บทที่ 95 เกมต่อสู้ที่จบแมตช์ใน 10 วินาที

บทที่ 95 เกมต่อสู้ที่จบแมตช์ใน 10 วินาที

ยังไงซะแก่นหลักของเกมต่อสู้ก็คือการแข่งขัน

ความสมดุลจึงเป็นประเด็นที่ยังไงก็หลีกเลี่ยงไม่ได้

"ทำไมฉันหาตัวละครที่แบรนดอนเล่นไม่เจอเลยล่ะ?"

เสียงของไมค์ดังขึ้นข้างหู ขัดจังหวะความคิดของเขา

"อะไรนะ?"

จอห์นดึงสติกลับมา แล้วมองไปที่หน้าจอตามสิ่งที่ไมค์สงสัย

หน้าจอเลือกตัวละครมีแค่ 9 ตัว เรียงอยู่ด้านล่างเป็นกลุ่ม กลุ่มละสามตัว

นอกจากกลุ่มที่ชวาร์เซเน็กเกอร์เลือกไปแล้ว อีก 6 ตัวที่เหลือก็ไม่มีตัวไหนที่หน้าตาเหมือนหลี่กั๋วเหาเลยจริงๆ

แต่เขาสังเกตเห็นอีกสิ่งหนึ่ง

ใต้รายชื่อตัวละครมีไอคอนเล็กๆ ปรากฏอยู่

มันเป็นภาพเคลื่อนไหวที่บอกให้ผู้เล่นเสียบแผ่นฟลอปปีดิสก์

นี่เป็นของที่ไม่เคยเห็นในเกม "Street Fighter" มาก่อนเลย

เสียงของวิเวียนดังขึ้นมาพอดี "มาดูกันค่ะว่าแบรนดอนจะเลือกตัวละครสามตัวไหนเป็นตัวจริง? โอ้? ดูเหมือนว่าเขาอยากจะเพิ่มตัวละครจากทีมพลังจิตนะคะ!"

"เพิ่มตัวละครงั้นเหรอ?"

ผู้ชมในงานได้ยินดังนั้นก็พากันหันไปมองหลี่กั๋วเหา อยากรู้ว่าเขามีลูกเล่นอะไรกันแน่

เห็นแค่ว่าจู่ๆ เขาก็ล้วงมือเข้าไปในกระเป๋าแล้วหยิบแผ่นฟลอปปีดิสก์ออกมาแผ่นหนึ่ง

บนหน้าปกมีรูปวาดของตัวละครแปลกหน้าสามตัว

ฝั่งซ้ายเป็นตาแก่ผมขาวหนวดขาวเฟิ้มที่ถูกปิดตาเอาไว้จนมองไม่เห็น แถมปลายจมูกยังแดงก่ำเหมือนคนเมา

หลี่กั๋วเหาจงใจโชว์แผ่นฟลอปปีดิสก์ยื่นเข้าไปใกล้ๆ กล้อง เพื่อให้แน่ใจว่ามันจะถูกจับภาพโคลสอัพได้อย่างชัดเจน

ผู้กำกับรายการก็ซูมภาพหน้าจอให้ใหญ่ขึ้นพอดี

"ตาแก่ชาวจีนเหรอ?"

จอห์นเกาหัว เดาแนวคิดการออกแบบของเขาไม่ออกเลย

แต่ไมค์กลับงงอยู่แค่แป๊บเดียว ก่อนจะเปลี่ยนเป็นสีหน้าเหมือนนึกอะไรออก

"คนคนนั้นไง เราเคยดูหนังที่เขาเล่นนี่!"

เมื่อเห็นว่าจอห์นยังทำหน้างง ไมค์ก็ตบมือฉาด "ก็เรื่องนั้นไง... ชื่ออะไรนะ อ้อ ใช่! "ไอ้หนุ่มหมัดเมา"! หนังกังฟูฮ่องกงปี 78 ไง!"

พอได้ยินแบบนั้น จอห์นก็ขมวดคิ้วนึกอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนที่ดวงตาจะเป็นประกาย

"มิน่าล่ะถึงรู้สึกคุ้นๆ เหมือนกันเปี๊ยบเลยนี่หว่า!"

ในหนังเรื่อง "ไอ้หนุ่มหมัดเมา" ตัวละครยาจกซูที่รับบทโดยอาจารย์หยวนเสี่ยวเถียน เป็นถึงยอดฝีมือหมัดเมาที่โด่งดังในยุทธภพ

ตอนที่ดูจบใหม่ๆ ไมค์ยังโวยวายอยากจะเรียนกังฟูแบบนั้นบ้าง ถึงขั้นลากเขาไปซัดเหล้าตั้งหลายขวด

แม้ว่าสุดท้ายจะไม่ได้เรียนรู้อะไรเลยนอกจากอ้วกแตกเกลื่อนพื้นก็เถอะ

นอกจากตัวละครชิน เกนไซ ที่ได้ต้นแบบมาจากยาจกซูอย่างชัดเจนแล้ว ตัวละครฝั่งขวาก็เห็นได้ชัดว่าเป็น ชิอิ เคนซู ที่มีหลี่กั๋วเหาเป็นต้นแบบ

หากบอกว่าตัวละครสองตัวนี้มีกลิ่นอายกังฟูที่เข้มข้นจนทำให้คนรู้สึกเหมือนย้อนกลับไปในเกม "Street Fighter" ละก็...

