ตอนที่ 72 พี่ใหญ่กอดสี่เป่า

ฮั่วซือหลี่เข็นรถที่ฮั่วซิงอวี้นั่งอยู่เดินเข้าไปหา

"แม่ครับ!" ฮั่วซิงอวี้ยืนขึ้น อ้าแขนทั้งสองข้างขอกอด

เซี่ยหมู่อิงอุ้มเขาลงมาจากรถเข็น "เจ้าตัวแสบ! ไปอยู่บ้านคุณปู่คุณย่าคงกินไม่น้อยเลยสิท่า ตัวหนักขึ้นอีกแล้ว แถมยังใส่ไอ้นี่มาอีก..."

เซี่ยหมู่อิงพูดพลางดึงแว่นกันแดดอันเล็กบนใบหน้าของเขาเบา ๆ

"ผมแบบนี้ไม่หล่อเหรอครับ" ฮั่วซิงอวี้จัดแว่นกันแดดให้เข้าที่ มือขวาวางเป็นรูปตัวแปดตรงคาง โพสท่าที่คิดว่าเท่สุด ๆ พลางยักคิ้วให้เซี่ยหมู่อิง

"เด็กบ๊อง" เซี่ยหมู่อิงหัวเราะพลางลูบศีรษะเขา จากนั้นก็หันไปมองฮั่วซือหลี่ แล้วสังเกตเห็นว่าสีหน้าของเขาดูไม่ค่อยดี รอยยิ้มบนหน้าจึงเปลี่ยนเป็นความกังวล "ซือหลี่ ลูกเป็นอะไรไป ไม่สบายตรงไหนหรือเปล่า"

เธอยื่นมือไปแตะหน้าผากของฮั่วซือหลี่ แต่ก็ไม่ได้รู้สึกผิดปกติอะไร

ฮั่วซือหลี่ตอบว่า "เมื่อคืนผมนอนไม่ค่อยหลับ แล้วก็เมาเครื่องบินนิดหน่อยครับ ไม่ต้องห่วงนะครับ กลับบ้านไปนอนสักตื่นก็หายแล้ว"

เซี่ยหมู่อิงยังคงเป็นห่วงอยู่บ้าง "กลับบ้านแล้วพักผ่อนเยอะ ๆ นะลูก"

ฮั่วซิงอวี้กวาดสายตามองไปรอบ ๆ ไม่เห็นใครอื่น จึงดึงเสื้อของเซี่ยหมู่อิงแล้วถามว่า "แม่ครับ แม่มาคนเดียวเหรอครับ สี่เป่ากับอันอันล่ะครับ"

เซี่ยหมู่อิงรับรถเข็นมา มือหนึ่งเข็นรถ อีกมือหนึ่งจูงฮั่วซิงอวี้ไว้ ช่วยไม่ได้จริง ๆ เพราะลูกชายคนเล็กซนเกินไป เผลอแวบเดียวอาจวิ่งหายไปไหนก็ไม่รู้ เธอได้ยินดังนั้นจึงตอบว่า "คุณอาสามของลูกพาน้องสี่เป่าไปฉีดวัคซีน อันอันกับคุณปู่ทวดก็ไปด้วยจ้ะ"

"อี๋!" ฮั่วซิงอวี้สะดุ้งตัวสั่น ทำหน้าเหยเก "ฉีดวัคซีนเหรอครับ! งั้นน้องก็น่าสงสารแย่เลยสิ"

เซี่ยหมู่อิงก้มมองเขาแวบหนึ่ง แล้วหันไปบอกฮั่วซือหลี่ "ซือหลี่ ตามมานะลูก"

"ครับแม่..."

คฤหาสน์ตระกูลฮั่ว

สี่เป่ากับฮั่วอวี้อันกำลังให้อาหารปลา

สี่เป่ากอบอาหารปลามาหนึ่งกำมือแล้วโปรยลงไปในสระ เมื่อมองดูฝูงปลาที่แหวกว่ายแย่งอาหารกันอย่างชุลมุน เจ้าตัวน้อยก็หัวเราะคิกคักอย่างมีความสุข พลางโปรยอาหารปลาลงไปต่อ "มีทู๊กตัว มีทู๊กตัว อย่าแย่งกั๋นน้า!"

