บทที่ 73 โปเกมอนเซ็นเตอร์คืออะไร

บทที่ 73 โปเกมอนเซ็นเตอร์คืออะไร?

หลังจากหลินลี่ซินอธิบายจบ ซาโตชิ ทาจิริกับเคน ซูงิโมริก็เข้าใจแล้วว่าอีกฝ่ายต้องการอะไรกันแน่

GAMENOVA กำลังเตรียมทำ "สมุดภาพมอนสเตอร์" เพื่อรวบรวมข้อมูลสิ่งมีชีวิตทั้งหมดที่จะไปปรากฏในเกมตัวต่อไป

ซึ่งเขาตั้งใจจะโยนงานนี้ให้ทาง Game Freak เป็นคนจัดการ โดยให้เหตุผลว่าลายเส้นของเคน ซูงิโมรินั้นถูกใจเขามาก แถมสไตล์การวางโครงเรื่องของซาโตชิ ทาจิริก็ยอดเยี่ยมไม่เบา

ทำเอาทั้งสองคนถึงกับทำตัวไม่ถูกด้วยความดีใจ

ซาโตชิ ทาจิริในเวลานี้ไม่เคยเจอสถานการณ์แบบนี้มาก่อน อย่าว่าแต่เรื่องที่จะได้ไปรู้จักกับเทพเจ้าแห่งวงการเกมอย่างชิเงรุ มิยาโมโตะในอนาคตเลย ตอนนี้เขายังเคยเจอคนของนัมโคแค่ครั้งเดียวด้วยซ้ำ

ในสายตาของซาโตชิ ทาจิริ GAMENOVA เป็นค่ายเกมที่มีอนาคต ล้ำสมัย และดูวัยรุ่นกว่านัมโคอย่างไม่ต้องสงสัย

ถ้าได้เข้าไปอยู่ใต้สังกัดของอีกฝ่ายจริงๆ มันย่อมเป็นเรื่องที่น่ายินดีสุดๆ

สำหรับตัวซาโตชิ ทาจิริเอง เดิมทีเขาก็มีความคิดอยากจะก้าวเข้าสู่วงการพัฒนาเกมอยู่แล้ว

เพียงแต่ความคิดนั้นยังเป็นแค่จุดเริ่มต้นเล็กๆ เท่านั้น

แต่คำพูดของหลินลี่ซินเปรียบเสมือนปุ๋ยชั้นดีที่สาดลงบนต้นกล้าต้นนั้น มันเติบโตขึ้นอย่างรวดเร็ว และครอบงำความคิดของเขาไปในชั่วพริบตา

"ผมตกลงครับคุณหลิน! Game Freak จะให้ความร่วมมือกับงานของพวกคุณอย่างเต็มที่"

"แบบนั้นก็เยี่ยมไปเลยครับ แต่ถ้าเป็นไปได้ ผมว่าเราน่าจะมาคุยเรื่องการเข้าซื้อกิจการกันหน่อย..."

การมาเยือนของหลินลี่ซินในครั้งนี้ เขาไม่ได้ตั้งใจจะมาแค่เพื่อเอาภาพสเกตช์งานออกแบบแล้วกลับไปเฉยๆ หรอกนะ

ในเมื่ออุตส่าห์เจอ Game Freak ที่ยังเป็นแค่สตูดิโอหน้าใหม่ทั้งที ถ้ามีโอกาส เขาก็อยากจะรวบหัวรวบหางดึงมาอยู่ด้วยกันซะเลย

Game Freak ไม่ใช่ตัวเลือกที่เหมาะจะเป็นนักพัฒนาปาร์ตี้ที่สามเหมือนอย่างโฮเวิร์ดหรือคาเนเกม จุดนี้ดูได้จากค่าสถานะของทั้งสองคนที่แม้จะโดดเด่นมาก แต่ก็หนักไปทางใดทางหนึ่งสุดๆ

ทว่าหากเอามาเป็นสตูดิโอปาร์ตี้ที่หนึ่งในสังกัดโดยตรงล่ะก็ ถือว่าเหมาะสมสุดๆ ไปเลย

