บทที่ 87 เจ็ดส่วนนั้นเป็นของเขา

บทที่ 87 เจ็ดส่วนนั้นเป็นของเขา

"บอสครับ สถานีของเรากำลังเจรจาร่วมมือทำรายการกับทาง GAMENOVA เชื่อว่าเรตติ้ง..."

"ที่ฉันโทรมาหาก็เพราะเรื่องนี้นี่แหละ! แกเป็นบ้าอะไรวะ?"

ปลายสายคือผู้ประสานงานจากบริษัทแม่ของสถานีโทรทัศน์ที่ดูแลสถานีช่อง 29 ของพวกเขา

น้ำเสียงของเขาเกรี้ยวกราด ไม่มีความปรานีให้กับสถานีสาขาที่ทำยอดขายรั้งท้ายอย่างพวกเขาเลยแม้แต่น้อย

"ฉันสั่งให้แกไปหาซื้อลิขสิทธิ์ถ่ายทอดสดการแข่งขันชกมวยในพื้นที่ แล้วแกไปหาบริษัทเกมหาพระแสงอะไรวะ? โง่หรือเปล่าเนี่ย?"

"แกรู้ไหมว่าเรื่องนี้ถูกนิตยสารเอาไปตีพิมพ์แล้ว? แม่งเอ๊ย วันนี้เพื่อนร่วมงานหัวเราะเยาะฉันกันหมดแล้ว"

แมคคอยเหงื่อแตกพลั่ก ได้แต่เออออรับคำด่าจากอีกฝ่ายอย่างไม่หยุดหย่อน

"บอสครับ ผมคิดว่าแผนงานรายการของ GAMENOVA มีไอเดียที่ดีมาก แถมยังมีฐานคนดูของพวกเขามาช่วยดึงกระแสด้วย คุ้มค่าที่จะลองนะครับ ไม่แน่ว่า..."

"ไม่แน่เหรอ? ไม่แน่ว่าเดือนหน้าเบื้องบนอาจจะสั่งยุบช่อง 29 ก็ได้ ถึงตอนนั้นฉันก็คงซวยไปกับพวกแกด้วย! แกคิดว่าคนที่ดูรายการทีวีจะเป็นพวกเนิร์ดที่เอาแต่กอด NovaPocket ไม่ปล่อยหรือไงวะ!"

"ปัง!"

ปลายสายวางหูใส่ดังโครมโดยไม่เปิดโอกาสให้เขาได้โต้แย้งต่อแม้แต่น้อย ดูท่าทางคงเตรียมปล่อยให้พวกเขาตายเอาดาบหน้าแล้ว

ผู้ช่วยที่อยู่หน้าห้องเพิ่งจะกล้าแง้มประตูเข้ามาอย่างระมัดระวังก็ตอนนี้นี่เอง

เมื่อแน่ใจแล้วว่าแมคคอยวางสายไปแล้วจริง ๆ เขาจึงผลักประตูและพาแซมเข้ามาด้านใน

แมคคอยถอนหายใจยาวอย่างโล่งอก ในที่สุดเขาก็รอจนสัญญาฉบับจริงจากทาง GAMENOVA มาถึง

เขามองดูสัญญาในมือที่เรียกได้ว่าเอาเปรียบกันสุด ๆ แต่ก็จรดปากกาเซ็นลงไปอย่างเป็นทางการโดยไม่ลังเลเลยแม้แต่น้อย

ตัวเขาในตอนนี้ยังมีสิทธิ์เลือกอะไรได้อีกงั้นเหรอ?

รอจนกระทั่งแซมถือเอกสารกลับไป ผู้ช่วยที่อยู่ด้านข้างถึงได้กล้าขยับเข้ามาเลียบเคียงถาม

ดูจากสีหน้าของแมคคอยเมื่อครู่เขาก็เดาได้เลยว่า สัญญาฉบับนี้คงไม่ได้สวยหรูนัก

อย่างน้อยก็คงไม่เป็นผลดีกับช่อง 29 ของพวกเขาเท่าไร

"หัวหน้าครับ ทาง GAMENOVA เสนอราคามาเท่าไร? ตอนละเท่าไรครับ?"