แม้ปลาในสระฝั่งนี้จะเป็นปลาสวยงามเหมือนกัน แต่ก็ไม่ตัวใหญ่เท่าปลาในสระฝั่งก่อนหน้านั้น

ไม่ไกลจากสระน้ำมีศาลาพักผ่อนตั้งอยู่ นายท่านผู้เฒ่าฮั่ว หลีจือเสียน และฮั่วสือโจวนั่งอยู่ด้านใน พลางมองดูเด็ก ๆ และรอพวกเซี่ยหมู่อิงกลับมาทานข้าวด้วยกัน

"อาเสียน ตั๋วเครื่องบินกับที่พักจัดการเรียบร้อยแล้วหรือยัง" นายท่านผู้เฒ่าฮั่วถามหลีจือเสียนด้วยความห่วงใย

เรื่องที่หลีจือเสียนจะออกไปหาแรงบันดาลใจทำงานศิลปะนั้น ฮั่วเฉินเสี่ยวบอกกับเขาแล้ว

หลีจือเสียนมองเขาแล้วยิ้มตอบ "วางใจเถอะค่ะคุณปู่ จัดการเรียบร้อยหมดแล้วค่ะ"

"แบบนั้นก็ดีแล้ว" นายท่านผู้เฒ่าฮั่วพยักหน้า ก่อนจะกำชับด้วยความเป็นห่วงอีกว่า "ถ้าอยู่ข้างนอกแล้วเจอปัญหาอะไร ให้โทรกลับมาที่บ้านนะ เดี๋ยวนี้การเดินทางสะดวกสบาย ระยะทางหลายพันลี้ก็ใช้เวลาแค่ไม่กี่ชั่วโมงเท่านั้น"

"ทราบแล้วค่ะคุณปู่ มีอะไรฉันจะบอกที่บ้านแน่นอนค่ะ" หลีจือเสียนรู้สึกอบอุ่นในใจ เธอเหลือบมองฮั่วสือโจวที่แม้จะเงียบขรึมแต่สายตาจับจ้องอยู่ที่เด็กทั้งสองตลอดเวลา แล้วเอ่ยกับนายท่านผู้เฒ่าฮั่วว่า "เรื่องเด็ก ๆ คงต้องรบกวนคุณปู่กับเสี่ยวโจวช่วยดูแลหน่อยนะคะ"

"ไม่ต้องห่วงหรอกนะลูก" นายท่านผู้เฒ่าฮั่วโบกมือ "ที่บ้านมีคนตั้งเยอะแยะ ดูแลเด็ก ๆ ได้ดีแน่นอน เธอไปทำงานของตัวเองให้สบายใจเถอะ"

"ครับ" ฮั่วสือโจวตอบรับสั้น ๆ เป็นการเห็นพ้องกับคำพูดของนายท่านผู้เฒ่าฮั่ว

"ค่ะ..." หลีจือเสียนยิ้มพลางพยักหน้า

ทางด้านนี้ สี่เป่ากับฮั่วอวี้อันให้อาหารปลาอยู่ครู่หนึ่ง แล้วก็ชวนกันไปเล่นอย่างอื่นต่อ...

เวลาเที่ยงกว่า

ในที่สุดพวกเซี่ยหมู่อิงก็มาถึงบ้าน

ฮั่วอวี้อันเห็นรถของป้าใหญ่ ก็ตื่นเต้นดึงมือสี่เป่าวิ่งไปหา "น้องสาว คุณป้าใหญ่รับพี่ใหญ่กับพี่รองกลับมาแล้ว!"

"สี่เป่า อันอัน วิ่งช้า ๆ หน่อยลูก..."