ลำพังแค่แนวคิดการออกแบบเกมของโปเกมอน หากได้เทคโนโลยีของ GAMENOVA มาเสริมทัพ ไม่อยากจะคิดเลยว่ามันจะกลายเป็นผลงานที่น่าทึ่งขนาดไหน

เมื่อได้รับสัญญาณ แซมก็จัดการร่างเอกสารขึ้นมาแบบสดๆ ร้อนๆ แล้วยื่นให้ทั้งสองคนดู

แต่พอทั้งคู่เห็นเงื่อนไขที่ระบุว่าต้องย้ายสถานที่ทำงานข้ามน้ำข้ามทะเลไปอีกซีกโลก ก็พากันทำหน้าหนักใจและลังเลออกมาอย่างเห็นได้ชัด

การไปทำงานกับ GAMENOVA ไม่ใช่เรื่องแย่อย่างแน่นอน

พวกเขาจะได้เปิดหูเปิดตาเห็นโลกที่กว้างใหญ่ขึ้น และยังได้สัมผัสกับเทคโนโลยีเกมและเทคโนโลยีฮาร์ดแวร์ที่ล้ำสมัยที่สุดอีกด้วย

แต่ปีนี้ซาโตชิ ทาจิริเพิ่งจะอายุยี่สิบ ส่วนเคน ซูงิโมริก็เพิ่งสิบเก้าเท่านั้น

อายุแค่นี้ จะให้ทิ้งครอบครัวแล้วเดินทางข้ามน้ำข้ามทะเลไปไกล...

"หลิน ฉันพอจะมีไอเดียอยู่นะ"

เมื่อสังเกตเห็นท่าทีที่เปลี่ยนไปของทั้งสองคน แซมก็ลองคิดดูให้ดี แล้วจึงเสนอทางเลือกใหม่ขึ้นมา

"พวกเรากำลังมองหาโอกาสเหมาะๆ เพื่อไปเปิดสำนักงานที่ญี่ปุ่นกันอยู่ไม่ใช่เหรอ?"

"แทนที่จะพาพวกเขาไปแคลิฟอร์เนีย สู้ให้ Game Freak เป็นฐานที่มั่นของเราในญี่ปุ่นไปเลยไม่ดีกว่าเหรอ จะเรื่องการจัดจำหน่ายหรือธุรกิจอื่นๆ ก็จะได้จัดการง่ายขึ้นด้วย"

หลินลี่ซินชะงักไปเล็กน้อย นี่มันก็เป็นไอเดียที่เข้าท่าดีเหมือนกัน

ยังไงซะทั้งเรื่องภาพและการสนับสนุนด้านเทคนิคก็สามารถส่งไฟล์ทางไกลได้อยู่แล้ว ในแง่ของการพัฒนาเกมก็คงไม่ได้ทำให้เสียเวลาไปมากนักหรอก

ซาโตชิ ทาจิริไม่ใช่ 'เด็กหัวกะทิ' แบบพิมพ์นิยม ภาษาอังกฤษของเขาก็ไม่ได้แตกฉานอะไรนัก แต่เขาก็ยังพอจะจับใจความจากคำพูดของแซมได้ลางๆ ว่ามีคำทำนอง 'เปิดบริษัทในญี่ปุ่น' รวมอยู่ด้วย

เกิดมาทั้งชีวิต เขาไม่เคยเจอลาภก้อนโตหล่นทับแบบนี้มาก่อนเลยจริงๆ

"นายพูดถูกแซม" หลินลี่ซินพยักหน้าเห็นด้วยกับแผนการนี้

เขาหันไปมองซาโตชิ ทาจิริ ทว่ายังไม่ทันจะได้เอ่ยปากพูดอะไร ก็ได้ยินอีกฝ่ายตะโกนตอบกลับมาด้วยสำเนียงแปร่งๆ แต่แฝงไปด้วยความจริงใจขั้นสุดว่า

"ผมตกลงครับ!"

...

ระหว่างที่รอแซมร่างหนังสือแสดงเจตจำนงอย่างเป็นทางการ หลินลี่ซินก็เลยชวนทั้งสองคนคุยเล่นไปพลางๆ

แต่ยิ่งคุยกันไป หลินลี่ซินก็ยิ่งรู้สึกทะแม่งๆ

เหมือนว่าเขากำลังลืมอะไรไปสักอย่าง

แปะ!