ตามที่เขาประเมินไว้ รายการทดลองที่เพิ่งเกิดใหม่ ต่อให้พ่วงชื่อของ GAMENOVA เข้าไปด้วย อย่างมากที่สุดก็คงได้แค่ตอนละห้าหมื่นดอลลาร์ก็ถือว่าหรูแล้ว

แม้จะเป็นราคาที่สูงลิ่ว แต่มันก็คุ้มค่าพอที่จะให้ช่อง 29 ทุ่มงบประมาณทั้งหมดไปกับการเดิมพันเพื่อปรับเปลี่ยนรูปแบบรายการ

แมคคอยส่ายหน้า

"มันไม่ใช่รูปแบบการขายรายการ พวกเขาไม่ได้ใจป้ำขนาดนั้นหรอก"

"เอ๊ะ? คุณขายช่วงเวลาโฆษณาของเราไปเหรอครับ? พวกเขายอมรับราคานี้ได้เหรอ?"

ถ้าไม่ใช่การขายรายการ ก็คงเป็นรูปแบบการแบ่งรายได้จากช่วงเวลาโฆษณาแทน

นั่นหมายความว่า GAMENOVA จะขายรายการให้ช่อง 29 ในราคาที่ถูกมาก เพื่อแลกกับสัดส่วนเวลาโฆษณาจำนวนหนึ่งของทางช่อง 29

ไม่ว่าจะนำไปขายต่อหรือเอาไปใช้โฆษณาของตัวเอง สิทธิ์ขาดก็ขึ้นอยู่กับทาง GAMENOVA ทั้งสิ้น

หากเป็นเช่นนั้นจริง มันก็ถือเป็นเรื่องดีสำหรับช่อง 29 ของพวกเขา

เพราะยังไงซะ ช่วงเวลาโฆษณาของช่องพวกเขาก็แทบจะไม่มีค่าอะไรอยู่แล้ว

"ถ้าเป็นแบบนั้น พวกเราก็กำไรบานเลยสิครับ"

แมคคอยส่ายหน้าอย่างอ่อนใจ

"สิ่งที่พวกเขาต้องการคือรูปแบบการแบ่งรายได้ ลิขสิทธิ์การเผยแพร่รายการทั้งหมดจะเป็นของ GAMENOVA รวมถึงแบรนด์และทรัพย์สินทางปัญญาที่ใช้ในรายการทั้งหมดก็ด้วย ช่อง 29 ของเราเป็นแค่แพลตฟอร์มสำหรับออกอากาศเท่านั้น ส่วนรายได้จากการขายโฆษณาในช่วงรายการจะแบ่งกันที่อัตราสามต่อเจ็ด"

"หา? เราได้แค่เจ็ดส่วนเหรอ? นี่มันปล้นกันชัด ๆ ไม่ใช่หรือไง?"

"เจ็ดส่วนนั่นมันของเขา ที่เราได้มาสามส่วนก็ถือว่าคุณหลินเห็นว่าคุยกันถูกคอแล้ว"

ผู้ช่วยมองแมคคอยอย่างอึ้ง ๆ ทำแบบนี้มันต่างอะไรกับการขายช่อง 29 ทิ้งไปเลยล่ะ?

"ถ้าอย่างนั้นเราก็ไม่ต่างอะไรกับพวกคุกเข่าขอทานเลยไม่ใช่เหรอครับ?"

"มันคุ้มที่จะเสี่ยง ยังไงซะขืนปล่อยไว้แบบนี้ต่อไป พวกเราทั้งสถานีก็คงต้องไปเดินขอทานข้างถนนกันจริง ๆ นั่นแหละ"

แมคคอยถอนหายใจ มีหรือที่เขาจะไม่อยากเรียกร้องผลประโยชน์ให้กับช่อง 29 ให้มากกว่านี้

"อย่ามัวชักช้าอยู่เลย รีบไปเรียกคนอื่น ๆ มาช่วยกันคิดดีกว่า ว่าเราจะโปรโมตรายการของพวกเขาให้ปังได้ยังไง"

ภายใต้รูปแบบเช่นนี้ ผลลัพธ์ของรายการจะส่งผลโดยตรงต่อความเป็นความตายของช่อง 29 ทั้งช่อง

พวกเขาต้องทุ่มเทสุดกำลังและร่วมมือโปรโมตอย่างไม่คิดชีวิต

นี่คือการเดิมพันครั้งสุดท้ายแบบทุบหม้อข้าวตัวเอง

...

