บทที่ 84 อัดแซมจนลอยค้างอยู่กลางอากาศลงมาไม่ได้!

บทที่ 84 อัดแซมจนลอยค้างอยู่กลางอากาศลงมาไม่ได้!

"หา?"

แซมอึ้งไป ไม่คิดว่าหลินลี่ซินจะเห็นด้วยกับเรื่องนี้ขนาดนี้

"จะทำภาคแยกของ 'สตรีทไฟเตอร์' เหรอ?"

"ไม่ใช่ ต้องสร้างความแตกต่าง มันจะเป็นผลงานที่มีจุดยืนแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง"

หลินลี่ซินตบไหล่แซมเบา ๆ

เกมต่อสู้ไม่เคยเป็นแนวเกมที่ซ้ำซากจำเจอยู่แล้ว

นอกจาก 'สตรีทไฟเตอร์' ที่เป็นแกนหลักของอีสปอร์ตซึ่งมีระบบรัดกุมแล้ว ก็ยังมีผลงานอื่น ๆ ที่สร้างความแตกต่างได้ไม่แพ้กัน

'Guilty Gear', 'Mortal Kombat', 'Tekken', 'Samurai Shodown', 'Granblue Fantasy' หรือแม้แต่ 'Super Smash Bros.' ล้วนมีเอกลักษณ์เฉพาะตัว

และตัวอย่างที่คลาสสิกที่สุดก็หนีไม่พ้น 'The King of Fighters' ที่เน้นหนักไปที่คอมโบต่อเนื่อง

มันละทิ้งการต่อสู้ที่รัดกุมแบบ 'สตรีทไฟเตอร์' และการผลัดกันรุกผลัดกันรับไปอย่างสิ้นเชิง

การเปลี่ยนแปลงที่ชัดเจนที่สุดคือการกระโดดที่เร็วขึ้นเกือบเท่าตัวและการพุ่งตัวไปข้างหน้าด้วยความเร็วสูง

หากนำความคล่องตัวที่น่ากลัวขนาดนี้ไปใส่ใน 'สตรีทไฟเตอร์' มีหวังโดนด่าเปิงแน่

ถ้าบอกว่า 'สตรีทไฟเตอร์' คือการเป่ายิ้งฉุบ 'The King of Fighters' ก็คือเกมดนตรี เกมจับจังหวะดี ๆ นี่เอง

หลินลี่ซินมองภาพที่ลื่นไหลบนหน้าจอแล้วพยักหน้า

"ถึงเวลาแล้วล่ะที่เราจะลองพัฒนาผลงานที่มีจังหวะเร็วขึ้นกว่าเดิม"

"หรือว่าฉันจะเป็นอัจฉริยะด้วยวะเนี่ย?" แซมหัวเราะแฮะ ๆ พลางเกาหัว "แต่ที่คุณเพิ่งพูดไปหมายความว่าไง ที่ว่ายังบ้าบิ่นไม่พอน่ะ?"

หลังจากปรับแต่งแล้ว เฟรมเรตของการกระโดดสั้น ๆ ตอนนี้เหลือแค่ยี่สิบเฟรมต้น ๆ ซึ่งเมื่อเทียบกับแต่ก่อนแล้วถือว่าน่าเหลือเชื่อมาก

แซมแทบจินตนาการไม่ออกเลยว่าถ้าปรับให้สูงกว่านี้อีก มันจะกลายเป็นแบบไหน

"ผมหมายถึง การปรับเปลี่ยนระบบมันยังไม่สุด"

หลินลี่ซินยื่นนิ้วไปเคาะหัวแซม

"'สตรีทไฟเตอร์' จะเน้นเรื่องนั้นมากกว่า งั้นเราลองเปลี่ยนมุมมองใหม่ มาทำเกมที่วัดกันด้วยความเร็วในการตอบสนองล้วน ๆ ดีกว่า"