หลินลี่ซินตบฉาดเข้าที่ต้นขาอย่างแรง ในที่สุดเขาก็นึกออก

สามทหารเสือผู้ร่วมก่อตั้ง Game Freak ตอนนี้ยังมารวมตัวกันไม่ครบเลยนี่นา

"เสี่ยวจื้อ นายยังมีเพื่อนคนไหนพอจะแนะนำให้รู้จักอีกไหม?"

หลินลี่ซินเลยตัดสินใจถามนำทาจิริ ซาโตชิไปตรงๆ

บุคคลสำคัญที่เป็นดั่งจิตวิญญาณของโปเกมอน จะขาดใครคนใดคนหนึ่งในสามทหารเสือแห่ง Game Freak ไปไม่ได้เด็ดขาด

ดีไซน์ต้นฉบับของทาจิริ ซาโตชิ ภาพประกอบของเคน ซูงิโมริ และ...

"เพื่อนเหรอครับ?"

"อืม อย่างเช่น... คนทำเพลงไง? สไตล์ดนตรีของแต่ละพื้นที่ก็ไม่เหมือนกัน บางทีอาจจะออกมาเข้ากันแบบคาดไม่ถึงก็ได้นะ"

"โอ้... งั้นผมเหมือนจะมีคนที่เหมาะสมอยู่คนหนึ่งจริงๆ"

ทาจิริ ซาโตชิเข้าใจความหมายของหลินลี่ซิน ในหัวปรากฏภาพของเพื่อนคนหนึ่งที่อยู่โยโกฮาม่าขึ้นมา

"ผมมีเพื่อนคนหนึ่งชื่อมาสึดะ จุนอิจิ เขามีความรู้ความสามารถด้านดนตรีพอตัว แล้วก็พอจะรู้เรื่องการเขียนโปรแกรมด้วยครับ"

"ต้องเชิญเขามาให้ได้เลยนะ"

...

เมื่อทั้งสองกลับมาถึงแคลิฟอร์เนีย เจอรัลด์ก็ง่วนอยู่กับการสร้างแพลตฟอร์มทดสอบขั้นต้นออกมาแล้ว

มันคืออุปกรณ์ขนาดเล็กที่ติดตั้งชิป Z80Y รุ่นล่าสุดกับการ์ดจอ NovaWonder

พอผลักประตูเข้าไป หลินลี่ซินก็เห็นคาร์แมกนั่งยองๆ อยู่บนเก้าอี้ กำลังรัวคีย์บอร์ดพิมพ์อะไรบางอย่างใส่คอมพิวเตอร์ที่ใช้สำหรับพัฒนาอย่างบ้าคลั่ง

เมื่อได้ยินเสียงจากด้านหลัง คาร์แมกก็ไม่ได้แม้แต่จะเงยหน้าขึ้นมา เขาเอ่ยว่า

"หลิน คุณกลับมาได้จังหวะพอดีเลย ผมเพิ่งพอร์ต Tetris เสร็จเมื่อกี้"

สิ้นเสียง เขาก็กดคีย์บอร์ด 'ป๊าบ' เป็นครั้งสุดท้ายเพื่อรันคำสั่ง

เครื่องแฟลชรอมเริ่มบันทึกโปรแกรมลงในชิป ROM สำหรับทดสอบ

หลังจากเจอรัลด์นำชิปที่แฟลชเสร็จแล้วไปเชื่อมต่อกับแพลตฟอร์มทดสอบ

บนหน้าจอ LCD ขนาดเล็ก 2.6 นิ้วก็ปรากฏภาพเกม Tetris ขึ้นมา

ถึงสีสันจะดูจืดชืด แต่ความลื่นไหลกลับดีเยี่ยมจนน่าทึ่ง

แถมคาร์แมกยังตั้งใจทำแอนิเมชันตอนบล็อกร่วงลงมาให้ดูนุ่มนวล โดยนำฟังก์ชันสไปรต์ของการ์ดจอมาใช้ให้เกิดประโยชน์

แค่จากไปเพียงสัปดาห์สั้นๆ ไม่ว่าจะเป็นเจอรัลด์หรือคาร์แมกต่างก็สร้างความประหลาดใจให้หลินลี่ซินอย่างมาก