ซานตาคลารา แผนกฮาร์ดแวร์

หลินลี่ซินกับวิเวียนนั่งอยู่ด้วยกัน แต่ละคนถือจอยสติ๊กและรัวปุ่มด้วยความเร็วสูง

บนหน้าจอคือเดโมทดสอบที่ยังอยู่ระหว่างการพัฒนา

"ไม่ไหวแล้วหลิน เร็วเกินไป ฉันรับไม่ไหวแล้ว"

หน้าผากของวิเวียนมีเหงื่อผุดพราย นิ้วหัวแม่มือของเธอพยายามดันก้านควบคุมหมุนเป็นวงกลมอย่างยากลำบาก

ไม่รู้ว่าเทพอย่างหลินลี่ซินจงใจหรือเปล่า ตัวละคร ไม ชิรานุอิ ที่เธอเล่นอยู่ แทบทุกสกิลล้วนต้องหมุนก้านควบคุมเป็นวงกลมทั้งนั้น

ท่าไม้ตายสุดยอดอย่าง 'ระบำนกน้ำ' ยิ่งแล้วใหญ่ เอะอะก็ต้องหมุนก้านควบคุมถึงสองรอบ

"ผมก็เหนื่อยจนหอบเหมือนกัน พวกเราพักกันหน่อยเถอะ ปรับสภาพสักหน่อยแล้วเดี๋ยวค่อยสู้กันใหม่"

หลินลี่ซินพ่นลมหายใจเฮือกใหญ่ออกมาเช่นกัน ก่อนจะโยนจอยสติ๊กทิ้งไปด้วยความอ่อนล้า

ก่อนหน้านี้มัวแต่ทดสอบบนแพลตฟอร์มตู้เกมอาร์เคด พอเพิ่งกลับมาเล่นบน NovaBox ถึงได้รู้สึกว่าสัมผัสการบังคับของจอยสติ๊กกับคันโยกตู้เกมมันแตกต่างกันราวฟ้ากับเหว

ตอนแรกหลินลี่ซินคิดว่าแค่ใส่ชิปประมวลผลกราฟิกเสริมลงไปในตลับเกม ก็จะสามารถพอร์ต "The King of Fighters" ลงเครื่องคอนโซลได้อย่างง่ายดาย

แต่พอดูตอนนี้ สัมผัสการกดปุ่มบังคับต่างหากที่เป็นข้อจำกัดใหญ่ที่สุด

ต่อให้ไม่ทำ "The King of Fighters" เวอร์ชั่นคอนโซล พวกผู้เล่น "Street Fighter" ก็ยังต้องการอุปกรณ์ควบคุมที่สามารถเทียบเคียงประสบการณ์การเล่นบนตู้เกมได้อยู่ดี

"คุณเจอรัลด์ ตอนนี้คุณเข้าใจที่ผมพูดหรือยัง"

หลินลี่ซินขยับนิ้วหัวแม่มือที่ปวดเมื่อย แล้วเดินไปตรงหน้าเจอรัลด์

"พอดีเลยที่ช่วงนี้ NovaBox ของพวกเราไม่มีอุปกรณ์เสริมใหม่ ๆ สู้ใช้โอกาสนี้พัฒนาขึ้นมาเลยดีกว่า"

จอยสติ๊กอันนี้เดิมทีก็เป็นผลงานชิ้นเอกของเจอรัลด์ แม้จะติดเรื่องความแม่นยำของชิ้นงานและข้อจำกัดของยุคสมัย ทำให้ไม่สามารถสร้างก้านอนาล็อกแบบหัวเห็ดที่มีไมโครสวิตช์เหมือนยุคปัจจุบันได้ แต่มันก็ไร้เทียมทานที่สุดในยุคเดียวกันแล้ว

ในฐานะคนที่รับผิดชอบอุปกรณ์เสริมชิ้นนี้ด้วยตัวเอง เจอรัลด์รู้ดีว่าคำพูดของหลินลี่ซินไม่ได้จงใจหาเรื่อง

เพื่อยกระดับความรู้สึกตอนจับและประหยัดพื้นที่ ก้านควบคุมของ NovaBox จึงไม่ได้ออกแบบมาให้ต้องใช้มือทั้งมือคุมเหมือนกับคันโยกตู้เกม

เพียงแค่ใช้นิ้วหัวแม่มือซ้ายที่จับจอยสติ๊กอยู่บังคับ ก็สามารถใช้งานได้อย่างง่ายดาย

ทว่าดีไซน์ที่เขาเคยถือว่าเป็นจุดเด่นสำคัญ พอเอามาใช้กับเกมต่อสู้กลับไม่ได้เรื่องเอาซะเลย!

