บทที่ 94 ระบบต่อสู้ต่อเนื่องสามคน

บทที่ 94 ระบบต่อสู้ต่อเนื่องสามคน

"ปัง!"

ลูกไฟสองลูกระเบิดปะทุขึ้นมาตรงปากทางเดินอย่างกะทันหัน

ชวาร์เซเน็กเกอร์ก้าวเท้าเดินออกมา

แต่ที่ผิดคาดของทุกคนก็คือ ครั้งนี้เขาไม่ได้แต่งตัวเป็นไกล์เหมือนอย่างเคย

เขายังคงไว้ทรงผมหัวเกรียนสีบลอนด์อันเป็นเอกลักษณ์

แต่เมื่อเทียบกับทรงไม้กวาดสุดเวอร์วังของไกล์แล้ว ทรงผมของเขาในครั้งนี้ถือว่ามีความยาวปกติมาก

บนแก้มของชวาร์เซเน็กเกอร์ถูกปาดด้วยสีเพนต์หน้าสีน้ำเงินเข้มสองเส้น สีหน้าของเขาดูขึงขัง

เมื่อแสงไฟสาดส่องลงมาจนเห็นตัวเขาทั้งหมด เสื้อเชิ้ตที่ถูกมัดกล้ามล่ำบึ้กของเขาดันจนแน่นเปรี๊ยะก็ปรากฏสู่สายตาทุกคน

ไหล่ขวาของเขาสวมเกราะไหล่โลหะสีเทาเงิน ไม่รู้ว่าเอาไว้ทำอะไร

"พวกเราจะเห็นได้ว่าวันนี้คุณอาร์โนลด์ดูเหมือนจะเปลี่ยนการแต่งกายไปแล้ว ดูคล้ายกับ 'ไบรอัน แบตต์เลอร์' ที่กำลังจะเปิดตัวในผลงานใหม่เลยนะคะ"

"..."

เสียงของวิเวียนดังผ่านลำโพงออกมาอีกครั้ง เพื่อแนะนำที่มาของการแต่งกายชุดนี้ให้ผู้ชมฟัง

"ไบรอัน แบตต์เลอร์! ผู้เล่นดาวเด่นจากทีมฮิวสตันเท็กแซนส์แห่งลีก NFL!"

"เขาจะกลายมาเป็นกำลังหลักของทีมซูเปอร์สตาร์ และพาทีมคว้าชัยในศึก KOF ได้หรือไม่? มารอดูกันค่ะ!"

"..."

ข้างกายวิเวียน หลินลี่ซินมองดูอาร์โนลด์ที่ยืนอยู่หน้าทางเดิน ซึ่งเข้ากับคาแร็กเตอร์นี้อย่างคาดไม่ถึง พลางเบ้ปาก

บ้าชะมัด ผมสีบลอนด์ตั้งชี้ของนิกาอิโด เบนิมารุนั่น เหมาะที่จะเอามาตอกย้ำภาพจำที่ไกล์สร้างสมมาให้เขาต่อแท้ ๆ

น่าเสียดายที่เบนิมารุเป็น 'คุณชายทายาทมหาเศรษฐีหุ่นเพรียว' ซึ่งขัดกับสไตล์ของอาร์โนลด์มาตั้งแต่เกิด

ด้านล่างเวที จอห์นตบไหล่ไมค์อย่างบ้าคลั่งจนพูดจาไม่เป็นภาษา

"มะ... ไมค์! ดูเร็วเข้า! ชวาร์เซเน็กเกอร์ล่ะ! ชวาร์เซเน็กเกอร์ตัวเป็น ๆ!"