ตอนนี้ทุกอย่างพร้อมแล้วสำหรับการเปิดตัวแฟรนไชส์ไอพี โปเกมอน อย่างเป็นทางการ

ขาดเพียงสิ่งสำคัญสิ่งสุดท้ายเท่านั้น นั่นคือ ระบบสื่อสาร

สะสม เลี้ยงดู แลกเปลี่ยน

สองอย่างแรกเป็นเรื่องที่แก้ได้ในระดับซอฟต์แวร์ แต่การแลกเปลี่ยน ในยุคที่ยังไม่มีอินเทอร์เน็ตถือเป็นเรื่องยาก

"เจอรัลด์ NovaPocket จำเป็นต้องมีฟังก์ชันสื่อสารนะ"

หลินลี่ซินมองแพลตฟอร์มทดสอบตรงหน้า แล้วยื่นข้อกำหนดทางฮาร์ดแวร์ข้อสุดท้ายสำหรับมัน

"สื่อสารเหรอ?" เจอรัลด์เบิกตากว้าง "จะเพิ่มระบบสื่อสารในเครื่องพกพาเนี่ยนะ? ถ้าทำงั้นก็อย่าหวังเรื่องแบตเตอรี่เลย"

ข้อเรียกร้องของหลินลี่ซินที่ให้ใช้ถ่าน AA สี่ก้อนแล้วต้องเล่นได้นานกว่า 30 ชั่วโมง ถึงจะยาก แต่เขาก็ทำสำเร็จแล้ว

แต่ถ้าต้องใส่โมดูลสื่อสารเพิ่มเข้าไปอีก ต่อให้เป็นเขาก็ยังนึกไม่ออกว่าจะเริ่มตรงไหนดี

"ไม่ต้องทำให้เหมือนเครื่องแฟกซ์ฟลอปปีดิสก์หรอก เอาแค่สื่อสารแบบเผชิญหน้ากันได้ก็พอ จะใช้สายเคเบิลหรืออินฟราเรดก็ได้ ผมเขียนโปรโตคอลการสื่อสารเตรียมไว้ให้แล้ว"

หน้าต่างค่าสถานะของหลินลี่ซินปรากฏขึ้นตรงหน้า

ในช่อง สกิล มีสกิลใหม่ปรากฏอยู่อย่างเงียบๆ :

"ยามจำเป็นผมจะกลายร่างเป็นแมว" : "เชี่ยวชาญเทคโนโลยีมอดูเลตและดีมอดูเลตสัญญาณ ประสิทธิภาพการเรียนรู้สกิลที่เกี่ยวข้องกับข้อมูลสารสนเทศ↑"

นี่คือรางวัลจาก แพ็กเกจสกิล ที่ได้มาตั้งนานแล้ว นอกจากใช้กับเครื่องแฟกซ์ฟลอปปีดิสก์ หลินลี่ซินก็ยังหาจังหวะเหมาะๆ ที่จะใช้มันไม่ได้เลย

แต่ตอนนี้แหละคือโอกาสดีที่มันจะได้เปล่งประกาย

"ก็ได้ แต่ NovaBox จะทำยังไงล่ะ? หรือว่าเกมใหม่นี่จะเป็นเอ็กซ์คลูซีฟเฉพาะ NovaPocket อย่างงั้นเหรอ?"

เครื่อง NovaBox ที่วางขายมาตั้งนานแล้ว ไม่มีทางที่จะเพิ่มโมดูลสื่อสารเข้าไปกลางคันได้หรอกนะ

แต่ถ้าจะให้ทิ้งตลาดอันกว้างใหญ่ของฝั่งเครื่องคอนโซลไปเลย? ในแง่ของผลประโยชน์ทางเศรษฐกิจมันก็ฟังไม่ขึ้น

หลินลี่ซินหัวเราะหึๆ ราวกับคาดเดาไว้แล้วว่าเขาจะต้องถามแบบนี้

"คุณเจอรัลด์ คุณเคยได้ยินสิ่งที่เรียกว่า 'โปเกมอนเซ็นเตอร์' ไหม?"

(ยังมีต่อนะ)