เมื่อเห็นว่าทุกคนทำหน้าเหมือนจะเข้าใจแต่ก็ไม่เข้าใจ หลินลี่ซินจึงไม่อธิบายให้มากความ และนั่งลงหน้าคอมพิวเตอร์ทันที

การสร้างเดโมสำหรับทดลองเล่นตั้งแต่ต้นเป็นอะไรที่ยุ่งยากมาก

แต่ถ้าแค่ปรับพารามิเตอร์บางส่วนจากฐานของ 'สตรีทไฟเตอร์' ล่ะก็ จะไม่เสียเวลามากนัก

ไม่นานนัก ตู้เกมก็ถูกติดตั้ง ROM ของเกมใหม่และเปิดเครื่องขึ้น

หลินลี่ซินเลือกเฟยหลง ส่วนแซมเลือกตัวละครสุดคลาสสิกอย่างไกล์

ในตอนที่แซมตั้งการ์ดย่อตัวอยู่ที่มุมฉากตามความเคยชิน เขากลับเห็นหลินลี่ซินโยกคันโยกอย่างรวดเร็ว เฟยหลงพุ่งเข้ามาประชิดตัวเขาราวกับไม่กลัวตาย

สไตล์การเล่นที่บ้าบิ่นแบบนี้ ถ้าเป็นเมื่อก่อนคงโดนหมัดโชริวเคนอัดจนตายไปแล้ว

แซมตัดสินใจดึงคันโยกถอยหลังเพื่อชาร์จพลัง แล้วปล่อย 'โซนิคบูม' สวนกลับไปทันที

แต่หลินลี่ซินกลับตอบสนองได้ทันทีที่เห็นแอนิเมชันเตรียมโจมตีของไกล์

เขาโยกคันโยกขึ้นเบา ๆ แล้วปล่อยให้มันดีดกลับอย่างรวดเร็ว

เฟยหลงที่กำลังพุ่งตัวด้วยความเร็วสูงก็กระโดดลอยตัวขึ้นในระดับต่ำเตี้ยเรี่ยดิน เฉียดผ่านโซนิคบูมไปได้อย่างฉิวเฉียด

แซมตกใจจนหน้าถอดสี และเตรียมจะโยกหมัดโชริวเคนสวนกลับ

แต่หลินลี่ซินที่พุ่งเข้ามาประชิดตัวแล้วย่อมไม่เปิดโอกาสให้เขาทำแบบนั้น

ท่ามกลางความตื่นตระหนกของแซม หลินลี่ซินกระโดดสั้น ๆ ด้วยความเร็วสูงติดต่อกันหลายครั้ง และอาศัยเสี้ยววินาทีกลางอากาศกดต่อยเบาเพื่อยกเลิกท่าให้ตกถึงพื้นอย่างรวดเร็ว

แซมเคยเจอรูปแบบการโจมตีแบบนี้ซะที่ไหน

ในการดวลของ 'สตรีทไฟเตอร์' แบบดั้งเดิม การกระโดดเป็นท่าที่จะไม่ถูกใช้งานพร่ำเพรื่อหากไม่จำเป็นเด็ดขาด

เพราะการลอยตัวกลางอากาศที่ยืดเยื้อนั้น เสี่ยงต่อการถูกสอยร่วงด้วยสกิลโจมตีกลางอากาศอย่างโชริวเคน ทำให้ต้องเสียพลังชีวิตไปฟรี ๆ

แต่พอมาตอนนี้ ทุกท่วงท่าของหลินลี่ซินกลับพึ่งพาการกระโดดเพื่อให้เกิดความลื่นไหลเป็นอย่างมาก

แม้กระทั่งการย่อเตะเบา ก็ยังต้องคอมโบกับการกระโดดสั้น ๆ เพื่อร่นระยะห่างอย่างรวดเร็ว

แต่แซมกลับไม่สามารถโยกคันโยกเพื่อใช้โชริวเคนแก้ทางได้เหมือนเมื่อก่อน

เพราะมันเร็วเกินไป!