แม้ว่าจอห์นจะเคยดูและเคยเล่นผลงานทุกชิ้นของไอดอลคนนี้มาหมดแล้ว แต่การมองผ่านหน้าจอกับการได้มาเห็นตัวจริงนั้น มันเป็นประสบการณ์ที่ต่างกันอย่างสิ้นเชิง

"เพื่อน ฉันเห็นแล้ว เลิกตบได้แล้ว—"

ไมค์รู้สึกเหมือนไหล่แทบจะหลุดเป็นชิ้น ๆ "ไม่แน่ว่าจบรายการวันนี้แกอาจจะมีโอกาสไปขอลายเซ็นก็ได้นะ? GAMENOVA อุตส่าห์แจกตั๋วผ่านประตูแบบเหมาให้แกเลยนี่"

เขามองดูหางตั๋วในมือจอห์นที่กำไว้แน่น ซึ่งหน้าตาไม่เหมือนของคนอื่น แล้วก็อดอิจฉาขึ้นมาตงิด ๆ ไม่ได้

"รอให้ฉันหา 'หมายเลข 151' ในตำนานเจอก่อนเถอะ ฉันก็ต้องได้รับการปฏิบัติแบบนี้เหมือนกัน"

ชวาร์เซเน็กเกอร์โบกมือให้ผู้ชม ทำท่าพุ่งชนแบบนักอเมริกันฟุตบอลสุดคลาสสิก แล้วไปยืนอยู่ข้างหนึ่งของเวทีประลอง

"ส่วนคู่ต่อสู้ของเขา—" เสียงของหลินลี่ซินดังขึ้น ดึงความสนใจของทุกคนกลับมา

แสงไฟสาดส่องไปยังทางเดินอีกฝั่งอย่างรู้ใจ

จะเป็นใครไปได้อีกล่ะ?

GAMENOVA อุตส่าห์ทุ่มเทสร้างตัวละครภาพยนตร์คลาสสิกสองตัวนี้ขึ้นมา ก็ต้องเอามาใช้ให้เป็นประโยชน์อยู่แล้ว

"หลี่กั๋วเหา ผู้มีวิชาตัวเบาดุจมังกร และหมัดดั่งสายฟ้าแลบ!"

ร่างของหลี่กั๋วเหาปรากฏขึ้นที่ปลายทางเดิน ใบหน้าของเขาเปี่ยมไปด้วยความมั่นใจ ถึงขั้นมีรอยยิ้มท้าทายเล็กน้อย พลางทักทายผู้ชมที่ให้การต้อนรับเขาอย่างไม่ขาดสาย

แต่เขาไม่ได้แต่งตัวเป็นเฟยหลงหรือบรูซ ลีเหมือนครั้งก่อน ทว่ามาในชุดเสื้อกั๊กสีน้ำเงิน สวมทับเสื้อฮู้ดสีขาวด้านในและกางเกงขาสั้นสีขาว

"มาลุ้นกันค่ะว่า ชิอิ เคนซู จะพาทีมพลังจิตคว้าชัยชนะในรอบสุดท้ายได้หรือไม่!"

สิ้นเสียง หลี่กั๋วเหาก็ก้าวขึ้นสู่สังเวียน ยืนประจันหน้ากับชวาร์เซเน็กเกอร์ในทันที

ภาพนี้ทำเอาแฟน ๆ ด้านล่างเวทีที่คุ้นเคยกับวัฒนธรรมของ GAMENOVA ฟินกันจนแทบคลั่งเลยทีเดียว

"ดูจากบรรยากาศแล้ว คืนนี้พวกเขาสองคนคงกะจะมาตัดสินให้รู้ดำรู้แดงกันไปเลยสินะครับ"

หลินลี่ซินพูดติดตลก โน้มตัวไปข้างหน้าเล็กน้อย แล้วขึ้นเสียงให้ดังขึ้น "ถ้าอย่างนั้นลำดับต่อไป ขอเชิญแซม กรรมการในศึกนี้ของเราขึ้นสู่เวที เพื่อยืนยันว่าทั้งสองฝ่ายพร้อมแล้ว!"

