวียนเข้าใจความหมายของเขาอย่างชัดเจน เธอไหวไหล่แล้วเคาะแป้นพิมพ์หนึ่งที

หน้าจอเปลี่ยนไปทันที จากที่เพิ่งโชว์ประสิทธิภาพเพียว ๆ เมื่อครู่ กลายเป็นภาพที่แม้จะมีความละเอียดไม่สูงนัก แต่กลับมีสีสันซับซ้อนเป็นพิเศษ

"จำนวนสีสูงสุดที่แสดงผลบนหน้าจอพร้อมกันได้ในตอนนี้ยังคงมีแค่ 16 สี ส่วนจานสีก็มีความจุ 64 สีเหมือนกับ EGA"

"พวกเรากำลังลงมือแก้ปัญหาส่วนนี้กันอยู่"

วิเวียนรับช่วงต่อทันที เธอค้นกระดาษร่างแผ่นหนึ่งออกมาจากตู้เก็บเอกสาร

"ฉันตั้งใจจะทิ้งมาตรฐาน EGA ที่มีข้อจำกัดมากมาย แล้วหันไปหามาตรฐานใหม่ที่ยืดหยุ่นและใช้งานได้ครอบคลุมกว่านี้"

เธอเขียนหัวข้อไว้บนกระดาษร่างว่า "Graphic Array (อาร์เรย์กราฟิก)"

ส่วนด้านล่างวาดแบบร่างโครงสร้างที่ยังดูหยาบ ๆ เอาไว้

"หืม?"

หลินลี่ซินตกใจ รีบรับเอกสารมาตรวจสอบดูอย่างละเอียด

ตามรายละเอียดที่ระบุไว้ด้านบน วิเวียนพยายามสร้างมาตรฐานใหม่ที่จะช่วยให้อุปกรณ์หนึ่งตัวสามารถจัดเก็บจานสี EGA ได้พร้อมกันถึง 4 ชุด และรองรับการสลับสีอย่างรวดเร็ว

ตามความตั้งใจของเธอ การสลับจานสีอย่างรวดเร็วจะทำให้เกิดเอฟเฟกต์การเปลี่ยนสีบนหน้าจอได้แบบเกือบจะเรียลไทม์

โหมดสีที่อาศัยการจัดเก็บจานสีผ่านเรจิสเตอร์หลายชุดแบบนี้ ดูเหมือนจะใกล้เคียงกับมาตรฐาน VGA ที่ IBM จะเปิดตัวในภายหลังมากทีเดียว

นี่ไม่ใช่เรื่องเล็ก ๆ เลยนะ

แตกต่างจากมาตรฐาน EGA และ GA ที่ถูกยุคสมัยทิ้งไว้ข้างหลังไปตั้งนานแล้ว VGA นั้นเรียกได้ว่าเป็นแชมป์แห่งความอายุยืน

ในขณะเดียวกัน มันยังเป็นพอร์ตเชื่อมต่อที่ถูกนำมาใช้งานบนการ์ดจออย่างแพร่หลายที่สุดอีกด้วย

จนกระทั่งการปรากฏตัวของ HDMI และ DP ถึงจะค่อย ๆ เข้ามาแทนที่มันได้

แม้แต่ในยุคหลังที่เทคโนโลยีสารสนเทศพัฒนาไปอย่างรวดเร็ว พอร์ตแบบเข็มอย่าง VGA ก็ยังคงพบเห็นได้ทั่วไปตามอุปกรณ์ระดับล่างและห้องคอมพิวเตอร์ของโรงเรียน

ถ้าวิเวียนมีความสามารถพอที่จะตัดหน้า IBM แล้วสร้างมาตรฐานนี้ขึ้นมาได้ก่อนล่ะก็...

นี่จะเป็นโปรเจกต์ระดับยักษ์ใหญ่เลยทีเดียว

"เรื่องนี้ต้องลุย!" หลินลี่ซินตัดสินใจทันที "ทางที่ดีควรจะทำให้เสร็จภายในสองปี แบบนี้พวกเราก็จะได้เข้าไปมีเอี่ยวในตลาด PC ได้ด้วย"

ดูท่าทาง เมียร์-โนวา จะมีความจำเป็นต้องขยายกิจการต่อไปซะแล้ว

แต่สิ่งที่สำคัญยิ่งกว่าในตอนนี้ ก็ยังคงเป็นการ์ดจอรุ่นนี้อยู่ดี

"เรื่องสีกับความละเอียดพักไว้ก่อน อัตราการกินไฟของมันเป็นยังไงบ้าง? แล้วราคาก็ด้วย?"

