บทที่ 78 สองเวอร์ชันเรดกรีน ดีไซน์อัจฉริยะที่เกิดมาเพื่อการแลกเปลี่ยน

บทที่ 78 สองเวอร์ชันเรดกรีน ดีไซน์อัจฉริยะที่เกิดมาเพื่อการแลกเปลี่ยน

"ครั้งนี้ผู้เขียนโชคดีมากที่ได้รับคำเชิญจาก GAMENOVA ให้เป็นผู้เล่นกลุ่มแรกที่ได้ร่วมทดลองเล่น 'โปเกมอน เรด/กรีน'!"

"..."

"สิ่งที่ทำให้ผู้เขียนรู้สึกประหลาดใจที่สุดคือ GAMENOVA ได้เตรียมทางออกสำหรับระบบแลกเปลี่ยนไว้รองรับผู้เล่นเวอร์ชันคอนโซลด้วย"

"เพียงแค่ไปยังหน้าร้านในพื้นที่ที่รองรับโปเกมอนเซ็นเตอร์ ก็สามารถใช้ 'เครื่องแลกเปลี่ยนโปเกมอน' เพื่อแลกเปลี่ยนโปเกมอนตัวโปรดกับเพื่อน ๆ ได้แล้ว!"

...

จอห์นวางนิตยสาร "elernigame" ฉบับล่าสุดในมือลง แล้วหันไปมองเครื่องเล่นเกมพกพาสีแดงที่วางอยู่บนโต๊ะข้าง ๆ

"ที่แท้เครื่องนั้นก็ใช้แบบนี้นี่เอง โชคดีที่พวกเรามือไวแย่งซื้อเวอร์ชันเครื่องพกพามาได้ก่อน ไม่งั้นต้องไปต่อคิวที่ร้านคงเหนื่อยแย่"

ต่างจากเวอร์ชันคอนโซลแบบแผ่นฟลอปปีดิสก์ที่ผลิตออกมาเป็นจำนวนมาก เวอร์ชันเครื่องพกพาไม่รู้ว่าเป็นเพราะกำลังการผลิต ROM ไม่พอ หรือคนซื้อเยอะเกินไปกันแน่ ตอนนี้เลยตกอยู่ในสภาพมีเงินก็หาซื้อไม่ได้

ถึงแม้เวอร์ชันคอนโซลจะมีกราฟิกที่ดีกว่า ความละเอียดสูงกว่า แถมเอฟเฟกต์และสีสันก็จัดเต็มกว่า แต่หลายคนก็ยังเต็มใจที่จะเลือกเวอร์ชันเครื่องพกพาที่สามารถหยิบมาเล่นได้ทุกที่ทุกเวลามากกว่า

"จะว่าไป ฉันเพิ่งสังเกตว่าเวอร์ชันของพวกเราสองคนเหมือนจะไม่เหมือนกันนะ?"

จอห์นหยิบเครื่องเล่นเกมพกพาขึ้นมา มองไปที่หน้าจอเริ่มเกม ใต้โลโก้คำว่า Pokemon ขนาดใหญ่ มีตัวหนังสือแสดงคำว่า 'red version (เวอร์ชันเรด)' อยู่

แต่บนเครื่องของไมค์กลับแสดงคำว่า 'green version (เวอร์ชันกรีน)'

เกมเปิดตัววันแรกก็มีสองเวอร์ชันที่แตกต่างกันเลยเหรอ? นี่เป็นครั้งแรกที่เคยเห็นอะไรแบบนี้เลย

"เอ้อ เหมือนจะจริงด้วยแฮะ"

เมื่อไมค์ได้ยินดังนั้นก็ชะโงกหน้ามาดูหน้าจอฝั่งจอห์น และพบว่ามันไม่เหมือนกันจริง ๆ

ทั้งสองคนหยิบกล่องใส่ตลับเกมออกมาตรวจสอบดูอย่างละเอียด แล้วก็เป็นไปตามคาด แม้แต่หน้าปกก็ยังแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง

ก่อนหน้านี้เพราะมัวแต่ตื่นเต้นเกินไป พวกเขาเลยไม่ได้สังเกตเห็นจุดนี้

หน้าปก 'โปเกมอน เรด' ของจอห์น มีโปเกมอนที่ชื่อว่าลิซาร์ดอนยืนเชิดหน้าพ่นลมหายใจมังกรขึ้นฟ้า ดูน่าเกรงขามเป็นพิเศษ

ส่วนแผ่นในมือไมค์เป็นรูปฟุชิงิบานะ โทนสีโดยรวมของปกก็เน้นไปที่สีเขียว

"นายดูด้านหลังสิ ตรงนี้มีเขียนความแตกต่างของสองเวอร์ชันเอาไว้ด้วย"

จอห์นพลิกดูกล่องตลับเกม และจู่ ๆ ก็สังเกตเห็นข้อความที่เขียนไว้ด้านหลัง

"โปเกมอนต่อไปนี้ไม่สามารถพบได้ในเวอร์ชันเรด จะได้มาผ่านการแลกเปลี่ยนเท่านั้น:"

"อาร์โบ, การ์ดี, เอเลบู..."