เด็กสาวมัธยมปลายผมม่วงที่ยืนอยู่ตรงกลางก็พังทลายบรรยากาศที่อุตส่าห์สร้างขึ้นมาจนป่นปี้

"นี่มันมั่วซั่วอะไรกันเนี่ย ไม่เห็นจะเข้ากันตรงไหนเลย"

ตัวละครที่ชื่อ "อาซามิยะ อาธีน่า" นี้ มองยังไงก็ไม่มีมาดของนักสู้เลยสักนิด

นักสู้บ้านไหนเขาใส่ชุดกะลาสีโชว์สะดือกับกระโปรงสั้นขึ้นประลองกันบ้าง?

นี่กะมาต่อยตีหรือมาเดินแบบเนี่ย?

แต่ก็ต้องยอมรับเลยว่า...

แม่หนูนี่หน้าตาน่ารักเป็นบ้า

แต่งตัวดูสดใสไร้เดียงสาขนาดนี้ เวลาอัดคนก็คงจะอ่อนโยนน่าดูใช่ไหมล่ะ?

คงจะไม่มีคอมโบเตะรัวๆ ต่อด้วยท่าฟีนิกซ์แอร์โรว์วนลูป งัดด้วย "โชริวเคน" ให้ลอยขึ้นฟ้าแล้วช็อตไฟฟ้าซ้ำ หรือสาดท่าไม้ตายคอมโบชุดเดียวส่งกลับบ้านเก่าหรอกมั้ง?

"แล้วเขาเอาแผ่นฟลอปปีดิสก์ออกมาทำไมเนี่ย? หรือว่าภาคนี้จะแบ่งเป็นสองเวอร์ชันเหมือน "โปเกมอน"?"

ไมค์ละสายตาจากอาธีน่าอย่างแสนเสียดาย แล้วหันไปมองหลี่กั๋วเหาที่ถือแผ่นฟลอปปีดิสก์ด้วยความสงสัย

จอห์นไม่ได้ตอบอะไร

เขามองไอคอนบอกให้เสียบแผ่นฟลอปปีดิสก์ใต้รายชื่อตัวละคร พลางเกิดความคิดที่หลุดโลกสุดๆ ขึ้นมาในหัว

ราวกับต้องการพิสูจน์ข้อสันนิษฐานของเขา

หลี่กั๋วเหาก็เสียบแผ่นฟลอปปีดิสก์เข้าไปในช่องเล็กๆ ที่ไม่สะดุดตาบนตู้เกม

ดูเหมือนว่ามันจะเป็นช่องเสียบเครื่องอ่านแผ่นฟลอปปีดิสก์

หลังจากโหลดอยู่สิบกว่าวินาที ด้านล่างหน้าจอเลือกตัวละครก็มีตัวเลือกใหม่โผล่ขึ้นมาอีกสามตัว

มันคือตัวละครทั้งสามตัวที่วาดอยู่บนปกแผ่นฟลอปปีดิสก์เมื่อกี้ไม่ผิดแน่

ผู้ชมทุกคนที่เห็นภาพนี้ต่างตกอยู่ในความเงียบงันไปชั่วขณะ

ก่อนจะตามมาด้วยเสียงฮือฮาดังสนั่นหวั่นไหว

"แพ็กเกจตัวละครเสริม! แบบนี้ก็แปลว่า "The King of Fighters" สามารถมีตัวละครใหม่ได้ไม่จำกัดเลยน่ะสิ?"

"ไม่แค่นั้นนะ! พวกคุณลองฟังดูสิ เพลงประกอบก็เปลี่ยนไปด้วย!"

พอได้ยินแบบนั้น หลายคนก็เงี่ยหูฟังอย่างตั้งใจ

แล้วก็เป็นอย่างที่ว่า เพลงประกอบเปลี่ยนเป็นเพลงใหม่ที่มีกลิ่นอายแบบตะวันออกไปตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้

ดูเหมือนว่าแพ็กเกจเนื้อหาเสริมนี้จะยืดหยุ่นกว่าที่พวกเขาคิดไว้มาก

หลายคนมองไปที่เครื่องอ่านแผ่นฟลอปปีดิสก์บนตัวตู้เกม

ดูเหมือนว่าตู้เกมนี้จะเป็นแค่ NVAB ที่เอามาสวมกรอบนอกเท่านั้น

ซึ่งนั่นก็หมายความว่า เทคโนโลยีที่เพิ่งโชว์ไปเมื่อกี้ ผู้เล่นธรรมดาอย่างพวกเขาก็สามารถสัมผัสได้เหมือนกัน!