ไม่ใช่แค่ปัญหาอาการปวดเมื่อยนิ้วหัวแม่มือจากการเล่นเป็นเวลานานเท่านั้น

เมื่อกี้ตอนที่หลินลี่ซินกับวิเวียนกำลังสู้กันดุเดือด เขาก็สังเกตเห็นแล้ว

ระยะเวลาที่ก้านควบคุมจะเด้งกลับคืนสู่จุดศูนย์กลาง และระยะการกดที่ลึกกว่าปุ่มทิศทางแบบกากบาทอย่างมาก ทำให้ผู้เล่นต้องออกแรงเป็นพิเศษเวลาที่กดปุ่มด้วยความเร็วสูง

อย่าเห็นว่าเป็นแค่ความต่างเพียงสิบยี่สิบมิลลิวินาที ในเกมที่แอ็กชันของตัวละครวัดกันเป็นหน่วยเฟรม แค่ 10 มิลลิวินาทีก็มากพอที่จะเปลี่ยนอะไรได้หลายอย่างแล้ว

"คุณก็เลยตั้งใจจะพัฒนาอุปกรณ์ควบคุมแบบคันโยกตู้เกมสำหรับ NovaBox สินะ"

เจอรัลด์เดินมาหยุดอยู่หน้าตู้เกมที่ใช้ทดสอบ

ความต้องการนี้ไม่ได้ซับซ้อนอะไรเลย ถึงขั้นไม่ต้องให้โรงงานรับจ้างผลิตเปิดสายการผลิตใหม่ด้วยซ้ำ

แค่ถอดเอาชิ้นส่วนของตู้เกมส่วนนี้ออกมา แล้วประกอบกรอบเข้าไปก็เสร็จแล้ว

อย่างไรซะโปรโตคอลพอร์ตเชื่อมต่อของ GAMENOVA ก็เป็นระบบเดียวกัน แค่เสียบเข้าไปก็ใช้งานได้เลย

"ใช่ แต่ว่านอกจากนี้เรายังสามารถทำอุปกรณ์ที่สร้างความแตกต่างได้ด้วย"

อุปกรณ์เสริมสำหรับเกมเมอร์ ก็เหมือนกับรองเท้าสตั๊ดสำหรับนักเตะซูเปอร์สตาร์นั่นแหละ

คีย์บอร์ด เมาส์ จอยสติ๊ก หรือแม้กระทั่งหูฟัง ต่างก็เป็นสินค้าขาประจำของสปอนเซอร์ในการแข่งขันอีสปอร์ตในวันข้างหน้า

การปลุกปั้นวัฒนธรรมอุปกรณ์เสริมขึ้นมาได้ ก็ถือว่าเป็นการทำให้รายได้ของ GAMENOVA หลากหลายมากขึ้นอีกทางหนึ่ง

"เราสามารถตัดคันโยกทิ้งไปเลย แล้วเปลี่ยนเป็นปุ่มทิศทางแยกอิสระสี่ปุ่ม ผมเรียกมันว่า 'Hitbox'"

(ยังมีอีกนะ)

ความในใจวันติดเหรียญ

สิบตอนรวด!

(เนื่องจากความล่าช้าในการเปิดขาย อาจจะลงช้าไปสักสองสามนาที)

————เส้นแบ่ง————

ตั้งแต่กระโดดลงหลุมวงการนิยายออนไลน์เมื่อเดือนมิถุนายนจนถึงตอนนี้ ผมก็ทยอยเขียนมาสองล้านกว่าตัวอักษรแล้ว

ล้มลุกคลุกคลานมาเกือบครึ่งปี พอมองย้อนกลับไป นี่เพิ่งจะเป็นครั้งที่สองเองที่ผมได้เขียนความในใจวันติดเหรียญ

ถ้าจะให้ผมมานั่งบิลด์อารมณ์เขียนอะไรซึ้ง ๆ ตอนนี้ บอกตรง ๆ ว่าคิดไม่ออกจริง ๆ

เลยทำได้แค่งัดเอาตอนที่ตุนไว้ 10 ตอนรวดออกมาตอบแทนที่ทุกคนคอยสนับสนุนกันมาตลอดทาง

เอาจริง ๆ จนถึงตอนที่เขียนข้อความนี้ ผมยังแทบไม่เชื่อความรู้สึกตัวเองเลยด้วยซ้ำที่ได้ขึ้นหน้าแนะนำซานเจียง

ตั้งแต่ช่วงเข้าคลังที่มีคนกดเข้าชั้นแค่วันละสิบยี่สิบคน จนมาถึงช่วงลองสนามที่มียอดวันละร้อยกว่า ๆ ไปจนถึงช่วงดันยอดที่ได้โปรโมตซองเขียว หรือกระทั่งอัปเกรดขึ้นเป็นซองทองเลยก็มี...