พวกนายท่านผู้เฒ่าฮั่วก็ลุกขึ้นแล้วเดินตามไปเช่นกัน

รถเพิ่งจะจอดสนิท ฮั่วซิงอวี้ก็อดใจรอไม่ไหว ผลักประตูรถเปิดแล้วกระโดดพรวดลงมาทันที

"อันอัน!" ฮั่วซิงอวี้มองฮั่วอวี้อันกับน้องที่วิ่งเข้ามา เขาโผเข้ากอดฮั่วอวี้อันแน่น ๆ ก่อน มือซน ๆ ก็ขยี้ทรงผมอันหล่อเหลาน่ารักเรียบร้อยของฮั่วอวี้อันจนยุ่งเหยิงไม่เป็นทรง "คิดถึงพี่ไหม"

เด็กดีอย่างฮั่วอวี้อันตอบอย่างซื่อตรง "คิดถึงครับ"

สี่เป่ายืนอยู่ข้าง ๆ มองดูฮั่วซิงอวี้ แล้วมองผมของพี่ชายที่ถูกขยี้จนยุ่งเหยิงไม่เป็นทรง เจ้าตัวน้อยกระพริบตาปริบ ๆ แล้วขยับเท้าเล็ก ๆ ถอยไปข้างหนึ่ง

ฮั่วซิงอวี้สังเกตเห็นสี่เป่าอย่างรวดเร็ว เขาปล่อยมือจากฮั่วอวี้อันแล้วเดินตรงเข้าไปหาสี่เป่า

สี่เป่าเห็นเขาเดินเข้ามาก็รีบยกมือทั้งสองข้างขึ้นกุมหัวกลม ๆ ของตัวเองไว้ทันที สายตาจับจ้องฮั่วซิงอวี้อย่างระแวดระวัง สองเท้าเล็ก ๆ ขยับยุบยิบพร้อมจะวิ่งหนีได้ทุกเมื่อ

"ฮิ ๆ..." ฮั่วซิงอวี้ลงมือเร็วดั่งสายฟ้าฟาด ยื่นสองมือไปประคองแก้มนุ่มนิ่มอวบอ้วนของสี่เป่าไว้ได้ทันควัน ก่อนจะบีบนวดแก้มนุ่มฟูของเธอไปมา "น่ารักกว่าในคลิปตั้งเยอะแน่ะ..."

แก้มน้อย ๆ อวบอิ่มของสี่เป่าถูกบีบจนเบี้ยวผิดรูป เจ้าตัวเล็กเอามือตะปบดึงมือของฮั่วซิงอวี้ออกพลางพูดเสียงอู้อี้ไม่ชัดว่า "ป่อย... ป่อย... หนู!"

ฮั่วซือหลี่ลงมาจากรถอีกฝั่ง เขาเดินเข้ามาแล้วดึงมือของฮั่วซิงอวี้ออก "อย่าแกล้งน้อง เดี๋ยวเธอจะน้ำลายไหล"

"ขอบคุงจ้า!" สี่เป่าเอามือปกป้องแก้มอ้วน ๆ ของตัวเอง พลางถอยหลังหนีห่างจากฮั่วซิงอวี้แล้วหันไปบอกฮั่วซือหลี่

เจ้าตัวน้อยเดินถอยหลังจนก้าวขาไม่มั่นคง ร่างเล็กเซหงายหลังจะล้มลง แต่กลับมีมือคู่หนึ่งเข้ามาประคองไว้ได้ทัน

สี่เป่าได้สติจึงหันกลับไปมอง พอเห็นว่าเป็นคุณพ่อใจร้าย เจ้าตัวน้อยก็หน้าบึ้งตึงทันที อาศัยแรงพยุงของฮั่วสือโจวยืนขึ้นได้อย่างมั่นคงแล้วก็ส่งเสียง "ฮึ" ใส่เขาหนึ่งที ก่อนจะวิ่งหนีไป

ฮั่วสือโจวมองแผ่นหลังเล็ก ๆ ที่วิ่งห่างออกไป เขาเม้มริมฝีปาก แววตาหม่นแสง สีหน้าดูเงียบเหงาเปล่าเปลี่ยว...