แซมรีบปีนขึ้นไปบนเวทีอย่างรวดเร็ว เขาปรับตั้งค่าเครื่องเกมทั้งสองเครื่องใหม่อีกครั้งด้วยความประหม่า ก่อนจะทำมือเป็นสัญลักษณ์โอเคไปทางห้องนักพากย์

วินาทีต่อมา หน้าจอของเครื่องเกมทั้งสองก็สว่างวาบขึ้น ก่อนที่ภาพฉายบนจอจะสลับไปเป็นภาพการเล่นเกมจริง ๆ

หน้าจอถูกแบ่งออกเป็นสามส่วน ได้แก่ ภาพเกม ผู้เข้าแข่งขัน และนักพากย์

สิ่งที่สะดุดตาที่สุดย่อมหนีไม่พ้นภาพการถ่ายทอดสดตัวเกมที่กินพื้นที่หน้าจอมากที่สุด โลโก้ KOF กำลังกะพริบเข้าจังหวะกับเสียงดนตรีที่เร้าใจ

"The King of Fighters 86"

ไม่มีชื่อรอง ไม่มีคำนำหน้า

มีเพียงชื่อ "The King of Fighters 86" ตัวเบ้อเริ่มปรากฏอยู่บนหน้าจอ

"ภาคแยกเหรอ ไม่ใช่ภาคต่อโดยตรงงั้นสิ? ไม่สิ ไม่ใช่แม้แต่ภาคแยกด้วยซ้ำ แต่นี่มันผลงานใหม่ที่เป็นเอกเทศเลยต่างหาก!"

จอห์นชะงักไป

เดิมทีเขาคิดว่าคำว่า 'The King of Fighters' เป็นแค่ชื่อรองของเกมภาคใหม่ ชื่อเต็มน่าจะเป็น "สตรีทไฟเตอร์: The King of Fighters" หรืออะไรทำนองนั้น

แต่จากภาพที่เห็นตรงหน้า มันชัดเจนเลยว่าทาง GAMENOVA ตั้งใจจะผลักดันมันให้เป็นไอพีใหม่แกะกล่อง

เรื่องนี้ทำเอาทุกคนถึงกับงุนงง

ไม่มีความจำเป็นเลยไม่ใช่หรือไง

ปล่อยให้ตลาดของ "Street Fighter" ที่กำลังเติบโตสุกงอมอยู่เฉย ๆ แล้วหันไปสร้างไอพีใหม่ขึ้นมาแทน แบบนี้มันไม่เท่ากับเป็นการแย่งฐานลูกค้าตัวเองหรอกเหรอ

ในเมื่อเป็นเกมต่อสู้เหมือนกัน จับมัดรวมไว้ในซีรีส์เดียวกันไม่ดีกว่าหรือไง

แซมรีบเข้าไปตรวจสอบให้แน่ใจว่าการตั้งค่า HIB ที่ติดตั้งอยู่บนตู้เกมของทั้งสองฝ่ายทำงานเป็นปกติ ก่อนที่เขาจะเดินออกไปจากหน้าจอ

เมื่อมองตามแผ่นหลังของแซมที่เดินจากไป อาร์โนลด์กับหลี่กั๋วเหาก็หันมาสบตากัน

ถึงแม้ทั้งคู่จะสวมบทบาทของตัวเองได้อย่างมืออาชีพ แต่ถ้าพูดถึงความประหม่าแล้ว พวกเขาก็ไม่ได้น้อยหน้าไปกว่าใครเลย

แค่คิดย้อนกลับไปถึงการฝึกซ้อมสุดโหดเมื่อหลายวันก่อน ทั้งสองคนก็รู้สึกปวดเมื่อยมือขึ้นมาตงิด ๆ

แมตช์โชว์ฝีมือมันไม่ได้เล่นกันง่าย ๆ ขนาดนั้นหรอกนะ...