ข้าง ๆ ชื่อยังมีรูปภาพประกอบตรงกันอยู่ด้วย

ไมค์เหลือบมองฝั่งของตัวเองดูบ้าง ก็พบว่าโปเกมอนที่ระบุไว้ไม่เหมือนกับของเวอร์ชันเรดเลยสักนิด

"เดี๋ยวนะ นั่นหมายความว่าต้องแลกเปลี่ยนกับผู้เล่นที่เล่นเวอร์ชันอื่นเท่านั้น ถึงจะสะสมโปเกมอนครบทั้ง 150 ตัวงั้นเหรอ?"

ไมค์เพิ่งจะกระจ่าง

มิน่าล่ะ NovaPocket ถึงได้โปรโมตฟีเจอร์การสื่อสารนี้หนักหนาตั้งแต่ตอนวางจำหน่าย ที่แท้ก็ปูทางมาเพื่อการนี้นี่เอง

นี่มันเป็นเกมที่เน้นเข้าสังคมหรอกเหรอ?

หรือว่า... ทำมาเพื่อสูบเงินกันแน่?

จอห์นยักไหล่ เขาค่อนข้างปล่อยวางกับเรื่องนี้:

"ก็ไม่เห็นเป็นไรนี่ สะสมไม่ครบก็คือไม่ครบสิ"

แต่พอไมค์ได้ยินคำพูดประโยคนั้นของเขา เขากลับเบิกตาโพลงราวกับได้ยินเรื่องเหลือเชื่อ

"นายพูดบ้าอะไรเนี่ย! จอห์น! มันก็ต้องสะสมให้ครบอยู่แล้วสิ! สมุดภาพแหว่งไปตั้ง 11 ช่อง นายไม่รู้สึกขัดใจบ้างเหรอ? ยังไงฉันก็ทนไม่ได้หรอก"

ทำไมถึงต้องสะสมให้ครบนะเหรอ? ก็เพราะมันมีอยู่ตรงนั้นไงล่ะ!

เรื่องง่าย ๆ แค่นี้ จอห์นกลับพูดคำพูดโง่ ๆ อย่าง 'ไม่เห็นเป็นไร' ออกมาได้!

จอห์นพูดไม่ออก เขาเหลือบมองข้อความฝั่งตัวเองอีกครั้ง สายตาหยุดอยู่ที่การ์ดีกับวินดี

"โอเค เอาจริง ๆ ฉันก็อยากได้เจ้าตัวเล็กนี่เหมือนกันแหละ"

ถ้าไม่ใช่เพราะสภาพความเป็นอยู่ไม่อำนวย จอห์นก็อยากจะเลี้ยงลูกหมาไว้เป็นเพื่อนสักตัวมาตลอด

สายตาของไมค์ก็จ้องเขม็งไปที่โรคอนกับคิวคอนซึ่งมีเฉพาะในเวอร์ชันเรด จนถึงขั้นเกิดความคิดที่ว่าตัวเองน่าจะซื้อเวอร์ชันเรดมา

"ช่างเถอะ เกมยังไม่ได้เริ่มเล่นเลย พูดเรื่องพวกนี้ไปจะได้อะไรขึ้นมา"

ไมค์ส่ายหน้าแล้วกดเข้าสู่เกมทันที

หน้าจอกะพริบวาบ ชายในชุดกาวน์สีขาวที่ดูเหมือนด็อกเตอร์ก็ปรากฏตัวขึ้นกลางจอ

"สวัสดี! ยินดีที่ได้รู้จัก!"

"ยินดีต้อนรับสู่โลกของโปเกมอน!"

"ฉันชื่อซามูเอล โอ๊ก ทุกคนมักจะเรียกฉันอย่างสนิทสนมว่าด็อกเตอร์โปเกมอน"

...

ฉากเปิดเกมคล้ายกับผลงานก่อนหน้านี้ของ GAMENOVA อย่าง "Harvest Moon" ที่มีการแนะนำภูมิหลังและให้ผู้เล่นตั้งชื่อ

ข้อแตกต่างเพียงอย่างเดียวคงเป็นที่เกมนี้มีตัวเลือกชื่อที่ตั้งไว้ล่วงหน้าสามชื่อ นอกเหนือจากการพิมพ์ชื่อเอง

[เรด] [แอช] และ... [ไมค์]

"โอ้โห บังเอิญอะไรขนาดนี้เนี่ย"

ไมค์หัวเราะชอบใจ แล้วกดเลือกตัวเลือกที่สามไปเลย

หลังจากตั้งชื่อเสร็จ จู่ ๆ บนหน้าจอก็มีหมอน่าหมั่นไส้โผล่ขึ้นมา

มันล้วงกระเป๋าข้างหนึ่ง สายตาเหลือบมองไปทางอื่นด้วยท่าทางหยิ่งยโส

"นี่คือหลานชายของฉัน เขาเป็นคู่แข่งของเธอมาตั้งแต่เด็กแล้ว"

"...เอ่อ เขาชื่ออะไรนะ?"