"เดี๋ยวก่อนทุกคน ถ้าเป็นแบบนั้นเราก็อาจจะต้องซื้ออุปกรณ์อ่านแผ่นเสริม แล้วก็ต้องเสียเงินซื้อตลับเกมเพิ่มอีกนะ!"

"ทำไมล่ะ? นายไม่ซื้อแต่ฉันจะซื้อ! หุบปากแล้วเอาเงินฉันไปซะ!"

"นั่นสิ จ่ายเงินแล้วได้เล่นตัวละครใหม่ ไม่มีอะไรดีไปกว่านี้อีกแล้ว"

"หวังว่า "Street Fighter" จะรีบเอาระบบนี้มาใช้บ้างนะ ตอนนี้ตัวละครน้อยเกินไป เล่นไม่จุใจเลยจริงๆ"

ความตื่นตะลึงจากระบบฮาร์ดแวร์ใหม่ถูกกลบลงอย่างรวดเร็ว หลังจากที่หลี่กั๋วเหาเลือกทีมพลังจิตลงสนาม

ทุกคนล้วนอยากเห็นว่า ไอพีใหม่ที่ GAMENOVA ตั้งใจเข็นออกมานี้ จะมีความแตกต่างจากเดิมอย่างไรบ้าง

"ราวด์ 1"

"เรดดี้"

"โก!"

แทบจะในวินาทีที่เกมเริ่ม ทั้งสองคนก็ลงมือเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย

อาซามิยะ อาธีน่า ที่หลี่กั๋วเหาเปิดมาเป็นตัวแรกถึงกับกระโดดสั้นๆ อยู่กับที่ จากนั้นก็เริ่มรักษาระยะห่างเพื่อเล่นฟุตซี่ด้วยความเร็วที่เหลือเชื่อ

——

หลินลี่ซินและผู้บรรยายร่วมอีกคนที่รับหน้าที่พากย์การแข่ง รีบดึงสติกลับมาและเริ่มอธิบายสถานการณ์ตรงหน้าทันที

"เอาล่ะครับ เราจะเห็นได้ว่าอาซามิยะ อาธีน่าของแบรนดอนตั้งใจจะดึงจังหวะรักษาระยะ————เดี๋ยวก่อน เขาปล่อยพลังแล้ว!"

"อาธีน่าพุ่งไปโผล่ด้านหลังลัคกี้ เตะเบาล่าง! โดนบล็อกไว้ได้————เขากระโดดสั้นข้ามไปด้านหลังลัคกี้ ใช้ท่าศรฟีนิกซ์กลับหลัง! โดนเต็มๆ ครับ!"

"ดักจังหวะลุก ยกเลิกท่าแล้วต่อด้วยโชริวเคน! ปล่อยพลังอัดไปตรงๆ เลย!"

"ปล่อยพลังกระโดด D ครั้งที่สอง! ครั้งที่สาม! 28 คอมโบ!"

"น่าเสียดายนะครับที่ตรงนี้เราจะเห็นว่าหลอดพลังของหลี่กั๋วเหายังไม่พอ ไม่อย่างนั้นถ้าเมื่อกี้ต่อด้วยท่าไม้ตายก็น่าจะอัดลัคกี้เลือดลดไปได้เกินครึ่งหลอดแล้ว"

หลังจากโดนคอมโบต่อเนื่องไปสองชุดที่เร็วซะจนแทบจะมองไม่ทัน

ลัคกี้ที่ชวาร์เซเน็กเกอร์เปิดมาเป็นตัวแรกก็โดนอัดจนเลือดหมดหลอดโดยที่ยังไม่ทันได้ออกท่าอะไรเลย ซึ่งในตอนนั้น เวลานับถอยหลังของเกมเพิ่งจะผ่านไปได้แค่ 10 วินาทีเท่านั้น

"————?"

จอห์นอ้าปากค้าง ทำเอาพูดอะไรไม่ออกไปพักใหญ่

นี่พวกนายเรียกสิ่งนี้ว่าเกมต่อสู้อย่างนั้นเหรอ?

มันเกิดอะไรขึ้นวะเพื่อน? เลือดล่ะ? การสู้กันแบบผลัดกันรุกผลัดกันรับมันหายไปไหนหมด?

ไมค์ลุกขึ้นจากพื้น แล้วเก็บหางตั๋วที่เพิ่งจะร่วงหล่นไปเมื่อกี้ขึ้นมา

"เกือบไปแล้วๆ เกือบทำตั๋วหายไปซะแล้ว นี่เริ่มแข่งกันหรือยัง?"

"ยกแรกแข่งจบไปแล้ว————"

"?"

"..."

>

(ยังมีอีกนะ)