อาร์โนลด์เป็นฝ่ายเริ่มก่อน เขาเลือกตัวละครสามตัวจากทีมสหรัฐอเมริกาตามกติกาอย่างรวดเร็ว โดยเลือก 'ลัคกี้' ตัวละครที่มีหน้าตาคล้ายคลึงกับคารีม อับดุล-จับบาร์ นักบาสเกตบอล NBA เป็นตัวเปิดสนาม

"เลือกตัวละครทีเดียวสามตัวเลยงั้นเหรอ"

จอห์นกับไมค์ต่างก็พอมองเค้าลางบางอย่างออก

ในเกม "Street Fighter" ที่พวกเขาคุ้นเคย ไม่มีการออกแบบโหมดการเลือกตัวละครหลายตัวแบบนี้เอาไว้

ทว่าสำหรับกลไกใหม่ที่เพิ่มเข้ามานี้ พวกเขากลับไม่ได้รู้สึกทำความเข้าใจยากอะไรนัก เพียงเสี้ยววินาทีก็เข้าใจกลไกได้ทะลุปรุโปร่ง

"นี่มัน... เอาระบบสู้ต่อเนื่องของเกมโปเกมอนมาปรับใช้ชัด ๆ"

หากเดาไม่ผิด นี่ต้องเป็นระบบต่อสู้แบบต่อเนื่องแน่นอน เมื่อฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งพ่ายแพ้ ตัวละครตัวต่อไปก็จะเข้ามาสู้แทน จนกว่าตัวละครทั้งสามตัวจะถูกจัดการหมด ถึงจะถือว่าถูก KO อย่างแท้จริง

"ไม่นึกเลยว่าจะเอาระบบแบบนี้มาใช้ในเกมต่อสู้ได้ เจ๋งชะมัด"

ดวงตาของไมค์ทอประกายวาววับ ระบบนี้จะช่วยให้รูปแบบการแข่งขันมีลูกเล่นพลิกแพลงได้มากยิ่งขึ้น

เผลอ ๆ แค่การเลือกตัวละครลงสนามก็ถือเป็นส่วนหนึ่งของการต่อสู้ไปแล้วด้วยซ้ำ

ความสามารถและกระบวนท่าของแต่ละตัวละครย่อมแตกต่างกันไป ซึ่งหลีกเลี่ยงไม่ได้ที่จะต้องมีความสัมพันธ์แบบแพ้ทางกันแฝงอยู่

น่าสนใจดีแฮะ!

"แต่ว่า... ปกติเกมต่อสู้รอบหนึ่งก็กินเวลาลากยาวอยู่แล้ว ถ้าเปลี่ยนมาใช้โหมดแบบนี้ ดีไม่ดีอาจต้องสู้กันยืดเยื้อถึง 5 ยก กว่าจะตัดสินแพ้ชนะกันได้เลยนะ"

จอห์นที่คุ้นเคยกับ "Street Fighter" มากกว่า เริ่มสังเกตเห็นปัญหาบางอย่างที่ซ่อนอยู่ "ถ้าต้องสู้กันนานเกินไป ผู้เล่นอาจจะเหนื่อยล้า แถมยังพานทำให้รู้สึกเบื่อเอาง่าย ๆ ด้วย"

ในมุมมองของจอห์น โหมดดวลเดี่ยวแบบที่เป็นอยู่ในเกม "Street Fighter" จะช่วยให้ผู้เล่นระดับโปรโฟกัสกับการแข่งขันได้มากกว่า

อีกอย่าง ระบบต่อสู้ต่อเนื่องที่ดูเหมือนจะยอดเยี่ยมนี้อาจจะฟังดูเข้าท่าสำหรับเกมโปเกมอน แต่ถ้าเอามาใช้กับเกมต่อสู้ที่เน้นการแข่งขันขับเคี่ยวกันอย่างดุเดือดแล้วล่ะก็ มันยังมีปัญหาอยู่ข้อหนึ่ง

นั่นก็คือการที่ไม่มีการรีเซ็ตค่าต่าง ๆ ในแต่ละยก

ถ้าหลอดเลือดและเกจพลังไม่ถูกรีเซ็ตใหม่ หนำซ้ำยังสามารถสะสมเกจพลังเพื่อส่งต่อให้ตัวละครถัดไปได้อีก แล้วแบบนี้ความสมดุลของเกมมันจะไปอยู่ตรงไหนล่ะ

>

(ยังมีต่อนะ)