ไมค์เข้าใจในทันที

มิน่าล่ะถึงออกแบบมาให้ดูน่าโดนอัดซะขนาดนี้ ที่แท้ก็เป็นตัวล่อ เป็นการออกแบบที่คล้ายกับเควสต์หลักนี่เอง

จุดประสงค์คืออยากให้ผู้เล่นรู้สึกหมั่นไส้ตั้งแต่แรกเห็น จะได้กระตุ้นความอยากเอาชนะ พอปราบมันได้ในภายหลังก็จะรู้สึกสะใจ

"แต่ให้ตั้งชื่อเองได้ด้วยเนี่ย น่าสนใจดีแฮะ"

ไมค์คิดไว้แล้วว่าต้องเอาชื่อเจ้านายที่เขาเกลียดขี้หน้าที่สุดมาตั้ง แล้วอัดมันให้ยับ!

ทว่าเมื่อเขากดปุ่ม A ตัวเลือกที่ปรากฏบนหน้าจอกลับทำเอาเขาชะงัก

ทำไมถึงมีชื่อจอห์นโผล่มาด้วยเนี่ย?

อะไรกัน หรือว่าชื่อของพวกเขาสองคนมันโหลเกินไป?

ความรู้สึกอินไปกับเกมที่เกิดขึ้นอย่างกะทันหันนี้ทำเอาไมค์หลุดขำออกมา เขาตัดสินใจล้มเลิกความคิดเดิมอย่างเด็ดขาด แล้วเลือกชื่อให้มันว่า 'จอห์น'

จากนั้นเขาก็แอบเงยหน้าขึ้น เหลือบมองจอห์นที่นอนเล่นเกมอยู่บนเตียงเหมือนกัน แล้วก็พบว่าอีกฝ่ายกำลังแอบมองเขาอยู่พอดี

เมื่อสังเกตเห็นสีหน้าพิลึกพิลั่นของกันและกัน ทั้งสองคนก็หลุดหัวเราะออกมาพร้อมกัน

ดูเหมือนว่าสถานการณ์ของอีกฝ่ายจะสลับกับฝั่งเขาพอดี ช่างเป็นเรื่องบังเอิญที่แปลกประหลาดจริง ๆ

"ลุยกันเลยโว้ย!!!"

พอเข้าสู่เกมอย่างเป็นทางการ ไมค์ก็พบด้วยความประหลาดใจว่า แม้ความละเอียดหน้าจอของ NovaPocket จะต่ำกว่าเครื่องคอนโซลมาก แต่ด้วยความที่ขนาดหน้าจอไม่ได้ใหญ่และงานภาพถูกออกแบบมาอย่างลงตัว ภาพที่แสดงออกมาจริง ๆ จึงดูดีมากอย่างคาดไม่ถึง

นอกจากสีสันที่ค่อนข้างจืดชืดและหม่นหมองแล้ว ความประทับใจแรกในภาพรวมกลับไม่ได้ทำให้เขารู้สึกขัดตาสักนิด

เมื่อลองสังเกตดูคร่าว ๆ การจัดวางสิ่งของในจุดเกิดนั้นเรียบง่ายมาก แต่ก็มีองค์ประกอบครบถ้วน พอจะดูออกว่าน่าจะเป็นในห้องนอน

มุมห้องมีเตียงนอนวางอยู่ ส่วนอีกด้านเป็นกระถางต้นไม้

และบนพื้นตรงกลางห้อง ตรงหน้าตัวเอก มีทีวีจอตู้ CRT วางอยู่ โดยมีสายเคเบิลเชื่อมต่อกับเครื่องคอนโซลข้าง ๆ

เครื่องคอนโซลนี้ดูยังไงก็เหมือน NovaBox ชัด ๆ

"ให้ตายสิ มีโฆษณาแฝงด้วย"

ไมค์บ่นอุบ แล้วลองกดปุ่ม A ดูเล่น ๆ ก่อนจะพบด้วยความประหลาดใจว่ามันสามารถโต้ตอบได้จริง

"ไมค์กำลังเล่น NovaBox!"

"..."

"ถึงเวลาออกเดินทางแล้ว!"

เมื่อค้นพบเรื่องนี้ ไมค์ก็เลยเถิดถึงขั้นเดินสำรวจและโต้ตอบกับข้าวของทุกชิ้นในห้องอย่างหยุดไม่อยู่

และไม่นานเขาก็พบว่าคอมพิวเตอร์บนโต๊ะเครื่องนั้น มองไม่ออกว่าเป็น Apple II หรือ เครื่อง 64 กันแน่

"ที่แท้ไอเทมก็ต้องฝากถอนผ่านคอมพิวเตอร์นี่เอง"

ไมค์กระจ่างแจ้ง เขาปิดเครื่องแล้วกดออกมา

โดยไม่รู้ตัว ไมค์ก็เรียนรู้วิธีการควบคุมพื้นฐานไปแล้ว ทั้งที่ยังไม่มีโหมดฝึกสอนผู้เล่นใหม่แบบบังคับโผล่มาให้เห็นเลยสักนิด

(ยังมีต่อนะ)