ของชิ้นนี้จะต้องถูกนำไปใช้ในเครื่องเกมพกพารุ่นแรกของพวกเขา สองเรื่องนี้ถึงจะเป็นสิ่งที่สำคัญที่สุด

"อาฮะ ฉันเดาไว้แล้วเชียวว่าคุณต้องถามเรื่องนี้"

วิเวียนกะพริบตา ก่อนจะหยิบผลการทดสอบออกมาเป็นคำตอบ

"เมื่อเทียบกับการแสดงผลภาพที่ใกล้เคียงกัน NovaWonder สามารถช่วยประหยัดการกินไฟได้สูงสุดถึง 30% และเมื่ออยู่ในสภาวะทำงานต่ำมันก็ยังสามารถลดการใช้พลังงานลงไปได้อีก"

เธอเรียงแผงวงจรไฟฟ้าที่ดูแตกต่างกันหลายแผ่นลงบนโต๊ะ พร้อมกับส่งสัญญาณให้หลินลี่ซินดู

ไม่ต้องรอให้วิเวียนอธิบาย หลินลี่ซินก็เดาได้แล้วว่าแผ่นไหนคือ NovaWonder

เมื่อเทียบกับผลิตภัณฑ์ของค่ายอื่น แค่ขนาดของแผงมันก็เล็กกว่าอย่างเห็นได้ชัดแล้ว ชิ้นส่วนประกอบที่ติดตั้งอยู่ด้านบนก็ยังดูน้อยชิ้นและกะทัดรัดกว่ามาก

"ตามแนวคิดของคุณเหอ พวกเราใช้ชิปประมวลผลหลักของเอทีไอหนึ่งตัว กับชิปเสริมอีกสามตัว รวมทั้งหมดเป็น 87 ชิ้นส่วน"

"ส่วนเรื่องต้นทุนที่คุณใส่ใจที่สุด..."

เธอชูนิ้วขึ้นมาเป็นเลข '3'

"ถ้าเราปรับแต่งมันต่อไป และผลิตออกมาในปริมาณมาก จะสามารถควบคุมต้นทุนให้อยู่ที่ 30 ดอลลาร์ หรืออาจจะต่ำกว่านั้นได้"

หลินลี่ซินตกใจเล็กน้อย

ราคานี้ถือว่าผ่านมาตรฐานได้สบาย ๆ

ในสถานการณ์ที่สมบูรณ์แบบที่สุด เครื่องเกมพกพารุ่นแรกของพวกเขาควรจะควบคุมราคาขายให้อยู่ที่ราว ๆ 100 ดอลลาร์ และมากที่สุดก็ต้องไม่เกิน 150 ดอลลาร์

และชิปกราฟิกที่ทั้งถูกและดี ก็คือกุญแจสำคัญในการประหยัดต้นทุน

บวกกับชิป Z80Y ที่เพิ่งสั่งทำไปเมื่อไม่นานมานี้ อย่างน้อยในด้านการควบคุมต้นทุนก็คงจะไม่ตึงเครียดขนาดนั้นแล้ว

"ต้องรีบเร่งผลิตตัวต้นแบบลอตแรกออกมาให้เร็วที่สุด ทางเจอรัลด์เองก็กำลังเตรียมตัวอยู่เหมือนกัน"

...

หลายวันต่อมา หลังจากจัดการสั่งงานทุกอย่างเสร็จสิ้น และพาคาร์แมกไปส่งที่บ้านของเจอรัลด์โดยเฉพาะแล้ว หลินลี่ซินถึงได้พาแซมขึ้นเที่ยวบินมุ่งหน้าไปไกลถึงญี่ปุ่น

โตเกียว

เมืองที่กำลังจมดิ่งอยู่กับความเจริญรุ่งเรืองจอมปลอมจากฟองสบู่เศรษฐกิจแห่งนี้ ช่างแตกต่างจากแคลิฟอร์เนียที่หลินลี่ซินกับพวกคุ้นเคย ซึ่งมีสิ่งปลูกสร้างเบาบางอย่างสิ้นเชิง

ทุกหนทุกแห่งเต็มไปด้วยตึกระฟ้าที่ส่องแสงไฟนีออนระยิบระยับ และผู้คนที่เดินขวักไขว่ด้วยสีหน้าเปี่ยมล้นด้วยความกระตือรือร้น

การลงนามใน "ข้อตกลงพลาซา" ได้เป่าฟองสบู่ขนาดยักษ์ที่ดูสวยหรูขึ้นมาอย่างรวดเร็วแทบจะในชั่วข้ามคืน

หลังจากทั้งสองเข้าพักและพักผ่อนกันไปหนึ่งคืนสั้น ๆ พวกเขาก็มุ่งหน้ามายังจุดหมายปลายทางของการเดินทางในครั้งนี้อย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย

นี่เป็นหน้าร้านที่ไม่ได้กว้างขวางนัก ขนาดน่าจะพอ ๆ กับ Videf แต่ก็ถูกจัดวางข้าวของเอาไว้อย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย

ด้านหน้ามีป้ายแขวนอยู่ บนนั้นเขียนชื่อบริษัทของพวกเขาเอาไว้อย่างชัดเจน

[บริษัท Game Freak]

ซาโตชิ ทาจิริ ประธานบริษัทในวัยเพียง 20 ปี และ เคน ซูงิโมริ นักวาดภาพประกอบ กำลังนั่งอยู่ข้างในนั้น

ยากที่จะจินตนาการได้ว่าสำนักพิมพ์นิตยสารเล็ก ๆ ที่ปัจจุบันยังคงตีพิมพ์นิตยสารเกมอยู่ จะกลายมาเป็นหัวหอกสำคัญภายใต้สังกัดของนินเทนโดในอนาคต

ที่นี่คือสถานที่ให้กำเนิด โปเกมอน แฟรนไชส์ระดับโลกซึ่งเป็น IP ที่ครองแชมป์ตารางมูลค่าสูงสุดตลอดกาล

และพวกของหลินลี่ซิน ก็ได้เดินทางมาถึงที่นี่ล่วงหน้าก่อนเวลาตั้งสิบปีเต็ม

(ยังมีต่อนะ)