แล้วผมก็ทะยานขึ้นหน้าแนะนำซานเจียง

นี่มันอัตราส่วนยอดเก็บเข้าชั้นต่อยอดติดตามอ่านที่ 2:1 เลยนะ ผมไม่รู้จะพูดอะไรดีแล้วจริง ๆ

ผมเชื่อมั่นในประโยคที่ว่า "ความรักเป็นสิ่งซึ่งกันและกัน" เสมอมา

ตั๋วรายเดือนทุกใบ ตั๋วแนะนำทุกใบ และการเร่งให้อัปเดตทุกครั้งของทุกคน ล้วนเป็นที่พึ่งพิงให้ผมสามารถเดินมาได้จนถึงตอนนี้

ไม่ว่าพวกคุณจะเชื่อหรือไม่ ผมจำไอดีของทุกคนได้หมด (แน่นอนว่าถ้าเป็นไอดีตัวเลข ผมคงจำไม่ไหวหรอกนะ...)

นอกเหนือจากการเขียนคำขอบคุณถึงทุกคนในตอนท้ายของทุกวันแล้ว ผมคิดว่าสิ่งที่ผมพอจะทำได้ก็คงมีแค่การตั้งใจเขียนนิยายเรื่องนี้ต่อไปให้ดีที่สุด

————

พูดไปก็จะยาวเปล่า ๆ ขอแนะนำนิยายของเพื่อน ๆ ที่น่ารักของผมสักสองสามเรื่องก็แล้วกัน

[จักรวรรดิของคุณทำไมถึงดูเหมือนภัยพิบัติแบบนี้] เทพแห่งวงการแฟนฟิก Stellaris สิ่งที่เหล่าอาชญากรสงครามค่าย Paradox พลาดไม่ได้ หวังว่าทุกคนจะช่วยสนับสนุนกันหน่อยนะเมี้ยว

[นายน้อยปีศาจแห่งโตเกียว] เทพแห่งวงการนัตสึเมะกับบันทึกพิศวง

[ชีวิตม.6 ผมสามารถเก็บเศษเสี้ยวอนาคตได้] เทพแห่งวงการนิยายแป้ก ทุกคนสามารถกดเก็บเข้าชั้นหรือให้คะแนนดี ๆ เพื่อให้เขาหลงดีใจว่ายอดพุ่งได้นะ (

[อเมริกา ระบบของผมมาจากปี 1885] เทพแห่งวงการอเมริกันฟุตบอล

[อเมริกา: คนเผาศพ] เทพแห่งวงการต่อกันพลา นิยายเรื่องใหม่ของนักเขียนเก่าจากเว็บอื่นนะเมี้ยว

————

ว่าไปแล้ว ก่อนที่จะมาเขียนนิยาย จริง ๆ แล้วผมเคยทำคอนเทนต์ที่เกี่ยวกับการพัฒนาเกมด้วย Unity ลงใน Bilibili มาก่อน

ไม่รู้ว่ามีแฟน ๆ ที่ตามมาจาก Bilibili บ้างไหม?

(พอนึกย้อนกลับไป จุดเริ่มต้นที่ผมมาเขียนนิยายก็เหมือนจะแค่ต้องการสร้างโลกทัศน์ให้กับเกมของตัวเองเท่านั้นเอง)

ถ้าทุกคนมีไอเดียดี ๆ เกี่ยวกับเกมอินดี้ ก็สามารถแวะมาพูดคุยกันในกลุ่มได้

ถึงแม้ผมจะไม่ได้เก่งกาจอะไรมากมาย แต่ก็จะพยายามอย่างเต็มที่เพื่อช่วยทุกคนเขียนสคริปต์ให้เป็นจริงและตอบคำถามต่าง ๆ

แน่นอนว่ายินดีต้อนรับให้ทุกคนมาเล่นเกมและคุยเรื่องเกมกับผมนะ~

ไม่รู้ว่าถ้าแปะเลขกลุ่มในเนื้อหาหลักแล้วจะถูกแบนหรือเปล่า ถ้าใครสนใจสามารถไปหาเลขกลุ่มได้ที่หน้าแนะนำนิยายนะ

สรุปก็คือประมาณนี้ ขอขอบคุณสำหรับการสนับสนุนของทุกคนอีกครั้งนะเมี้ยว!!!!!!!!

ขอบคุณที่ร่วมเดินทางมาด้วยกันตลอด ผมรักพวกคุณนะ!!!!!

(ยังมีต่อนะ)