บทที่ 337 รู้จักเจียมตัว

เสียงแก้วชาที่เฉินอวี้ฮวนวางกระแทกลงบนโต๊ะดังทึบๆ ทำให้เส้นความอดทนที่ขึงตึงในหัวของอู๋เจี้ยนเซ่อขาดผึงลงอย่างสิ้นเชิง

รับไม่ได้งั้นเหรอ

ถ้าเฉินอวี้ฮวนไม่รับ แล้วเขาจะจัดหางานให้คนงานโรงงานเครื่องจักรกลร้อยยี่สิบกว่าคนนี้ยังไง สัญญาหน้าประชาชีที่มีเวลาแค่ครึ่งเดือนเขาจะเอาอะไรไปส่งงาน ถ้าทำพลาดขึ้นมา ซุนเจี้ยนกั๋วจะจัดการเขายังไง

พอคิดว่าตัวเองอาจจะต้องกระเด็นตกจากเก้าอี้หัวหน้าสำนักงานที่เพิ่งจะได้นั่ง หรือถึงขั้นถูกซุนเจี้ยนกั๋วใช้เป็นหมากทิ้งและเขี่ยทิ้ง เหงื่อเย็นๆ ของอู๋เจี้ยนเซ่อก็ไหลพราก เสื้อเชิ้ตด้านหลังเปียกชุ่มในพริบตา

ท่านประธานเฉิน ท่านประธานเฉินช่วยพิจารณาดูอีกทีเถอะครับ