หากวัดจากความรู้สึก แอนิเมชันการกระโดดแบบสมบูรณ์ของเฟยหลงใช้เวลาไม่เกินสามสิบเฟรม

แต่เมื่อผ่านไปประมาณยี่สิบเฟรม ตัวเขาก็ตกอยู่ในระยะฮิตบ็อกซ์ของการโจมตีกลางอากาศแล้ว

นั่นหมายความว่าถ้าอยากจะหลบมัน เขาจะมีเวลาตอบสนองไม่ถึงยี่สิบเฟรมด้วยซ้ำ!

แซมตระหนักได้ว่าถ้ายังปล่อยให้ถูกกดดันต่อไปแบบนี้ต้องแย่แน่ เขาจึงตัดสินใจเลียนแบบอีกฝ่ายด้วยการกระโดดออกจากมุมฉาก

ทว่าสิ่งที่ตามมาคือหมัดที่ซัดเข้าที่หัวเต็มเปาจนเขากระเด็นกลับไปที่เดิม

หลินลี่ซินหยุดมือได้จังหวะพอดี แล้วหันไปมองแซมที่โดนอัดจนเริ่มมีน้ำโห

"เข้าใจหรือยัง?"

"น่าจะ... เข้าใจแล้วล่ะ เพราะท่ามันเร็วมาก ผลตอบแทนของการตั้งรับแก้ทางเลยลดลง กลายเป็นว่าต้องแย่งชิงความได้เปรียบ ต้องชิงลงมือเป็นคนแรก"

แซมทบทวนการต่อสู้เมื่อครู่นี้

ในที่สุดเขาก็เข้าใจว่า 'ยังบ้าบิ่นไม่พอ' ที่หลินลี่ซินพูดถึงหมายความว่าอะไร

ไม่ใช่ว่ายังขยับไม่เร็วพอ แต่หมายถึงยังไม่ยอมทิ้งกรอบเดิม ๆ ไปให้หมดต่างหาก

"แต่... แก้แบบนี้มันก็ไม่สนุกแล้วสิ?"

ความตั้งใจเดิมของแซมคือแค่พยายามหาทางเลือกที่เป็นไปได้ให้กับผู้เล่นกลุ่มที่ไม่ชอบการต่อสู้แบบผลัดกันรุกผลัดกันรับตามตำราเท่านั้น

แต่เขาไม่ได้กะจะพังเกมทั้งเกมทิ้งสักหน่อย

เร็วน่ะมันก็เร็วอยู่หรอก แต่มันกลับทำลายความสนุกทิ้งไปด้วย

"นั่นเป็นเพราะพวกเรายังสุดโต่งไม่พอไง"

หลินลี่ซินยิ้มกริ่ม จุดขายที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของ "The King of Fighters" หรือระบบแบบ 'เห็นยังไงก็ได้อย่างนั้น' ของแท้มันยังไม่ออกมาเลยนี่นา

"มาสิ เรามาเริ่มกันใหม่อีกสักตา"

แซมเลือกไกล์มาอีกครั้งอย่างงุนงง รอดูว่าหลินลี่ซินจะงัดลูกไม้ไหนออกมาใช้อีก

พอเริ่มเกม สถานการณ์ของทั้งสองฝ่ายก็ไม่ได้ต่างไปจากตาก่อนหน้านี้เลย

ยังคงเป็นแซมที่พยายามสกัดกั้นอย่างสูญเปล่า ก่อนจะโดนพุ่งประชิดตัวอย่างรวดเร็ว

แต่ที่ต่างออกไปคือคราวนี้หลินลี่ซินต่อยหมัดเบาเข้าเป้าตั้งแต่หมัดแรก ทำให้แซมติดสถานะชะงัก

จากนั้น...

"หมัดมังกรผงาด! แคนเซิล! เตะไกล! แคนเซิล! หมัดอัคคี! บาทาฉีกเวหา! มังกรแท้แปดทลาย!..."