"หิวกันหมดแล้วใช่ไหม พวกเราไปกินข้าวกันก่อนเถอะ..." นายท่านผู้เฒ่าฮั่วเอ่ยชวนทุกคนไปกินข้าว

ทุกคนเดินมุ่งหน้าไปยังตึกใหญ่ด้วยกัน

ฮั่วซือหลี่สาวเท้าเร็วขึ้นไม่กี่ก้าวก็ไล่ตามสี่เป่าทัน เขาก้มหน้าถามเธอ "สี่เป่า ยังจำพี่ได้ไหมครับ"

สี่เป่าเงยหน้ามองเขา เอียงหัวกลมมนเล็กน้อย ก่อนจะร้องเรียกอย่างไม่แน่ใจนัก "เพ่ชาย?"

"ใช่แล้ว" ฮั่วซือหลี่พยักหน้าพลางระบายยิ้ม "พี่คือพี่ใหญ่ ให้พี่ใหญ่อุ้มดีไหมครับ"

"โอเต๋~" สี่เป่าพยักหน้าหงึก ๆ อ้าแขนทั้งสองข้างให้ฮั่วซือหลี่ ดวงตาน้อย ๆ โค้งลงเปี่ยมล้นไปด้วยรอยยิ้ม พี่ชายคนนี้หน้าตาหล่อเหลา สี่เป่าชอบ

ฮั่วซือหลี่โน้มตัวลง แขนข้างหนึ่งช้อนรองขาทั้งสองข้างของสี่เป่าไว้ อีกมือประคองเอวของเธอ แล้วอุ้มสี่เป่าขึ้นมา

ฮั่วซือหลี่รู้สึกโล่งใจอยู่เงียบ ๆ โชคดีที่เขาแรงเยอะพอตัว ไม่อย่างนั้นคงอุ้มน้องสาวตัวกลมไม่ไหวแน่

"ย่าฟางครับ! หิวข้าวแล้ว..." ฮั่วซิงอวี้จูงแขนฮั่วอวี้อัน วิ่งมุ่งหน้าไปยังตึกใหญ่พลางตะโกนเรียกเสียงดัง

"อาอวี้กลับมาแล้วเหรอ!" หลี่ฟางได้ยินเสียงเรียกจึงเดินออกมาต้อนรับ

"ย่าฟาง มื้อเที่ยงเสร็จหรือยังครับ ผมจะหิวตายอยู่แล้ว" ฮั่วซิงอวี้ถาม

หลี่ฟางตอบ "เสร็จแล้ว ๆ ไปล้างมือก่อนเถอะจ้ะ!"

ฮั่วซิงอวี้จึงลากตัวฮั่วอวี้อันวิ่งไปยังห้องน้ำอีกรอบ

หลี่ฟางส่ายหน้าอย่างอ่อนใจ เจ้าเด็กอาอวี้คนนี้ทำอะไรกระโดกกระเดกเร่งรีบอยู่เรื่อย...

ฮั่วซือหลี่วางสี่เป่าลงที่หน้าประตูห้องน้ำ แล้วบอกกับเธอว่า "ไปล้างมือกับพวกคุณป้าคุณน้านะครับ เดี๋ยวพี่ขอไปเข้าห้องน้ำก่อน"

"กั๊บมาเย็ว ๆ น้า!" สี่เป่าโบกมือน้อย ๆ ป้อม ๆ ของเธอไปมา

......

ตรงนี้จะตั้งชื่อให้เยวี่ยเยวี่ย รบกวนทุกคนช่วยกันดูหน่อยนะคะ: เทียนเยวี่ย, เจียเยวี่ย, หรงเยวี่ย

ทุกคนช่วยกันตั้งชื่อมาเสนอได้เลยนะ ฉันตั้งชื่อไม่เก่งจริง ๆ ค่ะ