บทที่ 161 ปูเดินกร่าง หรือหมูอ้วนรอเชือด

หกโมงครึ่งตอนเช้า ท้องฟ้าของเมืองมณฑลเพิ่งจะสาง

ร้านขายอาหารเช้าใต้ตึกเกสต์เฮาส์เจี้ยนเซ่อ เตาถ่านกำลังลุกโชน พัดลมเป่าลมส่งเสียงดังหึ่งๆ ม้วนเอาควันสีขาวที่ปนกลิ่นถ่านหินฟุ้งขึ้นมา

จางหมิงหย่วนนั่งอยู่หน้าโต๊ะพับที่มันแผล็บ กำลังปอกไข่ต้มใบชา

เฉินอวี่มีรอยคล้ำใต้ตาสองข้าง กำลังซดน้ำเต้าหู้เสียงดังซู้ดซ้าด แต่สีหน้ากลับตื่นเต้นสุดขีด

นี่เป็นครั้งแรกตั้งแต่เกิดมาที่เขาได้มาเมืองมณฑล ฟังเสียงรถวิ่งขวักไขว่นอกหน้าต่าง เมื่อคืนเขาก็เลยแทบไม่ได้นอนเลย