คอมโบถูกสาดต่อเนื่องกันแบบไม่หยุดหย่อน ไม่ว่าแซมจะพยายามทุบปุ่มหรือโยกคันโยกแรงแค่ไหนก็ไร้ประโยชน์

เขาทำได้แค่มองดูตัวละครของตัวเองโดนอัดจนปลิวไปติดมุมฉาก ลอยค้างอยู่กลางอากาศอยู่นานสองนานโดยไม่ตกลงมาเสียที

จนกระทั่งเกจพลังของหลินลี่ซินหมดเกลี้ยง ไม่มีท่าไหนให้กดวนลูปต่อได้อีก ไกล์ถึงได้ร่วงลงพื้นมาในสภาพหลอดเลือดเหลือแค่ขีดเดียว

"เฮ้ยเพื่อน... แบบนี้มันจะไปเล่นได้ยังไงวะเนี่ย!"

แม่งเอ๊ย โดนสะกิดแค่ทีเดียว หลอดเลือดหายวับไปได้ไงวะ?

"อย่าว่าแต่เรื่องชิงไหวชิงพริบเลย ปล่อยให้นายตีโดนปุ๊บ ฉันลุกไปเข้าห้องน้ำแล้วค่อยกลับมายังได้เลย"

ไอ้ของแบบเนี้ย มันไม่มีความเฉียดใกล้กับคำว่า 'สนุก' เลยสักนิด

"ไม่นะ ฉันว่าดูแล้วสะใจดีออก"

จู่ ๆ วิเวียนก็หัวเราะออกมา

คาร์แมกที่อยู่ข้าง ๆ ก็พยักหน้าเห็นด้วยอย่างยิ่ง

"ผมว่ามันก็เจ๋งดีนะ อย่างน้อยถ้ามองในมุมของหลินก็ดูน่าสนุกดีออก"

"..."

แซมถึงกับพูดไม่ออก แต่เขาก็ตระหนักได้ว่าที่คนอื่นมีท่าทีแบบนี้ย่อมต้องมีเหตุผลของพวกเขา

พอลองเอาใจเขามาใส่ใจเรา ถ้าคนที่กดคอมโบสุดอลังการเมื่อกี้นี้เป็นตัวเขาเอง มันก็คงจะสะใจสุด ๆ ไปเลยเหมือนกัน!

อัดคนจนลอยค้างฟ้าไม่ยอมตก หนังกังฟูยังไม่เวอร์ขนาดนี้เลย!

"ก็นั่นแหละ ประมาณนี้แหละ พวกเราสามารถเอาคอนเซปต์เรื่อง 'คอมโบ' ไปใช้เป็นแกนหลักในการออกแบบตัวละครทุกตัว รวมถึงกลไกของเกมทั้งหมดได้"

เพื่อที่จะสาธิตการทำคอมโบ เมื่อกี้นี้เขาเลยปรับเพิ่มความเร็วสกิลทุกท่าของเฟยหลงขึ้นมาดื้อ ๆ และใส่ระบบ 'การแคนเซิล' เพิ่มเข้าไป

ขอแค่ขัดเกลาอีกสักหน่อย มันก็จะกลายเป็นหัวใจหลักของการเชื่อมสกิลให้สมูท และการแคนเซิลแอนิเมชันก่อนหลังการโจมตีได้

คอมโบคือหนึ่งในเสน่ห์หลักของ "The King of Fighters" อย่างไม่ต้องสงสัย

ทั้งคอมโบ EX อนันต์ของเรียว ซากาซากิ หรือการบุกกดดันแบบสุดโต่งของพวกตัวละครสายสปีดอย่างคริส อิโอริ และเลโอน่า...

ถึงสมดุลของมันอาจจะยังไม่ค่อยดีนัก แต่เรื่องความบันเทิงและความน่าดูน่ะกินขาดแน่นอน!

(ยังมีต่อนะ)